زندگی پس از مرگ

[خزان]

اگه به این نتیجه برسین که دنیای پس از مرگ وجود نداره چه میکنید؟ عجله نکنید برای پاسخ به این سوال لازمه روش فکر کنید تا جایی که بتونید تصورش کنید...

[EXOTIC]

هرچند هنوز فکر می کنم همخوانی چندانی چندانی با تالار فلسفه ندارد
یا ماهیت عنوان بحث را به جایی میکشاند که نا همسو است با فلسفه و
همچنین منطق اما فعلا تاپیک را تائید می کنم تا در ادامه بسته به روند
تاپیک به تالار مناسب منتقل شود. (و یا شاید ماندگار).

[farhoud]

خزان عزیز اول از همه چیز از تو تشکر میکنم که موضوعات جالب و بسیار بحث برانگیزی به ذهنت میرسه که با ایجاد تاپیک مربوطه شور و حال زیادی در فروم ایجاد میکنی.

این سئوال تو نه در ذهن من بلکه در ذهن همه افراد بشر حتما حداقل برای یکبار هم که شده افتاده است.

جواب من این است که در عملکرد و طرز برخورد من با مسائل هیچ تغییری رخ نخواهد داد من چه بهشتی باشد چه جهمنی و چه اینها نباشند همانم که الان هستم .

[Folaani]

خب بنظر بنده کل زندگی ما بدون وجود هیچ حقیقتی فراتر از ظاهرش و این مادیات، چیز زیادی برای پرداختن نداره.
جهان ما بدون ماورای چیزی که ما از مجرای مادی میشناسیم، چیز بسیار محدود و ذاتا بی ارزشی هست. ذره ای بی نهایت کوچک دربرابر ابعاد، زمان، و پتانسیل های موجود و خواهش آدمی برای سعادت مطلق ابدی.
احتمال اینکه ما بتونیم از محدودیتهای خودمون و سدهای بزرگی که برای عبور از جبر حاکم بر سرنوشت ما وجود داره در این حالت (با این فرض و تکیه تنها به قوانین و تواناییهای مادی شناخته شده) بحد معنادار کننده ای فراتر بریم، منطقا بسیار بسیار کوچک بنظر میرسه. شواهد و اسناد و استدلال فعلی این رو نشون میدن.
درحالتیکه از سوی دیگر هم جهان با خدا و زندگی ابدی، ارزشی برابر بی نهایت رو داره.
از نظر منطقی حتی یک احتمال ناچیز کافیه، تا با این فرض که چنین چیزی وجود داره زندگی خودمون رو شکل بدیم.
بنظرم میاد که حتی اگر با منطق و ریاضی خالص فکر کنیم، زندگی مادی صرف بدون ماورا، در این معادله قدرت جابجایی نتیجه رو نداره.
و یادتون باشه همه چیز ممکن هست.

زندگی با اعتقاد به ماورا و زندگی پس از مرگ، حتی با زندگی مادی موفق و بهره مندی از همین خوشبختی محدود مادی هم تضاد مستقیم و مطلقی نداره.
اینطور نیست که ما فکر کنیم زندگی با اعتقاد، سراسر رنج و محرومیت هست؛ و در مقابل زندگی بدون اعتقاد، سراسر لذت و بهره مندی.
نه شواهد و اسناد و واقعیتهای موجود و نه استدلال و منطق چنین چیزی رو نشون نمیدن به هیچ وجه.
بلکه نشانه های زیادی به عکس این مطلب هم میشه پیدا کرد.
مسئله خیلی بیش از اینها پیچیده و ناشناخته و بدون قطعیت هست که بشه روی اینمورد هم پیشفرضی قرار داد.
پس این پیشفرض بی پایه رو به اینصورت هم باید به ذهن راه نداد و دچار اشتباه نشد.

[Folaani]

بنظر بنده زندگی با این باور که جهان پس از مرگ وجود نداره، البته اگر منظور شما از این عبارت موضوع مطرح شده کلی باشه (یعنی انکار ماورا و خداوند و هرچیزی غیر از مادهء ملموس و مشهود و شناخته شدهء فعلی)، چیز پیچیده ای هم نیست.
و اهمیت خاصی هم نداره بر طبق فرمولهایی که عرض کردم. البته در مقابل حالت عکسش.
اونقدری ارزش نداره که حالا بخوام منابع محدود و ارزشمندم، مثل وقت و انرژی خودم، رو صرفش بکنم.
بلکه اولویت روی موارد مهمتر هست.
چیز اضافه ای هم نداریم که هدر کنیم.
بیکار نیستیم! کلی کار و هدف معنادار برای پرداختن هست.

