مذهب از دید دانشمندان

[shahab]

Albert Einstein
I know not with what weapons World War III will be fought, but World War IV will be fought with sticks and stones.


من نمیدانم که سلاح جنگ جهانی سوم چه خواهد بود.
اما در جنگ جهانی چهارم از فلاخن استفاده خواهد شد.

[shahab]

"All religions, arts and sciences are branches of the same tree. All these aspirations are directed toward ennobling man's life, lifting it from the sphere of mere physical existence and leading the individual towards freedom."

همه مذاهب ، هنر ها و دانشها شاخه های یک درخت هستند.

همه این عروجها برای شرافت دادن به زندگی انسان هستند

تا ترقی دهند انسان را از این مرداب طبیعی(فیزیکی) و شخص را بسوی آزادی و استقلال

هدایت کنند.

[shahab]

Albert Einstein
There are two ways to live your life - one is as though nothing is a miracle, the other is as though everything is a miracle.

دو راه برای زندگی شما وجود دارد:
اینکه هیچ چیز را معجزه ندانید .
و دیگر اینکه همه چیز معجزه بدانید.

[shahab]

Albert Einstein
My religion consists of a humble admiration of the illimitable superior spirit who reveals himself in the slight details we are able to perceive with our frail and feeble mind.

آلبرت انشتین :

دین من عبارتست از
شگفتی فروتنانه ی برتر بی حدی که
خودش را اشکار کرد در جزئیات
و ما با ذهن سست و ناتوانمان توانای درک ان را داریم.


http://www.heartquotes.net/Einstein.html#

[shahab]

Albert Einstein
Nationalism, on my opinion, is nothing more than an idealistic rationalization for militarism and aggression.

ملی گرایی به نظر من چیزی غیر از توجیه عقلی جنگ گرایی و تجاوز نیست.

آلبرت اینشتین

[irandoost20]

نکته اول=نباید دید که سخن را چه کسی می گوید بلکه باید دید چه می گوید.
نکته دوم=دلیلی ندارد که مثلا یک نفر اگر در فیزیک یا ریاضی ماهر است مثلا در فلسفه هم صاحب نظر باشد.پس نقل قول از یک دانشمند علوم پایه در مورد شاخه های دیگر زیاد هم معتبر نیست.
نکته سوم=هیچ گاه نقل قول موجب اثبات چیزی نیست.بلکه منطق سخن و استدلال عقلی مطلبی را اثبات می کند.
نکته چهارم=90 درصد دانشمندان از خرافات ادیان ابراهیمی و سنتی متنفر بوده اند.

[mansur_haladj]

نوشته اصلي بوسيله شهاب

Albert Einstein
Nationalism, on my opinion, is nothing more than an idealistic rationalization for militarism and aggression.

ملی گرایی به نظر من چیزی غیر از توجیه عقلی جنگ گرایی و تجاوز نیست.

آلبرت اینشتین

انیشتاین یک یهودی بود و از دست ناسیونالستهای المانی یا نازی ها به امریکا فرار کرد
او به عنوان یهودی در دنیای امروز حتما چیزها ی دیگری را دشمن بشریت میدانست تا ملی گرایی را
او یک صلح گرا و مخالف با هر نوع خشونت بود...
او اولین کسی بود که معتقد بود باید یک حکومت فدرال جهانی بوجود بیاید .

[Rouzbeh]

اين مقاله اي است كه انيشتن نوشته و در نيويورك تايم و نيز كتاب خودشThe World as I See It, بچاپ رسيده است.
( در سرآغاز آن بنمايه ها نشان داده شده اند )

بخشي از نوشته ها را برنگ آبي و سرخ نشان كرده ام . اينها نكته هايي هستند كه در آنها
اين دانشمند باور خود را در باره ي خدا و دين بروشني گفته است.

