فيلم جنجالي " من مادر هستم "!‌

[freeman]

بازيگران : باران کوثری,حبیب رضایی,فرهاد اصلانی,هنگامه قاضیانی,پانته آبهرام و….
کارگردان:فریدون جیرانی
تهیه کننده:سید غلامرضا موسوی
نویسنده:لیلا لاریجانی-رحمان سیفی آزاد
مدیر فیلمبرداری:مرتضی غفوری
تدوین: بهرام دهقانی
طراح چهره پردازی:مهرداد میرکیانی
طراح صحنه و لباس:مارال جیرانی
صدابردار:محمود خرسند خلاصه داستان:یک خانواده طبقه متوسط در یک شرایط بحرانی به بررسی و ارزیابی زندگی خود می پردازند و…

[iren]

مطلب جالبی بود. ممنون
من فیلمو ندیدم اما با این تفاسیر فکر نمیکنم چیزی واسه گفتن داشته باشه
مثلا خواستن 1 جور متفاوت باشن

[Soltan]

توضیح تهیه کننده «من مادر هستم» درباره خبر احضار وی به دادسرا

دقایقی بعد از آنکه تعدادی از خبرگزاری ها از احضار تهیه کننده و کارگردان فیلم "من مادر هستم "به دادگاه خبر داده بودند غلامرضا موسوی تهیه کننده این فیلم در گفتگو با شبکه ایران اظهار داشت: این ماجرا بیشتر به یک شوخی شبیه است و تا به این لحظه هیچ احضاریه ای به دست من نرسیده است.

ساعاتی پیش خبرگزاری مهر و سایت فارس گزارش دادند، که جواد شمقدری -رئیس سازمان سینمایی وزارت ارشاد اسلامی- ، فریدون جیرانی کارگردان فیلم و غلامرضا موسوی تهیه کننده فیلم را برای توضیحات به دادسرا احضار شده اند. آنگونه که این دو سایت خبری نوشتند احضار افراد مذکور به دنبال طرح شکایتی جمعی از مخالفان اکران این فیلم در دادستانی تهران و تشکیل پرونده ای در شعبه نهم بازپرسی دادسرای کارکنان دولت صورت گرفته است.
بر اساس این گزارش ، هفتم آذر امسال مخالفان اکران این فیلم اعلام کردند ،با استناد به ماده 639 قانون مجازات اسلامی از جواد شمقدری رئیس سازمان سینمایی وزارت ارشاد اسلامی به عنوان مسئول ارائه مجوز به 4 فیلم "برف روی کاج‌ها"، "پل چوبی"، "من مادر هستم" و"من همسرش هستم" و نمایش عمومی آن در سینماهای کشور به دادستان تهران شکایت می کنند.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، علیرضا سجادپور هم این خبر را کذب محض دانست.

[freeman]

نوشته اصلي بوسيله soltan توضیح تهیه کننده «من مادر هستم» درباره خبر احضار وی به دادسرا دقایقی بعد از آنکه تعدادی از خبرگزاری ها از احضار تهیه کننده و کارگردان فیلم "من مادر هستم "به دادگاه خبر داده بودند غلامرضا موسوی تهیه کننده این فیلم در گفتگو با شبکه ایران اظهار داشت: این ماجرا بیشتر به یک شوخی شبیه است و تا به این لحظه هیچ احضاریه ای به دست من نرسیده است. ساعاتی پیش خبرگزاری مهر و سایت فارس گزارش دادند، که جواد شمقدری -رئیس سازمان سینمایی وزارت ارشاد اسلامی- ، فریدون جیرانی کارگردان فیلم و غلامرضا موسوی تهیه کننده فیلم را برای توضیحات به دادسرا احضار شده اند. آنگونه که این دو سایت خبری نوشتند احضار افراد مذکور به دنبال طرح شکایتی جمعی از مخالفان اکران این فیلم در دادستانی تهران و تشکیل پرونده ای در شعبه نهم بازپرسی دادسرای کارکنان دولت صورت گرفته است. بر اساس این گزارش ، هفتم آذر امسال مخالفان اکران این فیلم اعلام کردند ،با استناد به ماده 639 قانون مجازات اسلامی از جواد شمقدری رئیس سازمان سینمایی وزارت ارشاد اسلامی به عنوان مسئول ارائه مجوز به 4 فیلم "برف روی کاج‌ها"، "پل چوبی"، "من مادر هستم" و"من همسرش هستم" و نمایش عمومی آن در سینماهای کشور به دادستان تهران شکایت می کنند. به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، علیرضا سجادپور هم این خبر را کذب محض دانست.

اگر ببرند دادسرا خیلی افتضاحه برای وضعیت مملکتی

[snowqueen]

واجب شد ببینیمش

[MARY-KHOSH]

من فقط این میدونم که اگر سلحشور یا ده نمکی این فیلم می ساخت
میشد یه فیلم اموزنده خیلی خوب که افکار جوانان را روشنتر میکنه

[bollywood]

می‌خواستیم نشان دهیم این شرایط بد ماحصل تبعیت از سبک زندگی نامطلوب است




به گزارش سینماپرس، فیلم سینمایی «من مادر هستم» این روزها درگیر مشکلات مختلفی پس از اکران فیلم شده است به همین سبب روزنامه «وطن امروز» گفت و گوی مفصلی را در مورد این فیلم انجام داده است که در زیر می خوانید؛

پازل اتفاقات عجیب و غریب سینمای ایران در سال 91 با حواشی پیش‌آمده برای فیلم «من مادر هستم» تکمیل شد. فیلم فریدون جیرانی بحران یک خانواده مدرن را به تصویر می‌کشد. این خانواده مقید به ارزش‌ها نیست و به خاطر بی‌مبالاتی‌ها پیکره آن از هم می‌پاشد. «من مادر هستم» سال گذشته برای جشنواره فرم پر کرد اما به خاطر اصلاحیات وارده، موفق به حضور در جشنواره نشد. نگرانی مسؤولان، رواج خیانت در فیلم‌ها و توهین به خانواده بود و طبق همین تعریف «من مادر هستم» در ردیف فیلم‌های خیانت قرار گرفت. فیلم هفته گذشته در میان آنچه در نگاه نخست در کارنامه شما جلب توجه می‌کند، این است که عمده آثارتان یک طبقه خاص و یک سبک زندگی را نقد می‌کند.

ملودرام‌هایی که من ساخته‌ام از «قرمز» و «شام‌آخر» در یک جریان قرار می‌گیرند به این دلیل همه فیلم‌های یادشده طبقه متوسط مرفهی که در واقع سعی دارد زندگی مدرن را تجربه کند و با مشکلاتی مواجه می‌شود را نقد می‌کند. من عاشق ملودرام‌های دهه 60 سینمای آمریکا هستم. ملودرام‌هایی از این جنس معمولا وقتی وارد این فضا می‌شوند، واکنش‌هایی در پی دارند. به عنوان مثال «نوشته بر باد» فیلم مورد علاقه من است. یکی از کاراکترهای این فیلم (دورتی مالون) دختری الکلی از یک خانواده مرفه است که زندگی یک جوان و عشقش را نابود می‌کند. وقتی فیلم می‌خواهد فضای یک زندگی را نشان بدهد باید برود تا ته آن فضا. من از این جنس ملودرام‌ها می‌سازم. این جنس ملودرام‌ها به هرحال برای تاثیرگذاری باید این فضا را داشته باشند. یک نکته در حاشیه عرض کنم. من 30 سال است که در سینما کار می‌کنم. شاید 30 سال کار فیلمسازی نکرده‌ام اما 30 سال است کار می‌کنم. دیگر می‌فهمم خط قرمز چیست. من در ملودرام‌هایم از «قرمز» تا «من مادر هستم» به دنبال پیام‌های اخلاقی بوده‌ام. پیام اخلاقی باید از دل روابطی بیرون آید که شما آن روابط را در واقع زیر ذره‌بین قرار بدهید و بگویید این روابط دچار مشکل است. از دل روابطی که به مشکل دچار است، این زندگی و فاجعه به بار آمده است.

البته فیلمساز باید در نشان دادن این فاجعه حواسش جمع باشد. یک جور راه رفتن روی تیغ است.

دقیقا. نشان دادن این نوع زندگی حتما محدودیت‌هایی دارد نه اینکه همه چیز عریان باشد. من که در نشان دادن بی‌اخلاقی و منکر افراط نکردم. منکر را نشان ندادم که بگویم ‌جذاب است. منکر در فیلم من جذاب نیست چون فاجعه به بار می‌آورد. رویداد اصلی فیلم، ‌در حالت بی‌خبری و در حالتی که مشروب مصرف شده است، رخ می‌دهد. چون اتفاق تلخ، ‌محور درام است، نشانه‌‌ها را هم باید نشان دهیم و بگوییم این یک هشدار است، مواظب‌ باش. بگوییم که الکل و شرب خمر فاجعه‌آفرین است. داستان فیلم ما درباره الکل نیست. درباره یک سبک زندگی است. یک سبک زندگی در جامعه ایرانی. این سبک زندگی متاسفانه در حال گسترش است. این شکلی نیست که این سبک زندگی مال 2 درصد جامعه باشد. در طی این سال‌ها لایه‌هایی از طبقه متوسط سنتی جابه‌جا شده‌اند. افرادی از مناطق پایین شهر رفته‌اند به مناطق بالا. طبیعتا از نظر فرهنگی و اجتماعی موقعیت‌شان تغییر کرده است. سبک زندگی به آنها هجوم می‌آورد، نسل جوان این‌ خانواده‌ها دارد به سمت آن سبک زندگی سوق پیدا می‌کند. جامعه ایران جامعه‌‌ای بشدت در حال گذار است و اگر فکری به حالش نکنیم این جامعه در حال گذار، این سبک زندگی فریبنده (که ماهواره، اینترنت و اغلب رسانه‌های جمعی آن را تبلیغ می‌کند) می‌تواند به شکل گسترده‌‌ای بیشتر خانواده‌ها را تحت تاثیر قرار دهد. از این زاویه به سازندگان چنین فیلم‌های منتقد به این سبک زندگی باید بگویید دست شما درد نکند که شهامت به خرج دادید و این سبک زندگی را به چالش کشیدید. من واقعا موقعی که فیلم را می‌ساختم فکر می‌کردم دارم یک فیلم اخلاقی می‌سازم. تصورم این نبود که چنین اتفاقی می‌افتد.

عمده گلایه‌ها به خاطر نمایش عریان شرب خمر در فیلم است. البته در سریال خودتان (مرگ تدریجی یک رویا) و حتی کلاه پهلوی و سوپراستار صحنه‌های شرب خمر هست اما همگی نتیجه فاجعه‌بار این عمل را هم نشان داده‌اند.

ببینید اصلا فیلم من درباره شرب خمر نیست. من به دوستانی که آن شب در سینما آفریقا در آن فضای پر تنش دور من جمع شده بودند، نگفتم که مدل آدم‌های فیلم من کمتر مشروب بخورند. این یک شوخی بود تا فضای متشنج آنجا کمی آرام بگیرد. (با خنده) آدم دیوانه می‌تواند چنین تفکری داشته باشد که نوشیدن کمتر شرب خمر را تایید کند. فیلم من در کلیت می‌گوید این «سبک زندگی» انجام خیلی کارها را مجاز می‌داند. در مجاز دانستن این سبک زندگی ما دچار یک اتفاقات و فجایعی می‌شویم. من می‌خواستم نمود چنین تقبیحی درباره این سبک زندگی را در فیلم نشان دهم. باید کلیت درام را تحلیل کرد نه جزئیاتش را.

ایراد دیگر فیلم درباره پایان آن و کیفیت قصاص است.

