گياه شناسي ...

[Sinderella]

فاجعه ناشی از مصرف سموم دفع آفات در ايران و جهان

بر اساس تحقيقات انجام شده در آمريكا وجود حداقل يك نوع تركيب شيميايي آفتكش در خون يا ادرار 100% از مردم آمريكا وجود دارد.در سال 1997 تعداد 88255 مورد اورژانسي در مركز كنترل سموم آمريكا به ثبت رسيده است كه بيش از 50% از اين موارد مربوط به كودكان كوچكتر از 6 سال مي باشد. ميزان بروز سرطان مغز در كودكان در طي 20 سال گذشته 30% افزايش داشته است. از مجموعه ليست سموم مصرفي در آمريكا 40 % سرطانزا و 43% مخرب سيستم رشد و توليد مثل است.
متاسفانه در کشور ما تحقیقات و آمار منسجمی وجود ندارد تا بتوانیم از عمق فاجعه اطلاعی داشته باشیم. شاید هم سلامت ما اهمیتی ندارد
در طي پنجاه سال گذشته، آفتكشها جزء ضروري دنياي كشاورزي بوده اند. گرچه تقاضا براي توليد و توزيع آفتكش كه باعث افزايش بهبود كيفيت و كارايي كشاورزي مي شود محرز است. ولي احتمال بكارگيري نابجا و غير معقول، بسيار زياد مي باشد. يكي از مهمترين نكات سازمان بهداشت جهاني، مسئله آفتكشها مي باشد. افزايش جمعيت و بدنبال آن افزايش مصرف مواد غذايي، بويژه محصولات كشاورزي، كشاورزان را بر آن داشته است كه ميزان محصولات خود را افزايش دهند. افزايش كشت محصولات متعاقبا افزايش سموم آفتكش را به همراه داشته است. به دليل بي توجهي كشاورزان در مصرف سموم، ريزشهاي جوي و چندين عامل ديگر سموم كشاورزي وارد آب رودخانه ها و درياها مي شوند. در اين خصوص افزايش آگاهي متخصصين و به طور كلي عموم مردم از خطرات ناشي از تماس كوتاه مدت و دراز مدت، شامل سرطانزايي، بيماريهاي سيستم عصبي ، تنفسي و زادآوري و ... توجه عموم و دولتمردان را به خود جلب نموده است. امروزه آلودگي محيط زيست به صورت يك مسئله جهاني درآمده است. براي مثال آب يكي از اجزاء تشكيل دهنده مهم در چرخه زندگي محسوب مي شود. اهميت كيفيت، نگهداري و توسعه آن به طور پيوسته در حال افزايش مي باشد و سموم دفع آفات نباتي يكي از اصلي ترين آلاينده هاي آب به حساب مي آيد.
وجود آفتكشها در آبهاي زيرزميني براي انسان بسيار خطرناك است و باعث اختلالات ناهنجار در سيستم عصبي، غدد درون ريز و سيستم ايمني بدن مي شوند. تركيب آفتكشها و كودهاي شيميايي در آبهاي زيرزميني باعث ايجاد موارد بسيار خطرناكتر در مقايسه با اثرات تك تك اين مواد مي شود. آفتكشها از راههاي متفاوتي از جمله هوا، غذا و آب وارد بدن شده و محل، نحوه اثر، متابوليسم، سميت و دفع شدن آنها در بدن متفاوت است. بر اساس گزارش Us Epa سموم كشاورزي در حال مصرف در جهان براي موجودات زنده غير هدف و انسان بسيار سمي هستند. نتايج بيش از صد مقاله علمي، ارتباط تنگاتنگي بين آفتكشها با انواع سرطانها اختلالات سيستم عصبي، رشد و نمو، توليد مثل غدد درون ريز و سيستم ايمني بدن را نشان مي دهد. در اين خصوص كودكان بعلت شرايط خاص بدني بسيار بيشتر از بزرگسالان تحت تاثير اثرات مخرب سموم قرار مي گيرند. اثر اين نوع مواد شيميايي به حدي است كه لازم است همانند سيگار استفاده اين مواد در مكانهاي عمومي ممنوع شود. مسلما هيچكس حاضر نيست كه در رابطه با دانش و اطلاعات مربوط به آنچه باعث ناخوشي و مرگ مي شود بي تفاوت و محروم باشد. از مجموع 875 ماده موثر شيميايي شناخته شده در جهان تا به حال21000 تركيب شيميايي آفتكش توليد شده است. تعداد مواد ثبت شده و يا احتمالا سرطانزا طي دهه 90 حدود127% افزايش داشته است.