او، انيشتن ، به هيچكدا م از خدايان دينهاي يه وبدي و ، مسيحيت و اسلام ، .. يونان باستان ، ...
باور ندارد. خداي انيشتن پيقمبر نمي فرستد ، بهشت و جهنم ندارد، بدعاي كسي هم گوش نميدهد..

جناب شهاب چپ و راست از انيشتن در باره ي خدا و دين و مذهب نقل قول ميكنند كه همگي
بيربط هستند و خود انيشتن هم در زمان زندگانيش آنهارا تكديب كرده است.
باور انيشتن اين بوده كه ما بايد به آنچه د انش بشري تاكنون پرده از اسرار هستي برداشته تكيه بكنيم.
و باز او در همين مقاله گفته است كه در اين زمان ، دانشمندان و هنرمندان پيامبران و راهبران انسانها
هستند.

گر چه عقيده و باور يك دانشمند فيزيك ملاك و سنديت كلي ندارد ولي خواست من اين بوده كه دروغهايي را
كه به او نسبت داده ميشوندنشان بدهم.

The following article by Albert Einstein appeared in the New York Times Magazine on November 9, 1930 pp 1-4. It has been reprinted in Ideas and Opinions, Crown Publishers, Inc. 1954, pp 36 - 40. It also appears in Einstein's book The World as I See It, Philosophical Library, New York, 1949, pp. 24 - 28.
-----------------------------------------------------------------------------
Everything that the human race has done and thought is concerned with the satisfaction of deeply felt needs and the assuagement of pain. One has to keep this constantly in mind if one wishes to understand spiritual movements and their development. Feeling and longing are the motive force behind all human endeavor and human creation, in however exalted a guise the latter may present themselves to us. Now what are the feelings and needs that have led men to religious thought and belief in the widest sense of the words? A little consideration will suffice to show us that the most varying emotions preside over the birth of religious thought and experience. With primitive man it is above all fear that evokes religious notions - fear of hunger, wild beasts, sickness, death. Since at this stage of existence understanding of causal connections is usually poorly developed, the human mind creates illusory beings more or less analogous to itself on whose wills and actions these fearful happenings depend. Thus one tries to secure the favor of these beings by carrying out actions and offering sacrifices which, according to the tradition handed down from generation to generation, propitiate them or make them well disposed toward a mortal. In this sense I am speaking of a religion of fear. This, though not created, is in an important degree stabilized by the formation of a special priestly caste which sets itself up as a mediator between the people and the beings they fear, and erects a hegemony on this basis. In many cases a leader or ruler or a privileged class whose position rests on other factors combines priestly functions with its secular authority in order to make the latter more secure; or the political rulers and the priestly caste make common cause in their own interests.
The social impulses are another source of the crystallization of religion. Fathers and mothers and the leaders of larger human communities are mortal and fallible. The desire for guidance, love, and support prompts men to form the social or moral conception of God. This is the God of Providence, who protects, disposes, rewards, and punishes; the God who, according to the limits of the believer's outlook, loves and cherishes the life of the tribe or of the human race, or even or life itself; the comforter in sorrow and unsatisfied longing; he who preserves the souls of the dead. This is the social or moral conception of God.
The Jewish scriptures admirably illustrate the development from the religion of fear to moral religion, a development continued in the New Testament. The religions of all civilized peoples, especially the peoples of the Orient, are primarily moral religions. The development from a religion of fear to moral religion is a great step in peoples' lives. And yet, that primitive religions are based entirely on fear and the religions of civilized peoples purely on morality is a prejudice against which we must be on our guard. The truth is that all religions are a varying blend of both types, with this differentiation: that on the higher levels of social life the religion of morality predominates.
Common to all these types is the anthropomorphic character of their conception of God. In general, only individuals of exceptional endowments, and exceptionally high-minded communities, rise to any considerable extent above this level. But there is a third stage of religious experience which belongs to all of them, even though it is rarely found in a pure form: I shall call it cosmic religious feeling. It is very difficult to elucidate this feeling to anyone who is entirely without it, especially as there is no anthropomorphic conception of God corresponding to it.