فیلم من چالش قصاص نیست. تقبیح قصاص هم نیست. آقای موسوی، تهیه‌کننده فیلم یک مقاله مفصلی آماده کرده‌اند و در آن به‌طور کامل در این باره توضیح داده‌اند که بزودی منتشر می‌شود. باز هم تاکید می‌کنم «من مادر هستم» در نکوهش یک سبک زندگی است. فیلم ما درباره خیانت هم نیست. فیلم نمی‌خواهد بگوید این روابط درست است. اگر می‌خواستیم این سبک زندگی را تقدیس کنیم، پایان فیلم را تلخ تمام نمی‌کردیم. در فیلم فرجام همه پرسوناژها تلخ است تا نشان دهیم این شرایط بد ماحصل تبعیت از سبک زندگی نامطلوب است. دقت کنید همه سرانجام تلخی دارند؛ هم مادر، هم پدر، هم آوا، ‌هم سیمین کاشف و هم سعید. ناهید هم سرانجام تلخی دارد. فیلم نمی‌خواهد نشان دهد این سبک زندگی دارای جذابیت است. ‌فیلم دارد می‌گوید این شیوه زندگی نه تنها جذابیت ندارد، بلکه امکان دارد از دل آن فاجعه به بار آید. زندگی‌‌ای که بدون در نظر گرفتن عرف و شرع همه چیز را مجاز می‌داند از منظر ما نکوهیده است. آن هم در ایران در حال گذار که تشخیص مدرنیته دشوار است. خانواده این فیلم ظاهری نکوهیده از مدرنیته را در زندگی پیاده می‌کنند بدون اینکه تفکرش را داشته باشند.

متاسفانه برای سبک زندگی ایرانی – اسلامی هم تلاش زیادی تاکنون صورت نگرفته؛ از آن سو سبک زندگی وارداتی دارد کم کم رواج می‌یاید.

سبک زندگی ایرانی باید از یک جامعه در حال گذار پیدا شود. امروز همه مظاهر مدرنیته وارد کشور ما شده. یک فیلمی هست به نام خانه غریبه‌ها ساخته جوزف منکیه ویچ. فیلم درباره مردی از نسل گذشته است که ادوارد جی رابینسون نقشش را بازی می‌کند. 3 تا پسر دارد مال نسل امروز. این مرد یک دیالوگ کلیدی دارد. می‌گوید: «من زمانی که اینجا زندگی می‌کردم یک بانک تاسیس کردم، خانه حیاط‌دار داشتم و... اما الان خانه‌ها حیاط ندارند. توالت و دستشویی گوشه خانه است و...» این دیالوگ زیبا سبک زندگی را مورد پرسش قرار می‌دهد. 2 تفکر میان 2 سبک زندگی را نشان می‌دهد. آمریکا داستان این سبک زندگی را داشته است. هندوستان به نوعی گرفتار این سبک زندگی بوده. آنها هم درباره ورود مدرنیته دچار مشکلاتی بوده‌اند و برای حفظ فرهنگ خودشان تلاش می‌کردند. من در فیلم می‌گویم برای حفظ ارزش‌های اسلامی- ایرانی باید مواظب باشیم. سبک اصیل خودمان را نباید در توفان مظاهر مدرنیته از دست بدهیم. هند سعی کرده خودش را با آن سبک زندگی مهاجم تطبیق دهد. ما باید سبک زندگی خودمان را با مظاهر مدرنتیه تطبیق دهیم. باید قبول کنیم که این سبک زندگی در حال رواج است. باید مراقب بود که این آمیزش زندگی سنتی با سبک زندگی مهاجم، فاجعه به بار نیاورد. خیلی رک و صریح بگویم؛ تلویزیون و رادیوی ما یک سبک زندگی مشخص را ترویج می‌کند. سعی می‌کند از نشان دادن یکسری فجایعی که در حال اتفاق است، پرهیز کند. در حالی که سبک زندگی وارداتی، جامعه ما را دارد ویران می‌کند نه از نظر سیاسی، از نظر اجتماعی. اتفاقا از نظر سیاسی فکر نمی‌کنم آنچنان مشکلی داشته باشیم. از منظر اجتماعی مشکلات زیاد است. سبک زندگی مهاجم از طریق رسانه‌های جمعی، بافت اجتماعی ما را تهدید می‌کند. دوران جوانی ما تنها سینما وجود داشت. تلویزیونی در کار نبود. امروز ماهواره؛ انواع کانال‌های مختلف و انواع سبک زندگی را تبلیغ می‌کند. من زمانی که جوان بودم صبر می‌کردم پدرم از محل کارش بازگردد تا با هم ناهار بخوریم. خانواده همگی با هم سر یک سفره می‌نشستند. الان اینجوری نیست. سبک زندگی وارداتی آمده و شکل فاجعه‌بارش آن چیزی است که در فیلم ما وجود دارد. اینکه فیلمسازان دیگری مثل رضا میرکریمی سبک زندگی دیگری را نشان بدهند خیلی تلاش ارزنده‌‌ای است. روشنفکران مسلمان باید تلاش کنند سبک زندگی ایرانی را در جامعه در حال گذار تبیین کنند. این تبیین سبک زندگی در جامعه در حال گذار، خودش خیلی موضوع مهمی است.

یعنی نکوهش وتبیین باید توأمان باشد؟

من سبک زندگی مهاجم را نکوهش می‌کنم اما نظریه‌پرداز نیستم. امثال میرکریمی باید بیایند تئوری‌سازی و تبیین کنند. سبک زندگی مهم‌ترین معضل جامعه ماست. دوستان متعهد ما فکر نکنند که امروز همه از سبک زندگی سنتی تبعیت می‌کنند. بغل‌دستی‌های ما ممکن است یکجور دیگر زندگی کنند. فقط مربوط به تهران هم نیست، در شهرهای کوچک هم این اتفاق افتاده چون مظاهر مدرنیته به همه جا رفته. این سبک زندگی دارای جذابیت‌های نفسانی است. اگر هشدارهای لازم در قالب آثار سینمایی صورت نپذیرد ممکن است این جذابیت وارد زندگی شما شود. من می‌دانم جوانان بسیاری تحت تاثیر این جذابیت نیستند؛ دانشکده می‌روند؛ درس می‌خوانند، اعتقاداتشان را حفظ می‌کنند اما همه جامعه این هوشیاری را ندارند. یک لایه از طبقه متوسط به خدا تحت تاثیر جذابیت‌های نفسانی این سبک زندگی دارند تغییر می‌کنند. من به عنوان یک فیلمساز نگران هستم.

گریزی هم از مظاهر مدرنیته نیست، مهم نوع برخورد با آن است.

قبل از انقلاب، جوان جنوب شهری به سینمای محل خودش می‌رفت. به سینما شهرفرنگ (آزادی) مراجعه نمی‌کردند. الان جوان ساکن جنوب شهر برای دیدن فیلم به سینما آزادی مراجعه می‌کند. کافی‌شاپ می‌نشیند. کافی‌شاپ برایش جذاب است. در دهه‌های 40 و 50 تقسیم‌بندی فرهنگی وجود داشت. یعنی فیلم‌های ایرانی تا میدان انقلاب به پایین اکران می‌شد و فیلم‌های خارجی از میدان انقلاب به بالا. ما 2 نوع تماشاچی داشتیم. تماشاچی آلن دلون می‌رفت شهر فرنگ، تماشاچی فردین سینما آسیا. الان اینطوری نیست. الان تماشاچی برای دیدن فیلم به بالای شهر مراجعه می‌کند، جذابیت بالای شهر و مظاهر مدرن که جذابیت زیادی دارد را می‌بیند. این میزان مصادیق تغییر، در حال گسترش است. فرهنگ مصرف‌گرایی در زمان ما نبود. زمانی که من در دانشگاه درس می‌خواندم اگر یک نفر با ماشین شیک وارد دانشکده می‌شد پدرش را در‌می‌آوردند! الان من در دانشگاه صنعتی شریف 30 شاگرد فیلمنامه‌نویسی داشتم، 29 نفر ماشین شیک داشتند. داستان دیگری در حال اتفاق است.

‌آقای جیرانی! با همه اینها و قبول این نکته که فیلمساز باید هشداردهنده باشد، قبول کنید آدم‌های فیلم شما قابل تعمیم نیستند؟

خانواده‌‌ای که در فیلم من نمایش داده می‌شود، تمام جامعه نیست اما تمام جامعه در حال خطر است. خطری که ما باید مواظب گسترش آن باشیم این است که تحت تاثیر مصادیق مدرنیته سبک زندگی اسلامی - ایرانی ما تغییر می‌کند. اگر این تغییر خدای نکرده گسترش پیدا کند ما با یک فاجعه روبه‌رو می‌شویم. فکر نکنید یک دفعه یک اتفاقاتی می‌افتد. باید از همین الان برایش چاره بیندیشیم. علمای دینی باید وارد گود شوند و چاره‌‌ای برای این تغییر بیندیشند. یعنی فکر کنند زندگی اسلامی – ایرانی چگونه با مظاهر مدرنیته تطبیق پیدا کند.

بزرگ‌ترین ایراد فیلم شما نام آن است.

پیشنهاد یکی از اعضای شورا این بود که اسم فیلم تغییر کند و «من مادر نیستم» شود. من خیلی مشکلی با تغییر نام فیلم نداشتم.

شما در نوشتن فیلمنامه نرگس هم مشارکت داشتید. در آن فیلم نام فیلم نرگس است اما قهرمان اصلی آفاق. اینجا معنای پارادوکسیکال فیلم مد نظرم نیست. از نظر فقهی این اسم متناسب با فیلم نیست.

داستان نرگس و آفاق ماجرای دیگری است اما من خودم دنبال اسمی می‌گشتم که جایگزین این عنوان شود. احساس می‌کردم این فیلم اسم دیگری می‌طلبد. واقعا هم اسم دیگری می‌طلبد. اما بعدا آقای موسوی (تهیه‌کننده) به من گفت در فیلم چون موضوع مادر بودن شخصیت آوا، ناهید و سیمین مطرح می‌شود، بگذاریم همین اسم باشد. این اسم به معنای مادر نمونه نیست.

اما مخاطب واژه مادر بودن را برداشت می‌کند.

شاید اسم را تغییر می‌دادیم بهتر بود. البته برای تغییر اسم دیگر دیر شده است.

یعنی در اصلاحیه کنونی، الزامی به تغییر اسم فیلم نیست؟!

خیر، اصلاحیه درباره اسم نیست.

در پوستر خیلی ابهام ایجاد می‌شود. مثلا باران کوثری که دستش را روی شکمش گذاشته است!

این انتقاد را قبول دارم. این نکته هم درست است که باید اسم فیلم را تغییر می‌دادیم. به هر حال این فیلم روی مساله مادر نمونه بودن تاکیدی ندارد و چنین استنباطی از فیلم خارج نمی‌شود.

چون درفقه اسلامی رحم مقدس است و مادر بودن در مسیر همان اصالت رحم در فقه اسلامی مطرح می‌شود از این زوایه خیلی حساسیت برانگیز است.

کاملا قبول دارم.

منتقد انتقاد می‌کند والبته پیشنهاد هم می‌دهد. یکی از علایق شما درام‌های دادگاهی در تاریخ سینماست. اگر این ملودرام در یک دادگاه آغاز می‌شد قالب بهتری به خود نمی‌گرفت‌؟

نمی‌شد. راستش من اینجوری به فیلم فکر نکرده بودم. ولی روایت دادگاهی هم می‌توانست باشد.

و از دادگاه مسیر داستان غیر‌خطی می‌شد‌؟

الان هم غیرخطی است.

