 |
|
|
|||||||
| تاریخ و فرهنگ تاریخ از دیدگاه واژگانی به واژهای اطلاق میشود که شامل اطلاعاتی راجع به گذشتهاست. مانند تاریخ زمینشناسی کره زمین. زمانیکه تاریخ به عنوان یک زمینه و رشته بررسی و تحصیل مطرح میشود به معنای تاریخ بشری است که گذشته ثبت شده جوامع بشری است. |
| نمايش نتيجه هاي نظرسنجي ها: آیا با الصاق این جستار به بالای تالار تاریخ موافقید؟ | |||
| بله |
   
|
33 | 71.74% |
| خیر |
  
|
5 | 10.87% |
| برایم تفاوتی نمیکند |
  
|
8 | 17.39% |
| رای دهنده: 46. شما نمي توانيد در اين نظرسنجي راي دهيد | |||
 |
|
|
LinkBack | ابزارهاي موضوع | نحوه نمايش |
10-14-2007
|
#16 (permalink) | |
|
رهگذر
 
تاريخ عضويت: Jul 2007
ارسالها: 28
جنسيت:   سپاس هاي ايشان از ديگران: 9
از ایشان 59 بار سپاسگزاري شده است
|
پاسخ : لختی با میهن دوستان
نقل قول:
به نظر من ایران علاوه بر پیشتازی در بسیاری از مسائل در طول تاریخ مهد عرفان و تصوف جهان نیز هست البته شاید به نظر دوستان این موضوع در تالار عرفان و یا شعر و ادبیات باید مطرح میشد ولی به هر حال من تمایل داشتم که در این تالار که اکثرا دوستار ایران و فرهنگ ایرانی هستند گذرا مطرح کنم شاید مورد استفاده ایران دوستان عزیز خودم قرار گیرد: هفت وادي (مرحله) عرفان ايراني که از عدد مقدس هفت در ایران باستان گرفته شده است : طلب، عشق، معرفت، استغناء، توحيد، حيرت، فنا. گـفـت مــا را هـفـت وادي در ره اسـت چون گـذشـتـي هـفت وادي، درگه است وا نـيـامـد در جـهـان زيــن راه کــــس نـيـسـت از فـرسـنـگ آن آگــــاه کــــس چون نـيـامــد بــاز کــس زيــن راه دور چـون دهـنـدت آگـــهـــي اي نــــاصــبــور چـون شدنـد آنـجـايـگـه گـم سـر بسر کــي خــبــر بــازت دهــد از بــي خــــبــر هـسـت وادي طــلــب آغــــاز کــــــار وادي عـشق اسـت از آن پـس، بي کنار پـس سـيـم واديـسـت آن مـعــرفـت پـس چـهـارم وادي اسـتـغـنـي صــفــت هـسـت پـنـجـم وادي تـوحـيـد پــاک پـس شـشـم وادي حـيــرت صـعـب نـاک هـفـتـمـيـن، وادي فـقـرست و فـنـا بــعــد از ايــن روي روش نــــبـــود تـــــرا در کشش افـتـي، روش گـم گرددت گـــر بــود يــک قــطــره قــلــزم گــــرددت شيخ فريدالدين محمد عطار نيشابوري عرفان چيست؟ عرفان معجوني شگفت انگيز از مکتب هاي مختلف فلسفي جهان است. در عرفان عقايد برهمن ها، بودائي ها، رواقيان، نسطوريان، مهريان، عقايد مسلمانان زاهد، عقايد افلاطونيان جديد و حتي نکاتي از آئين زرتشت مي توان يافت. شاید بتوان گفت که ریشه مکتب عرفان از ایران نبوده است ولی ایرانیان این مکتب را به نهایت زیبایی و انسانی و درجه معرفت رساندند و به جهان معرفی نمودند و مشهورترین این عرفا عطار نیشابوری – صائب تبریزی و مولانی بلخی است که و پدر همه آنان را میتوان در نوع خود اشو زرتشت نامید . به طوریکه امروزه ایران مهد عرفان و موسیقی عرفانی جهان نامیده می شود . از کلمه عرفان "ميستيک" يا "ميستيسيزم" يا "گنوسيسم" که با معني "مرموز، پنهاني، مخفي" است و به فارسي آن را "عرفان" ترجمه شده، بطور متداول و معمول جهان بيني ديني خاصي مفهوم مي گردد، که امکان ارتباط مستقيم و شخصي و نزديک (و حتي پيوستن) و وصل آدمي را با خداوند، از طريق آنچه به اصطلاح: "شهود" و "تجربه باطن" و "حال" ناميده ميشود جايز و ممکن الحصول ميشمارد. انديشه مندان نوع انسان به دو دسته منقسم ميشوند. دسته اي معتقد به حقيقت اين عالمند و مي گويند آنچه به وسيله حواس ما درک ميشود به ذات خود قائم است، و با زوال ما زوال نمي پذيرد. گروه ديگر به حقيقت اين عالم معتقد نيستند و مي گويند: جهان خارج، مجموعه ايست از تصورات ما؛ به عبارت ديگر: مجموعه اي از معاني ذهني است که بذات خود حقيقت ندارد و اگر وجودي دارد در ذهن است. مناقشه طرفداران اين دو نظريه که يکي را پيروان مکتب اصالت ماده و ديگري را پيروان مکتب اصالت تصور ناميده اند، سرتاسر تاريخ فکر بشري را اشغال کرده است. براي تلفيق و جمع ميان اين دو نظريه، کوششهاي فراواني صورت گرفته است که از بحث ما خارج است. عارفان از بين دو نظريه بالا راه ميانين را گزيده اند. بدين معني که به ادراکات حواس که جهان آگاهي عملي از آن تکوين مي يابد اقرار مي کنند، و آن را قوه تصويرگر فکر مي دانند، ولي به وجود جهاني از علل که در ماوراء مدرکات حواس قرار دارد نيز قائلند، و مي گويند آن را حقيقتي است برتر از حقيقت عالم حسي. بنابراين عارفان بدين طريق راه حل ميانه اي را پيش مي نهند که بيشتر مورد توجه دينداراني است که مي خواهند ميان دين و لوازم اخلاقي آن از يکسو، و موهبتهاي علم که از تجربه حسي حاصل شده است از ديگر سو، تلفيق کنند. البته اين بدان معني نيست که صوفيه پيرو مکتب اصالت ماده ساده اي هستند و به عالم حس ،وجودي مطلق ارزاني مي دارند. بلکه اذعان دارند که اقرار به وجود عالم حس از جهت سلوک آدم ضروري است، زيرا آدمي تا در قيد حيات است در اين جهان محسوس زندگي مي کند و سلوک خود را نسبت به آن بنا مي نهد. از سوي ديگر صوفيه پيروان خود را از اقامه برهان عقلي بر وجود خداي تعالي برحذر مي دارند و بطوري که "کانت" در "متناقضات" خود ميگويد، اين کوششي است بي نتيجه. با اين وضع آنها ميخواهند پيروانشان از راه مشاهدهً باطن، به وجود آگاه شوند و با حقيقت ازلي رو به رو گردند. وقتي صوفي در اين راه قدم نهد مي تواند تجربه اي مافوق اين تجربه هاي معمولي حاصل کند، و بدرک آن حقايق متعالي نائل آيد. بهر صورت عرفان دين نيست و اگر غايت دين، ميسر ساختن رويت خداست در آخرت، عارف براي حصول اين رويت منتظر نمي ماند؛ بلکه به اعمالي متوسل ميشود که آنها را فوق فرائض ديني ميشمارد. او به سعادت اين جهان رغبتي ندارد، بلکه مي کوشد تا به سعادتي متعالي تر از آن دست يابد. همه توجه او به حقايق و ارزشهاي روحي است و هر چه را جز آن باشد بي ارج مي شمارد، و به لذتي دل بسته است که از هر لذت ديگر فراتر است. اين نکته نيز قابل اشاره است که اين لذت نتيجه ايست که عارف بدون آنکه براي نيل به آن سعي کرده باشد فراچنگ مي آورد، و او هرگز اين لذت را مقصود غايي خود قرار نداده است، زيرا هدف غايي