ثابت کنید که قرآن کتاب آسمانی است

[shahab]

نوشته اصلي بوسيله yazid2005

طبق خود قرآن که ادعا میکند اگر توانستید سوره یی همانند قرآن بیاورید ما هم آوردیم.

حال یک سوال از شما میکنم برای ادعا یی که مطرح کردید دو آیه زیر را مقایسه کنید و بگویید کدامیکاز نظر معنا و ادبیات و ... برتر است؟ قضاوت با شما

سوره توبه آیه 123

<B>

سوره توبه آیه 123

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ الْكُفَّارِ وَلِيَجِدُواْ فِيكُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ.

</B>

ای کسانیکه ایمان آورده اید، کافرانی که نزد شمایند را بکشید! تا در شما درشتی و شدت را بیابند. و بدانید که خداوند با پرهیزکاران است

آیه همانند قرآن

<B>

يا ايها العاقلون لا تقتلوا الذین یلونکم من المخالفين وليجدوا فيكم رحمة و الانسانیه واعلموا ان الله مع العادلين.

</B>

ای خردمندان، کسانی از مخالفان که در نزد شمایند را نکشید! تا در شما ترحم و انسانیت را بیابند. و بدانید که خداوند با عدالت پیشگان است!

از نظر ادبیات که از قرآن کپی برداری کرده اید ...
این را هر بیسوادی میتواند بفهمد ...
چند تا کلمه از آیه های دیگر به آن افزودید ...

در ضمن باز هم باید اثبات کنید از نظر دستور زبان عربی
اعتبارش بیش از قرآن است ...
که نشان ندادید ...
ما همچنان منتظریم ...



از نظر معنا نیز
بهتر است به روایات مراجعه کنیم ...
تا ببینیم که علی (ع) به عنوان مجری این قرآن چه کرده ...



گرد آوری و تنظیم این نوشته ها توسط : جناب "اندیشه" ...



امام علی (ع) زندانی سیاسی نداشت !


الطبقات الكبرى - محمد بن سعد - ج 3 - ص 357قالأخبرنا محمد بن عمر قال حدثني عتبة بن جبيرة عن عاصم بن عمر بن قتادة عن محمود بنلبيد قال ما كان عبيد الله يومئذ إلا كهيئة السبع الحرب وجعل يعترض العجم بالسيفحتى حبس يومئذ في السجنفكنت أحسب لوأن عثمان ولي سيقتله لما كنت أراه صنع به كان هو وسعد أشد أصحاب رسول الله صلى اللهعليه وسلم عليه*مربوط به زندانی شدن یکیاز صحابه در زمان عثمان
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
الطبقات الكبرى - محمد بنسعد - ج 5 - ص 16أخبرنا محمد بن عمر قال حدثني موسى بن يعقوب عنأبي وجزة عن أبيه قال رأيت عبيد الله يومئذ وإنه ليناصي عثمان وإن عثمان ليقولقاتلك الله قتلت رجلا يصلي وصبية صغيرة وآخر من ذمة رسول الله صلى الله عليه وسلمما في الحق تركك قال فعجبت لعثمان حين ولي كيف تركه ولكن عرفت أن عمرو بن العاص كاندخل في ذلك فلفته عن رأيه أخبرنا محمد بن عمر قال حدثني عبد الله بن جعفر عن بن أبيعون عن عمران بن مناح قال جعل سعد بن أبي وقاص يناصي عبيد الله بن عمر حين قتلالهرمزان وابنة أبي لؤلؤة وجعل سعد يقول وهو يناصيه لا أسد إلا أنت تنهت واحداوغالت أسود الأرض عنك الغوائل والشعر لكلاب بن علاط أخي الحجاج بن علاط فقال عبيدالله تعلم أني لحم ما لا تسيغه فكل من خشاش الأرض ما كنت آكلا فجاء عمرو بن العاصفلم يزل يكلم عبيد الله ويرفق به حتى أخذ سيفه منهوحبس في السجنحتى أطلقه عثمان حين ولي أخبرنا محمد بنعمر قال حدثنا عتبة بن جبيرة عن عاصم بن عمر بن قتادة عن محمود بن لبيد قال ما كانعبيد الله يومئذ إلا كهيئة السبع الحرب يعترض العجم بالسيف حتى حبس في السجن فكنتأحسب أن عثمان إن ولي سيقتله لما كنت أراه صنع به كان هو وسعد أشد أصحاب رسول اللهصلى الله عليه وسلم عليه*باز مربوط به زندانی شدن یکیدیگر از صحابه در زندان
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
الطبقات الكبرى - محمد بن سعد - ج 5 - ص 127قال أخبرنا محمد بن عمرقال حدثني أسلم أبو أمية مولى بني مخزوم وكان ثقة قال صنعت ابنة سعيد بن المسيبطعاما كثيرا حين حبسفبعثت إليه فلما جاء الطعام دعاني سعيد فقالاذهب إلى ابنتي فقل لها لا تعودي لمثل هذا أبدا فهذه حاجة هشام بن إسماعيل يريد أنيذهب مالي فأحتاج إلى ما في أيديهم وأنا لا أدري ما أحبس فانظري إلى القوت الذي كنتآكل في بيتي فابعثي إلي به فكانت تبعث إليه بذلك وكان يصوم الدهر
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
فتوح البلدان - البلاذري - ج 2 - ص 425 - 426وبنى عتبة دار الامارة دون المسجد ، في الرحبة التي يقاللها اليوم رحبة بنى هاشم . وكانت تسمي الدهناء . وفيهاالسجنوالديوان .فكانوا إذا غزوا نزعوا ذلك القصب وحزموه ووضعوهحتى يرجعوا من الغزو . فإذا رجعوا أعادوا بناءه . فلم تزل الحال كذلك*مربوط به تصرف بصره پیش از به خلافترسیدن امام علی علیه السلام و آشنا شدن با زندان و مجازات زندان
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
تاريخ الطبري - الطبري - ج 4 - ص 176 - 177قال حدثناغسان بن مضر عن سعيد بن زيد قال خرج قريب وزحاف وزياد بالكوفة وسمرة بالبصرة فخرجناليلا فنزلنا بنى يشكر وهم سبعون رجلا وذلك في رمضان فأتوا بنى ضبيعة وهم سبعون رجلافمروا بشيخ منهم يقال له حكاك فقال حين رآهم مرحبا بأبي الشعثاء فرآه ابن حصنفقتلوه وتفرقوا في مساجد الأزد وأتت فرقة منهم رحبة بنى على وفرقة مسجد المعادلفخرج عليهم سيف ابن وهب في أصحاب له فقتل من أتاه وخرج على قريب وزحاف شباب من بنىعلى وشباب من بنى راسب فرموهم بالنبل قال قريب هل في القوم عبد الله بن أوس الطاحيوكان يناضله قيل نعم قال فهلم إلى البراز فقتله عبد الله وجاء برأسه وأقبل زياد منالكوفة فجعل يؤنبه ثم قال يا معشر طاحية لولا أنكم أصبتم في القوم لنفيتكمإلى السجنقال وكان قريب من إياد وزحاف منطيئ وكانا ابني خالة وكانا أول من خرج بعد أهل النهر قال غسان سمعت سعيدا يقول إنأبا بلال قال قريب لا قربه الله وأيم الله لان أقع من السماء أحب إلى من أن أصنع ماصنع يعنى الاستعراض * حدثني عمر قال حدثنا زهير قال حدثني وهب قال حدثني أبي أنزيادا اشتد في أمر الحرورية بعد قريب وزحاف فقتلهم وأمر سمرة
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