[bollywood]

پوستر ها و آنونس فیلم"من مادر هستم"

_______________________________________________

دانلود آنونس

[freeman]

1: بعضیا که فیلم رو ندیدن به خاطر چنتا سر تیتر خوندن جو گیر میشن و میان تایید یا تقبیح میکنن (چه تو فروم چه در دنیای واقعی و جاهای دیگه) نظر این ادم ها که نمونشون هم زیاده هیچ ارزشی نداره چون نه فکری دارن نه چیزی !! مثل ... دنبال رو بقیه هستن . فرقی هم نمیکنه کدوم وری باشن و طردار فیلم یا ضدش

2: عده ای فکر میکنن اگه مشکلات بیان نشه به این معنی هست که وجود نداره !! این نوع دید که البته در اینجا خیلی بهش بها داده شده تو ذهن خیلی ها جا افتاده !!! اگه سینما و روزنامه نگه ما ادم بد داریم ، یعنی همه خوبن ؟!؟!
تجاوز ، روابط ج.ن.س.ی مشروب از مسایل رایج کشور هست !
میگید نیست ؟ برید شمال کشور 90 درصد بقالی ها مشروب دارن ! 50 درصدشونم شماره .... دارن ! بقیه جاهای کشورم همینه ! چه مذهبیش (قم و مشهد) چه غیرش !

3.حتی نگاه نمی کنیم طرف چی میگه! جالب اینجاست تو این فیلم علنا داره مشروب خوری تقبیح میشه اما به جای اینکه تقبیحش رو ببینن دارن فقط مشروبش رو میبینن !
4: در کل فیلم خوبی هست اما فروش فیلم فقط به خاطر جنجال هاست و اگه اینقدر سانسور و تغییر نداشت بهتر هم میشد
5: بازی پانته آ بهرام و باران کوثری عالی هست

[Soltan]

نوشته اصلي بوسيله freeman اگر ببرند دادسرا خیلی افتضاحه برای وضعیت مملکتی

با اين اوضاعي كه بر سينماي نحيف ايران حاكمه...
هر چيزي امكان داره
خدا آخرو عاقبت همه ي ما رو بخير بگذرونه...

[freeman]

نشست فیلم‌ سینمایی «من مادر هستم» به کارگردانی فریدون جیرانی که این روزها نمایش آن با برخی مخالف‌خوانی‌ها همراه شده است در فرهنگسرای «رسانه» به حاشیه کشیده شد.

به گزارش ایسنا، نشست 14 آذر ماه اتاق رسانه که موضوع جلسه حاشیه‌های جدیدترین ساخته‌ی فریدون جیرانی بود با حاشیه‌های فراوانی همراه شد.

حاضران در نشست در برخی موارد شاهد درگیری‌های شدید لفظی بین برخی از موافقان و مخالفان فیلم بودند و درگیری‌ها به حدی بود که گاها تا آستانه‌ی درگیری‌های فیزیکی نیز پیش رفت.

در ابتدای این مراسم حجت‌الاسلام سلمان علیزاده به عنوان مخالفان اکران فیلم «من مادر هستم» با بیان این‌که این فیلم اشاعه‌دهنده‌ی فحشا است، تصریح کرد: مخاطب اصلی تقابل ما فریدون جیرانی نیست بلکه کسانی هستند که اجازه‌ی نمایش چنین فیلم‌هایی را می‌دهند.

وی پس از ایراد سخنانی بلافاصله جلسه را ترک نمود که این امر با واکنش شدید مسعود فراستی منتقد مواجه شد.

هم‌چنین در بخش میانی این مناظره درگیری‌های لفظی شدیدی بین امیر قادری منتقد که اجرای جلسه را برعهده داشت با یکی از مخالفان در جلسه رخ داد که برای لحظاتی این نشست را تحت‌الشعاع خود قرار داد.

اواخر این برنامه نیز درگیری‌های لفظی بین مسعود فراستی به عنوان موافق فیلم و سید حسین علوی به عنوان مخالف فیلم رخ داد.

مسعود فراستی،محمد تقی فهیم،غلامرضا موسوی تهیه‌کننده سینما و امیر قادری منتقد و مجری جلسه از حاضران این نشست بودند.

[freeman]

مطهری: "من مادر هستم" فحشا را عادی جلوه می دهد/ مشکل به حسینی برمی گردد
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس فیلم «من مادر هستم» را دارای نکات مثبت و منفی خواند و گفت: ایرادات درباره پخش چنین فیلم هایی متوجه وزیر ارشاد است و مجلس وی را مسئول اکران چنین فیلم هایی می داند. به گزارش خبرنگار پارلمانی مهر، علی مطهری، نماینده مردم تهران و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی پس از جلسه علنی روز چهارشنبه در جمع خبرنگاران با اشاره به تماشای فیلم «من مادر هستم» از سوی کمیسیون فرهنگی در شب گذشته گفت: نکته منفی این فیلم در این است که مقداری مسأله فحشا و بی‌بندوباری را نهادینه می کند و عادی جلوه می دهد. نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: نکته مثبت فیلم هم آموزنده بودن آن است. پیام فیلم این است که بی‌بندوباری و بی‌توجهی به روابط اسلامی در روابط خانوادگی و روابط میان زن و مرد منجر به یکسری فجایع می شود. مطهری ادامه داد: نقطه ضعفی هم در فیلم وجود دارد، دختری که بلاها سرش می آید و بعد خودش مرتکب قتل می‌شود را بی گناه معرفی می کند، در حالیکه آن دختر هم بی گناه نبود. هر چند که درست است مشکلات خانوادگی برای آن دختر وجود داشت، اما اینکه با یک مرد بیگانه در یک آپارتمان شب با هم باشند درست نبود و نمی توانیم بگوییم آن دختر گناهی نداشته است و فقط پدر و مادرش مقصر بودند. عضو کمیسیون فرهنگی مجلس خاطر نشان کرد: در این فیلم طوری وانمود می شود که حکم قصاص برای دختر ظالمانه است و به نوعی حکم اسلام هم زیر سوال می رود در حالیکه آن دختر هم مقصر بود. وی اضافه کرد: فیلم «من مادر هستم» اکران شده و تعداد زیادی از افراد آن را دیده اند، اما در کل این فیلم هم دارای نکات منفی و هم نکات مثبت است. مطهری گفت: ما در کمیسیون فرهنگی تصمیمی درباره این فیلم نگرفته ایم و فقط اعضای کمیسیون نظر خود را ارائه داده اند. یک مشکل اساسی و ریشه ای در وزارت ارشاد وجود دارد که متاسفانه فیلمنامه ها به طور دقیق بررسی نمی شود. متاسفانه طرح کلی فیلم سینمایی را به وزارت ارشاد می برند و مجوز می گیرند، ولی آن چیزی که ساخته می شود موضوع دیگری است و بعد گفته می شود 3 میلیارد تومان هزینه شده است و نمی‌توانیم فیلم را پخش نکنیم؛ چراکه تهیه کننده باید بدهی های خود را پرداخت کند، البته این مشکل به شخص وزیر ارشاد برمی گردد؛ چراکه وی مسئول است. عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: هرچند که معاون سینمایی وزیر ارشاد از طرف رئیس جمهور انتخاب شده و وزیر ارشاد در این موضوع دخالتی نداشته است، بر همین اساس ممکن است که وی بگوید در اینجا معذورم، ولی این عذر پذیرفته نیست و مجلس وزیر ارشاد را مسئول می داند. نماینده مردم تهران در مجلس درباره اعتراضات انجام گرفته درپی اکران فیلم «من مادر هستم»، گفت: بنده حق اعتراض را برای همه اعم از نیروهای مذهبی و غیرمذهبی قائل هستم. اعتراضات باید طوری باشد که نظم عمومی را بهم نزند و افراد بتوانند حرفشان را مطرح کنند. مطهری درباره تجمع اعتراضی در خصوص این فیلم مقابل وزارت ارشاد نیز افزود: در این تجمع دو گروه شرکت کردند که مشکلی هم وجود نداشت و این نشانه رشد اجتماعی مردم ما است و این را می رساند که مردم کم کم قبول می کنند که نظرات مختلف را بشنوند. وی درباره عدم ارسال لایحه بودجه از سوی دولت به مجلس که سوال یکی از خبرنگاران بود نیز گفت: اگر دولت بودجه را به موقع ندهد، مجلس مجبور است بودجه را با عجله تصویب کند و این مساله هم آسیب های خود را دارد. اگر دولت بودجه را تا آخر آذر هم بیاورد ما قبول داریم.

[freeman]

پس از اعتراض رسانه ها ،مردم ، علما و نمایندگان مجلس، وزارت ارشاد حاضر شد بخش هائی از فیلم مساله دار "من مادر هستم" را اصلاح کند. در همین رابطه وزیر ارشاد اظهار امیدواری کرد که مخالفت ها نسبت به این فیلم کم شود. به گزارش خبرگزاری مهر، سیدمحمد حسینی که شامگاه سه‌شنبه 14 آذرماه در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به تماشای نمایش "هفت شب با مهمانی ناخوانده در نیویورک" نشست درباره این اجرا گفت: شاهد اجرای نمایش تاثیرگذار و ارزشمندی بودم که بیانگر دو تفکر و اندیشه‌ای متفاوت در نوع زندگی انسان‌ها بود. از سوی دیگر نمایش در برگیرنده این نکته بود که انسان‌ها در زندگی ماشینی خود روحیات خاصی پیدا می‌کنند ولی وقتی به فرهنگ اصیل خود باز می‌گردند امید به زندگی در آنها زنده می‌شود. اگر حتی به آخر خط هم برسند با یک آشنایی تحولی اساسی در زندگی آنها ایجاد می‌شود.
تاثیر تئاتر در مقاطعی از سینما بالاتر است
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: این نمایش اثر ارزشمندی است که می‌تواند تاثیر خوبی روی تماشاگر داشته باشد. اینکه تماشاگران تا آخرین لحظه در سالن حضور دارند و کاملا این حرکات را دنبال می‌کنند نشانگر تاثیر تئاتر است چه بسا تاثیر این گونه آثار نمایشی در مقاطعی از فیلم هم بیشتر است.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی تاکید کرد: البته حضور چهره ارزشمندی چون آقای نصیریان هم تاثیرگذاری خود را داشته است. وقتی که چنین چهره‌ای نام آشنا این چنین در صحنه تئاتر حضور پیدا می‌کند، حتما این حضور تاثیر زیادی در جذب مخاطب خواهد داشت به همین جهت لازم است از این حضور شایسته استاد نصیریان و آقای فرهاد آئیش در صحنه تئاتر تقدیر کنیم که توانسته‌اند در این مدت تماشاگران زیادی را به سمت تالارهای نمایشی هدایت کنند.

اعتبارات فرهنگی محدودتر از گذشته شده است

حسینی در بخش دیگری از صحبتهای خود به حال و هوای این روزهای تئاتر و مشکلات اهالی تئاتر در حوزه مالی اشاره کرد و گفت: امسال ما شرایط مالی خاصی را داریم و اعتبارات ما محدودتر از سال‌های گذشته است اما علیرغم تمام این محدودیت‌ها و مشکلات سعی کردیم که در برنامه‌هایی که موظف به اجرای آن بودیم مشکلی ایجاد نشود ضمن اینکه آمادگی کامل را داریم که جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر نیز به شایستگی برگزار شود.

وی تاکید کرد: تلاش ما این است که هیچ وقفه‌ای در برنامه‌های ما ایجاد نشود تا ما بتوانیم برنامه‌های خود را به خوبی برگزار کنیم. البته ما باید در بسیاری از موارد صرفه جویی کنیم اما مطمئن باشید به هیچ عنوان به کیفیت کار لطمه‌ای وارد نخواهد شد. ما در همه زمینه‌ها پیشنهادات خود را دادیم که شاهد افزایش بودجه باشیم ضمن اینکه سعی خود را برای ارتقای بودجه تئاتر در نهادهای قانون گذار خواهیم کرد تا در آینده کمتر شاهد مشکل کمبود بودجه باشیم.