پس بیشتر از این یک بازی فکری بی معنایی بیشتر نخواهد بود از دید بنده.
یکی از قوانین زندگی بنده که پس از سالها تجربه و تحلیل و تفکر برای خودم وضع کردم اینه که از کارهای بیهوده و تصادفی و رها کردن ذهن برای رفتن به هرجایی که میخواد و مشغول شدنش به بازیچه های بی محتوی و بی نتیجه و بی هدف باید جلوگیری کرد.
ذهن باید در کنترل ما باشه. در خدمت خواست ما. با تشخیص ما.
حتی جایی که ذهن رو به پرواز و خیال پردازی وا میدارید، بازهم باید با تشخیص و کنترل خودتون باشه.
هرچیزی معیار داره. درواقع هیچ چیزی تصادفی نیست.
یا راهی و دانش و معیار اولیه ای ندارید و یا قدرت کنترلش رو که ذهن بی هدف پرواز کنه.

میدونید بقول نرم افزار آزادیها، ذهنهای قدرتمند منابع ارزشمند محدودی هستند، پس نباید آنها را هدر داد.
باید به فکر بود که به بهینه ترین صورت ممکن از آنها استفاده کرد.

این نظر بنده هست.
هدف شما از این جستار و پرداختن به این موضوع چه بوده است؟
آیا با بنده موافق نیستید؟

[Comboy]

نوشته اصلي بوسيله Folaani

خب بنظر بنده کل زندگی ما بدون وجود هیچ حقیقتی فراتر از ظاهرش و این مادیات، چیز زیادی برای پرداختن نداره.
جهان ما بدون ماورای چیزی که ما از مجرای مادی میشناسیم، چیز بسیار محدود و ذاتا بی ارزشی هست. ذره ای بی نهایت کوچک دربرابر ابعاد، زمان، و پتانسیل های موجود و خواهش آدمی برای سعادت مطلق ابدی.
احتمال اینکه ما بتونیم از محدودیتهای خودمون و سدهای بزرگی که برای عبور از جبر حاکم بر سرنوشت ما وجود داره در این حالت (با این فرض و تکیه تنها به قوانین و تواناییهای مادی شناخته شده) بحد معنادار کننده ای فراتر بریم، منطقا بسیار بسیار کوچک بنظر میرسه. شواهد و اسناد و استدلال فعلی این رو نشون میدن.
درحالتیکه از سوی دیگر هم جهان با خدا و زندگی ابدی، ارزشی برابر بی نهایت رو داره.
از نظر منطقی حتی یک احتمال ناچیز کافیه، تا با این فرض که چنین چیزی وجود داره زندگی خودمون رو شکل بدیم.
بنظرم میاد که حتی اگر با منطق و ریاضی خالص فکر کنیم، زندگی مادی صرف بدون ماورا، در این معادله قدرت جابجایی نتیجه رو نداره.
و یادتون باشه همه چیز ممکن هست.

اینکه حجم یک انسان یا کره زمین در برابر کل هستی نا چیز است دلیل بر این نیست که اهمیت کمی دارد. مغز هر انسان بسیار با ارزش است، زیرا ارزش اطلاعات به مقدار آن نیست. چیزی که مهم است هارمونی این اطلاعات و داده های روی مغز ماست.
همین طور در مورد زمین نحوه قرار گرفتن ذرات ماده و ترکیب آتها به صورتی بسیار کم نظیر امکان حیات موجودات هوشمند و شریفی را میسر کرده است.
پس نیک بیندیشیم و بدانیم هر چیزی که کم است پوچ نیست و هر چیز که زیاد است همه چیز نیست.

