تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) - صفحه 2 - تالارهای بحث و گفتگوی هم میهن

Titan · 07-30-2008

امروز هر آنچه برده ام باختنی ست
برداشته هایم همه بگذاشتنی ست
بگذاشته ام هر آنچه برداشتنی ست
برداشته ام هر آنچه بگذاشتنی ست

هور · 07-30-2008

می روم !
دیگر از شهر، گریزان شده ام
می روم !
دیگر از حرمت نا گفته، پشیمان شده ام
من از آن خاطره های شب مهتاب
از آن عطر گل افشانی گیسوی بلند و تن یاس
من از آن بوسه
از آن گرمی احساس عبور گل سرخ
من از آن زمزمه ی ماهی و موج و دریا
و سبد های پر از روزی و مرگ
من از آن پنجره های به غم آویخته
از نعره ی دلگیر و قفس های کبود
و پرستوهای زنده بگور
کودکان سر راه
دختران غم فردا
پسران بیمار
از کبوتر های خسته به دام افتاده
از بلوط سر آن باغچه ی خشکیده
چه پریشان شده دلگیرم و دلگیر ،گریزان شده ام!
می روم!
من دگر از کوچه ی پائیزی این فصل خزاندیده پریشان شده ام

رسم و آئین جوانمردی، کو!؟
تا کجا ناپیداست
مردمانی به خروش
هرزه گانی به فروش
مرگ را سنگر نیکویی هست
عشق را گرمی بازار ریا
کژدمی هدیه ی زهر آگینی است
که جگرگاه کلام ام خونی است!
با تو اما سخنی نیست
بزن نیش
که در طبع تو آرامش توست.

میروم !من دگر از شهر شما خسته شدم
میروم!
تا که نپرسی از من
به چه ها دل بستی
و چرا از همه جا و همه کس دل کندی!

هور · 07-30-2008

من همان مرغ غزلخوان بهار و سحر ام
و همان مرغ دل انگیز امید!
بال هایم پر نور
پر از آواز
پر از شور و سرور.
خانه ام بر سر مهر
اوج_ افشان شده از جنس بلور!
آنطرف مهتاب است
و شب زمزمه های لب رود
ماهیانی در خواب
عاشقانی بیدار
گیسوانی در باد
و ترنم هایی از تن باغ
بوی عطر گل یاس
و چه متروک، جهانی زیبا!

من همان مرغ غزلخوان بهار و سحر ام
همه جا در سفر ام
همه جا را گشتم
همه رنگی دیدم
من سیه چرده ترین ثانیه را خندیدم
و غم انگیز ترین خاطره ها را گشتم
رنگ گلگون شده ی ماتم را
نقش زیبای سیاهی ها را
در سپیدی دیدم.
درد ناخوانده و ناگفته ی این مردم را
در تباهی دیدم
و چه افسوس بزرگی اینجاست
که زمان میگذرد،اینچنین بی پروا!

من همان چشمه
همان رود
همان اوج
همان نور
همان کوه بلند سر شرم آمده ام

تو همان زشت
همان ساکن بی پرده
همان قعر
همان خشت
همان ظلمت بی عاطفه
از شرم به تنگ آمده ای

من همان مرغ غزلخوان امید و سفر ام
سالیان است که در پروازم
همه جای هنر شهر شما را گشتم
و چه زخمی اینجاست!
زخم سرکوبی عشق
زخم لب دوخته ی هنجره ی پر آواز
زخم گیسوی پریشان شده در ناله ی باد
زخم نامحرمی پنجره ها
و طنین نفسی آلوده
وچراغی که به رنگ خون است
زخم چرکین به دل مانده ی اجبار و تنش
زخم آزادی و مرگ
زخم بحران تجاوز
زخم یغماگر شهر
زخم بیداری شب های سیاه
و چه دلگیر
سکوتی به دروغ
و کلامی که ندارد سخن از عاطفه ها

من در این هاویه ی خشک به تنگ آمده ی شهر دروغ
نه بهاری دیدم
نه سحرگاه گل افشانی نور.
آسمانی چه کبود
بال و پر بسته چه سود!؟
من که از شهر شما خسته شدم!