بحث‌های فرهنگی معرکه آراست

وی در مورد مسائل اخیر پیش آمده در حوزه سینما تصریح کرد: بحث‌های فرهنگی همواره معرکه آرا هست البته اختلاف نظر همواره وجود دارد و البته گاهی اوقات بحث‌های سیاسی هم دخیل می‌شود که به خودی خود به قضایا دامن می‌زند. البته نقد کار خوبی است که باید انجام شود و صدا و سیما هم با تولید برنامه‌های مختلف به ما کمک می‌کند اما بهتر این است که این نقدها و اعتراض‌ها در محیط‌های دانشگاهی انجام پذیرد و ما به جای اعتراض در خیابان‌ها در این محافل فرهنگی با هم گفت و گو و بحث کنیم.

اصلاح ما بر "من مادر هستم" برای بهانه ندادن دست مخالفان بود!

حسینی در بخش پایانی صحبتهای خود یادآور شد: با یاری خدا این مشکلات را پشت‌سر می‌گذاریم چرا که وظیفه ما این است که از هنرمندان و سینماگران در حالت‌های مختلف حمایت کنیم و البته در این بین ضوابط را هم گوشزد می‌کنیم. به عنوان مثال در همین فیلم "من مادر هستم" بعضی‌ها مساله‌ای مطرح می‌کردند که شاید این شائبه به جود بیاید که ما نسبت به احکام ضروری اسلام مانند قصاص خدشه‌ای وارد کردیم در حالیکه از نظر ما اینگونه نبود و ما قسمتی از فیلم را برای اینکه بهانه‌ای برای مخالفت عده‌ای نشود اصلاح کردیم.

[freeman]

موافقان و مخالفان فیلم سینمایی "من مادر هستم" در نشست نقد و بررسی این اثر به تبادل نظر پرداختند که برخی از معترضان، فیلم را حاوی سیگنال‌هایی برای دشمنان تحلیل کردند اما تهیه‌کننده فیلم آن‌را منطبق بر گفتمان انقلاب اسلامی دانست. به گزارش خبرنگار مهر، نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی "من مادر هستم" تازه‌ترین ساخته سینمایی فریدون جیرانی عصر روز گذشته سه‌شنبه 14 آذرماه در محل فرهنگسرای رسانه در حالی برگزار شد که مباحثه داغ مخالفان و موافقان این فیلم را به‌دنبال داشت. این نشست که با حضور غلامرضا موسوی تهیه‌کننده فیلم، مسعود فراستی و محمدتقی فهیم منتقد و حجت‌الاسلام سلمان علیزاده یکی از معترضان به اکران فیلم آغاز شده بود با ترک جلسه توسط حجه‌الاسلام علیزاده با حضور دکتر حسین علوی به‌عنوان نماینده معترضان ادامه پیدا کرد.

"من مادر هستم" برای دشمنان سیگنال می‌فرستد

سلمان علیزاده، روحانی جوانی که پیش از این نیز در تجمع اعتراض‌آمیز علیه فیلم "من مادر هستم" در مقابل وزارت ارشاد به‌عنوان سخنران و پیش‌نماز حضور داشت، در این نشست در حالی که قرآنی در دست داشت پشت میکروفن قرار گرفت و به دعوت امیر قادری به‌عنوان مجری و کارشناس برنامه سخنانش را آغاز کرد.



علیزاده درباره فیلم سینمایی "من مادر هستم" گفت: این اولین فیلمی نیست که ما به‌ آن معترضیم؛ چراکه امثال این فیلم‌ها سال‌هاست در کشور تولید می‌شود و بهانه تولید آن‌ها تکیه بر باور غلطی است که بر اساس ضرب‌المثل "ادب از که آموختی از بی‌ادبان" شکل گرفته است.

وی افزود: مخاطب این پند در زبان سعدی، لقمان حکیم بوده که از حکمت الهی بهره داشته اما مخاطبان امروز سینمای ایران همچون بنده و بسیاری دیگر از مردم از حکمت لقمان حکیم بی‌بهره‌اند و با دیدن بی‌ادبی، بی‌ادب می‌شوند.

زن در فیلم جیرانی نماد سرزمین و امت است

نمانیده معترضان به فیلم جیرانی تأکید کرد: فکر نکنید مومنانی که این آثار را می‌بینند کودک هستند. همه ما می‌دانیم زن نماد سرزمین و امت است و وقتی در فیلمی نماد یک ملت گیج، سردرگم و آماده پذیرش هر نطفه‌ای به تصویر کشیده می‌شود این سیگنالی برای دشمنان داخلی و خارجی است.

وی افزود: روی صحبت ما در این مورد با کسانی است که اجازه می‌دهند چنین فیلم‌‌هایی ساخته و اکران شوند. امثال آقای جیرانی 100 فیلم دیگر هم بسازد همین‌گونه خواهد بود و انتظار دیگری هم از ایشان نداریم، اما مسئولان باید بدانند ما متوجه سیگنال‌هایی که در این فیلم‌ها پنهان شده‌ است، هستیم.

علیزاده تأکید کرد: فیلم "من مادر هستم" غیر از توهین به ملت ایران و نیز ارسال سیگنال برای دشمنان به‌گونه‌ای عمل کرده‌است که بگوید در سیستمی که زیر نظر ولی فقیه بوده، ببنید که ما چقدر راحت چنین اثری ساخته‌ایم. این توهین به نظام اسلامی است و متأسفانه شاهدیم برخی مومنین نیز از این فیلم خوششان آمده است.

سلمان علیزاده سپس با گفتن اینکه "بنده متوجه تبعات حرف‌های خود هستم اما باید این‌ حرف‌ها را می‌گفتم، از حضور شما مرخص می‌شوم و ادامه بحث را به دکتر علوی واگذار می‌کنم"، به ناگاه از جای خود برخاست و جلسه را ترک کرد.

مونولوگی که تبدیل به دیالوگ نشد

در واکنش به این حرکت تعدادی از حاضران اعتراض خود را نشان دادند و مجری برنامه نیز در حالی که متعجب بود رو به حضار گفت: این بخش از برنامه را می‌گذاریم به حساب یک مونولوگ که متأسفانه تبدیل به دیالوگ نشد.



مسعود فراستی اما فرصت خواست تا درباره این حرکت توضیحاتی داشته باشد. این منتقد سینمایی گفت: اگر قرارمان این بود که پس از همه ماجراهایی که در اعتراض خیابان داشتیم، بنشینیم و درباره دیدگاه‌های خود با هم گفتگو کنیم به شخصه برای دوستانی که در اینجا هم مونولوگ را به دیالوگ ترجیح دادند، متأسفم.

با خروج حجت‌الاسلام علیزاده از سالن، دکتر حسین علوی جانشین وی در ترکیب مهمانان شد و وقتی مجری برنامه او را نماینده علیزاده در ادامه بحث خواند، گفت: دوستان برگزارکننده دو مهمان را به‌طور هم‌زمان دعوت کرده‌اند و این جابه‌جایی به این دلیل رخ داد. بنده نماینده آقای علیزاده و عضو انصار حزب‌الله نیستم و در این نشست تنها پاسخگوی اظهارات خود خواهم بود.

موسوی: "من مادر هستم" اخلاقی‌ترین فیلم کارنامه‌ام است

پس از اتمام این حواشی، غلامرضا موسوی تهیه‌کننده فیلم گفت: معتقدم مباحث فرهنگی را باید مورد بحث و گفتگو قرار داد و برخلاف برخی دوستان، بنده مردم را در این زمینه فهیم، عاقل و آگاه می‌دانم.

وی افزود: برخورد قیم‌مآبانه با مردم در حوزه فرهنگ هیچگاه به نتیجه نخواهد رسید.

موسوی در ادامه با ابراز تعجب از حجم واکنش‌ها به یک فیلم گفت: مگر در جامعه ما یک فیلم را نهایتا جند نفر می‌بینند؟ طبق آمار در بهترین حالت 500 هزار نفر مخاطب یک فیلم هستند که آن‌ها هم براساس تعریف یونسکو از سطح فرهنگی بالایی در جامعه برخوردارند.

وی افزود: تمام مخاطبان یک فیلم با انتخاب و صرف هزینه به تماشای یک فیلم می‌نشینند و باید برای انتخاب آن‌ها ارزش و احترام قائل شویم. تصمیم نهایی در این زمینه با مردم است.

تهیه‌کننده "من مادر هستم" با تأکید بر اینکه "مسائل فرهنگی با زور و ضرب پیش نخواهد رفت" گفت: بازهم می‌گویم که فیلم من مادر هستم را یکی از اخلاقی‌ترین کارهای خود می‌دانم.

وی افزود: متأسفانه اولین اطلاعیه علیه فیلم زمانی صادر شد که هنوز این دوستان فیلم را ندیده بودند و حتی زمانی که جمعی از این دوستان به سینما آفریقا آمدند و ما هم خیلی از حضورشان خوشحال شدیم صادقانه اعتراف کردند که هنوز فیلم را ندیده‌اند و تنها به حرف معتمد خود اعتماد کرده‌اند. امیدوارم این مباحث از این به بعد به جای کف خیابان در قالب نشست‌هایی از این دست پیگیری شود تا به نتیجه برسیم.

من مادر هستم یک فیلمفارسی تمام قد است

پس از تهیه‌کننده "من مادر هستم" محمدتقی فهیم که به‌عنوان منتقد فیلم تازه فریدون جیرانی در نشست حاضر شده بود گفت: بنده با مقاومت زیادی حاضر به حضور در این جلسه شدم چراکه با توجه به حاشیه‌های فیلم شرایط را برای انجام یک گفت‌وگوی دقیق درباره فیلم مهیا نمی‌دیدم و حاشیه‌های ابتدای نشست هم موید همین نکته بود. وی افزود: بحث تا اینجا کاملاً فرامتنی پیشرفته و از این منظر اصلاً دوست ندارم در برابر فردی مثل غلامرضا موسوی قرار بگیریم که او را جزو 5 سینماگر محبوب خود می‌دانم، قرار بگیرم. بنابر این ترجیح می‌دهم درباره متن فیلم صحبت کنم.



فهیم پس از این توضیحات به اعلام نظر درباره "من مادر هستم" پرداخت و گفت: این فیلم را ادامه جریانی در سینمای ایران می‌دانم که هنوز در ساختار عقب‌مانده فیلمفارسی 40 سال قبل گیر کرده‌است. وی سپس به قیاس میان فیلم تازه جیرانی با فیلم "قصاص" که پیش از انقلاب به کارگردانی نظام فاطمی ساخته شده بود پرداخت و گفت: بروید ببینید از نظر تکنیکی این دو فیلم چقدر با هم متفاوت هستند؟ از این منظر من مادر هستم یک فیلمفارسی تمام قد است که حتی نتوانسته شخصیت‌هایش را درست به مخاطب معرفی کند.

فهیم افزود: فیلم به لحاظ تصویرسازی نمی‌تواند پیام خود را به مخاطب منتقل کند و کارگردان هم متوجه این می‌شود و برای همین ناگزیر از خطابه در پایان‌بندی فیلم می‌شود. اگر واقعاً انتقال حس در طول فیلم اتفاق افتاده بود چه نیازی به آن سکانس طولانی دادگاه بود تا کاراکتر اصلی بخواهد با دیالوگ و خطابه مستقیم به مخاطب بفهماند که دنیا دار مکافات است!؟

وی به دیگر ایراد ساختاری فیلم پرداخت و گفت: در ابتدای فیلم شاهدیم که سیمین (با بازی پانته‌آ بهرام) راوی داستان است و طبیعتاً باید طبق قواعد کلاسیک داستان با مشاهدات او روایت شود، اما اینگونه نیست. اگر از ملودرام کلاسیک صحبت می‌کنیم نمی‌توانیم عناصر اصلی آن را اینگونه نادیده بگیریم.

این منتقد سینمایی تأکید کرد: دوست دارم در این نشست‌ها به جای مباحث حاشیه‌ای درباره این مباحث ساختاری صحبت کنیم تا بفهمیم فیلمفارسی چه بر سر سینمای ایران آورده‌است.