تعداد انسانها در مقابل حشرات بسیار ناچیز است ولی آیا این پارامتر از ارزش انسان می کاهد؟

هر انسانی ارزش تفکر را دارد و همیشه چیزی برای پرداختن و توجه کردن دارد

[Folaani]

شما چرا متوجه نشدید ظاهرا؟
کی منظور حجم و امثالهم بوده است؟!!
منظورم این بوده که در نهایت عمر و بهره مندی ما در مقابل آنچه ممکن بنظر میرسد بسیار ناچیز و درواقع صفر است. یک عدد هرچند بزرگ باشد، در برابر بی نهایت قابل حساب شدن نیست.
شما با حد عدد بر روی بینهایت در ریاضی آشنایی دارید حتما؟
ضمنا حال هر عددی هم باشد.
منظور بنده اولویت بندی و انتخاب بوده است از میان گزینه های مختلف.
چون منابع ما محدود است و نمیتوانیم همزمان مصرف همه چیز ممکن بکنیم.
معمولا باید روی چیزی تمرکز بکنیم. تا نتیجه ای عاید شود.
بعضی گزینه ها هم باهم ناسازگار هستند.
مثلا شما نمیتوانید برای تفریح آدم بکشید و بعد انتظار رستگاری و سعادت مورد انتظار خود را در زمان مطلوبتان هم داشته باشید.

همچنان که برای هدف مورد علاقه و معقولی که ارزش و احتمال موفقیت لازم را دارد منابع خود را متمرکز میکنید، در انتخاب دیدگاه و روش متاثر از آن در زندگی هم همین کار را میکنید.

اینها بسادگی تمام واقعیات موجود است. تقریبا شما و همه همینطور زندگی میکنند و اینها را بدیهی میشمارند و بر روی این «قوانین و معیارهای تصمیمگیری» کار خود را بنا میکنند.
در همه جا همین است. در علم، زندگی، حتی حرکت یک مورچه.

[N2014]

احتمالا «واقعیت ساخته ی ذهن است» رو پاک میکنم، مینویسم «دلیل و اثبات ساخته ی توهم است»

[خزان]

نوشته اصلي بوسيله n2014

احتمالا «واقعیت ساخته ی ذهن است» رو پاک میکنم، مینویسم «دلیل و اثبات ساخته ی توهم است»

ببخشید من چیزی از نوشته شما نفهمیدم، مربوط به این موضوع بود؟

[خزان]

نوشته اصلي بوسيله Folaani

اینطور نیست که ما فکر کنیم زندگی با اعتقاد، سراسر رنج و محرومیت هست؛ و در مقابل زندگی بدون اعتقاد، سراسر لذت و بهره مندی

من ارتباطی بین سخنان شما و موضوع تاپیک پیدا نکردم و البته در مورد این نوشته بالا هم باید بگم من چنین ادعایی نکردم و نمیدانم منظورتان چیست...

[Iceman]

خوب تا زمان مرگ زندگی میکنیم

[خزان]

نوشته اصلي بوسيله EXOTIC

هرچند هنوز فکر می کنم همخوانی چندانی با تالار فلسفه ندارد
یا ماهیت عنوان بحث را به جایی میکشاند که نا همسو است با فلسفه و
همچنین منطق اما فعلا تاپیک را تائید می کنم تا در ادامه بسته به روند
تاپیک به تالار مناسب منتقل شود. (و یا شاید ماندگار).

این موضوع مربوط به فلسفه است، اما تصمیم با شماست...

[vampiresnake]

همینجوریشم زیاد بهش اعتقاد ندارم .
اگه از بچگب اینجوری تو کله ما فرو نمیکردن شاید اصلا در موردش فکر نمیکردیم .
اما من شخصا اونجوری زندگی میکردم که دوست دارم و سعی میکردم هر جوری هست و تا زندم از زندگی لذت ببرم حالا به هر نحوی!!!!!!!

[N2014]

نوشته اصلي بوسيله خزان

ببخشید من چیزی از نوشته شما نفهمیدم، مربوط به این موضوع بود؟

منظورم اینه که اگر چنین میشد تمام استدلالات و دلایلی که این همه مدت دیدم کشک میشد. در نتیجه کلا استدلال ودلیل میرفت زیر سوال.
من حتی وبلاگ دارم در مورد زندگی پس از مرگ.
دراین مورد بیش از ده تا کتاب خوندم.

[خزان]

نوشته اصلي بوسيله N2014

منظورم اینه که اگر چنین میشد تمام استدلالات و دلایلی که این همه مدت دیدم کشک میشد. در نتیجه کلا استدلال ودلیل میرفت زیر سوال.
من حتی وبلاگ دارم در مورد زندگی پس از مرگ.
دراین مورد بیش از ده تا کتاب خوندم.

اگه میشه لینک وبلاگتونو بدین یه سری بزنیم