[Folaani]

مثلا همون جنگ ۲+۶ سالهء ایران با عراق خودش یه نمونه هست.
دفاع مشروعه اما تجاوز نه.
یک پیروزی شیرین رو به تقریبا یک شکست تبدیل کردن و میدونید که چقدر هزینه دادیم بابتش و چقدر رنج و درد و کشته و معلول و بیوه و یتیم بوجود آوردن.
میبینید که وقتی خرد حاکم نباشه، خسارت گریز ناپذیره.

بنظر من ما از اولش در خرد مشکل داشتیم.
الان هم اگر ایران رو به باد بدن با بی خردی، تقصیر کیه؟ تقصیر منه یا اونایی که قدرت دستشونه؟

یادمون نره دشمنان فقط دشمنان خارجی نیستن. اگر دشمن رو چیزی که بما صدمه میزنه میدونید؛ دشمنانی بسیار کاری و خطرناک تر میتونن وجود داشته باشن که جامعه رو به سمت فاجعه سوق میدن.

دشمن دانا به ز دوست نادان.