تالارهای بحث و گفتگوی هم میهن | Hammihan Forum - نمايش پست تنها

ppoouuyyaa · 06-12-2006

عكس هاى هوايى دقيق و روشنى كه «اريك شميدت» از اين محل تهيه كرد و در كتاب (پرواز بر فراز شهرهاى باستانى ايران ۸۹ _۸۷) منتشر ساخت ما را در شناخت بيشتر از تخت سليمان كمك كرد. «آ. گدار» نيز در نوشته هاى خود تحت عنوان Les Monuments du feu آثار ايران _ شماره ۳، سال ۱۹۳۸، ص ۴۵ اين مجموعه مذهبى را مورد توجه و دقت قرار داده است. اما براى يك حفارى كامل در چنين تاسيسات بزرگ مذهبى كه در ميان آتشكده هاى ايرانى از اهميت ويژه اى برخوردار است، نياز به اطلاعات جامع و كامل ترى احساس مى شد. «د. ان. ويلبر» و «آ. او. پوپ» در سال ۱۹۳۷ اقدام به گمانه زنى هاى مختصرى در اين محل كردند. «ك. اردمن» هم در كتاب خود تحت عنوان آتشكده هاى ايرانى (لايپزيك ص ۲۷) تاكيد كرد كه بدون انجام يك حفارى منظم نمى توان تصوير درست و مناسبى از تخت سليمان ارائه داد.
لذا سفر تحقيقاتى «و. ايلرز»، «ك. اردمن»، «ا. كونل» كه توسط «ا.بورينگر» رئيس وقت موسسه باستان شناسى فراهم آمده بود و هدف آن جمع آورى اطلاعات بيشتر در محل بود به خاطر شرايط آب و هوايى اواخر پاييز (سپتامبر ۱۹۵۷) و مشكل دستيابى به تخت سليمان در ارتفاعات بلند ناموفق ماند، تا اينكه در اكتبر ۱۹۵۸ «هانس هنينگ فون در اوستن» همراه همسرش خانم «هته فون در اوستن» و «برتيل آلم گرن» از اوپسالا، از طرف موسسه باستان شناسى بررسى هاى مقدماتى را به منظور حفارى در ويرانه هاى تخت سليمان انجام دادند. اين بررسى نتايج خوبى به همراه داشت و مقدمات اولين فصل حفارى را با همكارى كارشناسان ايرانى، آلمانى و سوئدى در سال ۱۹۵۹ فراهم ساخت. در سال ۱۹۵۹ «هانس هنينگ فون در اوستن» همراه با «سرردلف ناومان» حفريات موسسه باستان شناسى آلمانى را در تخت سليمان سرپرستى و هدايت كردند.

ادامه اين حفارى بزرگ توسط «فون در اوستن» براى سال هاى بعد نيز برنامه ريزى شده بود. حفريات او در آناتولى و سوريه از يك طرف و دانش همه جانبه اش در باستان شناسى شرق كهن و ايران از سوى ديگر شايستگى او را براى اين منظور كاملاً نشان مى داد.علاوه بر اين، استعداد فوق العاده، حسن تدبير، صميميت و اراده راسخى كه در او وجود داشت، وى را براى سرپرستى يك هيات حفارى بزرگ از هر جهت مناسب مى ساخت. «فون در اوستن» در ژوئيه سال ۱۹۶۰ درگذشت و به اين ترتيب دوستان او مرد بزرگى را از دست دادند. حفارى تخت سليمان آخرين كار بااهميتى بود كه او سرپرستى كرد. اين حفارى طبق برنامه ادامه خواهد يافت.

06-12-2006	#2 (permalink)
ppoouuyyaa Addict تاريخ عضويت: Feb 2006 محل سكونت: پارلمو يكي از شهرهاي ايتاليا ارسالها: 5,739 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 144 از ایشان 388 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تكاب تخت سليمان عكس هاى هوايى دقيق و روشنى كه «اريك شميدت» از اين محل تهيه كرد و در كتاب (پرواز بر فراز شهرهاى باستانى ايران ۸۹ _۸۷) منتشر ساخت ما را در شناخت بيشتر از تخت سليمان كمك كرد. «آ. گدار» نيز در نوشته هاى خود تحت عنوان Les Monuments du feu آثار ايران _ شماره ۳، سال ۱۹۳۸، ص ۴۵ اين مجموعه مذهبى را مورد توجه و دقت قرار داده است. اما براى يك حفارى كامل در چنين تاسيسات بزرگ مذهبى كه در ميان آتشكده هاى ايرانى از اهميت ويژه اى برخوردار است، نياز به اطلاعات جامع و كامل ترى احساس مى شد. «د. ان. ويلبر» و «آ. او. پوپ» در سال ۱۹۳۷ اقدام به گمانه زنى هاى مختصرى در اين محل كردند. «ك. اردمن» هم در كتاب خود تحت عنوان آتشكده هاى ايرانى (لايپزيك ص ۲۷) تاكيد كرد كه بدون انجام يك حفارى منظم نمى توان تصوير درست و مناسبى از تخت سليمان ارائه داد. لذا سفر تحقيقاتى «و. ايلرز»، «ك. اردمن»، «ا. كونل» كه توسط «ا.بورينگر» رئيس وقت موسسه باستان شناسى فراهم آمده بود و هدف آن جمع آورى اطلاعات بيشتر در محل بود به خاطر شرايط آب و هوايى اواخر پاييز (سپتامبر ۱۹۵۷) و مشكل دستيابى به تخت سليمان در ارتفاعات بلند ناموفق ماند، تا اينكه در اكتبر ۱۹۵۸ «هانس هنينگ فون در اوستن» همراه همسرش خانم «هته فون در اوستن» و «برتيل آلم گرن» از اوپسالا، از طرف موسسه باستان شناسى بررسى هاى مقدماتى را به منظور حفارى در ويرانه هاى تخت سليمان انجام دادند. اين بررسى نتايج خوبى به همراه داشت و مقدمات اولين فصل حفارى را با همكارى كارشناسان ايرانى، آلمانى و سوئدى در سال ۱۹۵۹ فراهم ساخت. در سال ۱۹۵۹ «هانس هنينگ فون در اوستن» همراه با «سرردلف ناومان» حفريات موسسه باستان شناسى آلمانى را در تخت سليمان سرپرستى و هدايت كردند. ادامه اين حفارى بزرگ توسط «فون در اوستن» براى سال هاى بعد نيز برنامه ريزى شده بود. حفريات او در آناتولى و سوريه از يك طرف و دانش همه جانبه اش در باستان شناسى شرق كهن و ايران از سوى ديگر شايستگى او را براى اين منظور كاملاً نشان مى داد.علاوه بر اين، استعداد فوق العاده، حسن تدبير، صميميت و اراده راسخى كه در او وجود داشت، وى را براى سرپرستى يك هيات حفارى بزرگ از هر جهت مناسب مى ساخت. «فون در اوستن» در ژوئيه سال ۱۹۶۰ درگذشت و به اين ترتيب دوستان او مرد بزرگى را از دست دادند. حفارى تخت سليمان آخرين كار بااهميتى بود كه او سرپرستى كرد. اين حفارى طبق برنامه ادامه خواهد يافت. __________________ اگر می توانستم مجازاتت کنم از تو میخواستم,به اندازه ای که تو را دوست دارم مرا دوست داشته باشی با تو هستم