دین و سیاست , ادغام یا جدایی ؟

[نشات]

نوشته اصلي بوسيله پُل

دوست گرامی چطور همزمان هم میگید "نظریه ولایت فقیه ارائه شده توسط امام خمینی در قرن 1400 هجری قمری" و هم زمان ادعا میکنید " یک حرکت تکوینی با اصل و ریشه قدیمی" هست؟
آیا در تاریخ مثال های دیگری از این "ولایت فقیه" موجود هست؟

سلام . من از شما میپرسم . ایا در تاریخ حکومت ولایی نداشته ایم . بفرض هم که نداشته باشیم که البته داریم . این نافی ریشه دار بودن این نظریه نیست . و اجرای ان بعد از اتفاقات ابتدایی ان حاصل تکون تاریخی ان با مثال ان 5 نفر بوده و حتم بدان در اینجا هم به ایستگاه اخر نمیرسد . قران در ایه 55سوره نور وعده جهانی شدن ان را داده

[نشات]

نوشته اصلي بوسيله پُل

دوست گرامی، تناقض در سخنانت موج میزنه.
همزمان از من میپرسی: آیا در تاریخ حکومت ولایی نداشتیم؟
و همزمان خودت پاسخ میدی: بفرض هم که نداشتیم!!!! که البته داریم!!!!
کجا داشتیم؟ لطفا مثال بیاورید.

چطور حتم بدانم؟ وقتی شما دلیل معتبری نیاوردید؟
صرف اینکه شما از من خواستی حتم بدانم، باید حتم بدانم؟!

آیه ی 55 سوره ی نور و وعده ی جهانی شدن حکومت ستمدیدگان، چه ارتباطی به اثبات ولایت فقیه داره؟!!!

سلام . ایا حکومت پیامبر اکرم(ص) ولایی نبوده . ایا دستور ایشان در جانشینی علی (ع) فرمان حاکمیت ولایی و دین سیاسی نیست . ایا حکومت امیر المومنین (ع)چطور . امام حسن (ع) چطور . تمام حرکات و اعمال امامان همام سلام الله علیه اجمعین در راستای اجرای احکام اسلام در سیاست نبوده . و شهادتشان در همین راستا تعریف نمیشود . و در اخر ظهور چطور . همه اینها مبین لزوم اجرای دین در سیاست هست . و الا اصلا ضرورتی در نزول دین و قران نبود . ایه 55 سوره نور . بنا بر احادیث معتبر دلالت بر جهانی شدن اسلام و حکومت الهیست .

[min]

نوشته اصلي بوسيله پُل

آیا لطف میکنید و تعدادی از اون احادیث معتبر در مورد ولایت فقیه! رو ذکر کنید؟

خطبه 173 نهج البلاغه که نحوه انتخاب رهبر را بیان می کنند .
حدیثی از حضرت امام باقر که می فرمایند در زمان غیبت به فقهای امت و راویان حدیث مراجعه کنید .
حدیثی از حضرت حجت عج که می فرمایند فقیه حجت من است بر مردم و من حجت خدا .
و خیلی احادیث دیگر...

[darius]

با درود
چندي بود گفتگوي اينچنين در تالار سياست نديده بودو
با سپاس

نوشته اصلي بوسيله نشات

حقیقت این هست که نظریه ولایت فقیه که بوسیله حضرت ایت الله خمینی ره . ارائه شد .

اكنون ذهنم ياري نميكند. ولي خميني اين ديدگاه را به ثمر نشاند اگر اشتباه نكنم در سده 13 بود كه به اين نظريه براي نخستين بار پرداخته شد.

[reza nikjo]

نوشته اصلي بوسيله گروه فرارسی

کاربران محترم،

تمام شهروندان بايد در زمينه باورهای مذهبی آزادی دنباله روی از درونشان را داشته باشند. آزادی مذهب شامل حق عبادت تك نفره يا گروهی، در جمع و يا در خلوت و مشاركت در مراسم مذهبی، اجرای مناسك و آموزش دين بدون ترس از آزار حكومت يا گروه های ديگر جامعه است.