هور · 07-30-2008

حتي تمام ابرهاي جهان را به تن كنم
باز ردايي به دوشم مي افكنند
تا برهنه نباشم
اين جا نيمه ي تاريك ماه است
دستي كه سيلي مي زند
نمي داند
گاهي ماهي تنگ
عاشق نهنگ مي شود
بيهوده سرم داد مي كشند
نمي دانند
ديگر ماهي شده ام
و رودخانه ات از من گذشته است
نمي خواهم بيابان هاي جهان را به تن كنم
و در سياره اي كه هنوز رصد نكرده اند
نفس بكشم
حتا اگر باد را به انگشت نگاري ببرند
رد بوسه ات را پيدا نمي كنند

به كوچه بايد رفت
گرچه ماشين ها از ميان ما و آفتاب مي گذرند
به كوچه بايد رفت
اين همه آسمان در پنجره جا نمي شود.

مي خواهم در جنوبي ترين جاي روحت
آفتاب بگيرم
چراغ سقفي به درد شيطان هم نمي خورد
آن كه پرده را مي كشد
نمي داند
هميشه صداي كسي كه آن سوي خط ايستاده
فردا مي رسد
بگذار هر چه مي خواهند
چفت در را بيندازند
امشب از نيمه ي تاريك ماه مي آيم
وتمام پرده ها و رداها را
تكه تكه خواهم كرد
بگذار براي بادبادك و شب تاب هم
اتاقي حوالي جهنم اجاره كنند
من هم خواهم رفت
مي خواهم پيراهنم را به آفتاب بدهم.

asemane abi · 07-31-2008

وقتی از کنار آب می نویسم
تمام سرنوشت رود شبیه جریان خند ه ای است
که لب های نیمه جان تو را می دود
وقتی آب های سراشیب تند روزگار،
صفحه ی گذشت را ورق می زنند
من با عرض ارادت به چشم های بیکران تو عظمت خنده هاشان را می فهمم
روزی که از آب گذشتم خس خس چشم هات آتشم زد تا اینکه ستاره ای دنباله دار قلبم را فهمید
و از آنروز به بعد حس می کنم نیستم
و حس می کنم هستی!
چیزی نیست این قاب عکس من است که تو را به روزهای خسته ی بودنم می کشاند.
بخند که آب میرود و تبسم ساده ات جریان را به راه می اندازد.
بخند تا می توانی بخند

Gole Sorkh · 07-31-2008

زهي عشق زهي عشق كه ماراست خدايا
چه نغز است و چه خوبست و چه زيباست خدايا
چه گرميم! چه گرميم! از اين عشق چو خورشيد
چه پنهان و چه پنهان و چه پيداست خدايا
زهي ماه زهي ماه زهي باده ي همراه
كه جان را و جهان را بياراست خدايا
زهي شور! زهي شور! كه انگيخته عالم
زهي كار! زهي بار! كه آنجاست خدايا
فرو ريخت فرو ريخت شهنشاه سواران
زهي گَرد زهي گَرد كه برخاست خدايا
ز هر كوي، ز هر كوي يكي دود دگرگون
دگر بار، دگر بار چه سود است خدايا
نه دامي است نه زنجير، همه بسته چراييم
چه بند است! چه زنجير! كه برپاست خدايا
چه نقشي است! چه نقشي است! درين تابه ي دلها
غريب است غريب است ز بالاست خدايا
خموشيد خموشيد كه تا فاش نگرديد
كه اغيار گرفته است چپ و راست خدايا
مولانا

Gole Sorkh · 07-31-2008

چرا معصوميت از چهره پيداست

چرا چشم نجيب از دور پيداست

اگر صدها سخن گويي و گويم

ولي سرِّ نهفت آن هويداست

دو لب خاموش و دائم در سكوتند

ولي دانم كه در قلب تو غوغاست

گهي باران نم نم از دو چشمت

به من گويد كه اين قدري ز درياست

چرا خواهي كه در هجرت بسوزم

نمي داني در اين سينه چه سوداست؟

نگاهي بر من آشفته دل كن

ببين از بهر آن مژگان چه شيداست

دلم خواهد كه باشي در كنارم

يقين دارم كه اين مانند روياست

Gole Sorkh · 07-31-2008

يک شبي مجنون نمازش را شکست
بي وضو در کوچه ليلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود

سجده اي زد بر لب درگاه او
پُر ز ليلا شد دل پر آه او

گفت يا رب از چه خوارم کرده اي
بر صليب عشق دارم کرده اي

جام ليلا را به دستم داده اي
وندر اين بازي شکستم داده اي

نيشتر عشقش به جانم مي زني
دردم از ليلاست آنم مي زني

خسته ام زين عشق،دل خونم نکن
من که مجنونم تو مجنونم نکن

مرد اين بازيچه ديگر نيستم
اين تو و ليلاي تو... من نيستم

گفت اي ديوانه ليلايت منم
در رگ پنهان و پيدايت منم

سالها با جور ليلا ساختي
من کنارت بودم و نشناختي

عشق ليلا در دلت انداختم
صد قمار عشق يکجا باختم

کردمت آواره صحرا نشد
گفتم عا قل مي شوي اما نشد

سوختم در حسرت يک يا ربت
غير ليلا بر نيامد از لبت

روز و شب او را صدا کردي ولي
ديدم امشب با مني گفتم بلي

مطمئن بودم به من سر مي زني
در حريم خانه ام در مي زني

حال اين ليلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بي قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو ليلا کشته در راهت کنم

Gole Sorkh · 07-31-2008

امروز هر آنچه برده ام باختنی ست
برداشته هایم همه بگذاشتنی ست
بگذاشته ام هر آنچه برداشتنی ست
برداشته ام هر آنچه بگذاشتنی ست

asemane abi · 07-31-2008

دفترچه قسطهایم را ورق میزنم
تمامی ندارد
تا اخر عمر بدهکارم
بدهکار رحمتت ای خداوند مهربان

Titan · 07-31-2008

کاش می شد که قلب وسعت می گرفت

شمع با پروانه الفت می گرفت

کاش می شد در پس احساس ها خنده ها

از اشک سبقت می گرفت

کاش می شد اشک را تهدید کرد

فرصت لبخند را تمدید کرد

کاش می شد در غروب لحظه ها
خاطرات عشق را تجدید کرد

asemane abi · 07-31-2008

از جدا شدن نوشتی رو تن خسته هر برگ
گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن میونه اینهمه دیوار
تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار

بگوکه مهلت موندن یه نفس بود
سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بگو که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم
سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

asemane abi · 08-03-2008

امشب اینجا آسمان شبنم زده

شعر چشمانت به شهر بــــم زده
شب سکوت کوچه های آه را
میهمان ناخوانده ای برهم زده.....

Gole Sorkh · 08-18-2008

یادمان باشد به دل کوزه آب، که بدان سنگ شکست . . .
بستی از روی محبت بزنیم!!
تا اگر آب در آن سینه پاکش ریزند . . . آبرویش نرود . . . !
یادمان باشد فردا حتما ,نازِ گل را بکشیم . . .
حق به شب بو بدهیم . . .
و نخندیم دگر به تَرَکهای دل هر گلدان . . . !!
وبه انگشت نخی خواهم بست، تا فراموش نگردد فردا . . . !
زندگی شیرین است! زندگی باید کرد . . .
و بدانم که شبی، خواهم رفت . . . !!!!!!!!
و شبی هست که نباشد پس از آن، فردایی . . . !!!!

amahan · 08-19-2008

خدا گفت : ليلي يک ماجراست. ماجرايي آکنده از من. ماجرايي که بايد بسازيش.
شيطان گفت: تنها يک اتفاق است بنشين تا بيفتد.
آنها که حرف شيطان را باور کردند نشستند و ليلي هيچ گاه اتفاق نيفتاد.
مجنون اما بلند شد رفت تا ليلي را بسازد.
خدا گفت: ليلي درد است .
درد زادني نو.
تولدي به دست خويشتن.
شيطان گفت: آسودگي است .
خيالي است خوش.
خدا گفت: ليلي رفتن است.
عبور است و رد شدن.
شيطان گفت: ماندن است.
فرو ريختن در خود.
خدا گفت: ليلي جستجوست.
ليلي نرسيدن است و بخشش

همین ...

