کاربر میهمان به هم میهن خوش آمدید. جهت ثبت نام در هم میهن اینجا را کلیک کنید. با ثبت نام از تمامی مزایای کاربران عضو هم میهن بهره مند شوید

تالارهای بحث و گفتگوی هم میهن | Hammihan Forum

بازگشت   تالارهای بحث و گفتگوی هم میهن | Hammihan Forum > تالارهای موضوعی > فلسفه و منطق

فلسفه و منطق بحث و گفتگو در باب فلسفه و منطق آشنایی با فیلسوفان و بررسی مسائل و موارد موجود

پاسخ
 
LinkBack ابزارهاي موضوع نحوه نمايش
قديمي 05-04-2009   #76 (permalink)
عبدالکــریم سـروش
Bounce Back Champion, Bomb Blast Champion, Ants Champion, Bee Wars Champion, Sonic Champion, Alien Clones Champion
 
Bozorgmehr's Avatar
 
تاريخ عضويت: Mar 2008
محل سكونت: سرای خردمندان
ارسالها: 1,613
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 602
از ایشان 1,328 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

نقل قول:
نوشته اصلي بوسيله behin-arbabi

نـقـــــــــــد : اعـتـراض :: نــه ::: نـــه محکم :

نسبــت ؟ : :
_____________

نسبـت فـلــسفـــه به زندگی , شبیه به نسبت
آزادی بــــه زندان تحقیر , است.
و یا نیز : مثلا همچون نسبت {انسان بــــــه مـورچــه} است :
و یا نیز مثلا : نسبت {زندگی بـــــه مرگ و سیاهچال} است.
و یا آی - مثلا ... .
( ؟ :: هوورا یک ریزه زندگی زنده - زنده زنده - آآن متفکر)
درود بر جناب اربابی ارجمند
با متون ِ نامتونی ِ پویا و چشم نواز

پارسال دوست ، امسال آشنا

مهرورزید کمی از اشتغالات انتفاعی و نویسندگی بکاهید و به امورات غیرانتفاعی
هم بپردازید ، تعیین اینکه کدام زندگی است و کدام فلسفه را به شما میسپارم
(نقدتان به نسبتی ، خودشکن بود!)










__________________


برتراند راسل :
« تاثیر بگذار وگرنه تاثیر میگذارم »
بر در مدرسه ی علم گذر باید کرد

نزد استاد خرد کسب هنر باید کرد


*********
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 05-04-2009   #77 (permalink)
عبدالکــریم سـروش
Bounce Back Champion, Bomb Blast Champion, Ants Champion, Bee Wars Champion, Sonic Champion, Alien Clones Champion
 
Bozorgmehr's Avatar
 
تاريخ عضويت: Mar 2008
محل سكونت: سرای خردمندان
ارسالها: 1,613
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 602
از ایشان 1,328 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

از آن دست فرتورهایی است که باید در موزه نگهداری شوند :

The Wayne State University Philosophy Department -1963


Front Row: Charles Landesmann, Keith Lehrer, George Nakhnikian
Middle Row: Robert Sleigh, Edmund Gettier, Alvin Plantinga, Richard Cartwright
Back Row: Dorothy _, Raymond Hoekstra, Ronald Stoothoff
Not pictured - in Texas for the year - Hector Neri Castaneda





Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 05-04-2009   #78 (permalink)
عبدالکــریم سـروش
Bounce Back Champion, Bomb Blast Champion, Ants Champion, Bee Wars Champion, Sonic Champion, Alien Clones Champion
 
Bozorgmehr's Avatar
 
تاريخ عضويت: Mar 2008
محل سكونت: سرای خردمندان
ارسالها: 1,613
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 602
از ایشان 1,328 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

Li Hongzhi (1952)
Ken Wilber (1949)
Gilles Deleuze (1925-1995)
Emil Fackenheim (1916-2003)
Alan Watts (1915-1973)
Simone Weil (1909-1943)
Emmanuel Levinas (1906-1995)
Gustav Bergmann (1906-1987)
Hans Jonas (1903-1993)
Mortimer Adler (1902-2001)
Karl Popper (1902-1994)
Gotthard Günther (1900-1984)
Charles Hartshorne (1897-2000)
Swami Prabhupada (1896-1977)
Roman Ingarden (1893-1970)
Edith Stein (1891-1942)
Gabriel Marcel (1889-1973)
Martin Heidegger (1889-1976)
Xavier Zubiri (1889-1983)
Pietro Ubaldi (1886-1972)
Paul Tillich (1886-1965)
Etienne Gilson (1884-1978)
Nicolai Hartmann (1882-1950)
Jacques Maritain (1882-1973)
Ramana Maharshi (1879-1950)
P. D. Ouspensky (1878-1947)
William David Ross (1877-1971)
Ralph Barton Perry (1876-1957)
Bertrand Russell (1872-1970)
Sri Aurobindo (1872-1950)
Leo Baeck (1871-1956)
John Elof Boodin (1869-1950)
Benedetto Croce (1866-1952)
Franz Rosenzweig (1866-1929)
George Santayana (1863-1952)
Leopold Wertheimer (1862-1937)
John McTaggart (1866-1925)
Samuel Alexander (1859-1938)
Josiah Royce (1855-1916)
Vladimir Solovyov (1853-1900)
Hans Vaihinger (1852-1933)
Bernard Bosanquet (1848-1923)
Paul Deussen (1845-1919)
Emile Boutroux (1845-1921)
William James (1842-1910)
Franz Brentano (1838-1917)
Edward Caird (1835-1908)
Shadworth Hodgson (1832-1912)
Gustav Teichmüller (1832-1888)
Ludwig Büchner (1824-1899)
Friedrich Harms (1819-1880)
Charles Renouvier (1815-1903)
Charles Secretan (1815-1895)

James McCosh (1811-1894)
Bruno Bauer (1809-1882)
Hermann Ulrici (1806-1884)
James Martineau (1805-1900)
Ludwig Feuerbach (1804-1872)
Vincenzo Gioberti (1801-1852)
Pierre Leroux (1797-1871)
Thomas Carlyle (1795-1881)
William Whewell (1794-1866)
Charles Babbage (1792-1871)
Carl Gustav Carus (1789-1869)
William Hamilton (1788-1856)
Bernard Bolzano (1781-1848)
Novalis (1772-1801)
Benjamin Constant (1767-1830)
William Paley (1743-1805)
Moses Mendelssohn (1729-1786)
Immanuel Kant (1724-1804)
Isaac de Pinto (1715-1787)
David Hume (1711-1776)
Francis Hutcheson (1694-1746)
William Law (1686-1761)
George Berkeley (1685-1753)
Arthur Collier (1680-1732)
Christian Wolff (1679-1754)
Firmin Abauzit (1679-1767)
Anthony Collins (1676-1729)
Samuel Clarke (1675-1729)
Guido Grandi (1671-1742)
Claude Buffier (1661-1737)
William Wollaston (1659-1724)
John Norris (1657-1711)
Baruch Spinoza (1632-1677)
Anne Conway (1631-1678)
John Ray (1627-1705)
Arnold Geulincx (1624-1669)
Blaise Pascal (1623-1662)
Johannes Clauberg (1622-1665)
Ralph Cudworth (1617-1688)
Henry More (1614-1687)
Antoine Arnauld (1612-1694)
Rene Descartes (1596-1650)
Pierre Gassendi (1592-1655)
Uriel Acosta (1585-1640)
Edward Herbert (1583-1648)
Robert Fludd (1574-1637)
Mulla Sadra (1571-1640)
Francis of Sales (1567-1622)
Francisco Suarez (1548-1617)
Giordano Bruno (1548-1600)
Jacopo Mazzoni (1548-1598)
Pierre Charron (1541-1603)
Juan de Mariana (1536-1624)
Laelius Socinus (1525-1562)
Thomas More (1478-1535)
Agostino Nifo (1470-1538)
John Mair (1467-1550)
Pietro Pomponazzi (1462-1525)
Johannes Reuchlin (1455-1522)
Leonardo da Vinci (1452-1519)
Marsilio Ficino (1433-1499)
Nicholas of Cusa (1400-1464)
Johannes Bessarion (1395-1472)
Jean Buridan (1300-1358)
Jan van Ruysbroeck (1293-1381)
Gersonides (1288-1344)
William of Ockham (1287-1347)
John Duns Scotus (1266-1308)
Dante Alighieri (1265-1321)
Theodore Metochita (1260- 1332)
Meister Eckhart (1260-1328)
Pietro d'Abano (1250-1316)
Boëthius of Dacia (1240-1280)
Shri Madhvacharya (1238-1317)
Thomas Aquinas (1225-1274)
Nichiren (1222-1282)
Henry of Ghent (1217-1293)
Roger Bacon (1214-1293)
Albertus Magnus (1200-1280)
Robert Grosseteste (1168-1253)
Bernard Silvestris (1147-1178)
William of Auxerre (1140-1231)
Lu Hsiang-shan (1139-1193)
Moses Maimonides (1134-1204)
Zhu Xi (1130-1200)
Alain de Lille (1128-1202)
Averroes (1126-1198)
Avempace (1095-1138)
William of Conches (1080-1154)
Pierre Abelard (1079-1144)
Hugh of St Victor (1078-1141)
Judah Ha Levi (1075-1141)
Adelard of Bath (1070-1145)
Bahya ibn Paquda (1040-1110)
Saint Anselm (1033-1109)
Shao Yung (1011-1077)
Avicenna (980-1037)
Saadiah Gaon (882-942)
Abu Yusuf (800-870)
Zongmi (780-841)
Kukai (774-835)
Boethius (480-525)
Bodhidharma (470-543)
Damascius (462-550)
Mazdak (died c. 526)
Proclus (412-487)
Aedesius (d. 355)
Saint Augustine (354-430)
Calcidius (fl. 4th cent.)
Iamblichus (250-325)
Porphyry (232-304)
Plotinus (204-270)
Celsus (190)
Tertullian (155-240)
Alcinous (fl. 2nd cent.)
Nagarjuna (150-250)
Marcus Aurelius (121-180)
Valentinius (100-160)
Jesus Christ (6bc-32ad)
Aenesidemus (100 bc)
Cicero (106-43 bc)
Posidonius (153-51 bc)
Philo of Larissa (160-80 bc)
Kleitomachos (187-109 bc)
Patanjali (200 bc)
Carneades (213-129 bc)
Tsou Yen (305-240 bc)
Cleanthes (331-232 bc)
Anaxiphales (337 bc)
Epicurus (341-270 bc)
Strato of Lampsacus (355-267 bc)
Aristoteles (384-322 bc)
Xenocrates (396-314 bc)
Plato (427-347 bc)
Euclides of Megara (430-360 bc)
Democritus (460-370 bc)
Leucippus (480-420 bc)
Melissus of Samos (475-400 bc)
Archelaus (490-410 bc)
Empedocles (492-432 bc)
Anaxagoras (500-428 bc)
Maharshi Kapila (fl. 500 bc)
Parmenides (510-450 bc)
Heraclitus (535-475 bc)
Pythagoras (570-480 bc)
Pherecydes of Syros (580-499 bc)
Anaximenes (585-528 bc)
Anaximander (610-546 bc)
Thales (624-546 bc)
Yajnavalkya (1800 bc)