عارف جز اتحاد با خدا نبوده است. اتحادي که همه هدفها و غايات محدود و شخصي در آن معدوم گرديده است، بديهي است اين اتحاد، در عرفان اقوام مختلف جهان بصورتهاي متفاوت بيان شده است که مستلزم بحث جداگانه اي مي باشد. علت ظهور و رواج عرفان در ايران علت اساسي ظهور و رواج تصوف در ايران اينست که ايرانيان در نتيجه قرنها زندگي در تمدن مادي و معنوي بالاترين پيشرفت ها را کرده و به عاليترين درجه رسيده بودند. در زيبا شناسي بر همه ملل آسيا برتري داشتند و هنرهاي زيبا مانند نقاشي، پيکر تراشي و موسيقي و هنرهاي دستي در فلز سازي و بافندگي و صنايع ديگر به حد کمال رسيده بودند. تضييقات و محدوديت هايي که پي از دوران ساساني در ايران پيش آمد با طبع زيبايي پسند ايراني که ذوقيات را در چند قرن از نياکان خود ارث برده بود و يادگار گرانبهايي مي دانست سازگار نبود، در پـي مـسـلـک و طريقه اي مي گشت که اين قيدها را درهم نوردد و آن آزادي ديرين را دوباره بدست آورد. تصوف بهترين راه گريز براي رسيدن به اين آزادي فکري بود، بهمين جهت از آغاز متصوفه ايران سماع و موسيقي و رقص را که ايرانيان به آن خو گرفته بودند نه تنها مجاز و مباح ميدانستند، بلکه در برخي از فرق تصوف آنها را نوعي از عبادت و وسيله تقرب به مبدأ و تهذيب نفس و تصفيه باطن شمردند و از آغاز کتابها و رسايل درباره مباح بودن سماع پرداختند. حتي متشرعان بزرگ ايران مانند غزالي در (احياء علوم الدين) و (کيمياي سعادت) در اباحت آن بحث کرده اند. يکي از نخستين وسائلي که صوفيه براي استرضاي اين نگراني ايرانيان اختيار کردند از راه شعر و شاعري بود که موضوع بحث يکي از فصول تاريخ نهضتهاي فکري ايرانيان است. نخستين شخص از پيشروان تصوف ايران که شعر فارسي را براي تعليمات خود پذيرفتند، ابوسعيد ابوالخير بود. متشرعاني که شعر را اغواي اجنه و مخالفت با شرع مي دانسته اند و شاعران را گمراه مي شمرده اند وي را مورد طعن و لعن قرار داده اند و حتي به دربار پادشاهي از او ناليده اند. توجه خاصي که بزرگان تصوف ايران به زبان فارسي داشتند و مخصوصا مقيد بودند که تعليمات خود را به نظم و نثر فارسي ادا کنند مي رساند که خواست اکثريت مردم ايران و کساني که به زبان تازي کاملا آشنا نبوده اند چه بوده است. وانگهي ايشان به مراتب به توجه عوام بيش از خواص اهميت مي داده اند و ترجيح مي دادند که به زبان عوام مقصود خود را ادا کنند. سه عارف بزرگ ایرانی که در این مقام شهرت جهانی دارند : مولانا جلال الدین محمد بلخی صائب تبریزی عطلر نیشابوری رها کن عقل را ، دیوانه می گرد چو مستان بر درمیخانه می گرد مولانا جلال الدین محمد بلخی : الا ای شمس تبریزی چنان مستم از این عالم که جز مستی و سرمستی دگر چیزی نمی دانمعماد خراسانی : پیش ما سوختگان مسجد و میخانه یکیست حرم و دیر یکی، سبحه و پیمانه یکیست اینهمه جنگ و جدل حاصل کوته نظری است گر نظر پاک کنی کعبه و بتخانه یکیست مولانا جلال الدین محمد بلخی : بجوشید , بجوشید , که ما اهل شعاریم بجز عشق , به جز عشق , دگر کار نداریم درین خاک , درین خاک , درین مزرعه پاک بجز مهر , بجز عشق , دگر تخم نکاریم چه مستیم , چه مستیم , از آن شاه که هستیم بیایید , بیایید , که تا دست برآریم چه دانیم , چه دانیم , که ما دوش چه خوردیم که امروز همه روز خمیریم و خماریم مپرسید , مپرسید , ز احوال حقیقت که ما باده پرستیم نه پیمانه شماریم شما مست نگشتید وز آن باده نخوردید چه دانید , چه دانید , که ما در چه شکاریم نیفتیم برین خاک ستان ما نه حصیریم بر آییم برین چرخ که ما مرد حصاریم فخرالدین عراقی : من مست می عشقم ، هشیار نخواهم شد وز خواب خوش مستی ، بیدار نخواهم شد امروز چنان مستم از باده دوشینه تا روز قیامت هم ، هشیار نخواهم شد خواجه شمس الدین محمد حافظ : من ار زانکه گردم به مستی هلاک به آئین مستان کنیدم به خاک به تابوتی از چوب تاکم کنید به کوی خرابات خاکم کنید نریزید بر گور من جز شراب نیارید در ماتمم جز رباب ولیکن به شرطی که در ماتمم ننالد به جز مطرب و چنگ زن تو خود حافظا سر ز مستی متاب که سلطان نخواهد خراج از خراب مولانا جلال الدین محمد بلخی : ز خاک من اگر گندم بر آید از آن اگر نان پزی مستی فزاید خمیر و نانوا دیوانه گردد تنورش بیت مستانه سراید اگر بر گور من آیی زیارت تو را خر پشته ام رقصان نماید میا بی دف بر گور من برادر که در بزم خدا غمگین نشاید نه پی زمر و قمارم نه پی خمر و عقارم نه خمیرم نه خمارم نه چنینم نه چنانم من اگر مست و خرابم نه چو تو مست شرابم نه از خاکم نه ز آبم نه ازین اهل زمانم مطالب اين قسمت، از کتاب "تاريخ عرفان و عارفان ايراني" تاليف "عبدالرفيع حقيقت" گرفته شده است.
__________________
 تنها شغل ما در عالم عاشقی است
ويرايش توسط harmoni : 10-14-2007 در ساعت 06:59 PM. |
|
|
|
| 2 نفر از کاربران ، از دوست گرامي harmoni به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کرده اند : |
|
10-15-2007
|
#17 (permalink) |
|
مدیر بازنشسته
تاريخ عضويت: Apr 2007
محل سكونت: Where at Night the Wood Grouse Plays
ارسالها: 1,092
جنسيت:  سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,815
از ایشان 1,324 بار سپاسگزاري شده است
|
بیا با ما بگو پاینده ایران
یک شعر براستی زیبا که بدبختانه نمیدانم چه کسی آنرا سروده است ، بایسته است
که آن را تا پایان بخوانید : شبی دل بود و دلدار خردمند دل از دیدار دلبر شاد و خرسند که با بانگ بنان و نام ایران دو چشمم شد ز شور عشق گریان چو دلبر شور اشک شوق را دید به شیرینی زمن مستانه پرسید بگو جانا که مفهوم وطن چیست که بی مهرش دلی گر هست دل نیست به زیر پرچم ایران نشستیم و در را جز به روی عشق بستیم به یمن عشق، درّ ناب سفتیم و در وصف وطن اینگونه گفتم وطن خاکی سراسر افتخار است که از جمشید و از کی یادگار است وطن یعنی نژاد آریایی نجابت مهرورزی با صفایی وطن خاک اشوزرتشت جاوید که دل را می برد تا اوج خورشید وطن یعنی اوستا خواندن دل به آیین اهورا ماندن دل وطن تیر و کمان آرش ماست سیاوشهای غرق آتش ماست وطن منشور آزادی کورش شکوه جوشش خون سیاوش وطن نقش و نگار تخت جمشید شکوه