در سینمای ورشکسته هر التهابی باعث فروش فیلم می‌شود

در ادامه نشست نوبت به دکتر حسین علوی رسید که مجری برنامه برای شروع بحث از او پرسید: "چرا برخی می‌گویند به‌واسطه اعتراض مردمی به محتوای فیلم جیرانی فروشش بالا رفته است آیا این یک تناقض نیست؟" علوی در پاسخ گفت: در این مورد به ذکر این واقعیت بسنده می‌کنم که سینمای ایران سینمایی ورشکسته است که در آن هر التهابی منجر به فروش یک فیلم می‌شود.



وی در ادامه به طرح مواضع خود درباره فیلم "من مادر هستم" پرداخت و گفت: ابتدا لازم می‌دانم بابت اکران این فیلم در جمهوری اسلامی و خصوصاً در ایام سوگواری سیدالشهدا تسلیت عرض و تأکید کنم در این بحث مخاطب من اصلاً سازندگان فیلم نیستند. حضور من در اینجا برای رساندن یک صدای حق به گوش سینماگران و برخی مسئولان است که معتقدم اصولاً فاقد گوش هستند!

وی افزود: بنده عضو انصار حزب‌الله نیستم اما انتقادات جدی درباره این فیلم دارم؛ داستان این فیلم داستان دو زنا است. دو زنایی که هیچ نتیجه‌گیری اخلاقی درباره آن صورت نمی‌گیرد و حتی اشاره‌ای هم نمی‌شود که آیا این فعل معصیت بوده‌است یا خیر؟ آیا اینگونه می‌توان با سینما به مردم یاد داد که چگونه زندگی کنند؟

"من مادر هستم" در زمان پهلوی هم مجوز می‌گرفت!

علوی در ادامه با اشاره به آیه‌ای از قرآن تأکید کرد: خداوند به آن‌ها که علاقه به اشاعه فحشا در میان مردم دارند وعده عذاب الیم داده است. اساسا چه کسی گفته هر نظام و حکومتی در قبال شکم مردم مسئول است اما در قبال فکر مردم مسئولیتی برعهده‌اش نیست!؟

وی با اشاره به برخی صحنه‌ها و نیز کیفیت پرداختن به حکم قصاص در فیلم افزود: سوال من این است که کدام آدم ناآگاهی بر این موارد مهر تأیید زده‌است؟ سوال من از مسئولان است چراکه اساساً جیرانی در قد و قواره پاسخ به این سوالات نیست؛ او صرفاً یک تکنسین سینماست.

علوی در ادامه با طرح این سوال که فکر می‌کنید اگر این فیلم در زمان پهلوی ساخته می‌شد اجازه اکران می‌گرفت؟ گفت: قطعاً مجوز می‌گرفت و واقعاً باید پرسید چرا پس از سی سال باید فیلمی در جمهوری اسلامی ساخته و اکران شود که ساخت و اکران آن در حکومت پهلوی هم علی‌السویه بود؟

وی تأکید کرد: مخاطب صحبت‌های من دستگاهی است که یک جریان انحرافی در پس آن است و همان اقدامات و برنامه‌هایی که امثال مهاجرانی برای فرهنگ این کشور در دستور کار داشتند را پیاده می‌کنند. در این مورد هم هر چند سازندگان فیلم اسلام را به لجن کشیده‌اند اما بنده اصلاً جناب جیرانی را متفکر نمی‌دانم که بخواهم بابت این مسائل از او توضیح بخواهم.

"من مادر هستم" می‌تواند نماینده گفتمان انقلاب اسلامی باشد

غلامرضا موسوی در واکنش به این صحبت‌ها تنها به مبحث قصاص اشاره کرد و گفت: واقعیت این است که موضوع قصاص اساسا در فیلم مطرح نیست و داستان، داستان انتقام شخصی سیمین از نادر است که برای آن از وکالت‌نامه برادر سعید سوءاستفاده می‌کند.



موسوی افزود: عذاب وجدان این کاراکتر که در فیلم شاهد آن هستیم هم ناشی از همین سوءاستفاده شخصی برای انتقام است. فیلم نقد یک زندگی و تفکر است که با سنت‌های ما هیچ هم‌خوانی ندارد و اگر امکان نمایش جهانی پیدا می‌کرد معتقدم می‌توانست نماینده‌ای برای گفتمان انقلاب اسلامی باشد.

وی افزود: بنده فکر می‌کنم آنقدر معتقد هستم که بدانم هیچکس نمی‌تواند منکر حکم قصاص شود. بحث اصلی فیلم هم بر محور یک انتقام شخصی پیش می‌رود و قطعاً مخاطبانی که فیلم را دیده‌اند می‌توانند نسبت به آن گواهی دهند.

موسوی در ادامه ضمن گلایه از برخی اظهارنظرها درباره وابستگی عوامل این فیلم به بیگانگان گفت: اگر قرار بود امثال ما در خدمت بیگانگان باشیم آنقدر شرایط فراهم بوده تا اساسا جای دیگری را هم برای زندگی انتخاب کنیم. خواهشم این است در این موارد کمی بیشتر دقت کنیم. کمی مهربان‌تر با هم رفتار کنیم و به هم تهمت نزنیم چراکه فردا روزی باید پاسخگوی حرف‌های‌مان باشیم.

برای رسیدن به هدف مقدس وسیله مقدس لازم داریم

در ادامه نشست مسعود فراستی باردیگر از لحن معترضان فیلم گلایه کرد و گفت: فکر می‌کنم مسئله این دوستان اساسا فیلم و سینما نیست بلکه این‌ها مسائل حل نشده‌ای در دیگر حوزه‌ها مانند سیاست دارند که برای حل آن به سینما رسیده‌اند. نگاه دینی این دوستان هم به‌شدت متحجرانه و اقلیتی است و با نوع برخورد ایشان امکان وقوع بحث فرهنگی به صفر می‌رسد. ماکیاول می‌گوید هدف وسیله را توجیه می‌کند و قطعاً کسی که فلسفه خوانده‌است می‌داند هدف و وسیله دو روی یک سکه هستند.

این منتقد تأکید کرد: از این منظر برای رسیدن به هدف مقدس وسیله مقدس لازم داریم. این محور همان دعوایی است که بنده و سیدمرتضی آوینی در مقطعی با گردانندگان روزنامه کیهان داشتیم. آوینی نوشت فرهنگ دنبالچه سیاست نیست و فکر می‌کنم هنوز هم برخی از این دوستان در این مقوله دچار اشتباه می‌شوند.

وی در ادامه با کنایه ضمنی به توجه ویژه برنامه "هفت" به فیلم "سفرسنگ" ساخته مسعود کیمایی افزود: با این رویکرد اگر وارد میدان فرهنگ شوید به‌راحتی کلاه سرتان می‌رود و کار به جایی می‌رسد که فیلمی را که ساواک سفارش افزودن برخی مضامین را به آن داده، فیلمی دینی می‌انگارید. مطمئن باشید شعار و موضوع دینی در سینما هیچ گاه به خلق اثر دینی منتهی نمی‌شود.

فراستی تأکید کرد: به عقیده من اثری مانند "یوسف پیامبر(ص)" اصلاً یک اثر دینی نیست حتی اگر داستان آن برگرفته از قرآن باشد. در سینما با شعار و موضوع فیلم ما رنگ ارزشی نمی‌گیرد. سینما بلدی می‌خواهد. تا زمانی که ما بلد نباشیم و آگاهی نداشته باشیم هم تأییدمان نادرست و انفعالی خواهد بود و هم آنجا که رنگ گردن کلفت می‌کنیم انفعالی عمل کرده‌ایم.

این منتقد در ادامه با اشاره به بحث محمدتقی فهیم درباره "فیلمفارسی" گفت: فیلمفارسی پدیده‌ای است که از قبل از انقلاب متولد شد اما تا به امروز متأسفانه بسیاری از دوستان ارزشی ما کماکان سلیقه‌شان منطبق بر فیلمفارسی است. به این معنا که فیلمی را می‌پسندند که مخاطب را در سطح شعار و ضدشعار نگه می‌دارد.

وی افزود: اگر همه چیز در سطح و رو باشد چه اثر دینی باشد و چه غیردینی حاصل کار فیلمفارسی است. بر همین مبنا معتقدم خیلی از آثار دفاع مقدسی ما هم فیلمفارسی است. نباید فریب این آثار را خورد. فراستی در ادامه بحث به انتقادات به فیلم "من مادر هستم" اشاره کرد و گفت: متأسفانه معترضان، فیلم جیرانی را نفهمیده‌اند. فیلم سبک زندگی‌ای را مورد انتقاد قرار می‌دهد که شاید در کلام بسیاری منتقد آن باشند اما در دل به دنبال آن هستند.

وی افزود: اساسا نکته‌ای که در این زمینه برای من جالب است این است که چرا بازهم در نقطه‌ای طیفی از شبه‌روشنفکران با طیفی از حزب‌الهی‌ها هم موضع شده‌اند. این یک پدیده تاریخی است که سابقه هم دارد و فکر می‌کنم در جای دیگری می‌توان مفصل به آن پرداخت.

فراستی گفت: فیلم جیرانی نقد و آسیب‌شناسی یک تیپ از زندگی شمال شهری است که برخی دوستان با ادعای گسترش عدالت به آن دامن زده‌اند. نمی‌دانم معترضان چرا علیه این جنس بی‌عدالتی‌ها فریاد نمی‌زنند و وقتی کسی بخواهد انعکاس این بی‌عدالتی را در جامعه به تصویر بکشد صدای‌شان بلند می‌شود.

وی افزود: این فیلم مختص درصد اندکی از تهرانی‌ها نیست بلکه درباره طبقه متوسط ونک به بالایی است که اتفاقاً پس از سی سال از انقلاب اسلامی رشد قابل توجهی هم کرده‌اند. همین رشد سبب شده که امروز دختر پایین‌شهری ما هم سعی می‌کند در سروشکل به ظاهر دختران این طبقه خود را درآورد. این یک فاجعه فرهنگی است.

این منتقد سینمایی گفت: وقتی قدرت درک این مشکلات ریشه‌ای را نداشته باشیم هم در موضع حمله و هم در موضع دفاع دچار اشتباهات فاحش می‌شویم. در مسیر درک این مشکلات ریشه‌ای فیلم جیرانی یکی از مهمترین فیلم‌های پس از انقلاب در نقد زندگی قشر تازه‌ به دوران رسیده نفتی است که ظاهری مدرن هم به خود گرفته‌اند.

فراستی در بخش بعدی صحبت‌های خود به انتقادات درباره کیفیت پرداختن به حکم قصاص در فیلم جیرانی اشاره کرد و گفت: این فیلم ابداً درباره قصاص و اشاعه فحشا نیست. فیلم اگرچه فحشا را نشان می‌دهد اما به شدت آن را نقد می‌کند. فیلم نشان می‌دهد بدفهمی و انقام‌جویی به وسیله قصاص به سرانجامی می‌انجامد. وی تأکید کرد: فیلم به واسطه تمام این دلایل اثری اخلاقی است و دلیل برآشفتن دوستان از ‌آن نه خود فیلم که موضوعاتی دیگر است.

فیلم جیرانی نقص فرم دارد

محمدتقی فهیم در واکنش به این اظهارات فراستی گفت: گسترش طبقه متوسط شهری امری واضح است اما برای بیان و نقد آن باید فرم صحیح داشته باشیم. معتقدم در سینمای جمهوری اسلامی هم مشروب می‌توان نشان داد و هم زن فاحشه؛ کمااینکه در فیلم زیر نور ماه هم ما زن فاحشه داشتیم، اما مهم کیفیت پرداختن به این سوژه‌هاست.