ويرايش توسط Bozorgmehr : 05-04-2009 در ساعت 05:22 PM.
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 05-04-2009   #79 (permalink)
عبدالکــریم سـروش
Bounce Back Champion, Bomb Blast Champion, Ants Champion, Bee Wars Champion, Sonic Champion, Alien Clones Champion
 
Bozorgmehr's Avatar
 
تاريخ عضويت: Mar 2008
محل سكونت: سرای خردمندان
ارسالها: 1,613
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 602
از ایشان 1,328 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

Susan Haack (1945) Deviant Logic, Philosophy of Logics
Trudy Govier (1944) A Practical Study of Argument
Jon Barwise (1942-2000) "The Situation in Logic," "Language, Proof and Logic"
David K Lewis (1941-2001) Parts of Classes
George Boolos (1940-1996) "Logic, Logic, and Logic,"
"The Logic of Provability," "Computability and Logic"
Saul Aaron Kripke (1940) A Completeness Theorem in Modal Logic, Semantical Considerations on Modal Logic
Dag Prawitz (1936) is best known for his work on proof theory and the foundations of natural deduction
Dana Scott (1932)
Newton da Costa (1929) On the theory of inconsistent formal systems,
Paraconsistent logic, Is there a Zande Logic?, On Jaskowski's Discussive Logic
Jaakko Hintikka (1929) The Logic of Epistemology and the Epistemology of Logic,
Analyses of Aristotle, Inquiry as Inquiry: A Logic of Scientific Discovery,
Language, Truth and Logic in Mathematics
Howard Kahane (1928-2001) Logic and Contemporary Rhetoric: The Use of Reason in Everyday Life
Michael A. E. Dummett (1925) The Logical Basis of Metaphysics, Origins of Analytical Philosophy
Ruth Barcan Marcus (1921) "The Logical Enterprise,"
"Logic, Methodology and Philosophy of Science"
Lotfi Zadeh (1921) showed that fuzzy logic is a generalisation of classical logic
P. F. Strawson (1919) Introduction to Logical Theory
G. H. von Wright (1916) The Logical Problem of
Induction, An Essay in Modal Logic, Deontic Logic
Paul Lorenzen (1915-1995) Normative Logic and Ethics, Logical Propaedeutic
Arthur Prior (1914-1969) Formal Logic
Alan Turing (1912-1954)
Stephen Cole Kleene (1909-1994) Mathematical Logic
Gerhard Gentzen (1909-1945)
Willard van Orman Quine (1908-2000) Mathematical Logic, Elementary Logic, Methods of Logic
Evert Willem Beth (1908-1964) Formal Methods: An introduction to
symboliclogicand to the study of effective operations in arithmetic and logic
J. Barkley Rosser (1907-1989) proved a stronger version of Gödel's first incompleteness theorem
Kurt Gödel (1906-1978) Über formal unentscheidbare Sätze
der Principia Mathematica und verwandter Systeme
C. A. Meredith (1904-1976)
Adolf Lindenbaum (1904-1941)
Alonzo Church (1903-1995) proved that Peano arithmetic and first order
logic are undecidable. The latter result is known as Church's theorem
John von Neumann (1903-1957)
Frank Plumpton Ramsey (1903-1930) On a problem of formal logic
Karl Popper (1902-1994) Logik der Forschung
Ernest Nagel (1901-1985) The Structure of Science: Problems in the Logic of Scientific
Explanation, An Introduction to Logic and Scientific Method, Logic without Metaphysics
Alfred Tarski (1901-1983) Logic, Semantics, Metamathematics
Gotthard Günther (1900-1984) Die philosophische Idee einer nicht-Aristotelischen Logik
Haskell Curry (1900-1982) Combinatory Logic, Foundations of Mathematical Logic
Arend Heyting (1898-1980) developed intuitionistic logic
Emil Leon Post (1897-1954) proved in his Columbia University doctoral thesis, among other things, that the propositional
calculus of Principia Mathematica was complete: all tautologies are theorems, given the Principia axioms and a rule of
uniform substitution. Van Heijenoort's (1966) source book on mathematical logic reprinted Post's classic article setting out
this result. This thesis also devised truth tables independently of Wittgenstein and Charles Peirce and put them to good
mathematical use
Wilhelm Ackermann (1896-1962) Grundzüge der theoretischen Logik
Susanne Langer (1895-1985) An Introduction to Symbolic Logic
Rudolf Carnap (1891-1970) Abriss der Logistik
Hans Reichenbach (1891-1953) Elements of symbolic logic
Kazimierz Ajdukiewicz (1890-1963) Pragmatic Logic
Ludwig Wittgenstein (1889-1951) Tractatus Logico-Philosophicus
Moses Schönfinkel (1889-1942) invented combinatory logic independently of, and
a little earlier than, Haskell Curry, "Über die Bausteine der mathematischen Logik"
Paul Bernays (1888-1977) mathematical logican
Thoralf Skolem (1887-1963) mathematical logican
Tadeusz Kotarbinski (1886-1981) Leçons sur l'histoire de la logique
Leon Chwistek (1884-1944)
Heinrich Scholz (1884-1956)
Clarence Irving Lewis (1883-1964) A Survey of Symbolic Logic, Symbolic Logic
Luitzgen Egbertus Jan Brouwer (1881-1966) Beweis des Jordanschen Satzes für N Dimensionen
Ernst Mally (1879-1944) was one of the founders of Deontic logic
Jan Łukasiewicz (1878-1956) worked on multi-valued logics, including his own three-valued propositional
calculus, the first non-classical logical calculus. He is responsible for one of the most elegant axiomatizations
ofclassical propositional logic; it has just three axioms and is one of the most used axiomatizations today
Leopold Löwenheim (1878-1957) Über Möglichkeiten im Relativkalkül
Bertrand Russell (1872-1970) Principia Mathematica,
Introduction to mathematical philosophy
Fyodor Shcherbatskoy (1866-1942) Theory of Knowledge and Logic According to the Later Buddhists
Kazimierz Twardowski (1866-1938) established the Lwów-Warsaw
School of logic and became the "father of Polish logic"
David Hilbert (1862-1943) Grundzüge der theoretischen Logik
Alfred North Whitehead (1861-1947) Principia Mathematica
Edmund Husserl (1859-1938) Logische Untersuchungen, Formale und
transzendentale Logik. Versuch einer Kritik der logischen Vernunft
William Ernest Johnson (1858-1931) Logic
Giuseppe Peano (1858-1932) Applicazioni Geometriche del Calcolo Infinitesimale
Nikola Tesla (1856-1943) invented the electronic AND logic gate circuit
Josiah Royce (1855-1916) Principles of Logic
John Cook Wilson (1849-1915)
Gottlob Frege (1848-1925) Begriffsschrift, Grundgesetze der Arithmetik
Wilhelm Windelband (1848-1915) Theories in Logic
F. H. Bradley (1846-1924)
Georg Cantor (1845-1918) invented set theory
Ernst Schröder (1841-1902) his "Vorlesungen über die Algebra der Logik" prepared the way for the
emergence of mathematical logic as a separate discipline in the twentieth century by systematizing the
various systems of formal logic of the day
Charles S. Peirce (1839-1914) Studies in Logic
Hugh MacColl (1837-1909) published a four-part article setting out the first known variant of the
propositional calculus, calling it the "calculus of equivalent statements", anteceding Frege's Begriffschrifft
John Venn (1834-1923) introduced the Venn diagrams in his work "Symbolic Logic."
"The Logic of Chance" and "The Principles of Empirical Logic" completed his logical writings
Lewis Carroll (1832-1898) Symbolic Logic
Christoph von Sigwart (1830-1894) Logik
Henry Longueville Mansel (1820-1871) Prolegomena logica: an
Inquiry into the Psychological Character of Logical Processes
Karl von Prantl (1820-1888) Geschichte der Logik im Abendland
Friedrich Harms (1819-1880) "Geschichte der Logik," "Logik"
Rudolf Hermann Lotze (1817-1881) Logik
George Boole (1815-1864) "Mathematical Analysis of Logic," "An Investigation of the Laws
of Thought, on which are founded the Mathematical Theories of Logic and Probabilities"
Augustus De Morgan (1806-1871) Formal Logic, De Morgan's laws
Hermann Ulrici (1806-1884) Über Princip u. Methode der Hegelschen
Philosophie, Grundprincip der Philosophie, System der Logik
John Stuart Mill (1806-1873) A System of Logic
Jules Barthélemy-Saint-Hilaire (1805-1895) De la Logique d’Aristote
Friedrich Adolf Trendelenburg (1802-1872) Elementa inices Aristoteticae, Erlauterungen zu den
Elementen der Aristotelischen Logik, Logische Untersuchungen, Die logische Frage in Hegels System
William Whewell (1794-1866) History of the Inductive Sciences, from the Earliest to the Present Time
Arthur Schopenhauer (1788-1860) On the Fourfold Root of the Principle of Sufficient Reason
William Hamilton (1788-1856) Lectures on Logic
Bernard Bolzano (1781-1848) The Paradoxes of the Infinite
Jakob Friedrich Fries (1773-1843) System der Logik
Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831) Science of Logic
Christoph Gottfried Bardili (1761-1808) Grundriss der ersten Logik
Immanuel Kant (1724-1804) The False Subtlety of the Four Syllogistic Figures
Etienne Bonnot de Condillac (1714-1780) Logique
Francis Hutcheson (1694-1746) Compendium of Logic
Hermann Samuel Reimarus (1694-1768) Vernunftlehre als Anweisung zum richtigen Gebrauche der Vernunft
Giambattista Vico (1668-1744) New Science
Christian Wolff (1679-1754) Philosophia rationalis, sive logica
Isaac Watts (1674-1748) Logick: Or, the Right Use of Reason
Gershom Carmichael (1672-1729) Breviuscula Introductio ad Logicam
Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716) proposed an alphabet of human thought
Arnold Geulincx (1624-1669)
Johannes Clauberg (1622-1665) Logica vetus et nova
Antoine Arnauld (1612-1694) "La logique, ou l'art de penser" is commonly known as the Port-Royal Logic
René Descartes (1596-1650) resolved the omnipotence paradox by
proposing that an omnipotent being can do the logically impossible
Pierre Gassendi (1592-1655) Syntagma philosophicum
Francis Bacon (1561-1626) Novum Organum
Francisco Suarez (1548-1617) Metaphysical Disputations
Jacopo Zabarella (1532-1589) Opera Logica
Petrus Ramus (1515-1572) Quecumque ab Aristotele dicat essent, commentita esse
John Mair (1467-1550) Lectures in logic, Quaestiones logicales
Rodolphus Agricola (1443-1485) De inventione dialectica
Paul of Venice (1368-1429) Logica parva et logica magna
Albert of Saxony (1316-1390) Perutilis logica, Quaestiones logicales, Quaestiones on the Ars Vetus
Jean Buridan (1300-1358) Compendium Logicae, Summa de Dialecticâ, Buridan's ass
William of Ockham (1285-1349) Ockham's Razor, Summa logicae
Walter Burley (1275-1344)
John Duns Scotus (1266-1308)
Giles of Rome (1243-1316)
Robert Kilwardby (1215-1279)
Roger Bacon (1214-1293) Opus Majus
Peter of Spain (1205-1277) Scholastic Logic
William of Sherwood (1190-1249) was the author of two books which were an important influence on the development of
Scholastic logic: Introductiones in Logicam (Introduction to Logic), and Syncategoremata. These are the first known works
to deal in a systematic way with what is now called supposition theory, known in William's time as the logica moderna
Adam Parvipontanus (d. 1181) Ars disserendi
Robert Grosseteste (1168-1253)
Averroës (1126-1198) was one of the first philosophers to propose the omnipotence paradox
John of Salisbury (1120-1180) Metalogicon
Pierre Abélard (1079-1142)
Gilbert de la Porrée (1070-1154) De sex principiis
Adelard of Bath (1070-1145)
Abu Hamid al Ghazali (1058-1111) composed three works on Aristotelian logic,
Mi'yar al-'ilm (The Standard Measure of Knowledge), Mihakk al-nazar f'l-mantiq
(The Touchstone of Proof in Logic) and al-Qistas al-mustaqim (The Just Balance)
Dharmakirti (circa 7th century) Seven Treatises on Valid Cognition
Dignaga (5th century) Treatise on the Correct Principles of Logic
Porphyry (232-304) Introduction to Categories
Cicero (106-43)
Aksapada Gautama (2nd century bc) was a logician who authored the Nyaya
Sutras, considered the foundation of the Nyaya school of Hinduism
Posidonius (153-51 bc) compared the three categories of Stoic philosophy to a living being, with physics the meat and
blood, logic the bones and tendons which held the organism together, and ethics – the most important part – the soul
Chrysippus (279-207 bc) systematized Stoicism into ethics, logic and physics
Kung sun Lung Tzu (300 bc) was a noted member of the Logicians
school of Chinese philosophy. Said that "A white horse is not a horse"
Zeno of Citium (336-264 bc) introduced the term "logic" to replace Aristotle`s term "analytic"
Philo of Megara (4th cent. bc)
Diodorus Cronus (340-280 bc)
Theophrastus (372-287 bc)
Eubulides of Miletus (375-300 bc) formulated the liar and the Sorites paradox
Aristotle (384-322 bc) intoduced syllogisms and modal logic
Euclides of Megara (430-360 bc)
Zeno of Elea (490-430 bc) was called by Aristotle the inventor of
dialectic, he is best known for his space and motion paradoxes
Parmenides (510-450 bc)
Heraclitus (535-475 bc)
Epimenides (6th century bc) was a Cretan who made one immortal statement: "All Cretans are liars."
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 05-05-2009   #80 (permalink)
عبدالکــریم سـروش
Bounce Back Champion, Bomb Blast Champion, Ants Champion, Bee Wars Champion, Sonic Champion, Alien Clones Champion
 