الكامل في التاريخ - ابن الأثير - ج 3 - ص 178 - 179وقيل الذي قتله كنانة بن بشر التجيبي وكان عثمان رأى النبيتلك الليلة يقول له إنك تفطر الليلة عندنا فلما قتل سقط من دمه على قوله تعالى ( فسيكفيكهم الله ) . ودخل غلمة لعثمان مع القوم لينصروه وكان عثمان قد أعتق من كفيده منهم فلما ضربه سودان ضرب بعض الغلمان رقبة سودان فقتله ووثب قتيرة على الغلامفقتله وانتهبوا ما في البيت وخرجوا ثم أغلقوه على ثلاثة قتلي فلما خرجوا وثب غلاملعثمان على قتيرة فقتله وثار القوم فأخذوا ما وجدوا حتى أخذوا ما على النساء وأخذكلثوم التجيبي ملاءة من على نائلة فضربه غلام لعثمان فقتله وتنادوا أدركوا بيتالمال ولا تسبقوا إليه فسمع أصحاب بيت المال كلامهم وليس فيه إلا غرارتان فقالواالنجاة فإن القوم إنما يحاولون الدنيا فهربوا وأتوا بيت المال فانتهبوه وماج الناس . وقيل إنهم ندموا على قتله وأما عمرو بن الحمق فوثب على صدره وبه رمق فطعنه تسعطعنات قال فأما ثلاث منها فإني طعنتهن إياه لله تعالى وأما ست فلما كان في صدريعليه وأرادوا قطع رأسه فوقعت نائلة عليه وأم البنين فصحن وضربن الوجوه فقال ابنعديس اتركوه وأقبل عمير بن ضابيء فوثب عليه فكسر ضلعا من أضلاعه وقالسجنت أبي حتى مات في السجن .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
الكامل في التاريخ - ابن الأثير - ج 3 - ص 183فاستعدوا عليه عثمان فعزره وحبسه فما زال في السجن حتىماتفيه وقال في الفتك معتذرا إلى أصحابه : ( هممت ولم أفعل وكدتوليتني * تركت على عثمان تبكي حلائله ) ( وقائلة قد مات في السجن ضابئ * ألا منلخصم لم يجد من يحاوله ) فلذلك صار ابنه عمير سبئيا قال وأما كميل بن زياد وعمير بنضابئ فإنهما سارا إلى المدينة لقتل عثمان فأما عمير فإنه نكل عنه وأما كميل فإنهجسر وثاوره فوجأ عثمان وجهه فوقع على استه فقال أوجعتني يا أمير المؤمنين قال أولستبفاتك قال لا والله فقال عثمان فاستقد مني فقال عثمان ودونك فعفا عنه وبقيا إلىأيام الحجاج فقتلهما وسيرد ذكر ذلك إن شاء الله تعالى .
تاريخ الإسلام - الذهبي - ج 3 - ص 321ولما نزع عثمان عمرا عن مصر غضب وحقد على عثمان ، فوجه عبدالرحمن بن سعد فأمره أن يمضي إلى أفريقية ، وندب الناس معه إلى إفريقية ، فخرجإليها في عشرة آلاف ، وصالح ابن سعد أهل إفريقية على ألفي ألف دينار وخمسمائة دينار . وبعث ملك الروم من قسطنطينية أن يؤخذ من أهل إفريقية ثلاثمائة قنطار ذهبا ، كماأخذ منهم عبد الله بن سعد ، فقالوا : ما عندنا مال نعطيه ، وما كان بأيدينا فقدافتدينا به ، فأما الملك فإنه سيدنا فليأخذ ما كان له عندنا من جائزة كما كنا نعطيهكل عام ، فلما رأى ذلك منهم الرسول أمر بحبسهم ،فبعثوا إلى قوم من أصحابهم فقدموا عليهم فكسروا السجن وخرجوا .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
البداية والنهاية - ابن كثير - ج 7 - ص 213وذكر الواقدي أن عمير بن ضابينزا على سريره وهو موضوع للصلاة عليه فكسر ضلعا من أضلاعه وقال : أحبست ضابيا حتىمات في السجن .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
البداية والنهاية - ابن كثير - ج 7 - ص 212 - 213كانت مدة حصار عثمان رضي الله عنه في داره أربعينيوما على المشهور ، وقيل كانت بضعا وأربعين يوما . وقال الشعبي : كانت ثنتين وعشرينليلة . ثم كان قتله رضي الله عنه في يوم الجمعة بلا خلاف . قال سيف بن عمر عنمشايخه : في آخر ساعة منها ، ونص عليه مصعب بن الزبير وآخرون . وقال آخرون ضحوةنهارها ، وهذا أشبه ، وكان ذلك لثماني عشرة ليلة خلت من ذي الحجة على المشهور ،وقيل في أيام التشريق ، رواه ابن جرير : حدثني أحمد بن زهير ثنا أبو خيثمة ثنا وهببن جرير ( 1 ) سمعت يونس عن يزيد عن الزهري . قال : قتل عثمان فزعم بعض الناس أنهقتل في أيام التشريق ، وقال بعضهم قتل يوم الجمعة لثلاث ( 2 ) خلت من ذي الحجة . وقيل قتل يوم النحر ، حكاه ابن عساكر ويستشهد له بقول الشاعر : ضحوا بأشمط عنوانالسجود به * يقطع الليل تسبيحا وقرآنا قال : والأول هو الأشهر ، وقيل إنه قتل يومالجمعة لثماني عشرة خلت من ذي الحجة سنة خمس وثلاثين على الصحيح المشهور ، وقيل سنةست وثلاثين ، قال مصعب بن الزبير وطائفة : وهو غريب . فكانت خلافته ثنتي عشرة سنةإلا اثني عشر يوما ( 3 ) ، لأنه بويع له في مستهل المحرم سنة أربع وعشرين . فأماعمره رضي الله عنه فإنه جاوز ثنتين وثمانين سنة ، وقال صالح بن كيسان : توفي عنثنتين وثمانين سنة وأشهر ، وقيل : أربع وثمانون سنة ، وقال قتادة : توفي عن ثمانوثمانين أو تسعين سنة . وفي رواية عنه توفي عن ست وثمانين سنة . وعن هشام بن الكلبي : توفي عن خمس وسبعين سنة ، وهذا غريب جدا ، وأغرب منه ما رواه سيف بن عمر عنمشايخه ، وهم محمد وطلحة وأبو عثمان وأبو حارثة أنهم قالوا : قتل عثمان رضي اللهعنه عن ثلاث وستين سنة . وأما موضع قبره فلا خلاف أنه دفن بحش كوكب - شرقي البقيع - وقد بني عليه زمان بني أمية قبة عظيمة وهي باقية إلى اليوم . قال الامام مالك رضيالله عنه : بلغني أن عثمان رضي الله عنه كان يمر بمكان قبره من حش كوكب فيقول : إنهسيدفن ههنا رجل صالح . وقد ذكر ابن جرير أن عثمان رضي الله عنه بقي بعد أن قتلثلاثة أيام لا يدفن . قلت : وكأنه اشتغل الناس عنه بمبايعة علي رضي الله عنه حتىتمت ، وقيل إنه مكث ليلتين ، وقيل بل دفن من ليلته ، ثم كان دفنه ما بين المغربوالعشاء خيفة من الخوارج ، وقيل بل استؤذن في ذلك بعض رؤسائهم . فخرجوا به في نفر ( 1 ) قليل من الصحابة ، فيهم حكيم بن حزام ، وحويطب بن عبد العزى ، وأبو الجهم بنحذيفة ، ونيار بن مكرم الأسلمي ، وجبير بن مطعم ، وزيد بن ثابت ، وكعب بن مالك ،وطلحة والزبير ، وعلي بن أبي طالب وجماعة من أصحابه ونسائه ، منهن امرأتاه نائلةوأم البنين بنت عتبة بن حصين ، وصبيان . وهذا مجموع من كلام الواقدي وسيف بن عمرالتميمي - وجماعة من خدمه حملوه على باب بعد ما غسلوه وكفنوه . وزعم بعضهم أنه لميغسل ولم يكفن ، والصحيح الأول . وصلى عليه الزبير بن العوام ، وقيل حكيم بن حزام ،وقيل مروان بن الحكم ، وقيل المسور بن مخرمة وقد عارضه بعض الخوارج وأرادوا رجمه ،وإلقاءه عن سريره ، وعزموا على أن يدفن بمقبرة اليهود بدير سلع ، حتى بعث علي رضيالله عنه إليهم من نهاهم عن ذلك وحمل جنازته حكيم بن حزام ، وقيل مروان بن الحكم ،وقيل المسور بن مخرمة ، وأبو جهم بن حذيفة ونيار بن مكرم ، وذكر الواقدي أنه لماوضع ليصلى عليه - عند مصلى الجنائز - أراد بعض الأنصار أن يمنعهم من ذلك ، فقال أبوجهم بن حذيفة : ادفنوه فقد صلى الله عليه وملائكته ثم قالوا : لا يدفن في البقيعولكن ادفنوه وراء الحائط ، فدفنوه شرقي البقيع تحت نخلات هناك . وذكر الواقدي أن عمير بن ضابي نزا على سريره وهو موضوع للصلاة عليه فكسرضلعا من أضلاعه وقال : أحبست ضابيا حتى مات في السجن .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


*واژه حبس:به معنی زندانی کردن*واژه سجن:به معنی زنداناین روایتها همگی مربوط به دوره ای بسیار پیشتر از به خلافت رسیدن امامعلی علیه السلام است و نشانگر انستکه نه تنها زندان وجود داشته بلکه افراد تا بعدلیل مخالفت با خلیفه تا گاه مرگ نیز در زندان بوده اند!
خلاصه مطلب آنکه میبینید کههم زندان وجود داشته و هم زندانی شدن امری عادی بوده!
اما یک نفر را نمیتوان یافت که در زمان خلافت علی علیهالسلام کسی به صرف مخالفت و انتقاد و حتی فحاشی به زندان رفتهباشد!






لیست مخالفان علی ابن ابیطالب در دوران خلافت
که نقد متعقلانه شانناسزا گویی بود
بشرح زیر است:

أنس بن مالك ،زيد بنأرقم ،الأشعث بن قيس الكندي (هماندشنام گوی مشهور)جرير بن عبد اللهالبجلي يبغضانه ،قام الأشعث إلىعلي عليه السلام ، فقال : إن الناس يزعمون أن رسول الله صلى الله عليه وآله عهدإليك عهدا لم يعهده إلى غيرك ، فقال : إنه عهد إلى ما في قراب سيفي ، لم يعهد إلىغير ذلك . فقال الأشعث : هذه إن قلتها فهي عليك لا لك ، دعها ترحلعنكأبو مسعود الأنصاريكعب الأحبارعمران بن الحصينسمرة بن جندبعبد الله بن الزبيرويلعن يسب علي بن أبي طالب عليهالسلام . المغيرة بنشعبةالوليد بن عقبة بن أبي معيطكان يبغض عليا ويشتمه ،يزيد بنحجية التيمي ، من بنى تيم بن ثعلبة بن بكر بن وائل ،عبد الله بن عبد الرحمن بن مسعود بن أوس بن إدريس بن معتبالثقفيالقعقاع بن شورالنجاشي الشاعر من بنى الحارث بنكعب ، كان شاعر أهل العراق بصفين ،طارق بن عبد الله بن كعب النهدي ،حنظلة الكاتب ،جرير بن عبدالله البجليوائل بن حجر الحضرمي،مطرف بن عبد الله ابن الشخير ،والعلاء بن زياد ،وعبد الله بن شفيق .الحسن بن أبي الحسن البصري أبوسعيد ،نام تعدادی ازفقهایکوفه(پایتخت خلافت) که علنا با علی علیه السلام مخالفت میکردند و ناسزا و دشنام بهایشان روا میداشتند و هیچ کاری به انها نداشت انهم در زمان خلافت ایشان!! بشرح زیراست:مرة الهمداني. الأسود بن يزيد ومسروق بن الأجدع،أبو وائل شقيق بن سلمة ، كانعثمانيا يقع في علي عليه السلام ،أبو بردة بن أبي موسى الأشعري ،عبد الله بن عكيم عثمانيا ،قيس بن أبي حازمسعيدبن المسيبالزهريزيد بن ثابتعمرو بن ثابتالمكحولمنبع:شرح نهج البلاغة - ابن أبي الحديد - ج 4 - ص 74 - 113.................................................. ..