وی افزود: در فیلم جیرانی به دلیل نقص فرم این اتفاق رخ نمی‌دهد. به عنوان مثال اگر در ملودرام عنصر شر به درستی پرداخت نشود داستان شکل نگرفته‌است؛ از همین زاویه می‌پرسم سعید (با بازی حبیب رضایی) در فیلم جیرانی کیست؟ چه کاره است؟ دغدغه‌اش چیست؟

فهیم تأکید کرد: معتقدم فیلم جیرانی بیش از آنکه فیلمی علیه قشری از شبه‌روشنفکران سیاسی باشد اثری است علیه طبقه اجتماعی خود کارگردان.

مگر بناست یونسکو برای ما ملاک فرهنگ تعیین کند!؟

پس از فراستی و فهیم باردیگر نوبت به حسین علوی رسید. وی با اشاره به تک‌تک موضوعات طرح شده توسط مسعود فراستی و غلامرضا موسوی گفت: درباره این اتهام که می‌گویند معترضان فیلم را ندیده‌اند لااقل درباره خودم می‌گویم که بنده فیلم را دیده‌ام و انتظار دارم به سوالاتم پاسخ بدهید.

وی با اشاره به تحلیل موسوی درباره مخاطبان سینما گفت: براساس فرهنگ دینی ما بافرهنگ‌ترین مردم اهل تقوی هستند و نه آن‌ها که به تعبیر یونسکو به سینما می‌روند. مگر بناست یونسکو برای ما ملاک فرهنگ تعیین کند!؟

علوی در ادامه با اشاره به فیلم جیرانی گفت: اینکه می‌گویند این فیلم در نقد جریان توسعه است برای من جالب است. ما که نه نوکر این دولت بوده‌ایم و نه نوکر هیچ دولت دیگری اما فراموش نمی‌کنیم کارگردان همین فیلم در مقطع انتخابات پای اعلامیه‌های تبلیغاتی نامزدهایی را امضا می‌کرد که اساسا پرچم‌دار جریان توسعه بوده‌اند، حال چگونه فیلمی در نقد این جریان ساخته‌؟ ما با فیلمی مواجهیم که بسیاری از ارزش‌های اسلامی را به ابتذال کشیده‌است.

معترض به رئیس کارگروه فرهنگی دولت هستیم

علوی درباره برخی کنایه‌های فراستی درباره اینکه معترضان دغدغه سینمایی ندارند و به دلیل مشکل با جریان سیاسی خاصی معترض سینما شده‌اند هم گفت: خطاب ما در این اعتراضات چهره‌ای است که رئیس کارگروه فرهنگی دولت است. درست که این فرد وجهه سیاسی هم دارد اما معتقدیم همین فرد امروز برای پیاده کردن منویات غیراسلامی خود در سینما در حال خرج کردن از بیت‌المال است، بنابر این به آن اعتراض می‌کنیم.

وی افزود: این ملت انقلاب کرده و خواهان اسلام و اجرای احکام شریعت نبوی است. آیا این شرع و اخلاق هیچ حدومرزی برای سینما تعیین نکرده‌‌است؟ باید تکلیف خودمان را با اسلام مشخص کنیم. اگر احکام الهی را قبول ندارید صادقانه بگویید.

علوی تصریح کرد: انسان مدرن کسی است که خود جعل حق و باطل می‌کند اما انسان توحیدی فقط به این می‌اندیشد که جاعل‌الحق چه می‌گوید؟ آن‌ها که پای خون شهدا ایستاده‌اند قطعاً اجازه نخواهند داد این تفکر توحیدی توسط هر کسی اعم از همراهان امثال هاشمی، خاتمی و یا احمدی‌نژاد به قهقرا برود.

پس از این صحبت‌ها فراستی به‌عنوان پایان‌بندی گفت: مبارزه فرهنگی مبارزه‌ای طولانی میان آگاهی و عدم آگاهی است. این مبارزه با تهدید و زور به نتیجه نمی‌رسد به همین دلیل است که می‌گویم با وسیله شر هدف خیر محقق نخواهد شد.

[freeman]

موافقان و مخالفان فیلم سینمایی "من مادر هستم" در نشست نقد و بررسی این اثر به تبادل نظر پرداختند که برخی از معترضان، فیلم را حاوی سیگنال‌هایی برای دشمنان تحلیل کردند اما تهیه‌کننده فیلم آن‌را منطبق بر گفتمان انقلاب اسلامی دانست. به گزارش خبرنگار مهر، نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی "من مادر هستم" تازه‌ترین ساخته سینمایی فریدون جیرانی عصر روز گذشته سه‌شنبه 14 آذرماه در محل فرهنگسرای رسانه در حالی برگزار شد که مباحثه داغ مخالفان و موافقان این فیلم را به‌دنبال داشت. این نشست که با حضور غلامرضا موسوی تهیه‌کننده فیلم، مسعود فراستی و محمدتقی فهیم منتقد و حجت‌الاسلام سلمان علیزاده یکی از معترضان به اکران فیلم آغاز شده بود با ترک جلسه توسط حجه‌الاسلام علیزاده با حضور دکتر حسین علوی به‌عنوان نماینده معترضان ادامه پیدا کرد.

"من مادر هستم" برای دشمنان سیگنال می‌فرستد

سلمان علیزاده، روحانی جوانی که پیش از این نیز در تجمع اعتراض‌آمیز علیه فیلم "من مادر هستم" در مقابل وزارت ارشاد به‌عنوان سخنران و پیش‌نماز حضور داشت، در این نشست در حالی که قرآنی در دست داشت پشت میکروفن قرار گرفت و به دعوت امیر قادری به‌عنوان مجری و کارشناس برنامه سخنانش را آغاز کرد.



علیزاده درباره فیلم سینمایی "من مادر هستم" گفت: این اولین فیلمی نیست که ما به‌ آن معترضیم؛ چراکه امثال این فیلم‌ها سال‌هاست در کشور تولید می‌شود و بهانه تولید آن‌ها تکیه بر باور غلطی است که بر اساس ضرب‌المثل "ادب از که آموختی از بی‌ادبان" شکل گرفته است.

وی افزود: مخاطب این پند در زبان سعدی، لقمان حکیم بوده که از حکمت الهی بهره داشته اما مخاطبان امروز سینمای ایران همچون بنده و بسیاری دیگر از مردم از حکمت لقمان حکیم بی‌بهره‌اند و با دیدن بی‌ادبی، بی‌ادب می‌شوند.

زن در فیلم جیرانی نماد سرزمین و امت است

نمانیده معترضان به فیلم جیرانی تأکید کرد: فکر نکنید مومنانی که این آثار را می‌بینند کودک هستند. همه ما می‌دانیم زن نماد سرزمین و امت است و وقتی در فیلمی نماد یک ملت گیج، سردرگم و آماده پذیرش هر نطفه‌ای به تصویر کشیده می‌شود این سیگنالی برای دشمنان داخلی و خارجی است.

وی افزود: روی صحبت ما در این مورد با کسانی است که اجازه می‌دهند چنین فیلم‌‌هایی ساخته و اکران شوند. امثال آقای جیرانی 100 فیلم دیگر هم بسازد همین‌گونه خواهد بود و انتظار دیگری هم از ایشان نداریم، اما مسئولان باید بدانند ما متوجه سیگنال‌هایی که در این فیلم‌ها پنهان شده‌ است، هستیم.

علیزاده تأکید کرد: فیلم "من مادر هستم" غیر از توهین به ملت ایران و نیز ارسال سیگنال برای دشمنان به‌گونه‌ای عمل کرده‌است که بگوید در سیستمی که زیر نظر ولی فقیه بوده، ببنید که ما چقدر راحت چنین اثری ساخته‌ایم. این توهین به نظام اسلامی است و متأسفانه شاهدیم برخی مومنین نیز از این فیلم خوششان آمده است.

سلمان علیزاده سپس با گفتن اینکه "بنده متوجه تبعات حرف‌های خود هستم اما باید این‌ حرف‌ها را می‌گفتم، از حضور شما مرخص می‌شوم و ادامه بحث را به دکتر علوی واگذار می‌کنم"، به ناگاه از جای خود برخاست و جلسه را ترک کرد.

مونولوگی که تبدیل به دیالوگ نشد

در واکنش به این حرکت تعدادی از حاضران اعتراض خود را نشان دادند و مجری برنامه نیز در حالی که متعجب بود رو به حضار گفت: این بخش از برنامه را می‌گذاریم به حساب یک مونولوگ که متأسفانه تبدیل به دیالوگ نشد.



مسعود فراستی اما فرصت خواست تا درباره این حرکت توضیحاتی داشته باشد. این منتقد سینمایی گفت: اگر قرارمان این بود که پس از همه ماجراهایی که در اعتراض خیابان داشتیم، بنشینیم و درباره دیدگاه‌های خود با هم گفتگو کنیم به شخصه برای دوستانی که در اینجا هم مونولوگ را به دیالوگ ترجیح دادند، متأسفم.

با خروج حجت‌الاسلام علیزاده از سالن، دکتر حسین علوی جانشین وی در ترکیب مهمانان شد و وقتی مجری برنامه او را نماینده علیزاده در ادامه بحث خواند، گفت: دوستان برگزارکننده دو مهمان را به‌طور هم‌زمان دعوت کرده‌اند و این جابه‌جایی به این دلیل رخ داد. بنده نماینده آقای علیزاده و عضو انصار حزب‌الله نیستم و در این نشست تنها پاسخگوی اظهارات خود خواهم بود.

موسوی: "من مادر هستم" اخلاقی‌ترین فیلم کارنامه‌ام است

پس از اتمام این حواشی، غلامرضا موسوی تهیه‌کننده فیلم گفت: معتقدم مباحث فرهنگی را باید مورد بحث و گفتگو قرار داد و برخلاف برخی دوستان، بنده مردم را در این زمینه فهیم، عاقل و آگاه می‌دانم.

وی افزود: برخورد قیم‌مآبانه با مردم در حوزه فرهنگ هیچگاه به نتیجه نخواهد رسید.

موسوی در ادامه با ابراز تعجب از حجم واکنش‌ها به یک فیلم گفت: مگر در جامعه ما یک فیلم را نهایتا جند نفر می‌بینند؟ طبق آمار در بهترین حالت 500 هزار نفر مخاطب یک فیلم هستند که آن‌ها هم براساس تعریف یونسکو از سطح فرهنگی بالایی در جامعه برخوردارند.

وی افزود: تمام مخاطبان یک فیلم با انتخاب و صرف هزینه به تماشای یک فیلم می‌نشینند و باید برای انتخاب آن‌ها ارزش و احترام قائل شویم. تصمیم نهایی در این زمینه با مردم است.

تهیه‌کننده "من مادر هستم" با تأکید بر اینکه "مسائل فرهنگی با زور و ضرب پیش نخواهد رفت" گفت: بازهم می‌گویم که فیلم من مادر هستم را یکی از اخلاقی‌ترین کارهای خود می‌دانم.

وی افزود: متأسفانه اولین اطلاعیه علیه فیلم زمانی صادر شد که هنوز این دوستان فیلم را ندیده بودند و حتی زمانی که جمعی از این دوستان به سینما آفریقا آمدند و ما هم خیلی از حضورشان خوشحال شدیم صادقانه اعتراف کردند که هنوز فیلم را ندیده‌اند و تنها به حرف معتمد خود اعتماد کرده‌اند. امیدوارم این مباحث از این به بعد به جای کف خیابان در قالب نشست‌هایی از این دست پیگیری شود تا به نتیجه برسیم.