روزگار تخت جمشید وطن فردوسی و شهنامه اوست که ایران زنده از هنگامه اوست وطن آوای رخش و بانگ شبدیز خروش رستم و گلبانگ پرویز وطن شیرین خسرو پرور ماست صدای تیشه افسونگر ماست وطن چنگ است بر چنگ نکیسا سرود باربدها خسرو آسا وطن یعنی سرود رقص آتش به استقبال نوروزی فره وش وطن یعنی درختی ریشه در خاک اصیل و سالم و پر بهره و پاک وطن یعنی سرود پاک بودن نگهبان تمام خاک بودن وطن را لاله های سرنگون است که از خون شهیدان لاله گون است وطن شوش و چغارنبیل و کارون ارس زاینده رود و موج جیهون وطن خرم ز دین بابک پاك که رنگین شد ز خونش چهره ی خاک وطن یعقوب لیث آرد پدیدار و یا نادر شه پیروز افشار به یک روزش طلوع مازیار است دگر روزش ابومسلم به کار است وطن یعنی صفای روستایی زلال چشمه های بی ریایی وطن یعنی دو دست پینه بسته به پای دار قالی ها نشسته وطن یعنی هنر یعنی ظرافت نقوش فرش در اوج لطافت وطن در هی هی چوپان کرد است که دل را تا بهشت عشق برده است وطن یعنی تفنگ بختیاری غرور ملی و دشمن شکاری وطن یعنی بلوچ با صلابت دلی عاشق نگاهی با مهابت وطن یعنی خروش شروه خوانی ز خاک پاک میهن دیده بانی ز عطر خاک میهن گر شوی مست کویر لوت ایران هم عزیز است وطن یعنی بلندای دماوند ز قهر ملتش ضحاک در بند وطن یعنی سهند سرفرازی چنان ستارخانش پاکبازی مرا نقش وطن در جان جان است همان نقشی که در نقش جهان است وطن یعنی سخن یعنی خراسان سرای جاودان عشق و عرفان وطن گلواژه های شعر خیام پیام پر فروغ پیر بسطام وطن یعنی کمال الملک و عطار یکی نقاش و آن یک محو دیدار در این میهن دو سیمرغ است در سیر یکی شهنامه دیگر منطق الطیر یکی من را زدشمن می رها ند یکی دل را به دلبر می رساند خراسان است و نسل سر بداران زجان بگذشتگان در راه ایران وطن خون دل عین القضاتست نیایشنامه پیر هراتست وطن یعنی شفا قانون اشارات خرد بنشسته در قلب عبارات نظامی خوش سرود آن پیر کامل زمین باشد تن و ایران ما دل)) وطن آوای جان شاعر ماست صدای تار بابا طاهر ماست اگر چه قلب طاهر را شکستند و دستش را به مکر و حیله بستند ولی ماییم و شعر سبز دلدار دو بیت طاهر و هیهات بسیار وطن یعنی تو و گنجینه راز تفال از لسان الغیب شیراز وطن آوای جان می پرستان سخن از بوستان و از گلستان وطن دارد سرود مثنوی را زلال عشق پاک معنوی را تو دانی مولوی از عشق لبریز نشد جز با نگاه شمس تبریز وطن یعنی سرود مهربانی وطن یعنی شکوه همزبانی وطن یعنی درفش کاویانی سپید و سرخ و سبزی جاودانی به پشت شیر خورشیدی درخشان نشان قدرت و فرهنگ ایران وطن شور و نشاط هستی ما وطن میخانه ما مستی ما وطن دار الفون میرزا تقی خان شهید سرفراز فین کاشان کنون ای هموطن ، ای جان جانان بیا با ما بگو پاینده ایران go lآذین
__________________
چندیست که دوران شکوه فارومهای فارسی به سر آمده است ! |
|
|
|
| کاربران زير از دوست گرامي Azin به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند : |
|
10-19-2007
|
#19 (permalink) | |
|
محروم از فعالیت
تاريخ عضويت: Sep 2007
محل سكونت: .:: در قلب دشمن ::.