از این لیست که همگی از دشنام دهندگان
و ناسزاگویانبه علی علیه السلام هستند
حتی یک نفر را نمیتوان نام برد که
بدست ایشان کشته شدهیا حتی آزار دیده باشد!






بخوانیم از برخورد امام علی (ع)
با دشمنان و مخالفانش اززبان اهل تسنن:




أن عليا خرج ذات يوم يخطب ، فإنه لفي خطبته إذ حكمت المحكمة في جوانبالمسجد . فقال علي : الله أكبر ! كلمة حق يراد بها باطل ! إن سكتوا عممناهم ، وإنتكلموا حججناهم ، وإن خرجوا علينا قاتلناهم.روزی علی علیه اسلام برای سخنرانی خارج شد پس در هنکامسخنرانی در مسجد از اطرف مسجد عده ای فریاد لاحکم الا لله سردادند.علی علیه اسلام فرمودند:سخن راستیاست که برای ناراستی فریاد زده میشود.اگر سکوت پیشه کنند کاری با انها نخواهیمداشت؛اکر سخن بگویند تنها با آنها با سخن و محاججه سخن خواهیم گفت و اگر تیغ برکشندوخارج شوند با آنها نبرد خواهیم کرد!دقت کنید: انتقاد پذیری و پاسخگویی در این روایت دقیقا روشناست!منابع:تاريخ الطبري : 5 / 72 ،الكامل في التاريخ : 2 / 398 ،أنساب الأشراف بلاذری: 3 / 135 " .بينا أنا في الجمعة وعلي ( رضي الله عنه ) على المنبر ، إذ قام رجل فقال : لا حكم إلا لله . ثم قام آخر فقال : لا حكم إلالله ، ثم قاموا من نواحي المسجد ، فأشار إليهم علي ( رضي الله عنه ) بيده : اجلسوا، نعم لا حكم إلا لله ، كلمة يبتغى بها باطل ، حكم الله ننظر فيكم ، ألا إن لكمعندي ثلاث خصال : ما كنتم معنا لا نمنعكم مساجد الله أن تذكروا فيها اسم الله ، ولانمنعكم فيئا ما كانت أيديكم مع أيدينا ، ولا نقاتلكم حتى تقاتلوا . ثم أخذ في خطبته .باز این روایت دارای همانمضمون روایت پیشین و در جایی دیگر همین روش یعنی محاججه ئ استدلال را دربارهمخالفان روشن مینکند!منابع:السننالكبرى : 8 / 319 / 16763 ،تاريخالطبري : 5 / 73 عن كثير بن بهز الحضرمي ، الكامل في التاريخ : 2 / 398 ،البداية والنهاية : 7 / 285 . جاء رجل لرجل من الخوارج إلى علي ، فقال : يا أميرالمؤمنين ، إني وجدت هذا يسبك ، قال : فسبه كما سبني . قال : ويتوعدك ؟ فقال : لاأقتل من لم يقتلني ، قال علي : لهم علينا ثلاث : أن لا نمنعهم المساجد أن يذكرواالله فيها ، وأن لا نمنعهم الفيء ما دامت أيديهم مع أيدينا ، وأن لا نقاتلهم حتىيقاتلونا .مردی خدمت امام علیعلیه اسلام امد....... و گفت ای امیر المزمنین من این مرد را دیدم که برای تو خط ونشان میکشید و تهدید میکرد.امام فرمودند نمیکشم کسی را تا به کشتن من اقدامنکند.اینها بر گردن ما سه حقدارند:1- مانع حضور انان در مشجد نمیشویم تا بتوانند خدای را یاد کنند؛از بیت المالحقشان را دریغ نمیکنیم مادام که دست بیعت با ما داده اند(حتد با وجود تهدید)،باآنها نیز نخواهیم جنگید تا با ما نجنگند.منابع:الأموال : 245 / 567 ،كنز العمال : 11 / 300 / 31569 .جاء رجل برجال إلىعلي فقال : إني رأيت هؤلاء يتوعدونك ، ففروا وأخذت هذا ، قال : أفأقتل من لم يقتلني؟ قال : إنه سبك ! قال : سبه أو دع.و باز همان روایت و در جایی دیگر با همان مضمون از اینمنابع:المصنف لابن أبي شيبة : 8 / 614 / 147 ،كنز العمال : 11 / 319 / 31616 . أولمن علم قتال أهل القبلة علي بن أبي طالب ، ولم يكن يقتل أسيرا ، ولا يتبع منهزما ،ولا يجهز على جريح .در تاریخیعقوبی داریم که نخستین کسی که از اهل قبله جهاد آغازنمود علی ابن ابیطالب علیهاسلام بود،وی هیچ گاه اسیری را نکشت؛و هیچ فراری را تعقیب ننمود و بر هیچ زخمی رانکشت.منبع: تاريخ اليعقوبي : 2 / 383 .في ذكر حوادثوقعة صفين كان منادي علي يخرج كل يوم وينادي : أيها الناس ، لا تجهزن على جريح ،ولا تتبعن موليا ، ولا تسلبن قتيلا ، ومن ألقى سلاحه فهو آمن .در جنگ صفین در آغاز روزیک منادی(خبر دهنده) از لشکر علی ابن ابیطالب علیه السلام بیرون می آمد و بانگ برمیداشت که ای لشکریان هیچ زخمی را نکشید و هیچ فراری و غلامی را تعقییب نکنید و ازهیچ کشته ای غنیمت برندارید و هر کس سلاح انداخت در اماناست!منابع:العقدالفريد : 3 / 333 ،والغيبةللنعماني : 231 / 15 وتفسيرالقمي : 2 / 321 .الكافي : 5 / 33 / 3 و ح 5 وص 12 / 2 وتهذيبالأحكام : 6 / 155 / 274 وص 156 / 276 وص 137 / 230 والخصال : 276 / 18 والأمالي للمفيد : 59 / 3 والجمل : 341 و 342 و 403ودعائم الإسلام : 1 / 394وتحف العقول : 290والمناقب لابن شهر آشوب : 1 / 274 وشرح الأخبار : 1 / 388 / 330 وص 395 / 334 والاختصاص : 95والمستدرك على الصحيحين : 2 / 168 / 2661 وتذكرة الخواص : 72وكنز العمال : 4 / 478 / 11424وج 11 / 335 / 31675 . المستدركعلى الصحيحين : 2 / 167 / 2660 والسنن الكبرى : 8 / 315 / 16753 وتحف العقول : 480 . لما كان في ولاية عمر أتي بامرأة حامل ، فسألها عمر فاعترفت بالفجور ،فأمر بها عمر أن ترجم . فلقيها علي بن أبي طالب ( عليه السلام ) فقال : ما بال هذه؟ فقالوا : أمر بها عمر أن ترجم . فردها علي ( عليه السلام ) فقال : أمرت بها أنترجم ؟ فقال : نعم ، اعترفت عندي بالفجور . فقال علي ( عليه السلام ) : هذا سلطانكعليها ، فما سلطانك على ما في بطنها ؟ ! قال : ما علمت أنها حبلى . قال أميرالمؤمنين ( عليه السلام ) : إن لم تعلم فاستبر رحمها . ثم قال ( عليه السلام ) : فلعلك انتهرتها أو أخفتها ! قال : قد كان ذلك . فقال ( عليه السلام ) : أوما سمعترسول الله ( صلى الله عليه وآله ) يقول : " لا حد على معترف بعد بلاء " ؛ إنه منقيدت أو حبست أو تهددت فلا إقرار له . قال : فخلى عمر سبيلها ، ثم قال : عجزتالنساء أن تلد مثل علي بن أبي طالب ! لولا علي لهلك عمر .مضمون داستان اینکه عمراز زنی به زور درباره زنای محصنه اعتراف گرفته بود.امام زن را برگرداند و حکم رااجرا نکرد انگاه که عمر دلیل را جویا شد امام فرمودند این اعتراف از ترس تو بودهاست و قابل پذیرش نیست!و تو او را ترسانده ای پس قابل پذیرشنیست!منابع:مسند زيد : 335 ؛المناقب خوارزمي : 80 / 65 ،فرائد السمطين : 1 / 350 / 276 ،ذخائر العقبى : 146 .







خوب ... تا اینجا دیدیم که از نظر معنا نیز
رفتار امام علی متعالی تر از حاکمان در هزاره سوم است

اما قرآن توصیه کرده که با کافرانی که نزد مسلمانان
هستند ، برخورد شدید کنند
آنزمان هم کافران چنانچه در روایات میخوانیم
بی آزار نبودند
یعنی اگر توصیه قرآن نبود شاید هیچ مسلمانی را
زنده نمیگذاشتند

یک مثال میتوان زد
چند عضو القاعده که هیچ کار خلافی هم تا بحال انجام نداده اند
آیا میتواند در یک کشور غربی آزادانه بگردند ؟
اینجا توصیه شما نمیتواند در مورد کافران باشد
فقط در مورد همان مخالفان است که خود قرآن هم همین توصیه را
در 1400 سال پیش کرده و امام علی هم به بهترین نحو آنرا اجرا کرده
ولی در مورد کافران که دشمن بودنشان اثبات شده
دیگر مدارا کردن کار عاقلان نیست
شما هم نمیتوانید بگویید تا این اعضای القاعده کاری نکردند
اصل بر برائت است و بگذارید آزاد باشند

زمانی که گروهی دشمن قسم خورده یک کشورند
برخورد با آنها طبیعی است

[اندیشه]

نوشته اصلي بوسيله yazid2005

این هم یک سوره دیگر
نوشته غیث ابن سعید العیادی (قبل از محمد زندگی میکرده است)

جناب یزید 2005!
مهرورزیده پیش از کپی-پیست هر مطلب خنده آوری کمی رنج تحقیق و پژوهش را برخود
هموار کنید!

اولا نام این شاعر غیث ابن سعید العیادی نیست!
نام صحیحش "قس بن ساعده الایادی" است.پس شما نخست یادبگیرید هنداونه را با کدام "ه"
مینویسند سپس "مویز" بشوید.

