[ppoouuyyaa]

شاربن ( سیاه زخم)

اسامی مترادف : آنتراکس ،کفگیرک،میلز براند،بیماری پشم چینان
عامل بیماری : باکتری باسیلوس آنتراسیس
این باکتری در بافتها و مایعات بدن میزبان وجود داشته و چنانچه در معرض هوا قرار بگیرد به سرعت تشکیل هاگ می دهد و در مقابل عوامل شیمیایی و فیزیکی بسیار مقاوم بوده ،تا سالها دوام می یابد .
اثرات بهداشتی : دوره نهفتگی بیماری 2-5 روز است . به سه شکل بالینی پوستی ، ریوی و گوارشی بروز می یهبد . معمولا جراحات پوستی موضعی یا سیاه زخم متداول تر است و بیش از 90% موارد انسانی را شامل می شود. عموما بر روی دست و بازو ایجاد می شود .جراحات اولیه بصورت تاولی در محل نفوذ باکتری تشکیل و سپس به زخم سیاه رنگ پیشرفت میکند .
بیماری از طریق تماس با حیوانات یا لاشه انها ، پشم،پوست و چرم، و موی آلوده به انسان انتقال می یابد .
میزان مر گ و میر سیاه زخم درمان نشده 5-20 % تخمین زده شده است .شکل ریوی بیماری از طریق استنشاق هاگ باکتری اتفاق می افتد . ابتدا علائم خفیف تنفسی اتفاق می افتد که 3-5 روز بعد شدت یافته با تب و شوک به مرگ منجر میشود .
شکل گوارشی بیماری در نتیجه مصرف گوشت آلوده ایجاد میشود . بیماری به التهاب معدی رودهای ( گاسترو انتریت) شدید توام با استفراغ و خون در مدفوع تظاهر یافته و میزان مرگ و میر ناشی از آن بسیار است .
میزبان : گاو ،گوسفند ، بز ،اسب،خوک و سگ و... ضمنا نشخوارکنندگان از اهمیت بیشتری برخوردارند.
انتشار جغرافیایی : جهانی
پیشگیری یا کنترل : پیشگیری بیماری در انسان بر اساس کنترل عفونت در حیوانات جلوگیری از تماس با حیوانات الوده و محصولات آنها ، رعایت بهداشت شخصی و محیطی در اماکن جابجایی فراورده های با منشا دامی ( تهویه مناسب . استفاده از لباس کار ...) ، مرا قبت های پزشکی در مورد زخم های جلدی ، ضد عفونی پشم و مو با محلول گرم فرمالدئید ، واکسیناسیون در نواحی آندمیک ( جایی که بیماری بومی شده است)