ارسالها: 3,137
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 761
از ایشان 1,875 بار سپاسگزاري شده است
|
پاسخ : شاهنامه خوانی
نقل قول:
|
|
|
|
|
|
10-21-2007
|
#20 (permalink) | |
|
مدیر بازنشسته
تاريخ عضويت: Apr 2007
محل سكونت: Where at Night the Wood Grouse Plays
ارسالها: 1,092
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,815
از ایشان 1,324 بار سپاسگزاري شده است
|
پاسخ : شاهنامه خوانی
نقل قول:
|
|
|
|
|
|
10-21-2007
|
#21 (permalink) |
|
مدیر بازنشسته
تاريخ عضويت: Apr 2007
محل سكونت: Where at Night the Wood Grouse Plays
ارسالها: 1,092
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,815
از ایشان 1,324 بار سپاسگزاري شده است
|
ایراد
میخواستم در اینجا نکته ای را با علاقه مندان علم تاریخ درمیان بگذارم :
یکی از معضلهای اساسی بررسی تاریخ ، قهرمان و ضدقهرمان سازی خواننده است در این کار چنان پیش میروند که وارد حیطه ی افسانه و تعصب میشود! در بررسی تاریخ باید پذیرفت که هر شخصیتی دارای نقاط قوت و ضعف نیز هست . |
|
|
|
| کاربران زير از دوست گرامي Azin به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند : |
|
02-24-2008
|
#24 (permalink) |
|
مدیر بازنشسته
تاريخ عضويت: Apr 2007
محل سكونت: Where at Night the Wood Grouse Plays
ارسالها: 1,092
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,815
از ایشان 1,324 بار سپاسگزاري شده است
|
درباره ی م.آزاد
 با خبر شدم یکی از کاربران گرامی سایت هم میهن با ناراحتی جمع ما را ترک کردند ! هرچند که کاملا در جریان علت خداحافظیش نیستم ولی وظیفه ی خودم دانستم که از این هم میهن کوشای تالار تاریخ تشکر و قدردانی کنم ! تاپیکهایی که به وسیله ی م.آزاد در تالار تاریخ گشوده شدند : تاریخ ایران ، مظلومیت جاویدان تحریفی دیگر بر خلیج فارس هرگونه مطلب درباره ناصر پورپیرار فرهنگ و تمدن ایران نامهء مؤبد تنسر- مشاور اردشير پاپكان- به پادشاه طبرستان ايران، پيش و پس از آرياييان بیداری گرشاسب تاثير تمدن ايران بر اعراب امیدوارم همانطور که ایشان در امضای خودشان روزنه ای از امید را برای بازگشتشان به ما میدهند ، دوباره م.آزاد را در کنار خود ببینیم . آذین |
|
|
|
|
07-08-2008
|
#26 (permalink) | |
|
Addict
 
تاريخ عضويت: Mar 2008
محل سكونت: سرزمين سبز آريا(جايي كه عشق به وطن را نشانم دادند)
ارسالها: 4,252
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 5,169
از ایشان 2,233 بار سپاسگزاري شده است
|
پاسخ : زبان میخی
نقل قول:
آخه تو اين حروف رو به ژعكس نشون مي ده!
