پاسخ : چماق سکولاریسم!
بهاي "آزادي" و "دموکراسي"؟
(جنگ در عراق)
براي کساني که در اين جنگ، فرزندي يا فرزنداني، خواهري يا خواهراني، برادري يا برادراني، پدري و يا مادري را از دست نداده اند، بسيار ساده است تا از اين نوع کشتارها به مثابه بهاي "آزادي" و "دموکراسي"، و راحت شدن از شر يک ديکتاتور ياد کنند. اين جنگ اما براي کساني که عزيزترين کسان خود را – حتي پس از پايان رژيم بعث – از دست داده و مي دهند، به جز فاجعه اي کابوس مانند، مفهوم ديگري در بر ندارد.
و درست در همين رابطه است که مي توان از مقاومت هاي مردمي نيز ياد کرد. اينکه چند عضو القاعده و يا طرفداران "مرحوم"! صدام، قادر باشند طي بيش از يک سال، هر روز دست به عمليات گوناگون بزنند، تنها به شوخي ها و دروغ هايي مي ماند که براي فريفتن افکار عمومي به کار مي آيد. وگرنه چه کسي مي تواند خشم و نفرتي را که اينک در جان مردم سرکوب و تحقير شده عراق ريشه دوانده است، درک نکند؟
به راستي بقاياي خانواده هايي که عزيزان خود را توسط نيروهاي آمريکايي و شرکا، هر روز در خون غرق مي بينند، چه احساسي نسبت به سربازان آمريکايي خواهند داشت؟
آيا خشم و نفرت موجود در روح و جان مردمي که شاهد تحقير روزانه در شکل هجوم به خانه ها، دستبند زدن به مردان و کودکان در خانه ها و جلوي چشم همسران و مادران، و شکنجه هاي زندان ابوغريب بوده اند، حد و مرزي مي شناسد؟
آيا مي توان ميزان نفرت پدري که کودکش را از دست داده است، برادري که برادر و يا خواهرش را، و يا زني که همسرش را، نسبت به نيروهاي اشغالگر اندازه گيري نمود؟
چرا بايد تنها از طرفداران صدام حسين و اعضاي القاعده در عراق ياد کرد، در حالي که بر اساس گزارش هاي گوناگون خبرگزاري هاي مختلف، بخش عظيمي از قربانيان کشتارهاي عراق را زنان و کودکان تشکيل مي دهند؟
البته مي توان مدعي شد که؛ "اينان همان! فديه هايي هستند که بايد براي آزادي و دموکراسي پرداخت شوند؟ جنگ است و بالاخره قرباني مي دهد و در جنگ با گناه و بي گناه کشته مي شوند"! حتي اگر چنين نگاهي به جنگ و پيامدهاي آن را بپذيريم، هرگز نمي توان به سادگي از کنار اين امر گذشت که حتي کودکان بي گناه و بي دفاع نيز؟
به راستي چه کسي تصميم مي گيرد و يا مي تواند بپذيرد که کودکان نيز بايد فديه رهايي بزرگسالان باشند؟ آيا اين کودکان بي گناه و معصوم که هيچ نقشي در ساخت و سازهاي سياسي موجود نداشته و ندارند، بايد تاوان خرابکاري هاي بزرگسالان را بپردازند؟ اگر نسل ما فاقد سيستمي دموکراتيک و مردمي است و آزادي ندارد، اين امر به کودکان چه ربطي دارد؟ حتي اگر بگوييم که استقرار آزادي و دموکراسي آينده آنان را تضمين مي کند، باز هم بايد گفت که آنچه هست ما ساخته ايم. و براي بازسازي آن و تحويل آن به نسل بعدي خودمان بايد تلاش کنيم و از خودمان مايه گذاري کنيم؛ به علاوه چه کسي مي تواند مدعي شود که آنها خود تا رسيدن به سن قانوني، سرنوشت خويش را آن چنان که خود مي خواهند، رقم نزنند؟
__________________
ماکس پلانک: ديـن و علـم مشترکا ً بر ضد شرک و الحاد ميجنگند و برانگيزندهء آنها همواره خـدا بوده و خواهد بود.
|