نقل قول:
نوشته اصلي بوسيله lito
با درود به تو نازنین دوست گرامی که بنده بی شک جای شاگرد را در محضر شما را دارم لیک بی ادبی کرده و جسارت میکنم.
که خیر به ضرس قاطع این ابیات از سعدی علیه الرحمه میباشد و 2 منبع که به قطعیت در راه اثبات آن گام برداشته و من دیده ام .1: مقدمه استاد بی بدیل محمد علی فروغی این اولین گرد آورنده و مصحح کلیات سعدی درعصر جدید(که من دنبال آن نسخه میگردم تا عین مطالب استاد فروعی را
در صورت لزوم و دستور شما اینجا قرار دهم. 2:چاپهای جدید با تصحیح بها الدین خرمشاهی این مرد نیک نفس
که تنها متاسفانه گرفتار تفکر سخت اسلامیستی میباشد که به کار ما البته دخلی ندارد ولی ایشان هم از اقدم نسخی نو یافته اشاره به هزلیات دارند ولی میفرمایند ((بهتر است نباشد))
تا سخن شما بزرگواران چه باشد.
باز هم درودی به تو ایرانشهر عزیز و پوزش از این جسارت
|
درود لیتوی گرامی.نخست آنکه ممنون از نوشابه ای که برای حقیر باز کردید.خدمتتان عرض کنم که بنده تاکنون بسیار از پیک های سودمند شما بهره برده ام و بسیار خوشحال می شوم که می بینیم فرد فرهیخته ای چون شما در تالار مهجور ادبیات پارسی به فعالیت می پردازد.
اما در مورد بحث،لیتو جان متاسفانه جدیدا همه چیز در این مملکت از دریچه ی مذهب و سیاست دیده می شود و بعید نیست که ادبیات یتیم این کشور هم گرفتار این بازی های بچه گانه شود.(همانطور که این بازی ها را در مورد تغییر رباعیات خیام در مورد دین شاهد بودیم.)
اما بنده جدیدا دو کتاب خواندم یکی از ضیاء موحد به نام سعدی و دیگری از پزشک زاد به نام طنز در اشعار سعدی که هر دو با شک به این قضیه می نگریستند.
حال خدا می داند که این دو عزیز هم گرفتار این بازی ها شده اند یا دلیلی دارند.البته این دو بر این باورند که این اشعار توسط سعدی در محافل خصوصی خوانده می شده است و پس از مرگ وی توسط دوستان صمیمی اش گردآوری شده.اگر قضیه به این صورت باشد.(یعنی شعر خوانی در محافل خصوصی و گردآوری ان پس از مرگ سعدی) بعید نیست که افرادی شیطنت کرده باشند و ابیاتی را به این اشعار اضافه کرده باشند.
