پاسخ : دکتر علي شريعتي
غریب بود غریبانه خفت در غربت
معلمی که مرا بال آرزو بخشید
چه طعنه ها که ز مردم شنید در غربت
مگر مادر میهن نداشت آغوش
که آن غریب وطن تن نهفت در غربت
__________________
كوه با نخستين سنگ ها آغاز می شود و انسان با نخستين درد در من زندانی ستمگری بود كه به آواز زنجيرش خو نمی كرد و من با نخستين نگاه تو آغاز شدم...
|