__________________
ترقي اندر اين كشور محال است/كه در اين مملكت قحظ الرجال است خرابي از جنوب و از شمال است/بر اين مخلوق آزادي وبال است دريغ از راه دور و رنج بسيار... ويرايش توسط mph1 : 07-08-2008 در ساعت 10:45 PM. |
|
|
|
|
|
07-10-2008
|
#27 (permalink) | |
|
مدیر بازنشسته
تاريخ عضويت: Apr 2007
محل سكونت: Where at Night the Wood Grouse Plays
ارسالها: 1,092
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,815
از ایشان 1,324 بار سپاسگزاري شده است
|
پاسخ : زبان میخی
نقل قول:
|
|
|
|
|
| کاربران زير از دوست گرامي Azin به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند : |
|
07-10-2008
|
#28 (permalink) |
|
مدیر بازنشسته
تاريخ عضويت: Apr 2007
محل سكونت: Where at Night the Wood Grouse Plays
ارسالها: 1,092
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,815
از ایشان 1,324 بار سپاسگزاري شده است
|
پاسخ : درنگی با میهن دوستان
وطن یعنی وطن اما وطن کو؟
وطنخواهی که میپوشد کفن کو؟ من و تو با ستم باید بسازیم مبادا جان شیرین را ببازیم ولی آخر کدامین جان شیرین پذیرد زندگی را زهر آگین؟ چه خونها وه چه خونها ریخت بر خاک به خونخواهی نشد این خاک، چالاک! ستم بر طبل میکوبد چه محکم در این غوغا همه خوابیده از دم وطن کو؟ این وطن یا خوابگاه است؟ چرا روی وطن از ما سیاه است؟ زمانی این وطن، فخر جهان بود به نیکی، نام ایران بر زبان بود تمدن را یکی گهواره بودیم نه چون امروزمان بیچاره بودیم بدی با ما اگر ضحاک میکرد فریدون آن بدی را پاک میکرد همیشه میهن ما کاوهای داشت به باغ زندگی، نوباوهای داشت دریغا روز ما یکباره شب شد من والامنش، خواریطلب شد از ایران کهن، اکنون چه مانده؟ بجز خاکی سراسر خون چه مانده؟ همه سر در گریبان و فسرده همه دلهایشان در سینه مرده میان مردگان، جای سخن نیست وطن دیگر برای ما وطن نیست زمانی بود گوهرخیز ایران ازین خواب گران برخیز ایران بیا و سر مکش عهد کهن را دوباره زنده کن نام وطن را سرودهی ابرمرد |
|
|
|
| کاربران زير از دوست گرامي Azin به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند : |
|
07-10-2008
|
#29 (permalink) |
|
مدیر بازنشسته
تاريخ عضويت: Apr 2007
محل سكونت: Where at Night the Wood Grouse Plays
ارسالها: 1,092
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,815
از ایشان 1,324 بار سپاسگزاري شده است
|
پاسخ : درنگی با میهن دوستان
وطن یعنی همه آب و همه خاک
وطن یعنی همه عشق و همه پاک به گاه شیرخواری گاهواره به روز و درد پیری ، عین چاره وطن یعنی پدر ، مادر ، نیاکان به خون و خاک بستن عهد و پیمان وطن یعنی هویت ، اصل ، ریشه سرآغاز و سرانجام همیشه وطن یعنی محبت ، مهربانی نثار هر که دانی و ندانی وطن یعنی نگاه هموطن دوست هر آنجایی که دانی هموطن اوست وطن یعنی گرامی مرز تا مرز وطن یعنی حریم گیو و گودرز وطن یعنی دل و دستی در آتش روان و تن ، کمان و تیر آرش وطن یعنی شبح یعنی شبیخون وطن یعنی جلال الدین و جیحون وطن یعنی به دشمن راه بستن به اوج آریو برزن نشستن وطن یعنی دو دست از جان کشیدن به تنگستان و دشتستان رسیدن زمین شستن ز استبداد و از کین به خون گرم در گرمابه ی فین از مصطفی بادکوبه ای با سپاس از سرور فرهیخته و گرامی Ariobarzan |
|
|
|
| کاربران زير از دوست گرامي Azin به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند : |
|
07-10-2008
|
#30 (permalink) |
|
مدیر بازنشسته
تاريخ عضويت: Apr 2007
محل سكونت: Where at Night the Wood Grouse Plays