07-30-2008	#16 (permalink)
Titan مسافر غريب تاريخ عضويت: Feb 2007 محل سكونت: جايي خيلي دور يا خيلي نزديك ارسالها: 7,065 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 3,980 از ایشان 3,168 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) امروز هر آنچه برده ام باختنی ست برداشته هایم همه بگذاشتنی ست بگذاشته ام هر آنچه برداشتنی ست برداشته ام هر آنچه بگذاشتنی ست __________________ در مرام ما حرص مال دنیا نیست گوش ما بدهکار قیل و قال دنیا نیست بر بساط این دنیا پشت پا بزن چون ما ما که رفته بر بادیم زیر گنبد این چرخ از تعلق آزادیم

07-30-2008	#17 (permalink)
هور کاربر تاريخ عضويت: Jul 2008 ارسالها: 193 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 65 از ایشان 172 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) می روم ! دیگر از شهر، گریزان شده ام می روم ! دیگر از حرمت نا گفته، پشیمان شده ام من از آن خاطره های شب مهتاب از آن عطر گل افشانی گیسوی بلند و تن یاس من از آن بوسه از آن گرمی احساس عبور گل سرخ من از آن زمزمه ی ماهی و موج و دریا و سبد های پر از روزی و مرگ من از آن پنجره های به غم آویخته از نعره ی دلگیر و قفس های کبود و پرستوهای زنده بگور کودکان سر راه دختران غم فردا پسران بیمار از کبوتر های خسته به دام افتاده از بلوط سر آن باغچه ی خشکیده چه پریشان شده دلگیرم و دلگیر ،گریزان شده ام! می روم! من دگر از کوچه ی پائیزی این فصل خزاندیده پریشان شده ام رسم و آئین جوانمردی، کو!؟ تا کجا ناپیداست مردمانی به خروش هرزه گانی به فروش مرگ را سنگر نیکویی هست عشق را گرمی بازار ریا کژدمی هدیه ی زهر آگینی است که جگرگاه کلام ام خونی است! با تو اما سخنی نیست بزن نیش که در طبع تو آرامش توست. میروم !من دگر از شهر شما خسته شدم میروم! تا که نپرسی از من به چه ها دل بستی و چرا از همه جا و همه کس دل کندی!

07-30-2008	#18 (permalink)
هور کاربر تاريخ عضويت: Jul 2008 ارسالها: 193 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 65 از ایشان 172 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) من همان مرغ غزلخوان بهار و سحر ام و همان مرغ دل انگیز امید! بال هایم پر نور پر از آواز پر از شور و سرور. خانه ام بر سر مهر اوج_ افشان شده از جنس بلور! آنطرف مهتاب است و شب زمزمه های لب رود ماهیانی در خواب عاشقانی بیدار گیسوانی در باد و ترنم هایی از تن باغ بوی عطر گل یاس و چه متروک، جهانی زیبا! من همان مرغ غزلخوان بهار و سحر ام همه جا در سفر ام همه جا را گشتم همه رنگی دیدم من سیه چرده ترین ثانیه را خندیدم و غم انگیز ترین خاطره ها را گشتم رنگ گلگون شده ی ماتم را نقش زیبای سیاهی ها را در سپیدی دیدم. درد ناخوانده و ناگفته ی این مردم را در تباهی دیدم و چه افسوس بزرگی اینجاست که زمان میگذرد،اینچنین بی پروا! من همان چشمه همان رود همان اوج همان نور همان کوه بلند سر شرم آمده ام تو همان زشت همان ساکن بی پرده همان قعر همان خشت همان ظلمت بی عاطفه از شرم به تنگ آمده ای من همان مرغ غزلخوان امید و سفر ام سالیان است که در پروازم همه جای هنر شهر شما را گشتم و چه زخمی اینجاست! زخم سرکوبی عشق زخم لب دوخته ی هنجره ی پر آواز زخم گیسوی پریشان شده در ناله ی باد زخم نامحرمی پنجره ها و طنین نفسی آلوده وچراغی که به رنگ خون است زخم چرکین به دل مانده ی اجبار و تنش زخم آزادی و مرگ زخم بحران تجاوز زخم یغماگر شهر زخم بیداری شب های سیاه و چه دلگیر سکوتی به دروغ و کلامی که ندارد سخن از عاطفه ها من در این هاویه ی خشک به تنگ آمده ی شهر دروغ نه بهاری دیدم نه سحرگاه گل افشانی نور. آسمانی چه کبود بال و پر بسته چه سود!؟ من که از شهر شما خسته شدم!