Bozorgmehr's Avatar
 
تاريخ عضويت: Mar 2008
محل سكونت: سرای خردمندان
ارسالها: 1,613
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 602
از ایشان 1,328 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

قدیس یرومه (Saint Jerome) گفته است :
«Errare humanum est» : " خطا کردن امری بشری است "
قدیس اگوستین در مقابل می گوید :
«Humanum fuit errare, diabolicum est per animositatem in errore omanere» :
" خطا کردن امری بشری است ولی بر خطا اصرار ورزیدن امر شیطانی است . "

Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر از کاربران ، از دوست گرامي Bozorgmehr به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کرده اند :
قديمي 05-05-2009   #81 (permalink)
رهگذر
 
objective's Avatar
 
تاريخ عضويت: Apr 2008
ارسالها: 1,647
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,181
از ایشان 1,483 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

نقل قول:
نوشته اصلي بوسيله Bozorgmehr نمايش نوشته ها
قدیس یرومه (Saint Jerome) گفته است :
«Errare humanum est» : " خطا کردن امری بشری است "
قدیس اگوستین در مقابل می گوید :
«Humanum fuit errare, diabolicum est per animositatem in errore omanere» :
" خطا کردن امری بشری است ولی بر خطا اصرار ورزیدن امر شیطانی است . "

در همين زمينه objective مي گويد:
"هيچ حيواني دانسته خطا نمي كند"
__________________

إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ فِي الأَذَلِّينَ كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ
كساني كه با خدا و رسولش دشمني مي‏كنند آنها در زمره ذليل ترين افرادند. خدا مقرر كرده است كه حتما من و فرستادگانم چيره خواهيم گرديد آرى خدا نيرومند شكست‏ ناپذير است. مجادله 20 و 21

بیست و دوم بهمن
روز خنده ی ما بود
روز گریه ی دشمن


برای ارتباط بیشتر و همکاری در بالابردن بهره تالار لطفا مشترک تاپیک نظرات، انتقادات و پیشنهادات تالار/ دفتر مدیران تالار ادیان و مذاهب شوید.
objective آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر از کاربران ، از دوست گرامي objective به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کرده اند :
قديمي 05-10-2009   #82 (permalink)
Aficionado
 
mamij's Avatar
 
تاريخ عضويت: Jun 2008
محل سكونت: 14_13
ارسالها: 638
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 7
از ایشان 804 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

نه فقط باید اندیشه ی مخالف را دوست داشت ؛ بلکه باید بدان پناه هم برد !
چرا که شیطان هیچ گاه از در مخالفت وارد نمیشود .



_ از پساب های ممیج
__________________
دانایی برای دانایان رنج ، و برای دیگران رهایی در پی دارد .
mamij آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر از کاربران ، از دوست گرامي mamij به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کرده اند :
قديمي 06-23-2009   #83 (permalink)
رهگذر
 
objective's Avatar
 
تاريخ عضويت: Apr 2008
ارسالها: 1,647
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,181
از ایشان 1,483 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

نقل قول:
نوشته اصلي بوسيله Azad نمايش نوشته ها
بزرگمهر، این پست های طویل چیه که حال ما رو گرفتی؟
خوبه تو مدیری
این کارا چه معنی داره؟
اتفاقا اگر طویل نبود که به درد قهوه خانه نمی خورد، مزه اش به همین است. می دانید، ایشان واقعا زحمت کشیده اند و وقت صرف کرده اند. همان کپی پیست هم که باشد خیلی است.
راهش هم این است که پس از لود شدن نوشته های صفحه کلید Esc را فشار دهید یا دکمه Stop مرورگر را کلیک کنید.

---------------
تقریبا یک ساعت پس از اینکه مطلب بالا را نوشتم، متوجه شدم این دو پست واقعا مفید و جالب توجه هستند. بر خودم لازم دانستم از دوست عزیزم جناب آقای بزرگمهر به خاطر این دو پست تشکر ویژه داشته باشم.
این:
نقل قول:
نوشته اصلي بوسيله Bozorgmehr نمايش نوشته ها
Li Hongzhi (1952)
Ken Wilber (1949)
Gilles Deleuze (1925-1995)
Emil Fackenheim (1916-2003)
Alan Watts (1915-1973)
Simone Weil (1909-1943)
Emmanuel Levinas (1906-1995)
Gustav Bergmann (1906-1987)
Hans Jonas (1903-1993)
Mortimer Adler (1902-2001)
Karl Popper (1902-1994)
Gotthard Günther (1900-1984)
Charles Hartshorne (1897-2000)
Swami Prabhupada (1896-1977)
Roman Ingarden (1893-1970)
Edith Stein (1891-1942)
Gabriel Marcel (1889-1973)
Martin Heidegger (1889-1976)
Xavier Zubiri (1889-1983)
Pietro Ubaldi (1886-1972)
Paul Tillich (1886-1965)
Etienne Gilson (1884-1978)
Nicolai Hartmann (1882-1950)
Jacques Maritain (1882-1973)
Ramana Maharshi (1879-1950)
P. D. Ouspensky (1878-1947)
William David Ross (1877-1971)
Ralph Barton Perry (1876-1957)
Bertrand Russell (1872-1970)
Sri Aurobindo (1872-1950)
Leo Baeck (1871-1956)
John Elof Boodin (1869-1950)
Benedetto Croce (1866-1952)
Franz Rosenzweig (1866-1929)
George Santayana (1863-1952)
Leopold Wertheimer (1862-1937)
John McTaggart (1866-1925)
Samuel Alexander (1859-1938)
Josiah Royce (1855-1916)
Vladimir Solovyov (1853-1900)
Hans Vaihinger (1852-1933)
Bernard Bosanquet (1848-1923)
Paul Deussen (1845-1919)
Emile Boutroux (1845-1921)
William James (1842-1910)
Franz Brentano (1838-1917)
Edward Caird (1835-1908)
Shadworth Hodgson (1832-1912)
Gustav Teichmüller (1832-1888)
Ludwig Büchner (1824-1899)
Friedrich Harms (1819-1880)
Charles Renouvier (1815-1903)
Charles Secretan (1815-1895)

