پاسخ : بيماري زئونوز ( بيماريهاي مشترك بين انسان و حيوان )
طاعون
اسامی مترادف : مرگ سیاه ، طاعون خیارکی ( بوبونیک) ، طاعون پنومونیک، تب طاعون ( همه جاگیر) ، بلای آسمانی
عامل : باتکتری یرسینیا پستیس
اثرات بهداشتی : دوره کمون 2 تا 6 روز بوده ، هرچند ممکن است کوتاهتر نیز باشد . سه شکل بالینی شامل : طاعون بوبونیک ( خیارکی) ، سپتی سمیک ( وجود میکروب در جریان خون ) ، پنومونیک (ریوی) متمایز می شود . نشانی های مشترک سه شکل بیماری را تب ، لرز ، درد سر، تهوع ، دردهای منتشر و عمومی ، اسهال یا یبوست ، توکسمی ( وجود سم در خون ) ، شوک کم شدن فشار سرخرگی ، نبض سریع ، بیقراری عمومی ، عدم وجود تعادل در حرکت ، هذیان گویی ، نا توانی و ضعف شامل می گردند . شکل تک گیر بیماری به صورت عفونت زخم موضعی با علا ئم عمومی ، تورم غدد لنفاوی و التهاب آنها ( بو بو یا خیارک) توام با تظا هرات شدید عمومی است . در شکل سپتی سمیک بیماری نشانی های عصبی و مغزی بسرعت توسعه می یابند . میزان مرگ و میر ممکن است به 100% برسد . شکل ریوی به پنومونی شدید و دفع ترشحات آبکی و کف دار تا خونابه خالص از ریه ها منجر شده که حاد ترین شکل بیماری است . بیماری بصورت شیوع کانونی و گاهی اپیدمی های نابود کننده وقوع می یابد .
مکانیسم انتقال : در کانون طبیعی ، عفونت از حیوانی به خیوان دیگر بوسیله کک انتقال می یابد . انسان از طریق کک جوندگان یا خر گوش ها ، یا از راه خراش پوستی یا گاز گرفتگی حیوانات به عفونت دچار می گردد .
انتشار جغرافیایی : کانون طبیعی طاعون در جوندگان وحشی تمام قاره ها به استثنای استرالیا و نیوزلند به ثبت رسیده است
پیشگیری یا کنترل : جلو گیری از طاعون در انسان در کنترل جوندگان و ناقلین عفونت قرار دارد . کنترل جوندگان توام با سمپاشی و از بین بردن کک ها بایستی انجام پذیرد . از نقل و انتقال جوندگان بدون تجهیزات ایمنی بایستس اجتناب شود . آموزش عمومی مورد نیاز است .
|