07-30-2008	#19 (permalink)
هور کاربر تاريخ عضويت: Jul 2008 ارسالها: 193 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 65 از ایشان 172 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) حتي تمام ابرهاي جهان را به تن كنم باز ردايي به دوشم مي افكنند تا برهنه نباشم اين جا نيمه ي تاريك ماه است دستي كه سيلي مي زند نمي داند گاهي ماهي تنگ عاشق نهنگ مي شود بيهوده سرم داد مي كشند نمي دانند ديگر ماهي شده ام و رودخانه ات از من گذشته است نمي خواهم بيابان هاي جهان را به تن كنم و در سياره اي كه هنوز رصد نكرده اند نفس بكشم حتا اگر باد را به انگشت نگاري ببرند رد بوسه ات را پيدا نمي كنند به كوچه بايد رفت گرچه ماشين ها از ميان ما و آفتاب مي گذرند به كوچه بايد رفت اين همه آسمان در پنجره جا نمي شود. مي خواهم در جنوبي ترين جاي روحت آفتاب بگيرم چراغ سقفي به درد شيطان هم نمي خورد آن كه پرده را مي كشد نمي داند هميشه صداي كسي كه آن سوي خط ايستاده فردا مي رسد بگذار هر چه مي خواهند چفت در را بيندازند امشب از نيمه ي تاريك ماه مي آيم وتمام پرده ها و رداها را تكه تكه خواهم كرد بگذار براي بادبادك و شب تاب هم اتاقي حوالي جهنم اجاره كنند من هم خواهم رفت مي خواهم پيراهنم را به آفتاب بدهم.

07-31-2008	#20 (permalink)
asemane abi Addict تاريخ عضويت: Jul 2007 محل سكونت: سرزمین افتاب ارسالها: 3,954 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,762 از ایشان 1,774 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) وقتی از کنار آب می نویسم تمام سرنوشت رود شبیه جریان خند ه ای است که لب های نیمه جان تو را می دود وقتی آب های سراشیب تند روزگار، صفحه ی گذشت را ورق می زنند من با عرض ارادت به چشم های بیکران تو عظمت خنده هاشان را می فهمم روزی که از آب گذشتم خس خس چشم هات آتشم زد تا اینکه ستاره ای دنباله دار قلبم را فهمید و از آنروز به بعد حس می کنم نیستم و حس می کنم هستی! چیزی نیست این قاب عکس من است که تو را به روزهای خسته ی بودنم می کشاند. بخند که آب میرود و تبسم ساده ات جریان را به راه می اندازد. بخند تا می توانی بخند __________________ www.asemaneabivaaram.blogfa.com