The individual feels the futility of human desires and aims and the sublimity and marvelous order which reveal themselves both in nature and in the world of thought. Individual existence impresses him as a sort of prison and he wants to experience the universe as a single significant whole. The beginnings of cosmic religious feeling already appear at an early stage of development, e.g., in many of the Psalms of David and in some of the Prophets. Buddhism, as we have learned especially from the wonderful writings of Schopenhauer, contains a much stronger element of this.
The religious geniuses of all ages have been distinguished by this kind of religious feeling, which knows no dogma and no God conceived in man's image; so that there can be no church whose central teachings are based on it. Hence it is precisely among the heretics of every age that we find men who were filled with this highest kind of religious feeling and were in many cases regarded by their contemporaries as atheists, sometimes also as saints. Looked at in this light, men like Democritus, Francis of Assisi, and Spinoza are closely akin to one another.
How can cosmic religious feeling be communicated from one person to another, if it can give rise to no definite notion of a God and no theology? In my view, it is the most important function of art and science to awaken this feeling and keep it alive in those who are receptive to it.
We thus arrive at a conception of the relation of science to religion very different from the usual one. When one views the matter historically, one is inclined to look upon science and religion as irreconcilable antagonists, and for a very obvious reason. The man who is thoroughly convinced of the universal operation of the law of causation cannot for a moment entertain the idea of a being who interferes in the course of events - provided, of course, that he takes the hypothesis of causality really seriously. He has no use for the religion of fear and equally little for social or moral religion. A God who rewards and punishes is inconceivable to him for the simple reason that a man's actions are determined by necessity, external and internal, so that in God's eyes he cannot be responsible, any more than an inanimate object is responsible for the motions it undergoes. Science has therefore been charged with undermining morality, but the charge is unjust. A man's ethical behavior should be based effectually on sympathy, education, and social ties and needs; no religious basis is necessary. Man would indeed be in a poor way if he had to be restrained by fear of punishment and hopes of reward after death.
It is therefore easy to see why the churches have always fought science and persecuted its devotees.On the other hand, I maintain that the cosmic religious feeling is the strongest and noblest motive for scientific research. Only those who realize the immense efforts and, above all, the devotion without which pioneer work in theoretical science cannot be achieved are able to grasp the strength of the emotion out of which alone such work, remote as it is from the immediate realities of life, can issue. What a deep conviction of the rationality of the universe and what a yearning to understand, were it but a feeble reflection of the mind revealed in this world, Kepler and Newton must have had to enable them to spend years of solitary labor in disentangling the principles of celestial mechanics! Those whose acquaintance with scientific research is derived chiefly from its practical results easily develop a completely false notion of the mentality of the men who, surrounded by a skeptical world, have shown the way to kindred spirits scattered wide through the world and through the centuries. Only one who has devoted his life to similar ends can have a vivid realization of what has inspired these men and given them the strength to remain true to their purpose in spite of countless failures. It is cosmic religious feeling that gives a man such strength. A contemporary has said, not unjustly, that in this materialistic age of ours the serious scientific workers are the only profoundly religious people.

[human]

نوشته اصلي بوسيله شهاب

Albert Einstein
Nationalism, on my opinion, is nothing more than an idealistic rationalization for militarism and aggression.

ملی گرایی به نظر من چیزی غیر از توجیه عقلی جنگ گرایی و تجاوز نیست.

آلبرت اینشتین

انیشتن نابقه ای آزاده با قلبی بسیار رعوف بود
حالا از او برای تبلیغ برای رژیمی استفاده گرفت که بنیان گذار او خمینی میگوید
...
چرا هی آيات رحمت در قرآن را ميخوانيد و آيات قتال را نميخوانيد
قرآن ميگويد بكشيد ، حبس كنيد
چرا شما همان طرفش را گرفته ايد كه صحبت از رحمت ميكند
رحمت مخالف با خداست
....
نه تنها یک گستاخی و بی شرمی بلکه بی احترامی به عقل و شعور هر آدمی میباشد

[shahab]

نوشته اصلي بوسيله Rouzbeh

اين مقاله اي است كه انيشتن نوشته و در نيويورك تايم و نيز كتاب خودشThe World as I See It, بچاپ رسيده است.