من مادر هستم یک فیلمفارسی تمام قد است

پس از تهیه‌کننده "من مادر هستم" محمدتقی فهیم که به‌عنوان منتقد فیلم تازه فریدون جیرانی در نشست حاضر شده بود گفت: بنده با مقاومت زیادی حاضر به حضور در این جلسه شدم چراکه با توجه به حاشیه‌های فیلم شرایط را برای انجام یک گفت‌وگوی دقیق درباره فیلم مهیا نمی‌دیدم و حاشیه‌های ابتدای نشست هم موید همین نکته بود. وی افزود: بحث تا اینجا کاملاً فرامتنی پیشرفته و از این منظر اصلاً دوست ندارم در برابر فردی مثل غلامرضا موسوی قرار بگیریم که او را جزو 5 سینماگر محبوب خود می‌دانم، قرار بگیرم. بنابر این ترجیح می‌دهم درباره متن فیلم صحبت کنم.



فهیم پس از این توضیحات به اعلام نظر درباره "من مادر هستم" پرداخت و گفت: این فیلم را ادامه جریانی در سینمای ایران می‌دانم که هنوز در ساختار عقب‌مانده فیلمفارسی 40 سال قبل گیر کرده‌است. وی سپس به قیاس میان فیلم تازه جیرانی با فیلم "قصاص" که پیش از انقلاب به کارگردانی نظام فاطمی ساخته شده بود پرداخت و گفت: بروید ببینید از نظر تکنیکی این دو فیلم چقدر با هم متفاوت هستند؟ از این منظر من مادر هستم یک فیلمفارسی تمام قد است که حتی نتوانسته شخصیت‌هایش را درست به مخاطب معرفی کند.

فهیم افزود: فیلم به لحاظ تصویرسازی نمی‌تواند پیام خود را به مخاطب منتقل کند و کارگردان هم متوجه این می‌شود و برای همین ناگزیر از خطابه در پایان‌بندی فیلم می‌شود. اگر واقعاً انتقال حس در طول فیلم اتفاق افتاده بود چه نیازی به آن سکانس طولانی دادگاه بود تا کاراکتر اصلی بخواهد با دیالوگ و خطابه مستقیم به مخاطب بفهماند که دنیا دار مکافات است!؟

وی به دیگر ایراد ساختاری فیلم پرداخت و گفت: در ابتدای فیلم شاهدیم که سیمین (با بازی پانته‌آ بهرام) راوی داستان است و طبیعتاً باید طبق قواعد کلاسیک داستان با مشاهدات او روایت شود، اما اینگونه نیست. اگر از ملودرام کلاسیک صحبت می‌کنیم نمی‌توانیم عناصر اصلی آن را اینگونه نادیده بگیریم.

این منتقد سینمایی تأکید کرد: دوست دارم در این نشست‌ها به جای مباحث حاشیه‌ای درباره این مباحث ساختاری صحبت کنیم تا بفهمیم فیلمفارسی چه بر سر سینمای ایران آورده‌است.

در سینمای ورشکسته هر التهابی باعث فروش فیلم می‌شود

در ادامه نشست نوبت به دکتر حسین علوی رسید که مجری برنامه برای شروع بحث از او پرسید: "چرا برخی می‌گویند به‌واسطه اعتراض مردمی به محتوای فیلم جیرانی فروشش بالا رفته است آیا این یک تناقض نیست؟" علوی در پاسخ گفت: در این مورد به ذکر این واقعیت بسنده می‌کنم که سینمای ایران سینمایی ورشکسته است که در آن هر التهابی منجر به فروش یک فیلم می‌شود.



وی در ادامه به طرح مواضع خود درباره فیلم "من مادر هستم" پرداخت و گفت: ابتدا لازم می‌دانم بابت اکران این فیلم در جمهوری اسلامی و خصوصاً در ایام سوگواری سیدالشهدا تسلیت عرض و تأکید کنم در این بحث مخاطب من اصلاً سازندگان فیلم نیستند. حضور من در اینجا برای رساندن یک صدای حق به گوش سینماگران و برخی مسئولان است که معتقدم اصولاً فاقد گوش هستند!

وی افزود: بنده عضو انصار حزب‌الله نیستم اما انتقادات جدی درباره این فیلم دارم؛ داستان این فیلم داستان دو زنا است. دو زنایی که هیچ نتیجه‌گیری اخلاقی درباره آن صورت نمی‌گیرد و حتی اشاره‌ای هم نمی‌شود که آیا این فعل معصیت بوده‌است یا خیر؟ آیا اینگونه می‌توان با سینما به مردم یاد داد که چگونه زندگی کنند؟

"من مادر هستم" در زمان پهلوی هم مجوز می‌گرفت!

علوی در ادامه با اشاره به آیه‌ای از قرآن تأکید کرد: خداوند به آن‌ها که علاقه به اشاعه فحشا در میان مردم دارند وعده عذاب الیم داده است. اساسا چه کسی گفته هر نظام و حکومتی در قبال شکم مردم مسئول است اما در قبال فکر مردم مسئولیتی برعهده‌اش نیست!؟

وی با اشاره به برخی صحنه‌ها و نیز کیفیت پرداختن به حکم قصاص در فیلم افزود: سوال من این است که کدام آدم ناآگاهی بر این موارد مهر تأیید زده‌است؟ سوال من از مسئولان است چراکه اساساً جیرانی در قد و قواره پاسخ به این سوالات نیست؛ او صرفاً یک تکنسین سینماست.

علوی در ادامه با طرح این سوال که فکر می‌کنید اگر این فیلم در زمان پهلوی ساخته می‌شد اجازه اکران می‌گرفت؟ گفت: قطعاً مجوز می‌گرفت و واقعاً باید پرسید چرا پس از سی سال باید فیلمی در جمهوری اسلامی ساخته و اکران شود که ساخت و اکران آن در حکومت پهلوی هم علی‌السویه بود؟

وی تأکید کرد: مخاطب صحبت‌های من دستگاهی است که یک جریان انحرافی در پس آن است و همان اقدامات و برنامه‌هایی که امثال مهاجرانی برای فرهنگ این کشور در دستور کار داشتند را پیاده می‌کنند. در این مورد هم هر چند سازندگان فیلم اسلام را به لجن کشیده‌اند اما بنده اصلاً جناب جیرانی را متفکر نمی‌دانم که بخواهم بابت این مسائل از او توضیح بخواهم.

"من مادر هستم" می‌تواند نماینده گفتمان انقلاب اسلامی باشد

غلامرضا موسوی در واکنش به این صحبت‌ها تنها به مبحث قصاص اشاره کرد و گفت: واقعیت این است که موضوع قصاص اساسا در فیلم مطرح نیست و داستان، داستان انتقام شخصی سیمین از نادر است که برای آن از وکالت‌نامه برادر سعید سوءاستفاده می‌کند.



موسوی افزود: عذاب وجدان این کاراکتر که در فیلم شاهد آن هستیم هم ناشی از همین سوءاستفاده شخصی برای انتقام است. فیلم نقد یک زندگی و تفکر است که با سنت‌های ما هیچ هم‌خوانی ندارد و اگر امکان نمایش جهانی پیدا می‌کرد معتقدم می‌توانست نماینده‌ای برای گفتمان انقلاب اسلامی باشد.

وی افزود: بنده فکر می‌کنم آنقدر معتقد هستم که بدانم هیچکس نمی‌تواند منکر حکم قصاص شود. بحث اصلی فیلم هم بر محور یک انتقام شخصی پیش می‌رود و قطعاً مخاطبانی که فیلم را دیده‌اند می‌توانند نسبت به آن گواهی دهند.

موسوی در ادامه ضمن گلایه از برخی اظهارنظرها درباره وابستگی عوامل این فیلم به بیگانگان گفت: اگر قرار بود امثال ما در خدمت بیگانگان باشیم آنقدر شرایط فراهم بوده تا اساسا جای دیگری را هم برای زندگی انتخاب کنیم. خواهشم این است در این موارد کمی بیشتر دقت کنیم. کمی مهربان‌تر با هم رفتار کنیم و به هم تهمت نزنیم چراکه فردا روزی باید پاسخگوی حرف‌های‌مان باشیم.

برای رسیدن به هدف مقدس وسیله مقدس لازم داریم

در ادامه نشست مسعود فراستی باردیگر از لحن معترضان فیلم گلایه کرد و گفت: فکر می‌کنم مسئله این دوستان اساسا فیلم و سینما نیست بلکه این‌ها مسائل حل نشده‌ای در دیگر حوزه‌ها مانند سیاست دارند که برای حل آن به سینما رسیده‌اند. نگاه دینی این دوستان هم به‌شدت متحجرانه و اقلیتی است و با نوع برخورد ایشان امکان وقوع بحث فرهنگی به صفر می‌رسد. ماکیاول می‌گوید هدف وسیله را توجیه می‌کند و قطعاً کسی که فلسفه خوانده‌است می‌داند هدف و وسیله دو روی یک سکه هستند.

این منتقد تأکید کرد: از این منظر برای رسیدن به هدف مقدس وسیله مقدس لازم داریم. این محور همان دعوایی است که بنده و سیدمرتضی آوینی در مقطعی با گردانندگان روزنامه کیهان داشتیم. آوینی نوشت فرهنگ دنبالچه سیاست نیست و فکر می‌کنم هنوز هم برخی از این دوستان در این مقوله دچار اشتباه می‌شوند.

وی در ادامه با کنایه ضمنی به توجه ویژه برنامه "هفت" به فیلم "سفرسنگ" ساخته مسعود کیمایی افزود: با این رویکرد اگر وارد میدان فرهنگ شوید به‌راحتی کلاه سرتان می‌رود و کار به جایی می‌رسد که فیلمی را که ساواک سفارش افزودن برخی مضامین را به آن داده، فیلمی دینی می‌انگارید. مطمئن باشید شعار و موضوع دینی در سینما هیچ گاه به خلق اثر دینی منتهی نمی‌شود.

فراستی تأکید کرد: به عقیده من اثری مانند "یوسف پیامبر(ص)" اصلاً یک اثر دینی نیست حتی اگر داستان آن برگرفته از قرآن باشد. در سینما با شعار و موضوع فیلم ما رنگ ارزشی نمی‌گیرد. سینما بلدی می‌خواهد. تا زمانی که ما بلد نباشیم و آگاهی نداشته باشیم هم تأییدمان نادرست و انفعالی خواهد بود و هم آنجا که رنگ گردن کلفت می‌کنیم انفعالی عمل کرده‌ایم.

این منتقد در ادامه با اشاره به بحث محمدتقی فهیم درباره "فیلمفارسی" گفت: فیلمفارسی پدیده‌ای است که از قبل از انقلاب متولد شد اما تا به امروز متأسفانه بسیاری از دوستان ارزشی ما کماکان سلیقه‌شان منطبق بر فیلمفارسی است. به این معنا که فیلمی را می‌پسندند که مخاطب را در سطح شعار و ضدشعار نگه می‌دارد.

وی افزود: اگر همه چیز در سطح و رو باشد چه اثر دینی باشد و چه غیردینی حاصل کار فیلمفارسی است. بر همین مبنا معتقدم خیلی از آثار دفاع مقدسی ما هم فیلمفارسی است. نباید فریب این آثار را خورد. فراستی در ادامه بحث به انتقادات به فیلم "من مادر هستم" اشاره کرد و گفت: متأسفانه معترضان، فیلم جیرانی را نفهمیده‌اند. فیلم سبک زندگی‌ای را مورد انتقاد قرار می‌دهد که شاید در کلام بسیاری منتقد آن باشند اما در دل به دنبال آن هستند.

وی افزود: اساسا نکته‌ای که در این زمینه برای من جالب است این است که چرا بازهم در نقطه‌ای طیفی از شبه‌روشنفکران با طیفی از حزب‌الهی‌ها هم موضع شده‌اند. این یک پدیده تاریخی است که سابقه هم دارد و فکر می‌کنم در جای دیگری می‌توان مفصل به آن پرداخت.

فراستی گفت: فیلم جیرانی نقد و آسیب‌شناسی یک تیپ از زندگی شمال شهری است که برخی دوستان با ادعای گسترش عدالت به آن دامن زده‌اند. نمی‌دانم معترضان چرا علیه این جنس بی‌عدالتی‌ها فریاد نمی‌زنند و وقتی کسی بخواهد انعکاس این بی‌عدالتی را در جامعه به تصویر بکشد صدای‌شان بلند می‌شود.