ثانیا این شاعر ِ موحد,هم هم عصر پیامبر گرامی اسلام میزیسته است و نه پیش از آن.

ثالثا,وی از معدود شاعران موحد ابراهیمی در دوران عرب جاهلی بوده است که ظهور پیامبر
گرامی اسلام را پیش از بعثتش پیش بینی کرده است.


رابعا,این نوشته های نقل شده توسط شما بعنوان هم آوردی و مقابله با قرآن نبوده است.
چنانکه نه خود وی و نه هیچ کتابی چنین ادعایی نکرده است.

خامسا,برخی از ابیات این شعر نیز شامل برخی آیات قرآنی است که ابن کثیر نیز آنها را در
شمار شعر اصلی نمیداند.

سادسا,در تاریخ میخوانیم که پیامبر برای وی آمرزش میطلبد و ....(داستانی مفصل است در
تاریخ,زمان آموزش تاریخ به شما را ندارم!!)


منابع:
البدایه و النهایه ابن کثر-ج2-ص289-291
امتاع الاسماع-مقریزی-ج9-ص68
السیره النبویه-ابن کثیر-ج1-ص141-145
سیره حلبیه-ج1-ص318-320
الاصابه-ابن حجر-ج5-ص414


پس از خواندن این منابع,بفرمایید تا دیگر منابع و متونی را که از این شاعر درباره پیامبری
حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و حتی ائمه ی معصومین علیهم السلام آمده
است را نشان داده و باردیگر افشا و افشا گرایان گرامی رسوا کنیم!

[اندیشه]

هر چند جناب یزید 2005 تلاش بسیاری را در کپی-پیست آیات به اصطلاح هم آوردانه قرآن
فرموده بودند اما بیگمان بر پایه ی ضرب المثل"آهل مکه اعرف بدواهیها" , بد نیست نظر
کارشناسان ادب ِ عرب که البته انگ ِ مسلمانی با هیج سریشی به آنها نمیچسبد را درباره
قرآن و بلاغت و اعجاز آن ببینیم:

ابوالعلاء معری که اتفاق متهم است(ولی خودش در هیچ کجا ادعا نکرده) کتابی در رویارویی با
قرآن نوشته است و عرب تا کنون در ادب و بلاغت کسی را همسنگش بخود ندیده است و از فیلسوفان دین گریز عرب نیز بوده است درباره ی
قرآن میگوید:
" وأجمع ملحد ومهتد أن هذا الكتاب الذي جاء به محمد كتاب بهر بالإعجاز ، ولقى عدوه بالإرجاز ، ما حذى على مثال ، ولا أشبه غريب الأمثال ، . . . ما هو من القصيد الموزون ، ولا الرجز ، ولا شاكل خطابة العرب ولا سجع الكهنة ، وجاء كالشمس ، لو فهمه الهضب لتصدع ، وأن الآية منه أو بعض الآية لتعرض في أفصح كلم يقدر عليه المخلوقون ، فتكون فيه كالشهاب المتلألئ في جنح غسق ، والزهرة البادية في جدوب "

ترجمه:

"همه,چه ملحد و چه هدایت شده,اتفاق نظر دارند که کتابی که محمد آورده است از نظر اعجاز مبهوت
کننده,و بی مانند و نظیر و ....,نه شبیه قصیده است و نه شبیه رجز و نه مانند سخنرانی و خطابه
و نه کلامی مسجع,و مانند خورشیدی بود آمد,که اگر هوشمندی انرا دریابد سرش متصدع میشود,
و یک آیه از آن یا پاره ای از یک آیه ی آن اگر با گفته های قصیحترین آفریدگان سنجیده شود؛چون
شهابی است درخشان در تاریکی و ظلمت عمیق و گلی شکفته در دل بیابانی بی آب و علف است."


دوم: ولید ابن مغیره مخزومی است که در میان عرب جاهلی به کیاست و زیرکی و تدبیر شناخته
شده بوده و بهمن دلیل به "ریحانه ی قریش" لقب گرفته است و از مشرکین بود.
وی بخشی از آیات سوره ی غافر
را میشنود و سپس نزد قومش رفته و میگوید:

والله لقد سمعت من محمد آنفا كلاما ما هو من كلام الإنس ، وإن له لحلاوة ، وإن عليه لطلاوة ، وان أعلاه لمثمر ، وإن أسفله لمغدق ، وإنه ليعلو وما يعلى عليه ".


ترجمه:

کلامی را از محمد شنیدم که کلام آدمی نیست, شیرینی و تازگی شگرفی در آن است,آغازش ثمر بخش
و پایانش پر برکت است,بیگمان این کلام برترین سخن خواهد بود وسخنی بر آن برتری نخواهد
یافت.

منابع:
رسالة الغفران ، ص 263 .
مجمع البيان ، ج 10 ، سورة المدثر
مقاتل بن سلیمان
قرطبی
البیان-خوئی

[yazid2005]

نوشته اصلي بوسيله اندیشه

هر چند جناب یزید 2005 تلاش بسیاری را در کپی-پیست آیات به اصطلاح هم آوردانه قرآن
فرموده بودند اما بیگمان بر پایه ی ضرب المثل"آهل مکه اعرف بدواهیها" , بد نیست نظر
کارشناسان ادب ِ عرب که البته انگ ِ مسلمانی با هیج سریشی به آنها نمیچسبد را درباره
قرآن و بلاغت و اعجاز آن ببینیم:

ابوالعلاء معری که اتفاق متهم است(ولی خودش در هیچ کجا ادعا نکرده) کتابی در رویارویی با
قرآن نوشته است و عرب تا کنون در ادب و بلاغت کسی را همسنگش بخود ندیده است و از فیلسوفان دین گریز عرب نیز بوده است درباره ی
قرآن میگوید:
"همه,چه ملحد و چه هدایت شده,اتفاق نظر دارند که کتابی که محمد آورده است از نظر اعجاز مبهوت
کننده,و بی مانند و نظیر و ....,نه شبیه قصیده است و نه شبیه رجز و نه مانند سخنرانی و خطابه
و نه کلامی مسجع,و مانند خورشیدی بود آمد,که اگر هوشمندی انرا دریابد سرش متصدع میشود,
و یک آیه از آن یا پاره ای از یک آیه ی آن اگر با گفته های قصیحترین آفریدگان سنجیده شود؛چون
شهابی است درخشان در تاریکی و ظلمت عمیق و گلی شکفته در دل بیابانی بی آب و علف است."


دوم: ولید ابن مغیره مخزومی است که در میان عرب جاهلی به کیاست و زیرکی و تدبیر شناخته
شده بوده و بهمن دلیل به "ریحانه ی قریش" لقب گرفته است و از مشرکین بود.
وی بخشی از آیات سوره ی غافر
را میشنود و سپس نزد قومش رفته و میگوید:
کلامی را از محمد شنیدم که کلام آدمی نیست, شیرینی و تازگی شگرفی در آن است,آغازش ثمر بخش
و پایانش پر برکت است,بیگمان این کلام برترین سخن خواهد بود وسخنی بر آن برتری نخواهد
یافت.

دوست گرامی در صفحه 80 همین تالار برای این ادعای دروغ دلایلی از قران گذاشتم و ثابت کردم که همه اینها اباطیلی بیش نیست.حالا شخصی مثلا کافری از ترس جانش یا مالش چنین چیزی درباره آیات گفته دلیل نمیشود که اعجاز باشد یا آسمانی ووووووو.
سوال من اینست که آیا قران برای شما سند نیست؟آیا دوست دارید که به این روایات دروغ استناد کنید؟
در آیه زیر قران آشکار برای ما روشن میسازد که آیاتی را که محمد برای کافران میخواند آنها هم به اراجیف بودنش پی میبردند و او را دیوانه خطاب میکردند و شما نقل قول دروغ میاورید که:

"همه,چه ملحد و چه هدایت شده,اتفاق نظر دارند که کتابی که محمد آورده است از نظر اعجاز مبهوت
کننده,و بی مانند و نظیر و ....,

گاهی افرادی مدعی میشوند که زیبایی قرآن آنقدر زیاد بوده است که حتی اعراب کافر نیز شیفته قرآن میشدند، اما این سخنان زیاد از نگر تاریخی درست به نظر نمیرسند، مثلاً به آیه زیر توجه کنید:

سوره قلم، آیات 51 و 52
وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ؛وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ.
نزديك است كافران هنگامي كه آيات قرآن را مي‏شنوند تو را با چشمان خود هلاك كنند و مي‏گويند او ديوانه است!؛در حالي كه اين (قرآن) جز مايه بيداري براي جهانيان نيست.

این آیه به صراحت میگوید که مشرکان پس از شنیدن قرآن فکر میکردند محمد دیوانه است و او را دیوانه خطاب میکردند، و این نشان میدهد كه شیفته آن نمي شدند،

[yazid2005]

نوشته اصلي بوسيله اندیشه

جناب یزید 2005!
مهرورزیده پیش از کپی-پیست هر مطلب خنده آوری کمی رنج تحقیق و پژوهش را برخود
هموار کنید!

اولا نام این شاعر غیث ابن سعید العیادی نیست!
نام صحیحش "قس بن ساعده الایادی" است.پس شما نخست یادبگیرید هنداونه را با کدام .
رابعا,این نوشته های نقل شده توسط شما بعنوان هم آوردی و مقابله با قرآن نبوده است.
چنانکه نه خود وی و نه هیچ کتابی چنین ادعایی نکرده است.

!