( در سرآغاز آن بنمايه ها نشان داده شده اند )

بخشي از نوشته ها را برنگ آبي و سرخ نشان كرده ام . اينها نكته هايي هستند كه در آنها
اين دانشمند باور خود را در باره ي خدا و دين بروشني گفته است.

او، انيشتن ، به هيچكدا م از خدايان دينهاي يه وبدي و ، مسيحيت و اسلام ، .. يونان باستان ، ...
باور ندارد. خداي انيشتن پيقمبر نمي فرستد ، بهشت و جهنم ندارد، بدعاي كسي هم گوش نميدهد..

جناب شهاب چپ و راست از انيشتن در باره ي خدا و دين و مذهب نقل قول ميكنند كه همگي
بيربط هستند و خود انيشتن هم در زمان زندگانيش آنهارا تكديب كرده است.
باور انيشتن اين بوده كه ما بايد به آنچه د انش بشري تاكنون پرده از اسرار هستي برداشته تكيه بكنيم.
و باز او در همين مقاله گفته است كه در اين زمان ، دانشمندان و هنرمندان پيامبران و راهبران انسانها
هستند.

گر چه عقيده و باور يك دانشمند فيزيك ملاك و سنديت كلي ندارد ولي خواست من اين بوده كه دروغهايي را
كه به او نسبت داده ميشوندنشان بدهم.

من هم از ابتدا گفتم که خدای او همان خدای اسلام مسیحیت و یهوه و الله نیست!
پس چیز جدیدی ارائه ندادید!

اما به نوشته های اینشتین دقت کنید. که چه میگوید. او در جمله ای جهت گیری ادیان را مشخص میکند. و از عبارت "all religiols" استفاده میکند . پس برخی نوشته های اینشتین مربوط به همه ادیان اعم از مسیحیت اسلام و .. است.
و در مورد مذهب نیز تعریف آوردم . در زیر این نوشته دوباره مینویسم...
اما درباره عمل نیز در همین مجله که آورده اید مقاله ای بنام سوسیالیزم دارد. که میگوید علم غایتی را نمی آفریند و...(اگر مایل باشید میتوانم همه مقاله را بیاورم)
و در مورد این جمله که گفته : علم بدون مذهب کور است و مذهب بدون علم فلج "
نیز مذهب خاصی را نگفته و مذهب به معنای عام کلمه را گفته . با توجه به اینکه علم را برای زندگی بشر هدف آفرین نمیداند . بنابراین هر شخص میتواند منظورش را از مذهب درک کند.
دیگر بقال سر کوچه هم میداند که خدای او یهوه و الله نیست.
و من نیز چندین بار به این اشاره کردم.

Albert Einstein
My religion consists of a humble admiration of the illimitable superior spirit who reveals himself in the slight details we are able to perceive with our frail and feeble mind.

آلبرت انشتین :

دین من عبارتست از
شگفتی فروتنانه ی برتر بی حدی که
خودش را اشکار کرد در جزئیات
و ما با ذهن سست و ناتوانمان توانای درک ان را داریم.

[shahab]

نوشته اصلي بوسيله human

انیشتن نابقه ای آزاده با قلبی بسیار رعوف بود
حالا از او برای تبلیغ برای رژیمی استفاده گرفت که بنیان گذار او خمینی میگوید
...
چرا هی آيات رحمت در قرآن را ميخوانيد و آيات قتال را نميخوانيد
قرآن ميگويد بكشيد ، حبس كنيد
چرا شما همان طرفش را گرفته ايد كه صحبت از رحمت ميكند
رحمت مخالف با خداست
....
نه تنها یک گستاخی و بی شرمی بلکه بی احترامی به عقل و شعور هر آدمی میباشد

بله شخصیت اینشتین قابل احترام است.
اما ذهن بیمار شما است که اشتباه به این بزرگی را مرتکب شده اید.
دفاع از مذهب چه ربطی به حکومت دارد؟
این سخنان لایق کسانی است که نان مذهب را یابر عکس نان لامذهبی !!!! را میخورند!!