James McCosh (1811-1894)
Bruno Bauer (1809-1882)
Hermann Ulrici (1806-1884)
James Martineau (1805-1900)
Ludwig Feuerbach (1804-1872)
Vincenzo Gioberti (1801-1852)
Pierre Leroux (1797-1871)
Thomas Carlyle (1795-1881)
William Whewell (1794-1866)
Charles Babbage (1792-1871)
Carl Gustav Carus (1789-1869)
William Hamilton (1788-1856)
Bernard Bolzano (1781-1848)
Novalis (1772-1801)
Benjamin Constant (1767-1830)
William Paley (1743-1805)
Moses Mendelssohn (1729-1786)
Immanuel Kant (1724-1804)
Isaac de Pinto (1715-1787)
David Hume (1711-1776)
Francis Hutcheson (1694-1746)
William Law (1686-1761)
George Berkeley (1685-1753)
Arthur Collier (1680-1732)
Christian Wolff (1679-1754)
Firmin Abauzit (1679-1767)
Anthony Collins (1676-1729)
Samuel Clarke (1675-1729)
Guido Grandi (1671-1742)
Claude Buffier (1661-1737)
William Wollaston (1659-1724)
John Norris (1657-1711)
Baruch Spinoza (1632-1677)
Anne Conway (1631-1678)
John Ray (1627-1705)
Arnold Geulincx (1624-1669)
Blaise Pascal (1623-1662)
Johannes Clauberg (1622-1665)
Ralph Cudworth (1617-1688)
Henry More (1614-1687)
Antoine Arnauld (1612-1694)
Rene Descartes (1596-1650)
Pierre Gassendi (1592-1655)
Uriel Acosta (1585-1640)
Edward Herbert (1583-1648)
Robert Fludd (1574-1637)
Mulla Sadra (1571-1640)
Francis of Sales (1567-1622)
Francisco Suarez (1548-1617)
Giordano Bruno (1548-1600)
Jacopo Mazzoni (1548-1598)
Pierre Charron (1541-1603)
Juan de Mariana (1536-1624)
Laelius Socinus (1525-1562)
Thomas More (1478-1535)
Agostino Nifo (1470-1538)
John Mair (1467-1550)
Pietro Pomponazzi (1462-1525)
Johannes Reuchlin (1455-1522)
Leonardo da Vinci (1452-1519)
Marsilio Ficino (1433-1499)
Nicholas of Cusa (1400-1464)
Johannes Bessarion (1395-1472)
Jean Buridan (1300-1358)
Jan van Ruysbroeck (1293-1381)
Gersonides (1288-1344)
William of Ockham (1287-1347)
John Duns Scotus (1266-1308)
Dante Alighieri (1265-1321)
Theodore Metochita (1260- 1332)
Meister Eckhart (1260-1328)
Pietro d'Abano (1250-1316)
Boëthius of Dacia (1240-1280)
Shri Madhvacharya (1238-1317)
Thomas Aquinas (1225-1274)
Nichiren (1222-1282)
Henry of Ghent (1217-1293)
Roger Bacon (1214-1293)
Albertus Magnus (1200-1280)
Robert Grosseteste (1168-1253)
Bernard Silvestris (1147-1178)
William of Auxerre (1140-1231)
Lu Hsiang-shan (1139-1193)
Moses Maimonides (1134-1204)
Zhu Xi (1130-1200)
Alain de Lille (1128-1202)
Averroes (1126-1198)
Avempace (1095-1138)
William of Conches (1080-1154)
Pierre Abelard (1079-1144)
Hugh of St Victor (1078-1141)
Judah Ha Levi (1075-1141)
Adelard of Bath (1070-1145)
Bahya ibn Paquda (1040-1110)
Saint Anselm (1033-1109)
Shao Yung (1011-1077)
Avicenna (980-1037)
Saadiah Gaon (882-942)
Abu Yusuf (800-870)
Zongmi (780-841)
Kukai (774-835)
Boethius (480-525)
Bodhidharma (470-543)
Damascius (462-550)
Mazdak (died c. 526)
Proclus (412-487)
Aedesius (d. 355)
Saint Augustine (354-430)
Calcidius (fl. 4th cent.)
Iamblichus (250-325)
Porphyry (232-304)
Plotinus (204-270)
Celsus (190)
Tertullian (155-240)
Alcinous (fl. 2nd cent.)
Nagarjuna (150-250)
Marcus Aurelius (121-180)
Valentinius (100-160)
Jesus Christ (6bc-32ad)
Aenesidemus (100 bc)
Cicero (106-43 bc)
Posidonius (153-51 bc)
Philo of Larissa (160-80 bc)
Kleitomachos (187-109 bc)
Patanjali (200 bc)
Carneades (213-129 bc)
Tsou Yen (305-240 bc)
Cleanthes (331-232 bc)
Anaxiphales (337 bc)
Epicurus (341-270 bc)
Strato of Lampsacus (355-267 bc)
Aristoteles (384-322 bc)
Xenocrates (396-314 bc)
Plato (427-347 bc)
Euclides of Megara (430-360 bc)
Democritus (460-370 bc)
Leucippus (480-420 bc)
Melissus of Samos (475-400 bc)
Archelaus (490-410 bc)
Empedocles (492-432 bc)
Anaxagoras (500-428 bc)
Maharshi Kapila (fl. 500 bc)
Parmenides (510-450 bc)
Heraclitus (535-475 bc)
Pythagoras (570-480 bc)
Pherecydes of Syros (580-499 bc)
Anaximenes (585-528 bc)
Anaximander (610-546 bc)
Thales (624-546 bc)
Yajnavalkya (1800 bc)
و این:
نقل قول:
نوشته اصلي بوسيله Bozorgmehr نمايش نوشته ها
Susan Haack (1945) Deviant Logic, Philosophy of Logics
Trudy Govier (1944) A Practical Study of Argument
Jon Barwise (1942-2000) "The Situation in Logic," "Language, Proof and Logic"
David K Lewis (1941-2001) Parts of Classes
George Boolos (1940-1996) "Logic, Logic, and Logic,"
"The Logic of Provability," "Computability and Logic"
Saul Aaron Kripke (1940) A Completeness Theorem in Modal Logic, Semantical Considerations on Modal Logic
Dag Prawitz (1936) is best known for his work on proof theory and the foundations of natural deduction
Dana Scott (1932)
Newton da Costa (1929) On the theory of inconsistent formal systems,
Paraconsistent logic, Is there a Zande Logic?, On Jaskowski's Discussive Logic
Jaakko Hintikka (1929) The Logic of Epistemology and the Epistemology of Logic,
Analyses of Aristotle, Inquiry as Inquiry: A Logic of Scientific Discovery,
Language, Truth and Logic in Mathematics
Howard Kahane (1928-2001) Logic and Contemporary Rhetoric: The Use of Reason in Everyday Life
Michael A. E. Dummett (1925) The Logical Basis of Metaphysics, Origins of Analytical Philosophy
Ruth Barcan Marcus (1921) "The Logical Enterprise,"
"Logic, Methodology and Philosophy of Science"
Lotfi Zadeh (1921) showed that fuzzy logic is a generalisation of classical logic
P. F. Strawson (1919) Introduction to Logical Theory
G. H. von Wright (1916) The Logical Problem of
Induction, An Essay in Modal Logic, Deontic Logic
Paul Lorenzen (1915-1995) Normative Logic and Ethics, Logical Propaedeutic
Arthur Prior (1914-1969) Formal Logic
Alan Turing (1912-1954)
Stephen Cole Kleene (1909-1994) Mathematical Logic
Gerhard Gentzen (1909-1945)
Willard van Orman Quine (1908-2000) Mathematical Logic, Elementary Logic, Methods of Logic
Evert Willem Beth (1908-1964) Formal Methods: An introduction to
symboliclogicand to the study of effective operations in arithmetic and logic
J. Barkley Rosser (1907-1989) proved a stronger version of Gödel's first incompleteness theorem
Kurt Gödel (1906-1978) Über formal unentscheidbare Sätze
der Principia Mathematica und verwandter Systeme
C. A. Meredith (1904-1976)
Adolf Lindenbaum (1904-1941)
Alonzo Church (1903-1995) proved that Peano arithmetic and first order
logic are undecidable. The latter result is known as Church's theorem
John von Neumann (1903-1957)
Frank Plumpton Ramsey (1903-1930) On a problem of formal logic
Karl Popper (1902-1994) Logik der Forschung
Ernest Nagel (1901-1985) The Structure of Science: Problems in the Logic of Scientific
Explanation, An Introduction to Logic and Scientific Method, Logic without Metaphysics
Alfred Tarski (1901-1983) Logic, Semantics, Metamathematics
Gotthard Günther (1900-1984) Die philosophische Idee einer nicht-Aristotelischen Logik
Haskell Curry (1900-1982) Combinatory Logic, Foundations of Mathematical Logic
Arend Heyting (1898-1980) developed intuitionistic logic
Emil Leon Post (1897-1954) proved in his Columbia University doctoral thesis, among other things, that the propositional
calculus of Principia Mathematica was complete: all tautologies are theorems, given the Principia axioms and a rule of
uniform substitution. Van Heijenoort's (1966) source book on mathematical logic reprinted Post's classic article setting out
this result. This thesis also devised truth tables independently of Wittgenstein and Charles Peirce and put them to good
mathematical use
Wilhelm Ackermann (1896-1962) Grundzüge der theoretischen Logik
Susanne Langer (1895-1985) An Introduction to Symbolic Logic
Rudolf Carnap (1891-1970) Abriss der Logistik
Hans Reichenbach (1891-1953) Elements of symbolic logic
Kazimierz Ajdukiewicz (1890-1963) Pragmatic Logic
Ludwig Wittgenstein (1889-1951) Tractatus Logico-Philosophicus
Moses Schönfinkel (1889-1942) invented combinatory logic independently of, and
a little earlier than, Haskell Curry, "Über die Bausteine der mathematischen Logik"
Paul Bernays (1888-1977) mathematical logican
Thoralf Skolem (1887-1963) mathematical logican
Tadeusz Kotarbinski (1886-1981) Leçons sur l'histoire de la logique
Leon Chwistek (1884-1944)
Heinrich Scholz (1884-1956)
Clarence Irving Lewis (1883-1964) A Survey of Symbolic Logic, Symbolic Logic
Luitzgen Egbertus Jan Brouwer (1881-1966) Beweis des Jordanschen Satzes für N Dimensionen
Ernst Mally (1879-1944) was one of the founders of Deontic logic
Jan Łukasiewicz (1878-1956) worked on multi-valued logics, including his own three-valued propositional
calculus, the first non-classical logical calculus. He is responsible for one of the most elegant axiomatizations
ofclassical propositional logic; it has just three axioms and is one of the most used axiomatizations today
Leopold Löwenheim (1878-1957) Über Möglichkeiten im Relativkalkül
Bertrand Russell (1872-1970) Principia Mathematica,
Introduction to mathematical philosophy
Fyodor Shcherbatskoy (1866-1942) Theory of Knowledge and Logic According to the Later Buddhists
Kazimierz Twardowski (1866-1938) established the Lwów-Warsaw
School of logic and became the "father of Polish logic"
David Hilbert (1862-1943) Grundzüge der theoretischen Logik
Alfred North Whitehead (1861-1947) Principia Mathematica
Edmund Husserl (1859-1938) Logische Untersuchungen, Formale und
transzendentale Logik. Versuch einer Kritik der logischen Vernunft
William Ernest Johnson (1858-1931) Logic
Giuseppe Peano (1858-1932) Applicazioni Geometriche del Calcolo Infinitesimale
Nikola Tesla (1856-1943) invented the electronic AND logic gate circuit
Josiah Royce (1855-1916) Principles of Logic
John Cook Wilson (1849-1915)
Gottlob Frege (1848-1925) Begriffsschrift, Grundgesetze der Arithmetik
Wilhelm Windelband (1848-1915) Theories in Logic
F. H. Bradley (1846-1924)
Georg Cantor (1845-1918) invented set theory
Ernst Schröder (1841-1902) his "Vorlesungen über die Algebra der Logik" prepared the way for the
emergence of mathematical logic as a separate discipline in the twentieth century by systematizing the
various systems of formal logic of the day
Charles S. Peirce (1839-1914) Studies in Logic
Hugh MacColl (1837-1909) published a four-part article setting out the first known variant of the
propositional calculus, calling it the "calculus of equivalent statements", anteceding Frege's Begriffschrifft
John Venn (1834-1923) introduced the Venn diagrams in his work "Symbolic Logic."
"The Logic of Chance" and "The Principles of Empirical Logic" completed his logical writings
Lewis Carroll (1832-1898) Symbolic Logic
Christoph von Sigwart (1830-1894) Logik
Henry Longueville Mansel (1820-1871) Prolegomena logica: an
Inquiry into the Psychological Character of Logical Processes
Karl von Prantl (1820-1888) Geschichte der Logik im Abendland
Friedrich Harms (1819-1880) "Geschichte der Logik," "Logik"
Rudolf Hermann Lotze (1817-1881) Logik
George Boole (1815-1864) "Mathematical Analysis of Logic," "An Investigation of the Laws
of Thought, on which are founded the Mathematical Theories of Logic and Probabilities"
Augustus De Morgan (1806-1871) Formal Logic, De Morgan's laws
Hermann Ulrici (1806-1884) Über Princip u. Methode der Hegelschen
Philosophie, Grundprincip der Philosophie, System der Logik
John Stuart Mill (1806-1873) A System of Logic
Jules Barthélemy-Saint-Hilaire (1805-1895) De la Logique d’Aristote
Friedrich Adolf Trendelenburg (1802-1872) Elementa inices Aristoteticae, Erlauterungen zu den
Elementen der Aristotelischen Logik, Logische Untersuchungen, Die logische Frage in Hegels System
William Whewell (1794-1866) History of the Inductive Sciences, from the Earliest to the Present Time
Arthur Schopenhauer (1788-1860) On the Fourfold Root of the Principle of Sufficient Reason
William Hamilton (1788-1856) Lectures on Logic
Bernard Bolzano (1781-1848) The Paradoxes of the Infinite
Jakob Friedrich Fries (1773-1843) System der Logik
Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831) Science of Logic
Christoph Gottfried Bardili (1761-1808) Grundriss der ersten Logik
Immanuel Kant (1724-1804) The False Subtlety of the Four Syllogistic Figures
Etienne Bonnot de Condillac (1714-1780) Logique
Francis Hutcheson (1694-1746) Compendium of Logic
Hermann Samuel Reimarus (1694-1768) Vernunftlehre als Anweisung zum richtigen Gebrauche der Vernunft
Giambattista Vico (1668-1744) New Science
Christian Wolff (1679-1754) Philosophia rationalis, sive logica
Isaac Watts (1674-1748) Logick: Or, the Right Use of Reason
Gershom Carmichael (1672-1729) Breviuscula Introductio ad Logicam
Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716) proposed an alphabet of human thought
Arnold Geulincx (1624-1669)
Johannes Clauberg (1622-1665) Logica vetus et nova
Antoine Arnauld (1612-1694) "La logique, ou l'art de penser" is commonly known as the Port-Royal Logic
René Descartes (1596-1650) resolved the omnipotence paradox by
proposing that an omnipotent being can do the logically impossible
Pierre Gassendi (1592-1655) Syntagma philosophicum
Francis Bacon (1561-1626) Novum Organum
Francisco Suarez (1548-1617) Metaphysical Disputations
Jacopo Zabarella (1532-1589) Opera Logica
Petrus Ramus (1515-1572) Quecumque ab Aristotele dicat essent, commentita esse
John Mair (1467-1550) Lectures in logic, Quaestiones logicales
Rodolphus Agricola (1443-1485) De inventione dialectica
Paul of Venice (1368-1429) Logica parva et logica magna
Albert of Saxony (1316-1390) Perutilis logica, Quaestiones logicales, Quaestiones on the Ars Vetus
Jean Buridan (1300-1358) Compendium Logicae, Summa de Dialecticâ, Buridan's ass
William of Ockham (1285-1349) Ockham's Razor, Summa logicae
Walter Burley (1275-1344)
John Duns Scotus (1266-1308)
Giles of Rome (1243-1316)
Robert Kilwardby (1215-1279)
Roger Bacon (1214-1293) Opus Majus
Peter of Spain (1205-1277) Scholastic Logic
William of Sherwood (1190-1249) was the author of two books which were an important influence on the development of
Scholastic logic: Introductiones in Logicam (Introduction to Logic), and Syncategoremata. These are the first known works
to deal in a systematic way with what is now called supposition theory, known in William's time as the logica moderna
Adam Parvipontanus (d. 1181) Ars disserendi
Robert Grosseteste (1168-1253)
Averroës (1126-1198) was one of the first philosophers to propose the omnipotence paradox
John of Salisbury (1120-1180) Metalogicon
Pierre Abélard (1079-1142)
Gilbert de la Porrée (1070-1154) De sex principiis
Adelard of Bath (1070-1145)
Abu Hamid al Ghazali (1058-1111) composed three works on Aristotelian logic,
Mi'yar al-'ilm (The Standard Measure of Knowledge), Mihakk al-nazar f'l-mantiq
(The Touchstone of Proof in Logic) and al-Qistas al-mustaqim (The Just Balance)
Dharmakirti (circa 7th century) Seven Treatises on Valid Cognition
Dignaga (5th century) Treatise on the Correct Principles of Logic
Porphyry (232-304) Introduction to Categories
Cicero (106-43)
Aksapada Gautama (2nd century bc) was a logician who authored the Nyaya
Sutras, considered the foundation of the Nyaya school of Hinduism
Posidonius (153-51 bc) compared the three categories of Stoic philosophy to a living being, with physics the meat and
blood, logic the bones and tendons which held the organism together, and ethics – the most important part – the soul
Chrysippus (279-207 bc) systematized Stoicism into ethics, logic and physics
Kung sun Lung Tzu (300 bc) was a noted member of the Logicians
school of Chinese philosophy. Said that "A white horse is not a horse"
Zeno of Citium (336-264 bc) introduced the term "logic" to replace Aristotle`s term "analytic"
Philo of Megara (4th cent. bc)
Diodorus Cronus (340-280 bc)
Theophrastus (372-287 bc)
Eubulides of Miletus (375-300 bc) formulated the liar and the Sorites paradox
Aristotle (384-322 bc) intoduced syllogisms and modal logic
Euclides of Megara (430-360 bc)
Zeno of Elea (490-430 bc) was called by Aristotle the inventor of
dialectic, he is best known for his space and motion paradoxes
Parmenides (510-450 bc)
Heraclitus (535-475 bc)
Epimenides (6th century bc) was a Cretan who made one immortal statement: "All Cretans are liars."