07-31-2008	#21 (permalink)
Gole Sorkh انا الانسان لفی خسر تاريخ عضويت: Jun 2008 محل سكونت: ایـــــــــــــــــــــــــــــران ارسالها: 2,835 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 2,802 از ایشان 2,116 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) زهي عشق زهي عشق كه ماراست خدايا چه نغز است و چه خوبست و چه زيباست خدايا چه گرميم! چه گرميم! از اين عشق چو خورشيد چه پنهان و چه پنهان و چه پيداست خدايا زهي ماه زهي ماه زهي باده ي همراه كه جان را و جهان را بياراست خدايا زهي شور! زهي شور! كه انگيخته عالم زهي كار! زهي بار! كه آنجاست خدايا فرو ريخت فرو ريخت شهنشاه سواران زهي گَرد زهي گَرد كه برخاست خدايا ز هر كوي، ز هر كوي يكي دود دگرگون دگر بار، دگر بار چه سود است خدايا نه دامي است نه زنجير، همه بسته چراييم چه بند است! چه زنجير! كه برپاست خدايا چه نقشي است! چه نقشي است! درين تابه ي دلها غريب است غريب است ز بالاست خدايا خموشيد خموشيد كه تا فاش نگرديد كه اغيار گرفته است چپ و راست خدايا مولانا __________________ غلام همت آنم که زیر چرخ کبود ز هرچه بار تعلق پذیرد آزاد است حضرت مولانا ( علیه الرحمة ) : این کفر نباشد سخن کفر نه اینست *** تا هست علی باشد و تا بود علی بود فتنه ادامه دارد ... (مجموعه مقالات در مورد آثار فتنه در جامعه) کار گُل زار شــود گر تو به گلـــزار آیی نرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی الهم عجل لِولیّک الفرج

07-31-2008	#22 (permalink)
Gole Sorkh انا الانسان لفی خسر تاريخ عضويت: Jun 2008 محل سكونت: ایـــــــــــــــــــــــــــــران ارسالها: 2,835 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 2,802 از ایشان 2,116 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) چرا معصوميت از چهره پيداست چرا چشم نجيب از دور پيداست اگر صدها سخن گويي و گويم ولي سرِّ نهفت آن هويداست دو لب خاموش و دائم در سكوتند ولي دانم كه در قلب تو غوغاست گهي باران نم نم از دو چشمت به من گويد كه اين قدري ز درياست چرا خواهي كه در هجرت بسوزم نمي داني در اين سينه چه سوداست؟ نگاهي بر من آشفته دل كن ببين از بهر آن مژگان چه شيداست دلم خواهد كه باشي در كنارم يقين دارم كه اين مانند روياست

07-31-2008	#23 (permalink)
Gole Sorkh انا الانسان لفی خسر تاريخ عضويت: Jun 2008 محل سكونت: ایـــــــــــــــــــــــــــــران ارسالها: 2,835 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 2,802 از ایشان 2,116 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) يک شبي مجنون نمازش را شکست بي وضو در کوچه ليلا نشست عشق آن شب مست مستش کرده بود فارغ از جام الستش کرده بود سجده اي زد بر لب درگاه او پُر ز ليلا شد دل پر آه او گفت يا رب از چه خوارم کرده اي بر صليب عشق دارم کرده اي جام ليلا را به دستم داده اي وندر اين بازي شکستم داده اي نيشتر عشقش به جانم مي زني دردم از ليلاست آنم مي زني خسته ام زين عشق،دل خونم نکن من که مجنونم تو مجنونم نکن مرد اين بازيچه ديگر نيستم اين تو و ليلاي تو... من نيستم گفت اي ديوانه ليلايت منم در رگ پنهان و پيدايت منم سالها با جور ليلا ساختي من کنارت بودم و نشناختي عشق ليلا در دلت انداختم صد قمار عشق يکجا باختم کردمت آواره صحرا نشد گفتم عا قل مي شوي اما نشد سوختم در حسرت يک يا ربت غير ليلا بر نيامد از لبت روز و شب او را صدا کردي ولي ديدم امشب با مني گفتم بلي مطمئن بودم به من سر مي زني در حريم خانه ام در مي زني حال اين ليلا که خوارت کرده بود درس عشقش بي قرارت کرده بود مرد راهش باش تا شاهت کنم صد چو ليلا کشته در راهت کنم

07-31-2008	#24 (permalink)
Gole Sorkh انا الانسان لفی خسر تاريخ عضويت: Jun 2008 محل سكونت: ایـــــــــــــــــــــــــــــران ارسالها: 2,835 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 2,802 از ایشان 2,116 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) امروز هر آنچه برده ام باختنی ست برداشته هایم همه بگذاشتنی ست بگذاشته ام هر آنچه برداشتنی ست برداشته ام هر آنچه بگذاشتنی ست