[Sinderella]

پرورش
گل سنبل
Hyacinthus Orientalis

سنبل گیاهی است که از زمانهای قدیم کاشتن آن متداول بوده است .
این گیاه از خانواده سوسنیها و پیازی ، به بلندی 15 تا20 سانتیمتر و گل های زودرس آن بشکل خوشه انتهای ساقه گوشتی معمولا از نیمه اسفند تا فروردین باز میشود و به رنگهای سفید ، قرمز ، آبی ، بنفش ، صورتی و زرد و غیره است .
این گیاه را در آپارتمان می توان درون پیت ، ماسه و یا آب پرورش داد .
برای نگهداری آن در آب به گلدانهای مخصوصی نیاز دارد که دارای دهانه ای گشاد و گلوگاهی باریک باشند ، بقسمی که آب ریشه ها را فرا گرفته و مماس با انتهای پیاز گل باشد.
سنبل ، در تاریکی مطلق ریشه تولید میکند .
بنابراین بهتر است بدین منظور پیاز را در قفسه آشپزخانه گذارده و حرارتی معادل 9 – 11 درجه سانتیگراد برای آن فراهم نمود .
پیازهائیکه در شن خوابانده شده اند را لازم است با گلدان در نقطه ای از باغچه که از خطر یخبندان محفوظ باشد دفن نمود.
برای اینکه بیرون آوردن گلدان از خاک در زمستان آسان شود می توان قبلا پوششی اطراف گلدان قرار داد .
زمانی سنبل را به روشنائی آورید که جوانه ها آنقدر برجسته شده باشند که بشود آنها را با دست لمس کرد .
هیچگاه گیاه را در مکانی که خیلی گرم باشد قرار ندهید .
هرچه می توانید بر روی برگها آب بپاشید تا شادابی خود را حفظ کنند .
برای نگهداری سنبل در منزل پیازهای پرورش یافته مخصوص مورد نیاز است که معمولا پس از یکبار گل دادن غیر قابل استفاده میشوند مگر اینکه در خاک مناسبی رشد کرده باشند که در این صورت هم ممکن است پیازچه ها دوسال طول بکشد تا گل بدهند .
در کشور هلند مخصوصا نواحی هارلم مزارع بزرگی از سنبل و لاله کاشته می شود، برتری ای که این کشور بر سایر کشورها دارد و گلهای سنبل آنجا در عالم معروف شده بواسطه وجود سه عامل اصلی :
مواظبت ، دقت و منطقه مساعد از نظر جوی و زمین حاصلخیز آنست که چنین عوامل مساعدی کمتر در یک جا جمع میشود .
بخصوص در ایران که هوای خشک و آفتاب سوزان و روشنائی زیاد آن چندان مساعد برای پرورش سنبل بشکل سنبل هلند نیست .
در هلند تقریبا پنج هزار هکتار زمین که پنجاه میلیون متر مربع میشود برای کاشتن سنبل و لاله تخصیص داده شده که منظره زیبا و فریبنده آن همه ساله عده زیادی را برای تماشا به آن کشور میکشاند .
این زمینها اصولا از شنهای نرم کنار دریا که مملو از نرمه صدفهای دریائی است تشکیل شده و بدست گلکاران مقدار کود گاو یا تورب پوسیده با آن مخلوط میشود .
زیرا بهترین خاک برای پرورش سنبل باید مخلوطی از دو سوم شن و یک سوم مواد پوسیده مغذی باشد .
چون سطح این مزارع پست تر تز دریاست همیشه چند دسیمتر زیر زمین آب وجود دارد که در نتیجه خاک مزارع را مرطوب نگه میدارد .
با این ترتیب حتی تابستان هم مزارع سنبل هلند احتیاجی به آبیاری ندارد .
تمام این مزارع را به قطعات مربع مستطیل تقسیم کرده ، اطراف آنرا پرچین های تازه از نی کاشته و محصور ساخته اند تا سنبل ها و لاله ها از صدمه بادهای کنار دریا مصون بمانند .
با این ترتیب است که همه ساله میلیونها پیاز سنبل و لاله یا گل آنها از هلند به تمام نقاط جهان صادر میشود .
گیاه سنبل را اصولا به سه دسته تقسیم می کنند :
1 – سنبل هلندی H.Orientalis.
2 – سنبل ولایتی یا پاریسی H.O.Pronncialis.
3 – سنبل رومی H.O.Olbulus.