تمام مردم حق عبادت يا تجمع مرتبط با يك مذهب يا باور و تاسيس و حفظ اماكنی به اين منظور را دارا هستند.
آزادی مذهب مانند ساير حقوق بنيادين بشر توسط كشور ايجاد يا بخشيده نمی شود، بلكه همه كشورها بايد از آن محافظت نمايند. حكومت های مردم سالار در ارتباط با آزادی مذهب زبان را نيز در قوانين اساسيشان می گنجانند.
با وجودی كه احتمال دارد بسياری از حكومت های مردم سالار جدايی رسمی را بين كليسا و حكومت انتخاب نمايند، ارزش های حكومت و دين با يكديگر تضاد اصولی ندارند.
حكومت های مردم سالار معمولا برای تنظيم امور مذهبی، آژانس های دولتی يا مركز رسمی ديگری تاسيس نمی كنند، با اين وجود ممكن است از اماكن عبادی و گروه های مذهبی بخواهند تا برای امور اداری خود را به ثبت برسانند.
حكومت هايی كه از آزادی مذهبی حمايت می كنند بيشتر به رعايت حقوق لازم ديگر برای آزادی مذهب از جمله آزادی بيان و آزادی تجمع توجه نشان می دهند.
حكومت های مردم سالار واقعی درك می كنند كه بايد به تفاوت های مذهبی فردی احترام گذاشت و يكی از نقش های كليدی حكومت حتی در مواردی كه كشور باور مذهبی مشخصی را ممنوع می داند حمايت از انتخاب مذهب است. محتويات منتشرات، دروس يا سخنرانی های مذهبی را تعيين نمی كنند.
گروه فرارسی دیجیتال

وزارت امور خارجۀ آمریکا

خانم فرار30 :
مثل اینکه روی اعصاب راه رفتن عادت شده
اولین حکومت مبتنی بر مذهب بعد جنگ دوم را رژیم صهیونیستی پایه گذاری کرده نشون به اون نشون که تمام هم و غم شان تاسیس دولت یهود بود آنهم از نوع رادیکال
تکلیف این حکومت جعلی مذهبی را روشن کنید بعد بیانیه صادر کن....
حکومت یعنی اجرای فرامین خدا برای سعادت بشر توسط اولیای خدا وخط بطلان کشیدن بر هرگونه سیاسی بازی در حکومت ( این است سیاست عین دیانت) نمونه این حکومتهای الهی در تاریخ بسیارست که همه آنها موفق عمل کرده اند ولی بشر منتظر است که حکومت مطلق الهی آخر پا به عرصه بگذارد ...که نزدیک است

[min]

نوشته اصلي بوسيله پُل

گرامی من مثال های تاریخی از حکومت ولایت فقیه خواستم شما حدیث نام بردید.
در مورد امامان معصوم (ع) هم موضوع فراتر از ولایت فقیه هست و شما نمیتونی ولایت امامان علی (ع) و حسن(ع) و حسین(ع) بر جامعه رو بعنوان اثباتی برای ولایت یک غیرمعصوم بر جامعه بنامید.

شما یا گیج تشریف دارید یا خودتان را به گیجی زده اید .
برگردید یکبار دیگر نوشته های من و درخواست خودتا نرا بخوانید شاید بفهمید قضیه از چه قراره .

[نشات]

نقل قول:
نوشته اصلي بوسيله نشات
سلام . ایا حکومت پیامبر اکرم(ص) ولایی نبوده . ایا دستور ایشان در جانشینی علی (ع) فرمان حاکمیت ولایی و دین سیاسی نیست . ایا حکومت امیر المومنین (ع)چطور . امام حسن (ع) چطور . تمام حرکات و اعمال امامان همام سلام الله علیه اجمعین در راستای اجرای احکام اسلام در سیاست نبوده . و شهادتشان در همین راستا تعریف نمیشود . و در اخر ظهور چطور . همه اینها مبین لزوم اجرای دین در سیاست هست . و الا اصلا ضرورتی در نزول دین و قران نبود . ایه 55 سوره نور . بنا بر احادیث معتبر دلالت بر جهانی شدن اسلام و حکومت الهیست .

پس ولایت فقیه یک اصل مسلم اسلام نیست، بلکه یک دستاورد مذهب شیعه هست؟سلام . کاملا واضح هست که شما اطلاعات کاملی از دین اسلام ندارید . و بنوعی پرش افکار دچار شده اید . اصل والای ولایت در واقعه غدیر بوسیله پیامبر مکرم اسلام تبیین شده و دستور موکد دین اسلام هست و دین اسلام بدون ان کامل نیست . مگر عقل سلیم میتواند بپذیرد فرمانی که از طرف پیامبر صادق صادر شده باشد جزو دین اسلام نباشد .

