تصاویـــــر عاشقـــانه

[Sanaz]

[Sanaz]

من اين زمستان را در سکوت خواهم گذراند.فقط در سکوت می توان به روی برگهای لطيف گل رز شناور شد. من در مکانی که تو در آن هستی هيچ شک ندارم ! تو در قلب همه رزهای سفيد و سرخ و سياه مخفی هستی ...ولی اين منم که تو را همچون گلی خميده در گلدان روزگار نظاره می کنم و با هر نگاه پيچک سياهی از درون قلبم می رويد ......

[رضا]

[Sanaz]

تو با مني



پنجره چشماي تو وقتـي به چشمام وا ميشه

نميدوني توي وجودم كه چـه غوغايي ميشه

لحظه اي كه تو با مني آتيش به جونم ميزني

گر ميگيره جون و تنم وقتي كه ميگي با مني

نه ميتونم بگو برو

نه ميتونم بگم بمون

آخه من اينجام رو زمين

تو اما رو اوج آسمون

بيشتري از يه آرزو

فراتر از يه خواستني

عشق تو ، تو خون منه

يه عشق نا گسستني

وقتي كه چشمات خيس شدن

طهارت عشق رو ديدم

زمزمه هاي قلب تو

با گوشهاي دل شنيدم

يه سايه پا به پاي من

به خوب و بد راضي شدي

با من ديوونه ترين

چه ساده همبازي شدي



از تو ممنونم كه همراهي ام ميكني ...

[Sanaz]

دلتنگ توام

تو آن جايي

و من اين جا

در اين فكر

كه تا چه حد دوستت دارم

در اين فكر كه تا چه حد برايم با ارزشي

در اين فكر

كه تا چه حد دلتنگ توام

در اين فكر

كه تا چه حد در اشتياق بار ديگر

در كنار تو بودنم

در اين فكر

كه چگونه بيش از هميشه

قدر آن زمان

كه در كنار هم خواهيم بود را

خواهم دانست

دوستت دارم

عشق



دليل زندگي است

[Saeed_Professional]

من با تنكس حال نميكنم.....

اي ول همش باحاله

[shahab]

[Sanaz]

[Sanaz]

يادته همش مي گفتي گل گلخونه من باش


تو به نزديكي پلكام مثل سايه اي پيشم باش




مثل چيكه هاي بارون دل ابرا تو زمستون




باريدم دلت شايد فداي من شي با دل و جون




مثل شبنم پر كشيدم دل ابراي شبانه




تو شدي سراب و من همدم شعرا وترانه




.................................................. ...




..........................................




.................................

[Sanaz]

[Sanaz]

تو چه دیدی که بریدی ...تو زهم پاشیدی...

تو چه بیهوده زمن رنجیدی...

به چه جرمی...چه گناهی...تو منو سوزوندی..

غم عالم به دلم کوبوندی....

[Sanaz]

در زیبایی یک صبح

آنگاه که لبخند طلوع می کند

ان هنگام که تا ریکی ها خاموش می شوند

می خواهم آرزوهایت را رنگ کنم

و نقاش فرداها باشم.

از چها چوب نگاهت به دنیا بنگرم

و با نگاهم چتری برای دیدگانت باشم

تا دیگر اشک را بر روی گونه هایت نبینم

و قصه ی بیداری آفتاب را جاودانه کنم

در تلالو یک شب مهتابی

آرزو هایم را به دست قاصدکی خواهم سپرد

تا دست های تو آن را نوازش کند

و سر پناه همیشگی اش باشد

می خواهم درخشندگی ماه را

با اشاره انگشتانت ببینم

و لالایی باد را از زبان تو بشنوم

دوست دارم با نگاه جاودانه تو

ما بودن را احساس کنم

و به درستی بی تردید عرش قسم می خورم

که برای همیشه صداقت را برایت هدیه داشته باشم....

[Sanaz]

در هم غلتيدن امواج را

از پشت سخرها نظاره می کرد

زیبایی را می دید اما احساس نمی کرد

نگاه معصومش به دریا بود

و در انتظار غروبی زیبا

آرام نشست

پاهایش را درون آب گذاشت

تا ماهی ها بر گرد آن طواف کنند

نگاه معصومش به دریا بود

صدایی می شنید

بی اختیار چشم هایش خیس شد

فقط گوش می کرد

حتی ماهی ها هم آواز می خواندند

آرام بود اما پریشان

رودخانه ای خروشان نمی خواست

وسعت آبی آرام را دوست داشت

و نسیمی ملایم

که شبنم گونه هایش را می رقصاند

آرام ارام زیر لب زمزمه می کرد

نجوایی که فقط خود می شنید

بوی باران می امد

ونجوای شادمانی زمین باران خورده

اما به صبوری کویر بی ادعا می اندیشید

نگاه معصومش به دریا بود

و در انتظار غروبی زیبا...

[Sanaz]

گفته بودی که می آيی

به شوق آمدنت آتشی در دلم افروختم

تا چراغ راهت باشد

آتش سوخت و خاکستر شد

و به همراهش دلم هم

اما .............

تو نيامدی .

[Saeed_Professional]

نوشته اصلي بوسيله Sanaz

گفته بودی که می آيی

به شوق آمدنت آتشی در دلم افروختم

تا چراغ راهت باشد

آتش سوخت و خاکستر شد

و به همراهش دلم هم

اما .............

تو نيامدی .

چرا نميايي؟؟؟؟؟؟؟؟؟
چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
من تا كي بشينم؟