07-31-2008	#25 (permalink)
asemane abi Addict تاريخ عضويت: Jul 2007 محل سكونت: سرزمین افتاب ارسالها: 3,954 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,762 از ایشان 1,774 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) دفترچه قسطهایم را ورق میزنم تمامی ندارد تا اخر عمر بدهکارم بدهکار رحمتت ای خداوند مهربان

07-31-2008	#26 (permalink)
Titan مسافر غريب تاريخ عضويت: Feb 2007 محل سكونت: جايي خيلي دور يا خيلي نزديك ارسالها: 7,065 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 3,980 از ایشان 3,168 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) کاش می شد که قلب وسعت می گرفت شمع با پروانه الفت می گرفت کاش می شد در پس احساس ها خنده ها از اشک سبقت می گرفت کاش می شد اشک را تهدید کرد فرصت لبخند را تمدید کرد کاش می شد در غروب لحظه ها خاطرات عشق را تجدید کرد

07-31-2008	#27 (permalink)
asemane abi Addict تاريخ عضويت: Jul 2007 محل سكونت: سرزمین افتاب ارسالها: 3,954 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,762 از ایشان 1,774 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) از جدا شدن نوشتی رو تن خسته هر برگ گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ به تو گفتم باورم کن میونه اینهمه دیوار تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار بگوکه مهلت موندن یه نفس بود سهم من از همه دنیا یه قفس بود بگو که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

08-03-2008	#28 (permalink)
asemane abi Addict تاريخ عضويت: Jul 2007 محل سكونت: سرزمین افتاب ارسالها: 3,954 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 1,762 از ایشان 1,774 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) امشب اینجا آسمان شبنم زده شعر چشمانت به شهر بــــم زده شب سکوت کوچه های آه را میهمان ناخوانده ای برهم زده.....

08-18-2008	#29 (permalink)
Gole Sorkh انا الانسان لفی خسر تاريخ عضويت: Jun 2008 محل سكونت: ایـــــــــــــــــــــــــــــران ارسالها: 2,835 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 2,802 از ایشان 2,116 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) یادمان باشد به دل کوزه آب، که بدان سنگ شکست . . . بستی از روی محبت بزنیم!! تا اگر آب در آن سینه پاکش ریزند . . . آبرویش نرود . . . ! یادمان باشد فردا حتما ,نازِ گل را بکشیم . . . حق به شب بو بدهیم . . . و نخندیم دگر به تَرَکهای دل هر گلدان . . . !! وبه انگشت نخی خواهم بست، تا فراموش نگردد فردا . . . ! زندگی شیرین است! زندگی باید کرد . . . و بدانم که شبی، خواهم رفت . . . !!!!!!!! و شبی هست که نباشد پس از آن، فردایی . . . !!!!

08-19-2008	#30 (permalink)
amahan Enthusiast تاريخ عضويت: Feb 2008 محل سكونت: شهر دود و فساد ارسالها: 447 جنسيت: سپاس هاي ايشان از ديگران: 51 از ایشان 117 بار سپاسگزاري شده است	پاسخ : تو همان قالب اشعار منی ( اشعار برگزیده ) خدا گفت : ليلي يک ماجراست. ماجرايي آکنده از من. ماجرايي که بايد بسازيش. شيطان گفت: تنها يک اتفاق است بنشين تا بيفتد. آنها که حرف شيطان را باور کردند نشستند و ليلي هيچ گاه اتفاق نيفتاد. مجنون اما بلند شد رفت تا ليلي را بسازد. خدا گفت: ليلي درد است . درد زادني نو. تولدي به دست خويشتن. شيطان گفت: آسودگي است . خيالي است خوش. خدا گفت: ليلي رفتن است. عبور است و رد شدن. شيطان گفت: ماندن است. فرو ريختن در خود. خدا گفت: ليلي جستجوست. ليلي نرسيدن است و بخشش همین ... __________________ هرکه شد محرم دل در حرم یار بماند

ابزارهاي موضوع
نمايش به صورت چاپگر ارسال اين صفحه به ايميل
نحوه نمايش
Linear Mode Switch to Hybrid Mode Switch to Threaded Mode