[darius]

نوشته اصلي بوسيله نشات

سلام . کاملا واضح هست که شما اطلاعات کاملی از دین اسلام ندارید . و بنوعی پرش افکار دچار شده اید . اصل والای ولایت در واقعه غدیر بوسیله پیامبر مکرم اسلام تبیین شده و دستور موکد دین اسلام هست و دین اسلام بدون ان کامل نیست . مگر عقل سلیم میتواند بپذیرد فرمانی که از طرف پیامبر صادق صادر شده باشد جزو دین اسلام نباشد .

شرمنده بيش از يك ميليارد مسلمان وجود دارد و فقط 10% به اصل غدير اعتقاد دارند!

همه اين زد و خوردها سر حكومت است شوربختانه!

[ali.emad]

دوستان گرامی
جستار دیگر در همین تالار به موضوع نظریه ولایت فقیه میپردازد:

ولایت فقیه_برگ برنده ی ایران

بهتر است ادامه این گفتگو را در آنجا پیگیری کنید.

راستی برادر خوبم داریوش گفتند

نوشته اصلي بوسيله darius

اگر اشتباه نكنم در سده 13 بود كه به اين نظريه براي نخستين بار پرداخته شد.

به این پرسش هم پیش از این اینگونه پرداخته شده است:

نوشته اصلي بوسيله ali.emad

محقق كركي (از علماي قرن دهم هجري) نخستين فقيهي است كه ولايت فقيه را به صورت عملي اجرا ميكند تا آنجا كه پادشاه صفوي خودش را از طرف ايشان منصوب براي حكومت ميداند (احتمالاً برای ظاهرسازی بوده ولی همین هم نشان از قدرت فقیه در آن عصر دارد).

مساله نيابت عامه فقها از سوي امام معصوم را حتي در آثار فقهاي نخستين (كه به ايشان اصطلاحاً فقهاي صدر اول هم ميگن) هم ميشود ديد و جزو مسلمات فقهي است مثلاً شيخ مفيد كه سرسلسله فقها محسوب ميشود معتقد است:
با عدم حضور سلطان عادل (که مقصود امام معصوم است) ـ در تمامی امور مربوط به شوون حکومت که در ابواب مختلف به آن اشاره کرده‌ایم ـ، این وظیفه‌ی فقهاست که تمام وظایف مربوط به سلطان را مستقیماً بر عهده بگیرند.


در ضمن، فقيه همان مجتهد است و نيازي نيست حتماً مرجع تقليد و صاحب رساله باشد.

[darius]

نوشته اصلي بوسيله ali.emad

دوستان گرامی
جستار دیگر در همین تالار به موضوع نظریه ولایت فقیه میپردازد:

ولایت فقیه_برگ برنده ی ایران

بهتر است ادامه این گفتگو را در آنجا پیگیری کنید.

راستی برادر خوبم داریوش گفتند

به این پرسش هم پیش از این اینگونه پرداخته شده است:

اشتباه لپي بود ميخواستم بگم خميني از چه نويسنده اي در اين مورد هنايش (تاثير) گرفته.
پوزش.

[ali.emad]

نوشته اصلي بوسيله darius

اشتباه لپي بود ميخواستم بگم خميني از چه نويسنده اي در اين مورد هنايش (تاثير) گرفته.
پوزش.

خواهش

ببینید موضوع اصلاً اینطور نیست. یک نظریه فقهی در طول تاریخ بسط داده میشود و همه فروع و حواشی آن مشخص میگردد. نظریه حکومتی شیعه در عصر غیبت (نبود امام معصوم) یا همان ولایت فقیه هم از ابتدای حضور فقها وجود داشته و در طول تاریخ شفاف و منسجم شده تا زمان حاضر که در یک مدل حکومتی (جمهوری اسلامی) که راه حلی برای اجرای آن نظریه است مجسم شده. به عبارت دیگر جمهوری اسلامی مدلی است برای اجرای ولایت فقیه و این دو به یک معنا نیستند.

[khashayarsha]

عبدالکریم سروش بیش از دو دهه روشنفکر شناخته شدۀ برجستۀ ایران بوده است. آشنایی عمیق او با نظام اعتقادی و ‏عرفان اسلامی باعث شد از طرف آیت الله خمینی [به عضویت شورائی] برای اسلامی کردن دانشگاههای ایران انتخاب ‏شود، امری که در نهایت به ضدیت او با حکومت دینی ایران منجر گشت. او بهای این مخالفت را پرداخت. مأموران و ‏دیگر عناصر تحت حمایت حکومت، سخنرانی های او را در ایران که بسیار شرکت کننده داشت، به هم زدند، به او ‏آسیب جسمی رساندند و به طوری که گفته می شود، نزدیک بود او را ترور کنند.‏
‏در کشوری که در آن با روشنفکران اغلب مانند ستاره های موسیقی راک برخورد می شود، سروش بخاطر حمایت ‏علنی اش از پلورالیسم و دموکراسی مذهبی مورد تکریم و انزجار قرار گرفته است. او اکنون گام مهمی برداشته و آن ‏این است که با رفتن به دانشگاههای اروپا و آمریکا، نظام اسلامی ایران را زیر سئوال می برد.‏

