[Surrender]

نوشته اصلي بوسيله Smit

سفسته است .

جناب اندیشه آزاد!!! امیدوارم جواب خود را از خودتان!!! گرفته باشید .

پارازیت است .

توهم است .

که حتما تنها شما هستید !!!

ابو العلی معری ، نه ؟!!!

کاملا درست است .

آقای سمیت بنده یک بار عرض کردم که اگر شما بدون گفتن کلامی از دنیا بروید هیچ کس از شما گله نخواهد نمود !!!

جواب هایی که به من دادید , تنها از یک کودک پیش دبستانی انتظار می رفت که در حالیکه آب نبات چوبی در دست گرفته است , پاهایش را بر زمین کوبیده و می گوید: نه ...این بد است, من این را نمی خواهم!!!!
نه هیچ استدلالی نه هیچ مدرکی و نه حتی هیچ ابراز عقیده ای!!

ولیکن در هر حال من سعی خواهم نمود که چشم شما را به حقیقت بگشایم .

در مورد ابو العلاء معری نیز باید عرض کنم که او , یکی از بزرگترین شعرا و فلاسفه ی عرب بوده است , و اگر شما اصولا با عرب ها مشکل دارید , پس باید وجود او را انکار نمایید , که البته چون منفعت شما این را ایجاب نمی کند , زبان به مدح و ستایش او گشوده اید .
در هر حال من می خواهم مختصری از زندگی او را برایتان بنویسم:

ابو علا در کودکی نابینا شده و به همین دلیل به زندگی بدبین می شود.
ابوالعلا معری به طور کلی با هر نوع لذتی مخالف بوده , خود ابوالعلا نیز در توصیف خودش، رهین محسبین (زندانی دو زندان) می داند: کوری و بدبینی به زندگی. با چنین دیدی که ابوالعلا به زندگی دارد و می توان او را یکی از شکاک ترین و بدبین ترین فلاسفه دنیا شمرد. به طور کلی مخالف لذت بردن می شود, ابوالعلاء معری به صورت مستقیم همه جا از معایب ازدواج و ازدیاد نسل سخن گفته تا جایی که بنا به وصیت او بر روی سنگ قبرش نوشته شده «هذا جناه ابی » این جنایتی بود که پدر بر من روا داشت ولی من برکسی روا نداشتم.
او حتی خوردن گوشت حیوانات را نیز مضموم می شمارد, و از خوردن آنها صرفنظر می کند .

البته این رفتار او ناشی از فلسفه ی خاص زندگی او بوده , و شما اگر می خواهید همچون او شوید ,باید از تمام سلوکی که او در زندگیش داشته پیروی کنید.

و اکنون ادامه ی داستان زندگی او :

ابوالعلا هیچگاه به دشمنی با خدا نپرداخته یا آن را انکار نکرده , بلکه همه جا به وجود خدا اقرار دارد.او تنها نمی تواند با دین آشتی کند , ولیکن با این حال به فصاحت قرآن اعتراف می کند و در رسالة الغفران مي نويسد:

اجمع ملحد و مهتد و ناكب عن المهجى و مقتد ان هذا الكتاب الذي جاء به محمد صلى الله و عليه و سلم كتاب بهر الاعجاز .... و ان الاية منه او بعض الاية لتعرض في افصح كلم يقدر عليه المخلوقون فتكون فيه كا الشهاب المتلألى في جنح غسق ( رسالة الغفران چاپ مصر صفحه ی 472 و 473)

یعنی : آنانکه به الحاد گراییده اند و آنانکه بر هدایت دست یافته اند و آنانکه از راه اعتدال به انحراف رفته اند و آنانکه از راه یافتگان پیروی می کنند همگی اتفاق نظر دارند این کتاب که محمد صلی الله علیه و سلم آن را آورده با اعجاز خود همه را مغلوب کرده است و یک آیه از آن یا بخشی از آیه هرگاه در میان فصیح ترین سخنان که آفریدگان بر آن توانایی دارند قرار گیرد همانند شهاب درخشنده ای است در پاره ای از ظلمت شب !




در ثانی ابو العلا به بهشت و دوزخ نیز ایمان دارد ,چنانچه که در رساله الغفران او می بینیم که تصویری از بهشت و دوزخ را ترسیم می کند و چنان صحنه هايي را در بهشت، از باغها، جويبارها، مي گساريها، حور و غلمان تصوير مي كند كه از خيال كمتر شاعر و نويسنده اي مي گذرد .
او بعد از اینکه از کار نوشتن رساله الغفران فارغ می شود , کمبود ایمان در زندگی خویش را اینگونه فریاد می زند :
و می گوید: من مانند مردي تشنه ام كه نه بهره اي از آب دارد، نه راه به آبشخوري و جاودانه تشنه است.


او همچنین به امام علی احترام گذاشته و چنین درباره ی او می گوید :

در سراسر روزگار از خون دو شهيد؛علی و فرزندش٬دو گواه باقی است:فجرکه درپايان
شبها سينه تاريک مشرق را می شکافد و شفق سرخ فام که غروبها افق را در خون
می کشد.
اين دو نقش خونين هميشه بر پيراهن زمان ثابت است تا در محشر به پيشگاه خداوند
رحمان برسد و دست تظلم بر آورد. (د يوان ا بی العلا ص ۹۳)



منابع :شرح فارسی دیوان ابوالعلا معری ص 349
ابوالعلا معري، زندگي و جهان بيني
شرف الدين خراساني صفحه ی 6


تصور می کنم که گفته های بالا , برای اینکه ثابت کنیم که ابو علا به خوبی به معجزاتی که در قرآن وجود داشته , ایمان دارد , کافی می باشند.
فکر می کنم بهتر باشد که قبل از گفتن هر کلامی خوب درباره ی آن تحقیق کنیم .


با تشکر