مهم نیست اسم شاعر درست است یا غلط بحث بر سر اینست که چه چیزی باعث میشود که نوشته این شاعر همانند و حتی بهتر از قران نباشد.
منبع آنرا برایتان میگذارم http://answering-islam.org.uk/Quran/Miracle/quss.html

برای نمونه در زیر چند آیه مینویسم بدون نگاه کردن به قران لطف کنید بگویید که ایا این آیات قرانی هسند یا خیر؟
اگر هستند چرا؟اگر خیر چرا؟ فرض کنید کسی این آیات را یرای شما میخواند میخواهم بدانم چه چیز آن شما را مجذوب میکند که فکر میکنید از نظر اعجاز مبهوت کننده,و بی مانند و نظیر و ....,نه شبیه قصیده است و نه شبیه رجز و نه مانند سخنرانی و خطابه و نه کلامی مسجع,و مانند خورشیدی بود آمد,که اگر هوشمندی انرا دریابد سرش متصدع میشود,و یک آیه از آن یا پاره ای از یک آیه ی آن اگر با گفته های قصیحترین آفریدگان سنجیده شود؛چون شهابی است درخشان در تاریکی و ظلمت عمیق و گلی شکفته در دل بیابانی بی آب و علف است
آیه 1
و مرد و زن دزد را به سزاى آنچه كرده‏اند دستشان را به عنوان كيفرى از جانب خداببريد و خداوند توانا و حكيم است.

آیه2
دست هیچ کس را به هیچ عنوان نبرید، با فقر مبارزه کنید و حکومت های عقل محورایجاد کنید تا کسی دزدی نکند.
آیه3
سوگند به خرد انسان، که آدمی در پیشرفت است، مگر آن انسانهایی که مرتجع هستند و به خرافات اعتقاد دارند و یکدیگر را به کارهای بیهوده ای چون تقلید سفارش کردند

آیه4
سوگند به این زمان، که آدمی در خسران است، مگر آنها که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند و یکدیگر را به حق سفارش کردند و یکدیگر را به صبر سفارش کردند.
لطف کنید بگویید کدام آیه؟

[yazid2005]

نوشته اصلي بوسيله اندیشه

:

ابوالعلاء معری که اتفاق متهم است(ولی خودش در هیچ کجا ادعا نکرده) کتابی در رویارویی با
قرآن نوشته است و عرب تا کنون در ادب و بلاغت کسی را همسنگش بخود ندیده است و از فیلسوفان دین گریز عرب نیز بوده است درباره ی
و نه کلامی مسجع,و مانند خورشیدی بود آمد,که اگر هوشمندی انرا دریابد سرش متصدع میشود,


دوم: ولید ابن مغیره مخزومی است که در میان عرب جاهلی به کیاست و زیرکی و تدبیر
کلامی را از محمد شنیدم که کلام آدمی نیست, شیرینی و تازگی شگرفی در آن است,آغازش ثمر بخش
و پایانش پر برکت است,بیگمان این کلام برترین سخن خواهد بود وسخنی بر آن برتری نخواهد
یافت.

ادعای مسلمانان مبنی بر اینکه قرآن آنقدر زیبا و آهنگین سروده شده بود که در زمان محمد همگان تحت تاثیر آن قرار میگرفتند نیز ادعای پوچ و خالی از واقعیت است، در واقع خود قرآن این حرف را رد میکند در سوره سوره انفال آیه 31 آمده است،
سوره النحل آیه 24
وَإِذَا قِيلَ لَهُم مَّاذَا أَنزَلَ رَبُّكُمْ قَالُواْ أَسَاطِيرُ الأَوَّلِينَ
چون به آنها گفته شود : پروردگارتان چه چيز نازل کرده است ? گويند :، افسانه های گذشتگان.


سوره المؤمنون آیه 83
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ.
به ما و پدرانمان نيز پيش از اين چنين وعده هايی داده شده بود اينهاچيزی جز افسانه های پيشينيان نيست.

الانفال آیه 31

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُواْ قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاء لَقُلْنَا مِثْلَ هَـذَا إِنْ هَـذَا إِلاَّ أَسَاطِيرُ الأوَّلِينَ.

چون آيات ما بر آنها خوانده شد ، گفتند : شنيديم و اگر بخواهيم همانند، آن می گوييم ، اين چيزی جز افسانه های پيشينيان نيست

(بهترین کتابی که تابحال علیه اسلام نوشته شده است خود قرآن است)،

علی دشتی در کتاب بيست و سه سال در پانویس برگ 83 ام مینویسد، این جمله را نضر بن حارث گفته است که در جنگ بدر اسیر شد و پیغمبر امر کرد به خاطر همین اعتراض و بیان این مطلب علی بن ابی طالب اورا گردن بزند. این آیه نشان میدهد خود اعراب آن دوران هم همین حرف امروز مارا به پیامبر اسلام میزدند و پیامبر هم عکس العمل کاملا مشابهی با آنچه اسلامگرایان بیابانی با مخالفان خود میکنند انجام داده است. اگر قرآن آنقدر که مسلمانان ادعا میکنند در ادبیات عرب درخشان بود هرگز اعراب آن دوران که با سازنده این آیات روبرو میشدند آنقدر جنگ و ستیز نمیکردند. این درحالی است که افرادی مانند نضر بن حارث نه تنها قرآن را از لحاظ ادبی و معنوی ضعیف میدانستند و خوب میدانستند که اینها تنها داستانهای اساطیری سامی است بلکه در مقابل آن داستانهای ایرانی را مطرح میکردند و در رقابت با قرآن از آنها سود میجسته است، این واقعیت در کتابهای تاریخی از جمله سیره ابن هشام اینگونه آورده شده است

سیرت رسول الله جلد دوم صفحه 583

و از جمله اسیران (جنگ بدر) که گرفته بودند، دو تن در راه صحابه ایشان را بکشتند و باقی به مدینه آوردند. و از آن دو تن یکی نضر بن الحارث بود که همیشه سید (پیامبر)، علیه السلام، رنجاندی و معارضه نمودی با وی در قرآن، در مقابل قصص انبیا، علیه السلام، قصه رستم و اسفندیار و ملوک عجم با قریش گفتی و حکایت کردی. چون به وادی صفراء رسیدند، سید علیه السلام بفرمود تا وی را بکشتند. و گویند که هم مرتضی علی، کرم الله وجهه، او را بکشت. و این عقبه خبیثی بود از خبیثان اهل شرک و پیوسته در مکه سید علیه السلام را رنجانیدی و در حق مسلمانان خبثها کردی. و چون سید علیه السلام، بفرمود تا وی را بکشند، گفت: یا محمد عیال و فرزندان من به کی باز میگذاری؟ سید علیه السلام جواب داد، به آتش دوزخ

[yazid2005]

نوشته اصلي بوسيله اندیشه

هر چند جناب یزید 2005 تلاش بسیاری را در کپی-پیست آیات به اصطلاح هم آوردانه قرآن
فرموده بودند اما بیگمان بر پایه ی ضرب المثل"آهل مکه اعرف بدواهیها" , بد نیست نظر
کارشناسان ادب ِ عرب که البته انگ ِ مسلمانی با هیج سریشی به آنها نمیچسبد را درباره
قرآن و بلاغت و اعجاز آن ببینیم:

ابوالعلاء معری که اتفاق متهم است(ولی خودش در هیچ کجا ادعا نکرده) کتابی در رویارویی با
قرآن نوشته است و عرب تا کنون در ادب و بلاغت کسی را همسنگش بخود ندیده است و از فیلسوفان دین گریز عرب نیز بوده است درباره ی

قرآن کتابی است پر از تناقضات آشکار، اگر خوب به آیات زیر نگاه کنیم خواهیم دریافت که قرآن در جای دیگر این ادعای خود را نقض میکند.
سوره القصص آیه 49:

قُلْ فَأْتُوا بِكِتَابٍ مِّنْ عِندِ اللَّهِ هُوَ أَهْدَى مِنْهُمَا أَتَّبِعْهُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ.
بگو: اگر راست میگویید، از جانب خداوند کتابی بیاورید که از این دو (مراد تورات و قرآن است) بهتر راه بنماید تا من هم از آن پیروی کنم.

و همچنین:
سوره الاحقاف آیه 10:

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَكَفَرْتُم بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِين.
بگو: چه میکنید اگر قرآن از جانب خدا باشد و شما بدان ایمان نیاورید؟ یکی از بنی اسرائیل بدان که "مثل" آن بود شهادت داد، پس ایمان آورد، درحالی که شما گردنکشی میکنید. خداوند مردم ستمکار را هدایت نمیکند.

محمد در آیه اول از مشرکین میخواهد که کتابی بیاورند که مانند قرآن و یا تورات باشد، این نشان میدهد این دو را مشابه میداند، و در آیه بعدی نیز دقیقا از کلمه "مثل" استفاده کرده که بسیاری از مترجمان قرآن آنرا مخصوصا نادیده گرفته اند تا این خطای الهی مشخص نشود ولی در متن عربی کلمه "مثل" کاملا وجود دارد و خداوند میگوید قرآن "مثل" تورات است! و طبق قوانین منطقی صفت مثل بودن و شبیه بودن متقارن است یعنی اگر قرآن مثل تورات است میتوان نتیجه منطقی گرفت که تورات نیز مثل قرآن است، پس بنابر این الله گیج خودش در قرآن اشاره میکند به کتابی که مثل قرآن است و وجود دارد! بنابر این دیگر لازم نیست کافران کتابی مثل قرآن بیاورند، قرآن با این تناقض مشخص که در قرآن بسیار یافت میشود خودش حرف خودش را رد میکند و ادعای خودش را باطل میکند، تبارک الله احسن الخالقین واقعا! و جالب است که توراتی که محمد بدست داشته است همان توراتی است که امروز وجود دارد و این کتاب کاملا نوشته بشر است.
همچنین میتوان استدلال کرد که بسیاری از آیات قرآن با "یقولون" و "قال" شروع میشود، این آیات در واقع از شخص یا اشخاصی نقل قول میکنند، یعنی حرفهای یک عده انسان و یا فرشته در قرآن بدون واسطه نقل قول شده است، پرسش این است که این آیات را چه کسی سروده است؟ قطعاً نه محمد این آیات را سروده است نه الله (دوست خیالی محمد)، بلکه اینها جملاتی هستند که اشخاصی غیر از محمد و الله آنها را ساخته اند و جملات آنها نه تنها مثل قرآن است بلکه خود قرآن است و به آن راه یافته است! لذا بازهم قرآن خود را نقض میکند و نشان میدهد که این ادعای قرآن از چه پایه منطقی ضعیفی برخوردار است، یعنی قرآن آیاتی دارد که مربوط به محمد نیستند، برخی از آنها حتی مربوط به کفار هستند و از لحاظ کیفیت و ارزش حتماً باید همسطح سروده های محمد باشند که در قرآن آمده اند! بازهم نتیجه آنکه نیازی نیست کافران سوره ای مثل قرآن بیاورند، قرآن خود این کار را از پیش انجام داده است.