وجه تمایز سنبل هلندی با دو قسم دیگر ، پهنا و حجم خوشه گل آنست و دانه های گل روی خوشه کاملا چسبیده و نزدیک به یکدیگر میباشند .
سنبل هلندی دارای دو جور : پرپر و کم پر میباشد .
ولی خوشه گل کم پر قوی تر و بیشتر از جور پرپر برای تهیه گل پیش رس مستعد میباشد .
خوشه گل سنبل هلندی پرپر کوچک تر و دانه های گل آن هم ریزتراست .
سنبل ولایتی همان سنبل های ایرانی است که از قدیم در ایران برای ایام نوروز می کاشته اند و پیازهایآنرا غالبا از مازندران می آورند .
خوشه گل های آن تنبل و تنک که بین دانه های گل فاصله زیاد دارد گرچه این قسم سنبل به زیبائی سنبل هلندی نیست ولی چون پیازهای آن کاملا روستائی و سالیان متمادی در زمین باقی مانده خود بخود زیاد شده همه ساله بهار بوته های قوی و پر پشتی از آن بیرون آمده و گل ریزان میکند ، برای باغهای روستائی ، کنار چمن زارها ، گل بهاری مناسبی است .
رنگ گلهای این قسم که هم پرپر و هم کم پر است قفائی روشن یا سیر میباشد .
بوته سنبل رومی کوچک تر و خوشه گلش که از هر بوته بیشتر از یکی بیرون نمی آید خیلی کوچک و تنک ولی معطر و خوشبو است ، رنگ گلهایش سفید و زودتر از سنبل هلندی باز می شود .