ويرايش توسط objective : 06-23-2009 در ساعت 10:48 PM. دليل: اضافه کردن تشکر ویژه !
objective آفلاين است   پاسخ با نقل قول
کاربران زير از دوست گرامي objective به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :
قديمي 12-14-2009   #84 (permalink)
کاربر
 
kelk's Avatar
 
تاريخ عضويت: Oct 2009
محل سكونت: خانه ی دوست کجاست؟؟؟؟؟
ارسالها: 205
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 37
از ایشان 132 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض مولانا و عشق

مولانا و عشق: نگاهي به مسأله عشق در مثنوي معنوي
متن سخنراني دكتر غلامرضا اعواني در سمينار جلاالدين رومي
دانشگاه تورنتو پنجم فوريه 2005
-------------
سخن گفتن از عشق در مثنوي معنوي جلال‌الدين محمد بلخي آن ستارة درخشان آسمان عرفان و آن يگانة دوران كاري به غايت دشوار است زيرا عشق از ديدگاه حضرت مولانا بحري است بس ژرف و عميق كه كس به ژرفاي آن نتوان رسيد و سياحان اين بحر براي فراچنگ آوردن در و مرواريد آن چه بسا در آن غرقه گشته‌اند و آب دريا غريقان اين بحر را در ساحل افكنده است اما حضرت مولانا غواصي است ماهر كه با پاچيلة معرفت در اعماق ژرف اين دريا رفته و گوهرها را به سلك نظم كشيده است.