مشاجره و کشمکش اخیر حدود هشت ماه گذشته اتفاق افتاد، پس از اینکه سروش با یک خبرنگار هلندی دربارۀ یکی از ‏حساس ترین مسائل اسلام یعنی منشأ الهی قرآن صحبت کرد. مسلمانان مدت ها بر این باور بوده اند که کتاب مقدس آنها ‏کلمه به کلمه از طرف خدا به پیامبر اسلام انتقال داده شده است. اما سروش در این مصاحبه به اعتقاد خود اشاره کرد و ‏گفت، قرآن یک “تجربۀ پیامبرگونه” است. او گفت، پیامبر “در آن واحد هم دریافت کننده و هم بیان کنندۀ قرآن بوده ‏است و یا به عبارت دیگر، هم فاعل و هم مفعول وحی بوده است.” سروش خاطر نشان کرد، “وقتی شما قرآن می ‏خوانید، باید احساس کنید که یک انسان در حال سخن گفتن با شماست؛ یعنی اینکه کلمات، تصاویر، قوانین و مقررات و ‏غیره همگی برگرفته از ذهن یک انسان هستند. البته، یک ذهن خاصی که آکنده از الوهیت است و از طرف خدا به آن ‏الهام می شود.”‏

همزمان با انتشار پیام های تشکرآمیز از سروش در اینترنت، آیت الله های ایران وارد کارزار شدند. روحانیون به ‏منظور رد سخنان سروش به آیاتی از قرآن اشاره کردند که می گوید، “این کتابی است که ما به تو (ای محمد) نازل ‏کردیم.” آنها می پرسند، آیا این آیات نشان نمی دهند که خدا فرستادۀ وحی و محمد دریافت کنندۀ آن است؟ روحانیون ‏همچنین به این موضوع اشاره کرده اند که مواقعی بوده که محمد بی صبرانه در انتظار وحی بوده است و اینکه در بیش ‏از ۳۰۰ مورد به پیامبر دستور داده شده است به امت خود بگوید چه کنند. این نشان می دهد که این دستورات از جایی ‏به جزء قلب و ذهن پیامبر آمده اند.‏

در مقابل، پاسخ سروش این است که پیامبر طوطی وار کلمات را تکرار نکرده است. او می گوید پیامبر مثل یک زنبور ‏عسل است که خود عسل تولید می کند، گرچه مکانیسم ساخت عسل توسط خدا در وجود او گذاشته شده است. سروش ‏می گوید، این “مثالی است که خود قرآن بیان می کند.” ‏

عبدالکریم سروش را لوتر مسلمان خوانده اند، اما برخلاف لوتر که مخالف پروتستان بود، سروش کتاب های مقدس را ‏تحت اللفظی تفسیر نمی کند. کار او بیشتر شبیه دانشمندان آلمانی قرن ۱۹ است که تلاش می کردند انجیل را در متن ‏اصلی خود مورد بررسی قرار دهند. به گفته وی در آیاتی از قرآن به قطع کردن دست دزد و یا حکم سنگسار برای زنا ‏اشاره شده است؛ اما این موارد تنها به قوانین و مقررات دورۀ پیامبر اشاره دارند. اگر مسلمانان امروز روش های ‏انسانی تری در اختیار دارند، موظف به پیروی از این اصول نیستند.‏

تازه ترین نقطه نظرات سروش او را از چشم جناح قدرتمند محافظه کار ایران انداخته است. برخی او را به بدعت ‏گذاری متهم کرده اند که مجازات آن مرگ است. در قم تظاهراتی از سوی روحانیون بر ضد فعالیت های اخیر او برپا ‏شده است. اما آیت الله خامنه ای به طور غیرمنتظره ای هشدار داده است که به آتش این کشمکش دامن زده نشود. ‏