روش کاشت و تکثیر :
گل سنبل را با کاشتن پیازهای کوچک که پس از یک عمل مختصر روی پیاز اصلی تولید میشود زیاد می کنند .
تعداد این پیازچه ها به نسبت جور آن کم و زیاد می باشد .
برای اینکه از یک پیاز سنبل بخواهند پیازهای کوچک گرفته آنرا زیاد کنند ، باید یک ماه قبل از موقع کاشتن ته پیاز را بشکل مخروط کوچکی با چاقو در آورده یا آنرا بشکل صلیب شکاف داده بگذارند جای برش خوب بخشکد . آنوقت آن پیاز را در عمق کمتری از پیازهای دیگر که برای گل آن می کارند بکارند .
پیازهای سنبل را به نسبت استفاده ای که از گلش میبرند بطرق مختلف میکارند .
چنانچه برای گل چیده و زیاد کردن آنها را در هوای آزاد روی زمین و برای تزئین اطاقها و سالون در گلدان یا ظروف آب میکارند .
بهترین فصل برای کاشتن پیازهای سنبل در گلدان یا ظروف آب ماه آبان و آذر است .
اگر بخواهند زودتر از فروردین از گل سنبل استفاده کنند باید گلدانهای 10 سانتیمتری را با خاک خیلی سبک و مملو از مواد پوسیده باین ترتیب : 5 قسمت خاک رسی و شنی 3 قسمت کود کاملا پوسیده و 2 قسمت ماسه شسته پس از آنکه قبلا کف گلدان را برای زه کشی و رد شدن آّب زائد آن حاضر کرده باشند پر کرده بعد پیاز سنبل را بطوری در گلدان بگذارند که تمام پیاز در خاک باشد .
این گلدانها را پس از آب دادن در زمین فرو می کنند ، حرارت زمین سبب می شود که پس از یک تا یک ماه و نیم پیازها کاملا ریشه کرده و جوانه برگها نوک پیاز پدیدار شود ، آنوقت گلدانها را بیرون آورده زیر شاسی یا توی گلخانه معتدل میگذارند تا نمو کرده و گلهای آن باز شود .
به نسبت گرمای گلخانه گلها زودتر یا دیرتر شروع بباز شدن می کنند .
برای کاشتن پیاز سنبل در آب فقط گذاردن پیاز روی ظروف مملو از آب که در آن مقدار کمی خاکه ذغال ریخته باشند کافی نیست بلکه باید آنها را مواظبت کنند که قبل از بیرون آمدن برگهای گیاه پیازها کاملا ریشه های خود را در آب منتشر کرده باشند .
برای این کار بطوریکه قبلا گفته شد بهتر است روی هر پیاز کلاهک کاغذی گذاشته شود تا روشنائی کمتری به نوک پیازها برسد .
در نتیجه دیرتر سبزه آن نمو می کند .
ضمنا مواظبت نمایند همیشه آب ظرف به اندازه باشد که سطح آب مماس با ته پیاز بوده و فقط ریشه گیاه در آب بماند
برای کاشتن سنبل در هوای آزاد روی زمین نکته قابل توجه وجود خاک سالم و سبک است و اگر خاک زمین مساعد نباشد باید قبلا آنرا اصلاح کرده بعد ماه آبان و آذر پیازها را به عمق 15 سانتیمتر و اگر در آن منطقه سرمای زمستان سخت و ممکن است در چنین عمقی رطوبت زیاد نفوذ کرده یخ بزند ، پیازها را عمیق تر بکارند .
پس از آنکه گلهای سنبل تمام شد باید نیمی از برگهای آنرا بریده و ماه خرداد و تیر که برگ های باقیمانده زرد شده و خشکید پیازها را از زمین خارج کرده پس از آنکه چند روز در معرض هوا گذارده و رطوبت آنرا گرفتند آنها را در انبار یا اطاق خشک و تاریک برای کاشتن سال بعد نگهداری نمایند .

تکثیر :
زیاد کردن گل سنبل به روش جدا کردن پیازچه ها بترتیبی که در بالا اشاره شده انجام می گیرد

برگرفته از کتاب : پرورش گلها و گیاهان زینتی
نوشته : مهندس منوچهر کارگر

گل سنبل

[Sinderella]