انصاف را كه اگر نفحه‌اي از آن نسيم عشق از انفاس حضرت مولانا بر مشام جان وزيدن گيرد جان از آن نفحة الهي سرمست شود و از آن سرمستي از هر هستي مجازي خويش تهي گردد حسن معشوق آتش در وجود او افكند و او را از خويشتن فاني گرداند.
عشق از دو عالم بيگانه است و مردم عامي كه عاشق را كه از هفتاد و دو عالم بيگانگي دارد ديوانه مي‌خوانند و در واقع در عشق هفتاد و دو نوع جنون نهفته است. عشق از سويي خلاف عقل است زيرا آثار عقل در همه جا پيداست در حالي كه در نهانخانة عالم پنهان است و در واقع عشق پنهانترين پنهانهاست. از نشانه‌هاي عشق تحير است و در مقامات عرفاني وادي حيرت از مقامات سلوك و شرط لازم براي وصول به مرتبة فناست. در نتيجه مولانا از عشق به درياي عدم تعبير مي‌كند.
عدم در اينجا رمز نيستي و فناست. عشق انسان را از هر هستي مجازي بركنده و او را در هستي حقيقي فاني مي‌سازد. عشق حتي برتر از بند بندگي و خداوندي است.
اندرو هفتاد و دو ديوانگي با دو عالم عشق را بيگانگي
جان سلطانان جان در حسرتش سخت پنهان است و پيدا حيرتش
تخت شاهان تخته‌بندي پيش او غير هفتاد و دو ملت كيش او
بندگي بند و خداوندي صداع مطرب عشق اين زند وقت سماع
در شكسته عشق را آنجا قدم پس چه باشد عشق درياي عدم
زين دو پرده عاشقي مكتوم شد بندگي و سلطنت معلوم شد
تا ز هستان پرده‌ها برداشتي كاشكي هستي زباني داشتي
پردة ديگر بدو بستي بدان هر چه گويي اي دم هستي از آن
خون بخون شستن محال است و محال آفت ادراك آن قالست و حال
روز و شب اندر قفس در ني دمم من چو با سودا ئيانش محرمم
دوش اي جان بر چه پهلو خفته‌اي سخت مست و بيخود و آشفته‌اي
مثنوي دفتر سوم (29 _4719)

بيماري عشق نيز غير از همة بيماريهاست و طبيب صوري راهي به درمان آن ندارد. عشق امري رباني و الهي و رمز خورشيد كمال حق است. مولانا عشق را «اصطرلاب اسرار خدا» مي‌خواند. غايت و نهايت عشق وصول به حضرت حق است گو اينكه عشق به تعبير مولانا عشق «اين سري» يا عشق مجازي باشد. عشق از ديد مولانا چون صفت حق است. نامتناهي است و بنابراين مانند ديگر اوصاف حق در قالب الفاظ و كلمات نمي‌گنجد و هر چند انسان بخواهد با كمك الفاظ و روشنگري زبان آن را تفسير كند بر ابهام آن مي‌افزايد و «عشق بي‌زبان» خود گويا‌تر و روشنتر است. خاصه عقل از تبيين عشق عاجز است و به خري ماند كه در وصف آن در وحل الفاظ و حروف گرفتار مي‌شود. بهترين راه براي شناختن عشق خود عشق است.



عشق اصطرلاب اسرار خداست علت عاشق ز علتها جداست
عاقبت ما را بدان شه رهبر است عاشقي گر زين سر و گر زان سر است
چون به عشق آيم خجل باشم از آن هر چه گويم عشق را شرح و بيان
ليك عشق بي‌زبان روشنتر است گرچه تفسير زبان روشنگر است
چون به عشق آمد قلم بر خود شكافت چون قلم اندر نوشتن مي ‌شكافت
شرح عشق و عاشقي هم عشق گفت عشق در شرحش چو خر در گل بخفت
گر دليلت بايد از وي برمتاب آفتاب آمد دليل آفتاب
مثنوي دفتر يكم (16- 110)

به نظر مولانا عشق از اوصاف خداوند بي‌نياز است و بنابراي عاشق و معشوق حقيقي خود هموست و اطلاق عشق بر ذات حق اطلاق حقيقي و بر غير حق اطلاق مجازي است. اين به جهت آن است كه اوصاف كمالية وجود اولاٌ و بالذات به حضرت حق و ثانيا و بالعرض به موجودات عالم تعلق دارد. بنابراين حسن مطلق از آن خداوند است و زيبايي موجودات عالم را به «حسن زراندود» مانند مي‌كند. عشق خداوندي به مانند نور محض است كه از هرگونه عيب و نقصي مبراست و عشق مخلوق به مانند آتشي است كه ظاهر آن آتش و باطن آن دود است و اگر نور آتش بميرد سياهي دود پيدا گردد.

عاشقي بر غير او باشد مجاز عشق ز اوصاف خداي بي‌نياز
ظاهرش نور اندرون دود آمده است زآنك آن حسن زراندود آمده است
بفسرد عشق مجازي آن زمان چون رود نور و شود پيدا دخان
جسم ماند گنده و رسوا و بد وارود آن حسن سوي اصل خود
وارود عكسش زديوار سياه نور مه راجع شود هم سوي ماه
مثنوي دفتر ششم (75- 970)

گفتيم كه در نظر مولانا عشق وصف حضرت حق است و عشق انساني عشقي مجازي و حادث است و بين آن دو هر چند در معناي عشق مشتركند تفاوت فراوان است. در انسان وجود عشق و محبت با خوف و بيم و خشيت به هم آميخته است در حالي كه خداوند متصف به خوف و خشيت نيست. به هر تقدير عشق چه عشق خالق باشد و چه وصف مخلوق هرگز به وصف نيايد زيرا چيزي كه وصف خداوند باشد چگونه تواند در قالب حد و تعريف گنجد.

خوف نبود يزدان عزيز پس محبت وصف حق دان عشق نيز
وصف حادث كو وصف پاك كو وصف حق كو وصف مشتي خاك كو
صد قيامت بگذرد وان ناتمام شرح عشق ار من بگويم بر دوام
حد كجا آنجا كه وصف ايزدست زانك تاريخ قيامت راحد است
از فراز عرض تا تحت‌الثري عشق را پانصد پرست و هر پري
مثنوي دفتر پنج (12- 2111)

در اين زندگي خاكي وقتي عاشق به معشوق و محب به محبوب عشق مي‌ورزد كه معشوق زنده باشد. هيچ كسي عاشق معشوقي كه مرده و تن او در گور افسرده است نيست و اگر هم باشد عاشق جان اوست پس اين سخن بر اين دلالت دارد كه عاشقي و معشوقي وصف جان است و نه تن و تن و جان هر دو در انسان امري است عاريتي.
آنچه زيبندة عشق است آن جمال باقي سرمدي است و آن زنده‌اي است جاويدان كه هرگز مرگ و نيستي را به درگه او راه نيست.

ورنه چون شد شاهد تو پيره خر چون زراندود است خوبي در بشر
كان ملاحت اندرو عاريه بد چون فرشته بود همچون ديو شد
اندك اندك خشك مي‌گردد نهال اندك اندك مي‌ستاند آن جمال
دل طلب كن دل منه بر استخوان رو نعمره ننكسه بخوان
دو لبش از آب حيوان ساقيست كان جمال دل جمال باقيست
هر سه شد يك شد چون طلسم تو شكست خود هم او آبست و هم ساقي و مست
مثنوي دفتر دوم (17- 712)
خواه عشق اين جهان خواه آن جهان آنچه معشوق است صورت نيست آن
چون برون شد جان چرايش هشته‌اي اي كه بر صورت تو عاشق گشته‌اي
عاشقا واجو كه معشوق تو كيست؟ صورتش برجاست اين سيري ز چيست
عاشقستي هر كه او را حس هست آنچه محسوس است اگر معشوقه است
تابش عاريتي ديوار يافت پرتو خورشيد بر ديوار تافت
واطلب اصلي كه تابد او مقيم بر كلوخي دل چه بندي اي سليم
مثنوي دفتر دم (709- 703)
و بالاخره مولانا عشق موجودات فاني را فاني مي‌شمارد و عشق حضرت حق پايدار و جاويدان مي‌داند و آن را به سالك طريق حق تجويز مي‌نمايد.
عشق را بر حي جان افزاي‌دار
دفتر پنجم (3272) عشق بر مرده نباشد پايدار
زانكه مرده سوي ما آينده نيست زانكه عشق مردگان پاينده نيست
هر دمي باشد ز غنچه تازه‌تر عشق زنده در حيات و در بصر
كز شراب جان فزايت ساقي است عشق آن زنده گزين كو باقي است
يافتند از عشق او كار و كيا عشق آن بگزين كه جمله انبيا
با كريمان كارها دشوار نيست تو مگو ما را بدان شه بار نيست
دفتر اول (21- 218)


در نظر مولانا شالوده هستي بر عشق نهاده شده است، عشق فقط صفت خداوند و بشر نيست بلكه اصل خلقت و پيدائي عالم است، عشق مانند دريايي كران ناپيداست و آسمانها و زمين چون كف و موجي از اين دريايند، گردش و پويش آسمانها و زمين از عشق است و اگر سريان عشق در شريان عالم نباشد عالم از ايستائي فسرده مي‌شود و جمادي در نبات و نبات در حيوان و حيوان در انسان محو و فاني نمي‌شودِ؛ ذرات عالم عاشق كمال حق‌اند و راه علو و استكمال را مي‌پويند و در شتاب و جنبش خويش حق را تسبيح مي‌گويند و تنشان از اين جنبش عشق پاك و پيراسته مي‌شود.