[اندیشه]

نوشته اصلي بوسيله yazid2005

دوست گرامی در صفحه 80 همین تالار برای این ادعای دروغ دلایلی از قران گذاشتم و ثابت کردم که همه اینها اباطیلی بیش نیست.حالا شخصی مثلا کافری از ترس جانش یا مالش چنین چیزی درباره آیات گفته دلیل نمیشود که اعجاز باشد یا آسمانی ووووووو.

عجب!!
اولا,تشریف ببرید بخوانید ببینید که ابوعلاء معری کیست.؟!
ثانیا,پس هر روایتی که به شما را خوش نمی آید میشود دروغ و از ترس جان؟!!
عجب استدلالی!!

سوال من اینست که آیا قران برای شما سند نیست؟آیا دوست دارید که به این روایات دروغ استناد کنید؟

نادرست است!
این روایت نیست؛جناب!
نوشته ای از کتاب ِ ابوعلاط معری بزرگ ادیب عرب است.

در آیه زیر قران آشکار برای ما روشن میسازد که آیاتی را که محمد برای کافران میخواند آنها هم به اراجیف بودنش پی میبردند و او را دیوانه خطاب میکردند و شما نقل قول دروغ میاورید که:

سوره قلم، آیات 51 و 52
وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ؛وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ.
نزديك است كافران هنگامي كه آيات قرآن را مي‏شنوند تو را با چشمان خود هلاك كنند و مي‏گويند او ديوانه است!؛در حالي كه اين (قرآن) جز مايه بيداري براي جهانيان نيست.

این آیه به صراحت میگوید که مشرکان پس از شنیدن قرآن فکر میکردند محمد دیوانه است و او را دیوانه خطاب میکردند، و این نشان میدهد كه شیفته آن نمي شدند،

سفسته ی خلط مبحث!
مثال میزنم با بفهمید:
گالیله میگفت زمین بدور خورشید میگردد.
کسی مثل شما به وی گفت دیوانه است!
آیا این دلیل بر آنستکه ادعای گالیله و کشف وی خارق العاده و عجیب نبوده است؟!
و آیا اصلا اینکه مثلا شما سخنی بسیار آهنگین را بگویید و از نظر محتوای ادبی بسیار شیوا
و بلیغ,دلیل بر آن خواهد بود که همه سخن شما(محتوای سخن تان) را باور خواهند کرد؟!
مثال دیگر:
-شعر فردوسی خیلی زیباست.
ولی درعین حال افسانه است!
دلیل بر این نیست که شعر وی زیبا نیست!
متوجه شدید؟!!
زین پس استدلال غنضفری نفرمایید.

[اندیشه]

نوشته اصلي بوسيله yazid2005

مهم نیست اسم شاعر درست است یا غلط بحث بر سر اینست که چه چیزی باعث میشود که نوشته این شاعر همانند و حتی بهتر از قران نباشد.
منبع آنرا برایتان میگذارم http://answering-islam.org.uk/Quran/Miracle/quss.html

بله؛
آن منبع را که دیده ام!
منتهی سخن اینجاست که منبع شما همه چیز را تحریف کرده که موارد آنرا عرض کردم؛
وشما از پاسخگویی طفره رفتید:

اولا نام این شاعر غیث ابن سعید العیادی نیست!
نام صحیحش "قس بن ساعده الایادی" است.پس شما نخست یادبگیرید هنداونه را با کدام "ه"
مینویسند سپس "مویز" بشوید.

ثانیا این شاعر ِ موحد,هم هم عصر پیامبر گرامی اسلام میزیسته است و نه پیش از آن.

ثالثا,وی از معدود شاعران موحد ابراهیمی در دوران عرب جاهلی بوده است که ظهور پیامبر
گرامی اسلام را پیش از بعثتش پیش بینی کرده است.


رابعا,این نوشته های نقل شده توسط شما بعنوان هم آوردی و مقابله با قرآن نبوده است.
چنانکه نه خود وی و نه هیچ کتابی چنین ادعایی نکرده است.

خامسا,برخی از ابیات این شعر نیز شامل برخی آیات قرآنی است که ابن کثیر نیز آنها را در
شمار شعر اصلی نمیداند.

سادسا,در تاریخ میخوانیم که پیامبر برای وی آمرزش میطلبد و ....(داستانی مفصل است در
تاریخ,زمان آموزش تاریخ به شما را ندارم!!)


منابع:
البدایه و النهایه ابن کثر-ج2-ص289-291
امتاع الاسماع-مقریزی-ج9-ص68
السیره النبویه-ابن کثیر-ج1-ص141-145
سیره حلبیه-ج1-ص318-320
الاصابه-ابن حجر-ج5-ص414


پس از خواندن این منابع,بفرمایید تا دیگر منابع و متونی را که از این شاعر درباره پیامبری
حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و حتی ائمه ی معصومین علیهم السلام آمده
است را نشان داده و باردیگر افشا و افشا گرایان گرامی رسوا کنیم!

برای نمونه در زیر چند آیه مینویسم بدون نگاه کردن به قران لطف کنید بگویید که ایا این آیات قرانی هسند یا خیر؟
اگر هستند چرا؟اگر خیر چرا؟ فرض کنید کسی این آیات را یرای شما میخواند میخواهم بدانم چه چیز آن شما را مجذوب میکند که فکر میکنید از نظر اعجاز مبهوت کننده,و بی مانند و نظیر و ....,نه شبیه قصیده است و نه شبیه رجز و نه مانند سخنرانی و خطابه و نه کلامی مسجع,و مانند خورشیدی بود آمد,که اگر هوشمندی انرا دریابد سرش متصدع میشود,و یک آیه از آن یا پاره ای از یک آیه ی آن اگر با گفته های قصیحترین آفریدگان سنجیده شود؛چون شهابی است درخشان در تاریکی و ظلمت عمیق و گلی شکفته در دل بیابانی بی آب و علف است
آیه 1
و مرد و زن دزد را به سزاى آنچه كرده‏اند دستشان را به عنوان كيفرى از جانب خداببريد و خداوند توانا و حكيم است.

آیه2
دست هیچ کس را به هیچ عنوان نبرید، با فقر مبارزه کنید و حکومت های عقل محورایجاد کنید تا کسی دزدی نکند.
آیه3
سوگند به خرد انسان، که آدمی در پیشرفت است، مگر آن انسانهایی که مرتجع هستند و به خرافات اعتقاد دارند و یکدیگر را به کارهای بیهوده ای چون تقلید سفارش کردند

آیه4
سوگند به این زمان، که آدمی در خسران است، مگر آنها که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند و یکدیگر را به حق سفارش کردند و یکدیگر را به صبر سفارش کردند.
لطف کنید بگویید کدام آیه؟

دوست گرامی!
تلاش کنید کمی تعقل بفرمایید!
گویا بنده باید با مثالهای زیر سیکل با شما صحبت کنم تا بفهمید.
ببینید فرض کنید,شعر حافظ به آلمانی یا فرانسه ترجمه شود.
آیا همان دلنشینی و آهنگین بودن و جادویی بودن غزلیات در ترجمه برای خواننده ی آلمانی
همانند خواننده ی ایرانی است.
نمیدانم تا کلاس چندم سواد داری؛
ولی اشعار "ناتالی ساموئلسن" سوئدی را بخوانید؛اگر کمی با زبان کشورهای اسکاندیناوی
آشنا باشید میبینید چقدر زیبا و موزون منطورش را بیان میکنید.
اما بخشی از همین شعر را برای شما به فارسی برگردان میکنم تا حالتان از کسالت بار بودن
محتوا بهم بخورد!!
متوجه شدید یا باز توضیح بدهیم؟!

[اندیشه]

نوشته اصلي بوسيله yazid2005

ادعای مسلمانان مبنی بر اینکه قرآن آنقدر زیبا و آهنگین سروده شده بود که در زمان محمد همگان تحت تاثیر آن قرار میگرفتند نیز ادعای پوچ و خالی از واقعیت است، در واقع خود قرآن این حرف را رد میکند در سوره سوره انفال آیه 31 آمده است،
سوره النحل آیه 24
وَإِذَا قِيلَ لَهُم مَّاذَا أَنزَلَ رَبُّكُمْ قَالُواْ أَسَاطِيرُ الأَوَّلِينَ
چون به آنها گفته شود : پروردگارتان چه چيز نازل کرده است ? گويند :، افسانه های گذشتگان.


سوره المؤمنون آیه 83
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ.
به ما و پدرانمان نيز پيش از اين چنين وعده هايی داده شده بود اينهاچيزی جز افسانه های پيشينيان نيست.

الانفال آیه 31

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُواْ قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاء لَقُلْنَا مِثْلَ هَـذَا إِنْ هَـذَا إِلاَّ أَسَاطِيرُ الأوَّلِينَ.