گل یاس چمپا
Jasminum

گل یاس چمپا ، درختچه ای است رونده که ابتدا بشکل بوته است و بعد رونده میشود و با هرس میتوان آنرا کوتاه نگه داشت .
ساقه ای نازک و سبز رنگ دارد ، برگچه هائی مرکب به تعداد 5 تا 7 عدد .
گلهای آن سفید و گاهی خارج گلبرگها صورتی رنگ است .
این درختچه در زمستان سرمای چند درجه زیر صفر را تحمل می کند ، ولی در گرمای بالای 5 درجه سانتیگراد بهتر رشد می کند .
یاس چمپا ، دارای برگهای ظریف و گلی زیبا است و عطر زیادی دارد . ولی در منزل خوب نمی ماند ، زیرا این گیاه به روشنایی زیاد احتیاج دارد .
بنابراین باید ایام زیادی از سال را در هوای آزاد و روشنائی کامل قرار داشته باشد .
در تابستان مختصری به درختچه سایه می دهند تا گلها از گزند نور بیش از حد محافظت شوند .
اگر شرایط مناسب برای گلدان یاس در نظر گرفته نشود ، یعنی مدت زیادی در اطاق و محل تاریک بماند « بسیاری از برگها و همچنین شاخه های آن قهوه ای رنگ شده از بین میرود .
یاس چمپا ، از خرداد تا مهرماه گل دارد .
بعد از اتمام گل و همچنین قبل از شروع رشد ، باید یک هرس قوی روی بوته انجام گیرد .
اگر بخواهیم در زمستان گلدانهای یاس چمپای ما در خانه گل داشته باشند ، باید در ماه خرداد خاک گلدان ها را عوض کنیم .
در شهریور ماه جوانه های گل در بعضی برگها ظاهر می شود و آخر همین ماه باید گلدانها را به داخل منزل ببریم و در روشن ترین نقطه قرار دهیم .
البته در حرارت 20 درجه .
بهترین گل چمپا در دی یا بهمن بدست می آید .
اگر درجه حرارت بالاتر از 20 درجه سانتیگراد باشد ، رطوبت محیطی نیز مورد نیاز است .

تکثیر:
ازدیاد این درختچه ، بوسیله قلمه سبز ، در خرداد ماه انجام می شود .

ياس چمپا


بر گرفته از کتاب : پرورش گلها و گیاهان زینتی
نوشته : مهندس منوچهر کارگر

[Sinderella]

پرنده بهشتی
Strelizia


نام علمی این گیاه از نام ملکه شارلوت مکلامبورگ استرلیتز همسر ژرژ سوم پادشاه انگلستان گرفته شده است .
این جنس که از گیاهان خانواده موز Musacees است در تمام دنیا فقط دارای پنج گونه دائمی همیشه سبز می باشد که فقط یک گونه آن به نام پرنده بهشتی رژینه S.reginae در باغبانی استفاده می شود و چهار گونه دیگر به صورت وحشی میباشند .
گونه مورد نظر بومی جنوب آفریقا ( کاپ) است .
بلندی آن در حدود یک متر می رسد . این گونه دارای برگهای نسبتا روشن ، چرمی و تخم مرغی شکل که بر روی دمبرگی به طول 45 سانتیمتر قرار می گیرند .
گل آذین آن به طول 15 سانتیمتر در بهار در انتهای ساقه گل دهنده به طول یک متر تا یک متر و نیم ظاهر میشود .
گل آذین شامل اسپات سبز با با رگه های ارغوانی و قایق مانند است که در هنگام باز شدن گلها به صورت افقی درآمده و در آن 4 – 10 گل قرار می گیرد .
گل ها دارای کاسه نارنجی و جام آبی رنگ بوده و روی هم رفته شباهت به سر پرندگان پیدا می کند .
از این رو در زبان انگلیسیBird of paradise و فرانسه Oiseau du paradis بنام پرنده بهشتی نامیده می شود .
معمولا گل ها بتدریج باز می شوند و بیشتر به صورت گل بریده در گل فروشیها به فروش می رسد .
ولی می توان خود گیاه را در گلدان های بزرگ در آپارتمان پرورش داد .
در گلخانه بر اثر فورساژ میتوان در تمام فصول آن را گلدار کرد .