در ایران امروز، بسیاری از مخالفان حکومت از ایجاد یک حکومت سکولار دفاع می کنند اما سروش را درد دین به ‏خواست جدایی دین از سیاست می رساند. او بدنبال آزادی دین است نه آزادی از دین. در جامعه ای به شدت مذهبی ‏مانند ایران که رهبران آن چنگ زدن به قدرت را وظیفۀ الهی خود می دانند، استدلال های دینی نامتداول می تواند ‏جامعه را بسوی کثرت گرایی و دموکراسی سوق دهد. سروش آنهایی را به چالش می کشد که مدعی اند نماینده و ‏سخنگوی اسلام هستند. او با روش خود آنها وارد عمل می شود
عبدالکریم سروش بیش از دو دهه روشنفکر شناخته شدۀ برجستۀ ایران بوده است. آشنایی عمیق او با نظام اعتقادی و ‏عرفان اسلامی باعث شد از طرف آیت الله خمینی [به عضویت شورائی] برای اسلامی کردن دانشگاههای ایران انتخاب ‏شود، امری که در نهایت به ضدیت او با حکومت دینی ایران منجر گشت. او بهای این مخالفت را پرداخت. مأموران و ‏دیگر عناصر تحت حمایت حکومت، سخنرانی های او را در ایران که بسیار شرکت کننده داشت، به هم زدند، به او ‏آسیب جسمی رساندند و به طوری که گفته می شود، نزدیک بود او را ترور کنند.‏
‏در کشوری که در آن با روشنفکران اغلب مانند ستاره های موسیقی راک برخورد می شود، سروش بخاطر حمایت ‏علنی اش از پلورالیسم و دموکراسی مذهبی مورد تکریم و انزجار قرار گرفته است. او اکنون گام مهمی برداشته و آن ‏این است که با رفتن به دانشگاههای اروپا و آمریکا، نظام اسلامی ایران را زیر سئوال می برد.‏

مشاجره و کشمکش اخیر حدود هشت ماه گذشته اتفاق افتاد، پس از اینکه سروش با یک خبرنگار هلندی دربارۀ یکی از ‏حساس ترین مسائل اسلام یعنی منشأ الهی قرآن صحبت کرد. مسلمانان مدت ها بر این باور بوده اند که کتاب مقدس آنها ‏کلمه به کلمه از طرف خدا به پیامبر اسلام انتقال داده شده است. اما سروش در این مصاحبه به اعتقاد خود اشاره کرد و ‏گفت، قرآن یک “تجربۀ پیامبرگونه” است. او گفت، پیامبر “در آن واحد هم دریافت کننده و هم بیان کنندۀ قرآن بوده ‏است و یا به عبارت دیگر، هم فاعل و هم مفعول وحی بوده است.” سروش خاطر نشان کرد، “وقتی شما قرآن می ‏خوانید، باید احساس کنید که یک انسان در حال سخن گفتن با شماست؛ یعنی اینکه کلمات، تصاویر، قوانین و مقررات و ‏غیره همگی برگرفته از ذهن یک انسان هستند. البته، یک ذهن خاصی که آکنده از الوهیت است و از طرف خدا به آن ‏الهام می شود.”‏

همزمان با انتشار پیام های تشکرآمیز از سروش در اینترنت، آیت الله های ایران وارد کارزار شدند. روحانیون به ‏منظور رد سخنان سروش به آیاتی از قرآن اشاره کردند که می گوید، “این کتابی است که ما به تو (ای محمد) نازل ‏کردیم.” آنها می پرسند، آیا این آیات نشان نمی دهند که خدا فرستادۀ وحی و محمد دریافت کنندۀ آن است؟ روحانیون ‏همچنین به این موضوع اشاره کرده اند که مواقعی بوده که محمد بی صبرانه در انتظار وحی بوده است و اینکه در بیش ‏از ۳۰۰ مورد به پیامبر دستور داده شده است به امت خود بگوید چه کنند. این نشان می دهد که این دستورات از جایی ‏به جزء قلب و ذهن پیامبر آمده اند.‏

در مقابل، پاسخ سروش این است که پیامبر طوطی وار کلمات را تکرار نکرده است. او می گوید پیامبر مثل یک زنبور ‏عسل است که خود عسل تولید می کند، گرچه مکانیسم ساخت عسل توسط خدا در وجود او گذاشته شده است. سروش ‏می گوید، این “مثالی است که خود قرآن بیان می کند.” ‏