چون آيات ما بر آنها خوانده شد ، گفتند : شنيديم و اگر بخواهيم همانند، آن می گوييم ، اين چيزی جز افسانه های پيشينيان نيست

(بهترین کتابی که تابحال علیه اسلام نوشته شده است خود قرآن است)،

علی دشتی در کتاب بيست و سه سال در پانویس برگ 83 ام مینویسد، این جمله را نضر بن حارث گفته است که در جنگ بدر اسیر شد و پیغمبر امر کرد به خاطر همین اعتراض و بیان این مطلب علی بن ابی طالب اورا گردن بزند. این آیه نشان میدهد خود اعراب آن دوران هم همین حرف امروز مارا به پیامبر اسلام میزدند و پیامبر هم عکس العمل کاملا مشابهی با آنچه اسلامگرایان بیابانی با مخالفان خود میکنند انجام داده است. اگر قرآن آنقدر که مسلمانان ادعا میکنند در ادبیات عرب درخشان بود هرگز اعراب آن دوران که با سازنده این آیات روبرو میشدند آنقدر جنگ و ستیز نمیکردند. این درحالی است که افرادی مانند نضر بن حارث نه تنها قرآن را از لحاظ ادبی و معنوی ضعیف میدانستند و خوب میدانستند که اینها تنها داستانهای اساطیری سامی است بلکه در مقابل آن داستانهای ایرانی را مطرح میکردند و در رقابت با قرآن از آنها سود میجسته است، این واقعیت در کتابهای تاریخی از جمله سیره ابن هشام اینگونه آورده شده است

سیرت رسول الله جلد دوم صفحه 583

و از جمله اسیران (جنگ بدر) که گرفته بودند، دو تن در راه صحابه ایشان را بکشتند و باقی به مدینه آوردند. و از آن دو تن یکی نضر بن الحارث بود که همیشه سید (پیامبر)، علیه السلام، رنجاندی و معارضه نمودی با وی در قرآن، در مقابل قصص انبیا، علیه السلام، قصه رستم و اسفندیار و ملوک عجم با قریش گفتی و حکایت کردی. چون به وادی صفراء رسیدند، سید علیه السلام بفرمود تا وی را بکشتند. و گویند که هم مرتضی علی، کرم الله وجهه، او را بکشت. و این عقبه خبیثی بود از خبیثان اهل شرک و پیوسته در مکه سید علیه السلام را رنجانیدی و در حق مسلمانان خبثها کردی. و چون سید علیه السلام، بفرمود تا وی را بکشند، گفت: یا محمد عیال و فرزندان من به کی باز میگذاری؟ سید علیه السلام جواب داد، به آتش دوزخ

باز پاسخ این ادعای شما را دادم,
سفسته ی خلط مبحث!
مثال میزنم با بفهمید:
گالیله میگفت زمین بدور خورشید میگردد.
کسی مثل شما به وی گفت دیوانه است!(یا این افسانه است)
آیا این دلیل بر آنستکه ادعای گالیله و کشف وی خارق العاده و عجیب نبوده است؟!
و آیا اصلا اینکه مثلا شما سخنی بسیار آهنگین را بگویید و از نظر محتوای ادبی بسیار شیوا
و بلیغ,دلیل بر آن خواهد بود که همه سخن شما(محتوای سخن تان) را باور خواهند کرد؟!
مثال دیگر:
-شعر فردوسی خیلی زیباست.
ولی درعین حال افسانه است!
دلیل بر این نیست که شعر وی زیبا نیست!
متوجه شدید؟!!
زین پس استدلال غنضفری نفرمایید.

+
اینکه آنان میگفتند این سخنان افسانه های پیشینیان است دلیل بر آن نیست که خود ِ سخن
و ادبیات آن موزون نبوده باشد.
تنها قضیه این بوده که آقایان چون شما داستان را باور نمی کرده اند.
مثلا امروز هم بنده و شما شعر فردوسی درباره ی رستم و سهراب را باور نمیکنیم
ولی این دلیل بر آن نیست که شعر فردوسی زیبا نیست!!
هست؟!!
+
در تاریخ ایمان آوردن اوسیان و خزرجیان بر پایه ی همین اعجاز کلامی بوده است.(منابع تاریخی
اش موجود است خواستید بفرمایید ارئه دهیم!)

[اندیشه]

نوشته اصلي بوسيله yazid2005

قرآن کتابی است پر از تناقضات آشکار، اگر خوب به آیات زیر نگاه کنیم خواهیم دریافت که قرآن در جای دیگر این ادعای خود را نقض میکند.

سوره القصص آیه 49:

قُلْ فَأْتُوا بِكِتَابٍ مِّنْ عِندِ اللَّهِ هُوَ أَهْدَى مِنْهُمَا أَتَّبِعْهُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ.

بگو: اگر راست میگویید، از جانب خداوند کتابی بیاورید که از این دو (مراد تورات و قرآن است) بهتر راه بنماید تا من هم از آن پیروی کنم.

و همچنین:

سوره الاحقاف آیه 10:

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَكَفَرْتُم بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِين.

بگو: چه میکنید اگر قرآن از جانب خدا باشد و شما بدان ایمان نیاورید؟ یکی از بنی اسرائیل بدان که "مثل" آن بود شهادت داد، پس ایمان آورد، درحالی که شما گردنکشی میکنید. خداوند مردم ستمکار را هدایت نمیکند.

محمد در آیه اول از مشرکین میخواهد که کتابی بیاورند که مانند قرآن و یا تورات باشد، این نشان میدهد این دو را مشابه میداند، و در آیه بعدی نیز دقیقا از کلمه "مثل" استفاده کرده که بسیاری از مترجمان قرآن آنرا مخصوصا نادیده گرفته اند تا این خطای الهی مشخص نشود ولی در متن عربی کلمه "مثل" کاملا وجود دارد و خداوند میگوید قرآن "مثل" تورات است! و طبق قوانین منطقی صفت مثل بودن و شبیه بودن متقارن است یعنی اگر قرآن مثل تورات است میتوان نتیجه منطقی گرفت که تورات نیز مثل قرآن است، پس بنابر این الله گیج خودش در قرآن اشاره میکند به کتابی که مثل قرآن است و وجود دارد! بنابر این دیگر لازم نیست کافران کتابی مثل قرآن بیاورند، قرآن با این تناقض مشخص که در قرآن بسیار یافت میشود خودش حرف خودش را رد میکند و ادعای خودش را باطل میکند، تبارک الله احسن الخالقین واقعا! و جالب است که توراتی که محمد بدست داشته است همان توراتی است که امروز وجود دارد و این کتاب کاملا نوشته بشر است.
همچنین میتوان استدلال کرد که بسیاری از آیات قرآن با "یقولون" و "قال" شروع میشود، این آیات در واقع از شخص یا اشخاصی نقل قول میکنند، یعنی حرفهای یک عده انسان و یا فرشته در قرآن بدون واسطه نقل قول شده است، پرسش این است که این آیات را چه کسی سروده است؟ قطعاً نه محمد این آیات را سروده است نه الله (دوست خیالی محمد)، بلکه اینها جملاتی هستند که اشخاصی غیر از محمد و الله آنها را ساخته اند و جملات آنها نه تنها مثل قرآن است بلکه خود قرآن است و به آن راه یافته است! لذا بازهم قرآن خود را نقض میکند و نشان میدهد که این ادعای قرآن از چه پایه منطقی ضعیفی برخوردار است، یعنی قرآن آیاتی دارد که مربوط به محمد نیستند، برخی از آنها حتی مربوط به کفار هستند و از لحاظ کیفیت و ارزش حتماً باید همسطح سروده های محمد باشند که در قرآن آمده اند! بازهم نتیجه آنکه نیازی نیست کافران سوره ای مثل قرآن بیاورند، قرآن خود این کار را از پیش انجام داده است.

شوربختانه,نه ترجمه تان صحیح است و نه استدلال تان و نه نتیجه گیری تان!
در پستی جداگانه این ادعای نادرست شما را رد خواهم نمود.
الان بسیار نیازمند اندکی خواب هستم و حوصله ی پاسخ به یاوه بافیهای شما را ندارم.
پس تا فردا بدرود.

[yazid2005]

نوشته اصلي بوسيله اندیشه

عجب!!
اولا,تشریف ببرید بخوانید ببینید که ابوعلاء معری کیست.؟!
ثانیا,پس هر روایتی که به شما را خوش نمی آید میشود دروغ و از ترس جان؟!!
عجب استدلالی!!

نادرست است!
این روایت نیست؛جناب!
نوشته ای از کتاب ِ ابوعلاط معری بزرگ ادیب عرب است.

در آیه زیر قران آشکار برای ما روشن میسازد که آیاتی را که محمد برای کافران میخواند آنها هم به اراجیف بودنش پی میبردند و او را دیوانه خطاب میکردند و شما نقل قول دروغ میاورید که:

سفسته ی خلط مبحث!
مثال میزنم با بفهمید:
گالیله میگفت زمین بدور خورشید میگردد.
کسی مثل شما به وی گفت دیوانه است!
آیا این دلیل بر آنستکه ادعای گالیله و کشف وی خارق العاده و عجیب نبوده است؟!
و آیا اصلا اینکه مثلا شما سخنی بسیار آهنگین را بگویید و از نظر محتوای ادبی بسیار شیوا
و بلیغ,دلیل بر آن خواهد بود که همه سخن شما(محتوای سخن تان) را باور خواهند کرد؟!
مثال دیگر:
-شعر فردوسی خیلی زیباست.
ولی درعین حال افسانه است!
دلیل بر این نیست که شعر وی زیبا نیست!
متوجه شدید؟!!
زین پس استدلال غنضفری نفرمایید.

همه,چه ملحد و چه هدایت شده,اتفاق نظر دارند که کتابی که محمد آورده است از نظر اعجاز مبهوت کننده,و بی مانند و نظیر

فکر کنم در اینجا دچار اشتباه شده اید چون مبحث به جایی رسید در رد ادعای مسلمانان که آیات برای کافران که می خواندند مبهوت میشدند وادعای مسلمانان مبنی بر اینکه قرآن آنقدر زیبا و آهنگین سروده شده بود که در زمان محمد همگان تحت تاثیر آن قرار میگرفتند نیز ادعای پوچ و خالی از واقعیت است،
و شما به بیراهه رفته و مثال بی ربط گالیله را زدید من ذکر کردم که این ادعای پوچی است و استناد به قران کردم که:
سوره قلم، آیات 51 و 52
وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ؛وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ.
نزديك است كافران هنگامي كه آيات قرآن را مي‏شنوند تو را با چشمان خود هلاك كنند و مي‏گويند او ديوانه است!؛در حالي كه اين (قرآن) جز مايه بيداري براي جهانيان نيست.