بهتر است در مورد قرآن در تاپیک خودش بنویسید تا جوابتان را بدهم.
اینهمه هم در دو جمله به در و دیوار نزنید!

[human]

نوشته اصلي بوسيله شهاب

بله شخصیت اینشتین قابل احترام است.
اما ذهن بیمار شما است که اشتباه به این بزرگی را مرتکب شده اید.
دفاع از مذهب چه ربطی به حکومت دارد؟
این سخنان لایق کسانی است که نان مذهب را یابر عکس نان لامذهبی !!!! را میخورند!!

بهتر است در مورد قرآن در تاپیک خودش بنویسید تا جوابتان را بدهم.
اینهمه هم در دو جمله به در و دیوار نزنید!

با عرض معذرت از شهاب تایپیکم رو تصحیح میکنم

---------------------------------------------------------------------------------------------------
انیشتن نابقه ای آزاده با قلبی بسیار رعوف بود که به گواه نوشته ها او و مصاحبه های با او به هیچ مذهبی /حداقل از نوع کلاسیک آن/
معتقد نبود حالا از او را برای تبلیغ برای مذاهب استفاده گرفتن که در دنیای امروز یکی از مسبب های اصلی کشتار ترور و سرکوب
میباشد آنهم به گواه یکی از وفادارتری معتقدان به مذهب چون خمینی که میگوید
.....
چرا هی آيات رحمت در قرآن را ميخوانيد و آيات قتال را نميخوانيد
قرآن ميگويد بكشيد ، حبس كنيد
چرا شما همان طرفش را گرفته ايد كه صحبت از رحمت ميكند
رحمت مخالف با خداست
....
نه تنها یک گستاخی و بی شرمی بلکه بی احترامی به عقل و شعور هر آدمی میباشد

[shahab]

...I am also not a "Freethinker"

—Letter to A. Chapple, Australia, February 23, 1954; Einstein Archive 59-405; also quoted in Nathan and Norden, Einstein on Peace</I> P. 510

آلبرت اینشتین:

من یک بی دین (کسی که به دین کاری ندارد) نیستم.

[shahab]

نوشته اصلي بوسيله human

با عرض معذرت از شهاب تایپیکم رو تصحیح میکنم

---------------------------------------------------------------------------------------------------
انیشتن نابقه ای آزاده با قلبی بسیار رعوف بود که به گواه نوشته ها او و مصاحبه های با او به هیچ مذهبی /حداقل از نوع کلاسیک آن/
معتقد نبود حالا از او را برای تبلیغ برای مذاهب استفاده گرفتن که در دنیای امروز یکی از مسبب های اصلی کشتار ترور و سرکوب
میباشد آنهم به گواه یکی از وفادارتری معتقدان به مذهب چون خمینی که میگوید
.....
چرا هی آيات رحمت در قرآن را ميخوانيد و آيات قتال را نميخوانيد
قرآن ميگويد بكشيد ، حبس كنيد
چرا شما همان طرفش را گرفته ايد كه صحبت از رحمت ميكند
رحمت مخالف با خداست
....
نه تنها یک گستاخی و بی شرمی بلکه بی احترامی به عقل و شعور هر آدمی میباشد

دوست گرامی
به چند دلیل موافق نیستم
اول اینکه در مورد اینشتین و نگرش او بحث شده . شاید شما از خواندن چند متن این برداشت را کرده اید. بحث من با جناب روزبه نیز هر چند صفحه برای روشن شدن ذهن خواننده تکرار میشود. وگرنه از ابتدا به این امر اشاره شده که دین اینشتین کدام است و چه اعتقاداتی دارد.