ارسالها: 1,092
جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,815
از ایشان 1,324 بار سپاسگزاري شده است
|
پاسخ : درنگی با میهن دوستان
وطن یعنی نژاد آریایی
نجابت مهرورزی با صفایی وطن خاک اشوزرتشت جاوید که دل را می برد تا اوج خورشید وطن یعنی اوستا خواندن دل به آیین اهورا ماندن دل وطن تیر و کمان آرش ماست سیاوشهای غرق آتش ماست وطن منشور آزادی کورش شکوه جوشش خون سیاوش وطن نقش و نگار تخت جمشید شکوه روزگار تخت جمشید وطن فردوسی و شهنامه اوست که ایران زنده از هنگامه اوست وطن آوای رخش و بانگ شبدیز خروش رستم و گلبانگ پرویز وطن شیرین خسرو پرور ماست صدای تیشه افسونگر ماست وطن چنگ است بر چنگ نکیسا سرود باربدها خسرو آسا وطن یعنی سرود رقص آتش به استقبال نوروزی فره وش وطن یعنی درختی ریشه در خاک اصیل و سالم و پر بهره و پاک وطن یعنی سرود پاک بودن نگهبان تمام خاک بودن وطن را لاله های سرنگون است که از خون شهیدان لاله گون است وطن شوش و چغارنبیل و کارون ارس زاینده رود و موج جیهون وطن یعقوب لیث آرد پدیدار و یا نادر شه پیروز افشار به یک روزش طلوع مازیار است دگر روزش ابومسلم به کار است وطن یعنی صفای روستایی زلال چشمه های بی ریایی وطن یعنی دو دست پینه بسته به پای دار قالی ها نشسته وطن یعنی هنر یعنی ظرافت نقوش فرش در اوج لطافت وطن در هی هی چوپان کرد است که دل را تا بهشت عشق برده است وطن یعنی تفنگ بختیاری غرور ملی و دشمن شکاری وطن یعنی بلوچ با صلابت دلی عاشق نگاهی با مهابت وطن یعنی خروش شروه خوانی ز خاک پاک میهن دیده بانی ز عطر خاک میهن گر شوی مست کویر لوت ایران هم عزیز است وطن یعنی بلندای دماوند ز قهر ملتش ضحاک در بند وطن یعنی سهند سرفرازی چنان ستارخانش پاکبازی مرا نقش وطن در جان جان است همان نقشی که در نقش جهان است وطن یعنی سخن یعنی خراسان سرای جاودان عشق و عرفان وطن گلواژه های شعر خیام پیام پر فروغ پیر بسطام وطن یعنی کمال الملک و عطار یکی نقاش و آن یک محو دیدار در این میهن دو سیمرغ است در سیر یکی شهنامه دیگر منطق الطیر یکی من را زدشمن می رها ند یکی دل را به دلبر می رساند خراسان است و نسل سر بداران زجان بگذشتگان در راه ایران وطن خون دل عین القضاتست نیایشنامه پیر هراتست وطن یعنی شفا قانون اشارات خرد بنشسته در قلب عبارات نظامی خوش سرود آن پیر کامل ((زمین باشد تن و ایران ما دل)) وطن آوای جان شاعر ماست صدای تار بابا طاهر ماست اگر چه قلب طاهر را شکستند و دستش را به مکر و حیله بستند ولی ماییم و شعر سبز دلدار دو بیت طاهر و هیهات بسیار وطن یعنی تو و گنجینه راز تفال از لسان الغیب شیراز وطن آوای جان می پرستان سخن از بوستان و از گلستان وطن دارد سرود مثنوی را زلال عشق پاک معنوی را تو دانی مولوی از عشق لبریز نشد جز با نگاه شمس تبریز وطن یعنی سرود مهربانی وطن یعنی شکوه همزبانی وطن یعنی درفش کاویانی سپید و سرخ و سبزی جاودانی به پشت شیر خورشیدی درخشان نشان قدرت و فرهنگ ایران وطن شور و نشاط هستی ما وطن میخانه ما مستی ما وطن دار الفنون میرزا تقی خان شهید سرفراز فین کاشان کنون ای هموطن ، ای جان جانان بیا با ما بگو پاینده ایران از مصطفی بادکوبه ای با سپاس از سرور فرهیخته و گرامی Ariobarzan ----------------------------------------------------------------------------------- هم چامه ها را خواندیم و هم یادی از میهن دوستان قدیمی کردیم  |
|
|
|
| کاربران زير از دوست گرامي Azin به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند : |
اندرزهای آذرپادمهر اسپندان
زبان میخی
Linear Mode