چون زليخا در هواي يوسفي عشق بحري آسمان بر وي كفي
گر نبودي عشق بفسردي جهان دور گردونها ز موج عشق دان
كي فداي روح گشتي نامياب كي جمادي محو گشتي در نبات
كز نيسمش حامله شد مريمي روح كي گشتي فداي آن دمي
كي بدي بران و جويان چون ملخ هر يكي بر جا ترنجيدي چو يخ
مي‌شتابد در علو همچون نهال ذره ذره عاشقان آن كمال
تنقيه تن مي‌كنند از بهر جان سبح‌لله هست شتابان
دفتر پنجم (59- 3853)
نمونه اعلاي عشق در عالم هستي سرور كائنات رسول خداست كه از فرط ظهور عشق سرمدي در او كنيه (حبيب‌الله) مفتخر شده است و با آن كه همه انبياء مظهر تام حبّ و عشق الهي‌اند او در ميان همگنان به اين صفت ممتاز گشته است. چون به مصداق احببت ان اعرف، عشق سلسله جنبان عالم هستي است، كمال اين عشق در خطاب لولاك لما خلقت الا فلاك (اي محمّد (ص) اگر تو نبودي اين جهان را نمي‌آفريدم) جلوه‌گر شده است. پس غرض از برافراشتن اين چرخ بلند، فهم علوّ مرتبه عشق است.
عشق سايد كوه را مانند ديگ عشق جو شد بحر را مانند ديك
عشق لرزاند زمين را از گزاف عشق بشكافد فلك را صد شكف
بهر عشق او را خدا لو لاك گفت با محمّد بود عشق پاك جفت
پس مرو راز انبيا تخصيص كرد منتهي در عشق چون او بود فرد
كي وجودي دادمي افلاك را گر نبودي بهر عشق پاك را
تا علوّ عشق را فهمي كني من بدان افراشتم چرخ سني
آن چو بيضه تابع آيد اين چو فرخ منفعتهاي دگر آيد ز چرخ
تا زخواري عاشقان بوئي بري خاك را من خوار كردم يكسري
تا زتبديل فقير آگه شوي خاك را داديم سبزي و نويي
دفتر پنجم (43- 2735)
عشق به تعبير مولانا اگر به در انبان هستي افكنده است. بالائي و پستي عالم همه از عشق است. عشق افلاك را در گردش و چرخش انداخته است به گونه‌اي كه افلاك بر گرد سر ما در حركت‌اند. عشق آرام و قرار را از زير و زبر عالم گرفته است. موجودات عالم چون خار و خسي كه در گرداب تند گرفتار آمده باشد، در سيل عشق افتاده و دل به قضاي عشق نهاده‌اند و مانند سنگ آسيا به گرد خود مي‌گردند. جريان آب جو و گردش دولاب گردون نشانه‌اي از اين عشق است.

يكدمي بالا و يك دم پست عشق گر به در انبانم دست عشق
نه به زير آرام دارم نه زبر او همي گرداندم بر گرد سر
بر قضاي عشق دل بنهاده‌اند عاشقان در سيل تند افتاده‌اند
روز و شب گردان و نالان بي‌قرار همچو سنگ آسيا اندر مدار
تا نگويدكس كه آن جو راكدست گردشش بر جوي جويان شاهدست
گردش دولاب گردوني ببين گر نمي‌بيني نو جو را در كمين
دفتر ششم (13- 908)
اگر انسان نمي‌تواند سريان عشق را در گردش افلاك مشاهده كند بايد آن را در جوشش عناصر، از حركت خس و خاشاك يا كف آب و جوشش دريا و از جوش و خروش باد و خيزش امواج دريا و حركت آفتاب و ماه و ستارگان ببيند.

در عناصر جوشش و گردش نگر گر نمي‌بيني تو تدوير قدر
باشد از غليان بحر با شرف زانك گردشهاي آن خاشاك و كف
پيش امرش موج دريا بين بجوش باد سرگردان به بين اندر خروش
گرد مي‌گردند و مي‌دارند پاس آفتاب و ماه دو گاو خرآس
مركب هر سعد و نحسي مي‌شوند اختران هم خانه خانه مي‌دوند
دفتر ششم (25- 921)
غير از حركت عشاق، يا جسم و جان عاشقان، هيچ گردشي در عالم در عالم خالي از قصد و غرض نيست. چنانكه مولانا عقل را به عقل جزوي و عقل كلّي تقسيم مي‌كند، عشق جزئي را نيز از عشق كل متمايز مي‌سازد. عاشقان حقيقي عاشقان كل‌اند و هر كه نظر او بر عشق جزوي به كل باشد از مشاهده عشق كلي باز مي‌ماند. هر چند كه بازگشت هر جزوي به كل است و عشق جزوي نيز از اين قاعده بر كنار نيست.

غير جسم و غير جان عاشقان بي‌غرض نبود بگردش در جهان
ماند از كل آنكه شد مشتاق جزو عاشقان كل ني عشاق جزو
زود معشوقش به كل خود رود چونك جزوي عاشق جزوي شود
دفتر يكم (2803_ 2800)
نمونه‌اي از اين عشق الهي در پي آمدن شب و روز ديده مي‌شود. اگر چه روز عاشق شب است و امّا شب ازو عاشق‌تر است. در اين گردش پياپي لحظه‌اي ايست و ايستائي نيست.

چون ببيني شب برو عاشق‌ترست روز بر شب عاشق است و مضطربست
از پي همشان يكي دم ايست نيست نيستشان از جست و جو يك لحظه‌ايست
اين بر آن مدهوش و آن مدهوش اين اين گرفته پاي آن آن گوش اين
در دل عذرا هميشه وامق است در دل معشوق جمله عاشق است
در ميانشان فارق و فاروق نيست در دل عاشق به جز معشوق نيست
دفتر ششم (80- 2676)
عق جزوي منكر عشق است. گرچه مدعي است كه به اسرار و حقايق عشق راه دارد. عقل جزوي عقل تقيد است، عقلي است كه از قيد خودي رهائي نيافته و در قيد و بند انانيت و هستي مجازي گرفتار است.
گرچه بنمايد كه صاحب سر بود عقل جزوي عشق را منكر نبود
چون فرشته لا نشد اهريمني است زيرك و داناست امّا نيست نيست
چون به حكم حال آئي لا بود او به قول و فعل يار ما بود
دفتر يكم (4- 1982)
عقل جزوي عقلي است كه روي به اين سراي دارد و مانند كركسي است كه به جيفه خواري دنيا گرفته است، در حالي كه عقل كلّي كه از بال و پر عشق مدد مي‌گيرد مانند پر جبرائيل در طرفة العيني به درة المنتهي مي‌رسد و به قرب او ادني واصل مي‌شود.

پرّ او با جيفه خواري متصل عقل جزوي كر كس آمد اي عقل
مي‌پرد تا ظل سدره ميل ميل عقل ابدالان چو پر جبرئيل
مثنوي، كتاب ششم (9- 4138)
مولانا از عقل جزوي به زيركي تعبير مي‌كند. نمونه‌اي ابليس است كه با همه زيركي و دانائيش از درگاه قرب الهي رانده شده است. نمونه كامل عشق انسان يا نوع بني‌آدم است كه به جهت انس با حضرت انس با حضرت حق به كمال مرتبه قرب نائل گرديده است. در تمثيل زيباي ديگري مولانا زيركي عقل را به شنا كردن در درياهاي بي‌كران و ژرف و بي‌پناه تشبيه مي‌كند كه در آن انسان در كام طوفانها و گردابهاي خوفناك گرفتار مي‌آيد به گونه‌اي كه براي او اميد رهايي نيست و شناگر در كام مرگ گرفتار مي‌شود. برعكس عشق مانند كشتي است كه كمتر در لجّه‌اي عميق و گردابهاي هائل غرق مي‌شود و در ميان طوفانهاي سهمگين مسافر هميشه اميد رهائي و نجات دارد.

زيركي زابليس و عشق از آدم است داند او كو نيكبخت و محرم است
كم رهد غرقست او پايان كار زيركي سبّاحي آمد در بحار
نيست جيحون نيست جو درياست اين هل سباحت را رها كن كبر و كين
در ربايد هفت دريا را چو كاه وآنگهان درياي ژرف بي‌پناه
كم بود آفت بود اغلب خلاص عشق چون كشتي بود بهر خواص
زيركي ظن است و حيراني نظر زيركي بفروش و حيراني بخر
حسبي الله گو كه الله ام كفي عقل قربان كن به پيش مصطفي
دفتر چهارم (8- 1402)
در جاي ديگر مولانا عشق را به مرغ و همّ عاشق را به بال و پر مرغ تشبيه كند. مرغ فقط با به پرواز درآوردن بال و پر مي‌تواند از هر جائي به آشيانه خود پرواز كند. عاشق آن فقط با استمداد از همّت عشق مي تواند به وصل جانان نائل آيد.

پرّ مردم همتست اي مردمان مرغ با پر مي‌پرد تا آشيان
خير و شر منگر تو در همّت نگر عاشقي كالوده شد در خير و شر
دفتر ششم (6- 135)
در دفتر پنجم مثنوي مولانا داستان معشوقي را بيان مي‌كند كه در صدد امتحان عاشق خويش است و مي‌خواهد به‌بيند كه آيا عاشق خويش است و مي‌خواهد به‌بيند كه آيا عاشق بطور كلّي در وجود معشوق فاني شده است يا نه. معشوق از عاشق مي‌پرسد كه آيا خود را بيشتر دوست دارد يا معشوق را، عاشق در پاسخ مي‌گويد كه در وجود معشوق آن چنان فاني شده است كه از سر تا قدم از وجود معشوق پر شده است و آن چنان مستغرق معشوق است كه از عاشق جز نامي بيش بر وي نمانده است. اين فناي كلّي عاشق در معشوق موجب كمال عاشق مي‌شود مانند سركه‌اي كه در درياي انگبين شيرين شده است و يا به سنگي ماند كه لعل ناب شده است و از صفات آفتاب پر گرديده و سنگي خود را از دست داده است.

در صبوحي كه فلان بن فلان گفت معشوقي به عاشق زامتحان
يا كه خود را، راست گو يا ذالكرب مر مرا تو دوست‌تر داري عجب
گه پرم از تو زساران تا قدم گفت من در تو چنان فاني شدم
در وجودم جز تو اي خوش كام نيست بر من از هستي من جز نام نيست
همچو سركه در تو بحر انگبين زآن سبب فاني شدم من اين چنين
پر شود او از صفات آفتاب همچو سنگي كو شود كل لعل ناب

__________________
اینک، صدای آن یار بی دریغ
گل می کند
در سبزترین سکوت،
و گلهای هرزه را،
در بارش مداوم خویش،
درو میکند...
kelk آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 12-24-2009   #85 (permalink)
رهگذر
 
payvand's Avatar
 
تاريخ عضويت: Dec 2009
محل سكونت: tehran
ارسالها: 10
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 0
Thanked 1 Time in 1 Post
پيش فرض پاسخ : مولانا و عشق

به کعبه گفتم تو از خاکی منم خاک
چرا باید به دور تو بگردم.
ندا آمد تو با پای آمدی باید بگردی
برو بادل بیا تا من بگردم.
payvand آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 01-10-2010   #86 (permalink)
Aficionado
 
mamij's Avatar
 
تاريخ عضويت: Jun 2008
محل سكونت: 14_13
ارسالها: 638
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 7
از ایشان 804 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