وی افزود: این فیلم مختص درصد اندکی از تهرانی‌ها نیست بلکه درباره طبقه متوسط ونک به بالایی است که اتفاقاً پس از سی سال از انقلاب اسلامی رشد قابل توجهی هم کرده‌اند. همین رشد سبب شده که امروز دختر پایین‌شهری ما هم سعی می‌کند در سروشکل به ظاهر دختران این طبقه خود را درآورد. این یک فاجعه فرهنگی است.

این منتقد سینمایی گفت: وقتی قدرت درک این مشکلات ریشه‌ای را نداشته باشیم هم در موضع حمله و هم در موضع دفاع دچار اشتباهات فاحش می‌شویم. در مسیر درک این مشکلات ریشه‌ای فیلم جیرانی یکی از مهمترین فیلم‌های پس از انقلاب در نقد زندگی قشر تازه‌ به دوران رسیده نفتی است که ظاهری مدرن هم به خود گرفته‌اند.

فراستی در بخش بعدی صحبت‌های خود به انتقادات درباره کیفیت پرداختن به حکم قصاص در فیلم جیرانی اشاره کرد و گفت: این فیلم ابداً درباره قصاص و اشاعه فحشا نیست. فیلم اگرچه فحشا را نشان می‌دهد اما به شدت آن را نقد می‌کند. فیلم نشان می‌دهد بدفهمی و انقام‌جویی به وسیله قصاص به سرانجامی می‌انجامد. وی تأکید کرد: فیلم به واسطه تمام این دلایل اثری اخلاقی است و دلیل برآشفتن دوستان از ‌آن نه خود فیلم که موضوعاتی دیگر است.

فیلم جیرانی نقص فرم دارد

محمدتقی فهیم در واکنش به این اظهارات فراستی گفت: گسترش طبقه متوسط شهری امری واضح است اما برای بیان و نقد آن باید فرم صحیح داشته باشیم. معتقدم در سینمای جمهوری اسلامی هم مشروب می‌توان نشان داد و هم زن فاحشه؛ کمااینکه در فیلم زیر نور ماه هم ما زن فاحشه داشتیم، اما مهم کیفیت پرداختن به این سوژه‌هاست.

وی افزود: در فیلم جیرانی به دلیل نقص فرم این اتفاق رخ نمی‌دهد. به عنوان مثال اگر در ملودرام عنصر شر به درستی پرداخت نشود داستان شکل نگرفته‌است؛ از همین زاویه می‌پرسم سعید (با بازی حبیب رضایی) در فیلم جیرانی کیست؟ چه کاره است؟ دغدغه‌اش چیست؟

فهیم تأکید کرد: معتقدم فیلم جیرانی بیش از آنکه فیلمی علیه قشری از شبه‌روشنفکران سیاسی باشد اثری است علیه طبقه اجتماعی خود کارگردان.

مگر بناست یونسکو برای ما ملاک فرهنگ تعیین کند!؟

پس از فراستی و فهیم باردیگر نوبت به حسین علوی رسید. وی با اشاره به تک‌تک موضوعات طرح شده توسط مسعود فراستی و غلامرضا موسوی گفت: درباره این اتهام که می‌گویند معترضان فیلم را ندیده‌اند لااقل درباره خودم می‌گویم که بنده فیلم را دیده‌ام و انتظار دارم به سوالاتم پاسخ بدهید.

وی با اشاره به تحلیل موسوی درباره مخاطبان سینما گفت: براساس فرهنگ دینی ما بافرهنگ‌ترین مردم اهل تقوی هستند و نه آن‌ها که به تعبیر یونسکو به سینما می‌روند. مگر بناست یونسکو برای ما ملاک فرهنگ تعیین کند!؟

علوی در ادامه با اشاره به فیلم جیرانی گفت: اینکه می‌گویند این فیلم در نقد جریان توسعه است برای من جالب است. ما که نه نوکر این دولت بوده‌ایم و نه نوکر هیچ دولت دیگری اما فراموش نمی‌کنیم کارگردان همین فیلم در مقطع انتخابات پای اعلامیه‌های تبلیغاتی نامزدهایی را امضا می‌کرد که اساسا پرچم‌دار جریان توسعه بوده‌اند، حال چگونه فیلمی در نقد این جریان ساخته‌؟ ما با فیلمی مواجهیم که بسیاری از ارزش‌های اسلامی را به ابتذال کشیده‌است.

معترض به رئیس کارگروه فرهنگی دولت هستیم

علوی درباره برخی کنایه‌های فراستی درباره اینکه معترضان دغدغه سینمایی ندارند و به دلیل مشکل با جریان سیاسی خاصی معترض سینما شده‌اند هم گفت: خطاب ما در این اعتراضات چهره‌ای است که رئیس کارگروه فرهنگی دولت است. درست که این فرد وجهه سیاسی هم دارد اما معتقدیم همین فرد امروز برای پیاده کردن منویات غیراسلامی خود در سینما در حال خرج کردن از بیت‌المال است، بنابر این به آن اعتراض می‌کنیم.

وی افزود: این ملت انقلاب کرده و خواهان اسلام و اجرای احکام شریعت نبوی است. آیا این شرع و اخلاق هیچ حدومرزی برای سینما تعیین نکرده‌‌است؟ باید تکلیف خودمان را با اسلام مشخص کنیم. اگر احکام الهی را قبول ندارید صادقانه بگویید.

علوی تصریح کرد: انسان مدرن کسی است که خود جعل حق و باطل می‌کند اما انسان توحیدی فقط به این می‌اندیشد که جاعل‌الحق چه می‌گوید؟ آن‌ها که پای خون شهدا ایستاده‌اند قطعاً اجازه نخواهند داد این تفکر توحیدی توسط هر کسی اعم از همراهان امثال هاشمی، خاتمی و یا احمدی‌نژاد به قهقرا برود.

پس از این صحبت‌ها فراستی به‌عنوان پایان‌بندی گفت: مبارزه فرهنگی مبارزه‌ای طولانی میان آگاهی و عدم آگاهی است. این مبارزه با تهدید و زور به نتیجه نمی‌رسد به همین دلیل است که می‌گویم با وسیله شر هدف خیر محقق نخواهد شد.

[freeman]

یک حقوقدان با اشاره به ایرادات حقوقی فیلم " من مادر هستم" گفت: موضوعی که در این فیلم مورد مناقشه قرار گرفته است بحث افرادی است که می توانند درخواست قصاص را مطرح کنند. علی رامبد در گفتگو با خبرنگارمهر در بررسی حقوقی فیلم "من مادر هستم" اظهار داشت: در ابتدای بحث باید به این نکته توجه داشته باشیم که این ماجرا یک روایت داستانی بوده و در داستان می توان به طور کامل به موازین حقوقی مقید نبود. نویسنده دغدغه های ذهنی خود را در داستان بررسی کرده و آن را در قالب یک سناریو به تصویر می کشد.
وی افزود: با این حال اگر این اتفاقات در یک پرونده واقعی رخ می داد واجد ایرادات قضایی بسیار بود. پرداختن به موضوع شرب خمر، تجاوز به عنف و قصاص در این فیلم حساسیت ایجاد کرده و اگر داستان آن اتفاق محور نبود ایجاد مسئله نمی کرد.
این حقوقدان ادامه داد: حال اگر به این ماجرا به عنوان یک پرونده در جامعه نگاه کنیم مواردی در آن قابل بحث می باشد باید توجه کنیم در این باره قانون مرجع برای مراجعه قانون مجازات اسلامی می باشد. در باب اول کتاب سوم، به موضوع قصاص پرداخته شده و در آن تعاریف و نحوه مشخص شده است.
رامبد با اشاره به ماده 205 قانون مجازات اسلامی خاطر نشان کرد: بر اساس این ماده قانونی کیفیت و تعریف قتل عمد مشخص و برای آن مجازات قصاص در نظر گرفته شده است که اولیای دم با رعایت شرایط می توانند درخواست قصاص کنند. همچنین در ماده 207 این قانون آمده است اگر مسلمانی کشته شود قاتل آن قصاص خواهد شد که اجرا و تقاضای این قصاص تابع شرایط ویژه می باشد.
وی ادامه داد: برای قصاص حتما ولی دم باید درخواست قصاص کند و اگر این درخواست مطرح نشود و بیم تجری متهم در جامعه باشد دادگاه او رابه 3 تا 10 سال حبس محکوم خواهد کرد حال موضوعی که در این فیلم نیز مورد مناقشه قرار گرفته است بحث افرادی است که می توانند درخواست قصاص را مطرح کنند.
این وکیل دادگستری تاکید کرد: بر اساس ماده 261 قانون مجازات اسلامی اولیای دم همان ورثه مقتول می باشند البته دراین ماده قانونی شوهر و زن مستثنی در قصاص و عفو درنظر گرفته شده اند یعنی آنها نمی توانند درخواست قصاص یا عفو را مطرح کنند. بر اساس قانون مدنی شوهر و یا زن ارث بر هستند که استثناء در قانون مجازات اسلامی بر اساس روایات اسلامی می باشد که برای نمونه می توان به کتاب وسایل الشیعه اشاره کرد که درآن به استثناها اشاره شده است.
وی ادامه داد: حال اگر در این فیلم زن تقاضای قصاص می کرد بر خلاف موازین قانونی بود اما دربخش از فیلم برادر مقتول به همسر برادرش وکالت می دهد تا تقاضای قصاص را مطرح کند. کمرنگ بودن این صحنه درفیلم باعث ایجاد این مناقشات شده است البته این صحنه فیلم را از این مخمصه نجات داده و مشکل قانونی برداشته شده است. باید به این نکته توجه داشت که هجمه زیادی از سوی حقوقدانان به این فیلم وارد نشده و حقوقدانان به اینگونه مسائل با صبوری بیشتری نگاه می کنند همچنین از اهالی سینما انتظار می رود درباره مسائلی مانند قصاص و یا تجاوز به عنف که دارای حساسیت بالایی است اطلاعات حقوقی را از کارشناسان بگیرند.
رامبد سپس به موضوع تجاوز به عنف و دفاع مشروع در این فیلم اشاره کرد و گفت: تجاوزبه عنف نیاز به ابزار و شرایط ویژه ای دارد که در آن اکراه باید به طور کامل وجود داشته باشد. در این فیلم وقتی فرد پا در خانه مقتول می گذراد و مشروبات الکلی مصرف می کند به نوعی پای به محلی فاسد گذاشته وانتظار هر اتفاقی را در آنجا می توان متصور شد. موضوع دیگربحث دفاع مشروع است که در قانون ذکر شده فاصله ای بین کنش و واکنش وجود نداشته باشد و درآن فرد عکس العمل آنی از خود بروز دهد.
وی افزود: اما در این فیلم می بینیم که بین ماجرای ادعایی تجاوزبه عنف و قتل فاصله زمانی وجود داشته که این موضوع بحث تجاوز به عنف را رد می کند.
این حقوقدان سپس به بحث ورود دادستانی به این پرونده اشاره کرد و گفت: این فیلم دارای پروانه نمایش و پروانه اکران است یعنی اینکه از فیلترهای ابتدایی گذشته است. درآن به برخی مشکلات موجود در جامعه اشاره شده و به بیننده هشدارمی دهد مراقب باشید دردام این اتفاقات گرفتار نشوید. به نظر می رسد نباید دادستانی وقوه قضاییه را وارد این ماجرا کرد و فضای نقد را درجامعه باز گذاشت.
وی افزود: همچنان معتقدم ایرادات حقوقی به این فیلم وجود دارد اما نباید دراین فضای ملتهب ایجاد شده درباره فیلم و اتفاقات آن تصمیم گیری کرد.