عبدالکریم سروش را لوتر مسلمان خوانده اند، اما برخلاف لوتر که مخالف پروتستان بود، سروش کتاب های مقدس را ‏تحت اللفظی تفسیر نمی کند. کار او بیشتر شبیه دانشمندان آلمانی قرن ۱۹ است که تلاش می کردند انجیل را در متن ‏اصلی خود مورد بررسی قرار دهند. به گفته وی در آیاتی از قرآن به قطع کردن دست دزد و یا حکم سنگسار برای زنا ‏اشاره شده است؛ اما این موارد تنها به قوانین و مقررات دورۀ پیامبر اشاره دارند. اگر مسلمانان امروز روش های ‏انسانی تری در اختیار دارند، موظف به پیروی از این اصول نیستند.‏

تازه ترین نقطه نظرات سروش او را از چشم جناح قدرتمند محافظه کار ایران انداخته است. برخی او را به بدعت ‏گذاری متهم کرده اند که مجازات آن مرگ است. در قم تظاهراتی از سوی روحانیون بر ضد فعالیت های اخیر او برپا ‏شده است. اما آیت الله خامنه ای به طور غیرمنتظره ای هشدار داده است که به آتش این کشمکش دامن زده نشود. ‏

در ایران امروز، بسیاری از مخالفان حکومت از ایجاد یک حکومت سکولار دفاع می کنند اما سروش را درد دین به ‏خواست جدایی دین از سیاست می رساند. او بدنبال آزادی دین است نه آزادی از دین. در جامعه ای به شدت مذهبی ‏مانند ایران که رهبران آن چنگ زدن به قدرت را وظیفۀ الهی خود می دانند، استدلال های دینی نامتداول می تواند ‏جامعه را بسوی کثرت گرایی و دموکراسی سوق دهد. سروش آنهایی را به چالش می کشد که مدعی اند نماینده و ‏سخنگوی اسلام هستند. او با روش خود آنها وارد عمل می شود

[mamij]

عملا دین از هر چیزی " نمی تواند " جدا باشد . به این دلیل ساده که دین یک جور زندگی یا قضاوتی در باره ی زندگیست بنابراین هر چیزی که به زندگی بازمی گردد به دین هم باز می گردد .

فرقش این است که این ارتباط نباید از بالا باشد . یعنی موضع دین از موضع مردم بالاتر نباشد و قدرت قاهره ای بیشتر از قدرت انسان نداشته باشد .
یعنی دین اگر نظری در مورد سیاست دارد باید توسط انتخاب خود انسان اعمال و نهادینه شود و این قابلیت را هم داشته باشد که وقتی نظر مردم عوض شد بتواند از حوزه ی سیاست خارج شود .

[نشات]

سلام در جایی که حضرت امام ره در پست بالایی مقبولیت دهنده به اقای سروش میباشد . عملا خود حضرت امام موسس جمهوری اسلامی هست . و این نشان دهنده این هست که تقابل سروش با نظام بخاطر مادیات و جاه و مقام بوده که اول ان را در همراهی با نظام اسلامی و امام جستجو میکرده وسپس بخاطر عدم رسیدن به منویات شخصی راهش را جدا کرده . چگونه میشود اندیشمندی با موسس اسلام سیاسی همراهی کند و اول موردی را تایید کند و سپس نفی کند . یکی از خواص دین سیاسی و ولایی همانطور که در قران هم داریم ریزش عناصر منافق در دیدگاه ولایی هست . در صدر اسلام هم نمونه های فراوان این چنینی وجود داشته و چیز جدیدی نیست .

[Maria-deppIII]

نوشته اصلي بوسيله babak bakhoda

عملا دین از هر چیزی " نمی تواند " جدا باشد . به این دلیل ساده که دین یک جور زندگی یا قضاوتی در باره ی زندگیست بنابراین هر چیزی که به زندگی بازمی گردد به دین هم باز می گردد .

فرقش این است که این ارتباط نباید از بالا باشد . یعنی موضع دین از موضع مردم بالاتر نباشد و قدرت قاهره ای بیشتر از قدرت انسان نداشته باشد .
یعنی دین اگر نظری در مورد سیاست دارد باید توسط انتخاب خود انسان اعمال و نهادینه شود و این قابلیت را هم داشته باشد که وقتی نظر مردم عوض شد بتواند از حوزه ی سیاست خارج شود .

این چیزی که شما ی فرمایید اصل دمکراسی است.
اینکه نظر اجتماع مردم حاکم شود هر چند خلاف احکام دین باشد.
در جامعه امروز اگر اجتماع مردم قانونی را بنا به مصلحتشان وضع کنند اما چنانچه مغایر با احکام دینی باشد آن قانون منع و تصویب نمیشود !
چون دین حاکم است بر سیاست !