این آیه به صراحت میگوید که مشرکان پس از شنیدن قرآن فکر میکردند محمد دیوانه است و او را دیوانه خطاب میکردند، و این نشان میدهد كه شیفته آن نمي شدند،

و از شما پرسیدم حرف قران سند است یا ابوالعلا معیری؟
ما اینجا نمیخواهیم ثابت کنیم محمد دیوانه بوده یا نه فقط به این پی میبریم که ایات را که میخوانده کافران شیفته آن نمیشدند حالا شما این حرف قران برایتان خوشایند نیست و استناد به معیری میکنید .


نمیدانم متوجه شدید یا نه چون یک مثال بی ربط دیگری از فردوسی زدید.موضوع بر سر این ادعای دروغ است که آیات همه کس حتی کافران را تحت تاثیر قرار داده و همه به تحسین آن زبان میگشایند که دیدیم در خود قران به ضد این جریان اشاره میکند

[yazid2005]

نوشته اصلي بوسيله اندیشه

باز پاسخ این ادعای شما را دادم,
سفسته ی خلط مبحث!
مثال میزنم با بفهمید:
گالیله میگفت زمین بدور خورشید میگردد.
کسی مثل شما به وی گفت دیوانه است!(یا این افسانه است)
آیا این دلیل بر آنستکه ادعای گالیله و کشف وی خارق العاده و عجیب نبوده است؟!
و آیا اصلا اینکه مثلا شما سخنی بسیار آهنگین را بگویید و از نظر محتوای ادبی بسیار شیوا
و بلیغ,دلیل بر آن خواهد بود که همه سخن شما(محتوای سخن تان) را باور خواهند کرد؟!
مثال دیگر:
-شعر فردوسی خیلی زیباست.
ولی درعین حال افسانه است!
دلیل بر این نیست که شعر وی زیبا نیست!
متوجه شدید؟!!
زین پس استدلال غنضفری نفرمایید.

+
اینکه آنان میگفتند این سخنان افسانه های پیشینیان است دلیل بر آن نیست که خود ِ سخن
و ادبیات آن موزون نبوده باشد.
تنها قضیه این بوده که آقایان چون شما داستان را باور نمی کرده اند.
مثلا امروز هم بنده و شما شعر فردوسی درباره ی رستم و سهراب را باور نمیکنیم
ولی این دلیل بر آن نیست که شعر فردوسی زیبا نیست!!
هست؟!!
+
در تاریخ ایمان آوردن اوسیان و خزرجیان بر پایه ی همین اعجاز کلامی بوده است.(منابع تاریخی
اش موجود است خواستید بفرمایید ارئه دهیم!)

باز هم همین مشکل اینجا نمایان است.مشکل بر سر اثبات اینکه قران سخنان افسانه های پیشینیان میباشد یا خیر نیست .این آیات به ما نشان میدهد که قتی قران برای مردم از جمله کافران خوانده میشده چه عکس العملی نشان میداند و در رد ادعای دروغ شیفته شدن آیات آوردم که نمگفتند این آیات آسمانی است بلکه سخنان افسانه های پیشینیان است

[yazid2005]

نوشته اصلي بوسيله اندیشه

بله؛
:


دوست گرامی!
تلاش کنید کمی تعقل بفرمایید!
گویا بنده باید با مثالهای زیر سیکل با شما صحبت کنم تا بفهمید.
ببینید فرض کنید,شعر حافظ به آلمانی یا فرانسه ترجمه شود.
آیا همان دلنشینی و آهنگین بودن و جادویی بودن غزلیات در ترجمه برای خواننده ی آلمانی
همانند خواننده ی ایرانی است.
نمیدانم تا کلاس چندم سواد داری؛
ولی اشعار "ناتالی ساموئلسن" سوئدی را بخوانید؛اگر کمی با زبان کشورهای اسکاندیناوی
آشنا باشید میبینید چقدر زیبا و موزون منطورش را بیان میکنید.
اما بخشی از همین شعر را برای شما به فارسی برگردان میکنم تا حالتان از کسالت بار بودن
محتوا بهم بخورد!!
متوجه شدید یا باز توضیح بدهیم؟!

دوست گرامی شاعران شرو بر زیادی هم میگفتند اما قران کتاب هدایت انسان هاست کتاب شعر که نیست حتی آیه یی داریم با نام شعرا که محمد شاعران را مورد نکوهش قرار میدهد
باز هم میگویم آیا قران کتاب شعر است؟که مثال میزنید که شعر سوئدی را به فارسی برگردانیم طور دیگر است
اگر کتابهای علمی را به زبانهای مختلف بر گردانید همان معنی و مفهوم را میدهد نمیدانم چرا انگشت گذاشتید روی شعر در حالیکه قران خود ضد شعرا و شعر گویی بود
================
در رد این ادعا قبلا اشاره کردم که :
سوره مریم آیه 98 صفحه 313
این قرآن را بر زبان تو آسان کردیم تا پرهیزکاران را مژده دهی و ستیزه گران را بترسانی
سوره الدخان آیه 58 صفحه 499
ما ادای سخن خویش بر زبان تو را آسان کردیم، باشد که پند گیرند.
سوره القمر آیه 17 صفحه 530
و این قرآن را آسان ادا کردیم تا از آن پند گیرند. آیا پند گیرنده ای هست؟
سوره القمر آیه 22 صفحه 530
و این قرآن را آسان ادا کردیم تا از آن پند گیرند. آیا پند گیرنده ای هست؟ سوره القمر آیه 32 صفحه 531
و این قرآن را آسان ادا کردیم تا از آن پند گیرند. آیا پند گیرنده ای هست؟

بنابر این همانطور که خواندید، پروردگار قرآن را به زبان ساده فرستاده و کلام خداوندکتاب شعر نیست که نیازی به تفسیرداشته باشد! کتابهای تفسیر بخشی از کار و کسب دین فروشان است، به قول زنده یاد کسروی، مگر محمد, بهاء الله است که زبان عرب نداند؟! بنابر این معانی کلمات قرآنی نیازی به تفسیر ندارند و همان معنی ای را میدهند که در عربی معنی میدهند، مثلا خداوند میفرماید ما ستارگان را به سمت شیاطین پرتاب میکنیم، خداوند واقعا منظورش همین بوده است و مفسران برای اینکه این آیات را بپوشانند برای خودشان معانی و تعاریف جدیدی داده اند. مسلمانان فکر میکنند خواندن تفسیر مشکلات را حل میکند در حالی که خواندن تفاسیر و جزعیات بیشتری که در آنها ارائه میشود باعث هرچه بیشتر عریان شدن چهره ضد بشر پدید آوردندگان و خود روحانیت این دین میشود.

[shahab]

نوشته اصلي بوسيله yazid2005

همه,چه ملحد و چه هدایت شده,اتفاق نظر دارند که کتابی که محمد آورده است از نظر اعجاز مبهوت کننده,و بی مانند و نظیر

فکر کنم در اینجا دچار اشتباه شده اید چون مبحث به جایی رسید در رد ادعای مسلمانان که آیات برای کافران که می خواندند مبهوت میشدند وادعای مسلمانان مبنی بر اینکه قرآن آنقدر زیبا و آهنگین سروده شده بود که در زمان محمد همگان تحت تاثیر آن قرار میگرفتند نیز ادعای پوچ و خالی از واقعیت است،
و شما به بیراهه رفته و مثال بی ربط گالیله را زدید من ذکر کردم که این ادعای پوچی است و استناد به قران کردم که:
سوره قلم، آیات 51 و 52
وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ؛وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ.
نزديك است كافران هنگامي كه آيات قرآن را مي‏شنوند تو را با چشمان خود هلاك كنند و مي‏گويند او ديوانه است!؛در حالي كه اين (قرآن) جز مايه بيداري براي جهانيان نيست.

این آیه به صراحت میگوید که مشرکان پس از شنیدن قرآن فکر میکردند محمد دیوانه است و او را دیوانه خطاب میکردند، و این نشان میدهد كه شیفته آن نمي شدند،

و از شما پرسیدم حرف قران سند است یا ابوالعلا معیری؟
ما اینجا نمیخواهیم ثابت کنیم محمد دیوانه بوده یا نه فقط به این پی میبریم که ایات را که میخوانده کافران شیفته آن نمیشدند حالا شما این حرف قران برایتان خوشایند نیست و استناد به معیری میکنید .


نمیدانم متوجه شدید یا نه چون یک مثال بی ربط دیگری از فردوسی زدید.موضوع بر سر این ادعای دروغ است که آیات همه کس حتی کافران را تحت تاثیر قرار داده و همه به تحسین آن زبان میگشایند که دیدیم در خود قران به ضد این جریان اشاره میکند

خیر دوست عزیز
لفظ دیوانه همواره و در طول تاریخ در جوامع متعصب و سنتی
با اندیشه های مزاحم نسبت داده میشده ...

در یونان و در پیدایش و ظهور ناگهانی آن می بینیم که
دانشمندان بزرگی همچون ارسطو و سقراط و افلاطون
بارها مورد آزار و اذیت مردم اتن و دگر شهرهای یونان قرار گرفتند ...
و از شهر به بیرون رانده شدند ...

اینکه مردم یونان آنها را به عنوان اندیشه های مزاحم و
دیوانه و مجنون و ... میشناختند اهمیتی ندارد
مهم تحولیست که در علم بوجود آوردند ...


در مورد پیامبر هم همین است ...
در یکی از بسته ترین جوامع آن زمان
و متعصب ترین افراد میزیست...
طبیعتا برای عده ای بت پرست و مشرک و ...
و حتی دیگر ادیان ، یک اندیشه مزاحم تلقی میشد ...
گرچه نیکو بود ولی نه از نظر آنها ...

در فیزیک هم پیدا کردن چارچوب مرجع مناسب اولین شرط حل
بسیاری از مسائل است ...
شما نمیتوانید از روی سخن آنها ، پی به عمق نوشته های قرآن ببرید ...
چون چارچوب مرجع را کاملا اشتباه پیدا کردید...
یعنی برداشتتان کاملا معکوس است ...