دوم اینکه طبق کدام آمار میگویید که بیشتر کشتار ها و جنگها مذهبی است؟
تا جایی که همه میدانند و من میدانم جنگ جهانی اول و دوم با 50 میلیون کشته که روی همه جنگهای تاریخ را سفید کردند . سکولار بودند نه مذهبی.!! الان جنگ عراق و افغانستان به نام حقوق بشر و آزادی است نه مذهب!
" شما اگر در همین قرن تعداد کشته های جنگهای مذهبی را به توان 2 هم برسانید احتمالا به چنین رقمی دست نخواهید یافت(طنز!)"
سوم اینکه در نوشته پیشین گفتم که درباره قرآن باید در تاپیک آن سخن بگویید تابتوانم پاسختانرا بدهم.


در ضمن اینگونه قرار بود که تنها نقل قول آورده شود ونه تفسیر !!!
پس بهتر است اگر پایبند به قوانین هستید . شما نیز از دانشمندان همفکر خود نقل قولی بیاورید.
و بحث سیاسی را در تالار مربوطه و در تاپیک مربوطه بزنید!!

بدرود

[shahab]

جناب ایراندوست در ادامه پست پیشین چند روایت از آوزه های اسلام را نقل قول میکنم .
تا شاید بهتر بتوانید قضاوت کنید. بدون تعصب!

امام علی:
هر كس بدون علم و معرفت دست به كاري زند، مانند كسي است كه به بي راهه مي رود كه هر چه جلوتر رود، از هدف خود دورتر مي ماند؛ و هركس كه از روي علم و دانش دست به كاري زند، مانند كسي است كه در راهي آشكار و روشن حركت مي كند.( 12)

ايمان موجب آباداني دانش و دانش سبب ترس از مرگ (تحكيم ايمان) است.(13)

اميرمؤمنان (ع) در خطبه ي متقين، قوت در دين و ايمان و ولع در دانش اندوزي را از صفات پارسايان معرفي مي كند.(14)

"علم بهترين يار و همراه ايمان است"
ايمان بدون تعقل و انديشه ممكن نيست.(11)

اساس دين بر عقل استوار گرديده و احكام ديني بر پايه ي عقل واجب شده اند. خداي را تنها با عقل مي توان شناخت و با عقل مي توان به اوتوسل جست. خردمند از همه ي كساني كه راهي جز عقل را براي وصال خدا برگزيده اند، به او نزديك تر است. كار خوب از عاقل ـ هر اندازه كه اندك هم باشد ـ از هزار سال جهاد جاهل برتر است.(22)
علم جان عقل، فهم روح آن، زهد سر آن، حيا چشم آن، حكمت زبان آن، رأفت نيت آن و رحمت قلب آن است.(27)

دين باوري و حيا و فضائل اخلاقي از خردورزي جدا نيستند و آن را تنها نمي گذارند. هر جا عقل باشد، دين و اخلاق نيز هست و هر جاعقل نباشد، دين و اخلاق نيز وجود ندارد.(29)

گرانمايه ترين بي نيازي عقل است و بزرگ ترين فقر ناداني.(31)
خداوند عقل را نزد كسي به وديعت ننهاد، جز آن كه روزي او را به وسيله ي آن نجات داد.(32)

همانا بدبخت كسي است كه از سود عقل و تجربه اي كه به او داده اند، محروم ماند.(33)

خرد به كسي كه از آن نصيحت خواهد، خيانت نكند.(34)
برهان است براي كسي كه به آن زبان گشايد... و نور درخشان است براي آن كه از آن روشني خواهد و فهم است براي كسي كه تعقل نمايدو خِرَد است براي كسي كه بينديشد.(36)
«هر كه تعلقش بيش، تعبدش بيش تر»(40)