دو راهب در راه زیارتگاهی به قسمت کم عمق رودخانه ای که محل تردد مردم بود رسیدند . کنار رودخانه دختری را دیدند که لباسهای پر زرق و برقی بر تن داشت و کاملا واضح بود نمیدانست چه کار کند چون آب رودخانه بالا آمده بود و او نمی خواست لباسهایش کثیف شود .
یکی از راهبه ها بی هیچ مقدمه ای او را بر کول گرفت و از رودخانه گذراند و در آن سوی رودخانه روی زمین خشک گذاشت .
سپس راهبه ها دوباره راه خود را در پیش گرفتند ، اما ساعتی بعد راهب دیگر شروع به ایراد گرفتن کرد و گفت : شکی نیست که لمس کردن بدن زنان کار درستی نیست ، این کار خلاف احکام رهبانیت است ، شما چگونه به خودتان جرات میدهید که برخلاف احکام رهبانیت عمل کنید ؟
راهبی که دختر را بر دوش حمل کرده بود لحظاتی بدون اینکه سخنی بر زبان بیاورد راه پیمود و سرانجام در جواب او گفت :
من یک ساعت قبل او را از دوشم روی زمین گذاشتم ، شما چرا هنوز او را حمل می کنید ؟

_مگارد شلوگل
mamij آفلاين است   پاسخ با نقل قول
کاربران زير از دوست گرامي mamij به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :
قديمي 01-10-2010   #87 (permalink)
Aficionado
 
mamij's Avatar
 
تاريخ عضويت: Jun 2008
محل سكونت: 14_13
ارسالها: 638
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 7
از ایشان 804 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

حتماً ازدواج بکنید، اگر زن خوبی بگیرید خوشبخت خواهید شد، اگر زن بدی بگیرید فیلسوف خواهید شد. سقراط
mamij آفلاين است   پاسخ با نقل قول
کاربران زير از دوست گرامي mamij به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :
قديمي 01-14-2010   #88 (permalink)
رهگذر
 
IRFX's Avatar
 
تاريخ عضويت: Dec 2009
ارسالها: 27
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 8
از ایشان 7 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

فارس: رئيس قوه قضائيه با اشاره به افزايش ترجمه كتاب‌هاي فلسفي به فارسي گفت: بايد موج ترجمه كتاب‌هاي غربي در كشور مهار شود.

آيت‌الله صادق آملي لاريجاني پيش از ظهر امروز در دومين جشنواره علامه حلي كه در سالن همايش‌هاي مدرسه دارالشفا قم برگزار شد در سخناني با اشاره به لزوم جهت‌گيري پژوهش‌هاي حوزه‌هاي علميه به منظور پاسخگويي به تمام دنيا اظهار داشت: حوزه‌هاي علميه بايد از مرزهاي فعلي فراتر بروند و معارف و فرهنگ دنيا را بشناسند.

وي با اشاره به اينكه بسياري از طلاب جوان با فرهنگ‌هاي مختلف موجود در دنيا آشنا نيستند، افزود: براي انتقال فرهنگ اسلامي به مخاطبان تمام دنيا بايد فرهنگ طرف مقابل را بشناسيم.

رئيس قوه قضائيه خاطرنشان كرد: نبايد كتابي كه مملو از اصطلاحات حوزوي است را به زبان‌هاي ديگر ترجمه كنيم و انتظار داشته باشيم كه اين كار براي انتقال معارف حوزوي مفيد است.

لاريجاني اضافه كرد: ممكن است اين كتاب داراي مباحث مفيدي باشد اما اينگونه انتقال مفاهيم ممكن است داراي مضرراتي هم براي حوزه‌هاي علميه باشد.

وي با بيان اينكه افرادي از حوزه‌هاي علميه بايد براي شناسايي علوم فلسفه و كلام غربي تلاش كنند، ادامه داد: سخنان و مباحث دقيق و پرمغزي در حوزه‌هاي علميه به ويژه در فلسفه، كلام، تفسير و ... وجود دارد كه مي‌تواند به سراسر دنيا انتقال يابد البته اين كار نيازمند فعاليت‌ عالمانه و پرورش طلاب در مرزهايي فراتر از مرزهاي حوزه‌هاي علميه داخل كشور است.

رئيس قوه قضائيه انتقال معارف و علوم از كشورهاي ديگر را نيز مستلزم رعايت برخي شرايط دانست و تصريح كرد: در برخي موارد شاهد هستيم كه هنگام انتقال اين مفاهيم افراط و تفريط‌هاي فراواني صورت مي‌گيرد مانند اينكه يك كتاب فلسفي يا اخلاقي براي يك جوان در سطح دبيرستان ترجمه مي‌شود.

لاريجاني با تاييد ضرورت درك معارف ساير كشورها ادامه داد: براي انتقال معارف ساير كشورها بايد ابتدا مشكلات آن را در داخل كشور برطرف كنيم.

وي با بيان اينكه مسير ترجمه كتاب‌هاي غربي در كشور باز شده است و در اين ميان برخي كتاب‌هاي كاملا بي‌ارزش كه فاقد مباحث توليد علم هستند به فارسي ترجمه مي شوند، بيان كرد: اينگونه كتاب‌ها حرف‌هاي ديگران را با رنگ و لعاب جديد بيان مي‌كنند اما پژوهشگر حوزوي بدون اطلاع از اين موضوع مشغول ترجمه آن مي‌شود.

رئيس قوه قضائيه گفت: البته برخي كتاب‌هاي مادر و كلاسيك بايد به فارسي ترجمه شوند كه ترجمه همين كتاب‌ها نيز بايد از سوي افراد صاحب‌نظر و توانمند صورت پذيرد.

لاريجاني با اشاره به بي‌توجهي بسياري از دانشمندان غربي به علوم انساني موجود در كشورهاي اسلامي اين سوال را مطرح كرد كه آيا وقتي ما به دقت كتاب‌هاي فلسفي غرب را مورد مطالعه قرار مي‌دهيم آنها نيز در مورد كتاب‌هاي ما چنين دقت و توجهي را دارند.

وي با ذكر مثالي در اين ارتباط گفت: توجه به كتاب‌هايي مانند كتاب‌هاي ملاصدرا از روي پژوهش در تاريخ فلسفه اسلامي بوده است و نه شناسايي مباحث فلسفي در اسلام.

رئيس قوه قضائيه با نامتقارن خواندن توجه به مباحث علوم انساني در كشورهاي غربي و كشورهاي اسلامي بيان داشت: اكنون ما در دوره‌اي هستيم كه شايد مجبور باشيم برخي كتاب‌ها را از غرب ترجمه كنيم اما نبايد از ياد ببريم كه زماني ما مولد علوم بوده‌ايم و بايد به چنين شرايطي باز گرديم.

لاريجاني با بيان اينكه براي بازگشت به دوران توليد علم چاره‌اي جز فراگيري علوم شرقي و غربي نداريم، گفت: اين كار بايد حساب شده باشد و در آن روش معقولي پيش گرفته شود.

وي با اشاره به برخي مباحث مطرح شده از سوي برگزيدگان دومين جشنواره علامه حلي اضافه كرد: تا جايي كه مي‌توانيم بايد در علوم حوزوي از الفاظ مصطلح در حوزه استفاده كنيم.

رئيس قوه قضائيه با بيان اينكه اجتهاد امري روشمند است، افزود: اجتهاد نيازمند مقدمات فراواني است و نبايد تصور كرد با تدوين الگوريتم اجتهاد و چند سال دقت در آن مي‌توان به اجتهاد رسيد.

لاريجاني با بيان اينكه تاسيس قائده در مسائل اصولي و فقهي امر بسيار دشواري است، اضافه كرد: كساني كه اجتهادشان مسلم شده است سال‌هاي سال در اين امر همت گمارده‌اند و نبايد از اجتهاد تصور ساده‌انگارانه‌اي داشته باشيم.

وي با تقدير از شجاعت طلاب جوان در طرح افكار خود در ارتباط با مسائل اجتهادي خاطرنشان كرد: اگر مي‌خواهيم در مباحث علوم اسلامي توليد انديشه كنيم بايد ابتدا آثاري را كه تاكنون در اين زمينه به نگارش در آمده‌اند، مورد دقت و مطالعه قرار دهيم.
IRFX آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 02-07-2010   #89 (permalink)
Expert
 
Golbanoo's Avatar
 
تاريخ عضويت: Jul 2008
محل سكونت: پایـتخـــت
ارسالها: 2,077
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 2,348
از ایشان 1,963 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

«یکی از درسهایی که از تاریخ می‌توان آموخت این است که هیچ‌کس از تاریخ درس نیاموخته است» هگل
__________________
I am only a voice in a city of noise
?Can you hear me this time
Golbanoo آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 3 هفته پيش   #90 (permalink)
Enthusiast
 
no touchy's Avatar
 
تاريخ عضويت: Sep 2008
ارسالها: 298
جنسيت:
سپاس هاي ايشان از ديگران: 41
از ایشان 45 بار سپاسگزاري شده است
پيش فرض پاسخ : قهوه خانه ی تالار فلسفه

سلام بر همگی
این روزا تالار فلسفه یه جورایی شده

جناب بزرگمهر که نیستن دوستان قدیمیم جناب روزبه >>کامران>>>دموکریتوس ... که نیستن
خواستم یادی کنم یاد می گرفتیم
__________________
You have your way.I have my way.As for the right way,the correct way,and the only way,it does not exist.
no touchy آفلاين است   پاسخ با نقل قول
کاربران زير از دوست گرامي no touchy به دليل اين نوشته سودمند سپاسگزاري کردند :
پاسخ

برچسب ها
میزگرد فلسفی

ابزارهاي موضوع
نحوه نمايش

قوانين ارسال
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is فعال
شکلکها فعال است
كد [IMG] فعال است
كدهاي HTML غير فعال است
Trackbacks are فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


ساعت جاري 02:32 PM با تنظيم GMT +3.5 مي باشد.


Powered by: vBulletin - © Jelsoft Enterprises Ltd
Copyright ©2005 - 2010, HamMihan
تمام حقوق محفوظ می باشد , پایگاه اینترنتی هم میهن
هم میهن - اخبار ایران و جهان  - کتابخانه -میهن نیوز - هواشناسی - تفریح و سرگرمیفیلم و سینما - حوادث - بیوگرافی شخصیت ها -  بازی آنلاینایرانگردی - فال حافظ - پزشکی و سلامتی - ورزش - تصاویر ماهوراه ای - دیدنی هاگالری تصاویر - تکنولوژی  -  ابزارهای موبایلجملات پندآموز - دیکشنری انگلیسی به فارسی - جستجوگر فارسی - درگاه تجاری لوکوپوک