[Sarvenaz]

شريعتى معمولا به اضلاع مثلث «زر و زور و تزوير» حمله�?ور بود و سعى داشت كه اشكال عينى آنها را در قالبهاى اجتماعى يا تاريخى به نمايش گذارد.همچنين در كلام و بيان هجو آميزش از مسخ فرهنگى مبتلا به اقشارى از جامعه را به «فكليسم�?» مورد طعن قرار مى�?داد و اين واژه را متقابلا در برابر «امليسم�?» كه منظور برداشتهاى واپس�?گرا و ارتجاعى و بدفهمى متعارف از اسلام بود قرار مى�?داد. از سوى ديگر شريعتى با اختصاص بخش قابل توجهى از نوشته�?ها يا سخنرانيهاى خود سعى داشت غبار ناشى از زمان يا مسخ و تحريفهاى عمومى دشمنان يا دوستان جاهل از چهره�?هاى اصلى تاريخ اسلام همچون محمد (ص)، على (ع)، حسين، فاطمه، زينب و اعاظم اصحاب مانند ابوذر، سلمان و...را بزدايد و به تعبيرى مى�?خواست تا اسوه�?هاى باورى و رفتارى را به نسل جوان و مخاطب خود عرضه دارد.