اقسام مشهور این گونه عبارتند از:
1 – پرنده بهشتی پرولیفرا S.Prolifera : دمبرگها در این گونه بسیار دراز بوده و گل آذین دارای دو اسپات است .
2 – پرنده بهشتی پومیلا S.Pumila : گیاه کوتاه و گل ها دارای کاسبرگ هایی به رنگ نارنجی تند می باشند .
مراقبت های لازم :
1 – نور : این گیاه به نور زیاد ( تابش مستقیم خورشید ) احتیاج دارد .
بنابراین چنانچه در آپارتمان پرورش داده می شود باید آن را نزدیک پنجره جنوبی که فاقد پرده است قرار داد .
ولی چون در تابستان شدت نور زیاد است باید آن را در جلو پنجره جنوبی که پرده داشته باشد و یا کمی دورتر از پنجره جای داد .
2 – حرارت : درجه حرارت مناسب برای گیاه بین 16 – 19 درجه سانتیگراد است و درجه حرارت کم تر از 3- و بیش از 30+ را تحمل نکرده و از بین میرود .
3 – آبیاری : در هوای معتدل هفته ای دو روز باید آبیاری شود ولی در هنگام استراحت گیاه که از اواسط تیرماه تا اواخر مردادماه است باید آبیاری را بکلی قطع کرد و یا به ندرت انجام داد .
4 – نوع خاک : خاک باید قوی ( دارای کود حیوانی « پودر گوشت و غیره ) و کمی ماسه ای باشد .
برای زود به گل نشاندن گیاه باید در مردادماه زمین را به عمق 80 سانتیمتر شخم زده و به آن کود حیوانی اضافه کرد .
اسیدیته مناسب برای گیاه در حدود 7 – 8 میباشد .
5 – کود : میتوان از کودهای مختلف موجود در بازار طبق دستورالعمل هریک که معمولا در روی جعبه نوشته شده است استفاده کرد .
ولی بهترین کود ، مخلوطی از 100 گرم نیترات پتاسیم 100 گرم فسفات کلسیم و 200 گرم سولفات آمونیم میباشد که به مقدار 2 گرم در لیتر ، هر هفته یک بار از فروردین تا مهرماه باید به گیاه داده شود .
روش کشت و ازدیاد :
یکی از روش های تکثیر این گیاه کشت بذر آن است .
ولی برای بدست آوردن بذر باید به تلقیح مصنوعی اقدام کرد .
معمولا هر گل آذین در حدود 50 دانه ایجاد می کند .
عمل کشت معمولا در بهار در حرارت 18 – 21 درجه سانتیگراد صورت می گیرد .
رویش دانه نامنظم و 3 تا 5 ماه طول می کشد .
در سال اول گیاه ضعیف میماند و بهتر است آن را به گلدان منتقل کرده و در گلخانه نگاهداری کرد . ولی در سال دوم و یا سوم میتوان آن را به محل مورد نظر انتقال داد .
این گیاهان جدید در سال چهارم پاجوش تولید کرده و در سال ششم یا هفتم گل می دهند .
روش دیگر تکثیر ، تقسیم بوته است . که از بهار تا تابستان میتوان انجام داد .
پایه های حاصل به کندی رشد می کنند و پس از دو یا سه سال گل می دهند وبه نوبه خود دو سال پس از تکثیر ایجاد پاجوش می کنند .
معمولا روی پایه های جوان سه ساله 6 – 10 گل آذین به وجود می آید و در صورتی که در پایه های مسن ممکن است تا 50 گل آذین ظاهر شود.

بر گرفته از کتاب : پرورش گلها و گیاهان زینتی
نوشته : مهندس منوچهر کارگر

پرنده بهشتي

[Sinderella]

بنفشه آفریقایی
Saintpaulia


این گیاه از خانواده شمعدانیها Geraniacees بوده و گیاهی آپارتمانی است که بیش از دوازده گونه آن تا کنون شناخته شده است .
اصل آن از آفریقای مرکزی بوده ، ارتفاع آن بین هشت تا ده سانتیمتر و پهنای بوته در حدود پانزده تا بیست سانتیمتر می باشد .
برگهای آن مخملی و نرم و گلهای آن متنوع ، به رنگهای بنفش ، ارغوانی ، زرشکی ، آبی ، صورتی و برای ادامه حیات احتیاج به حرارتی بین دوازده تا پانزده درجه سانتیگراد دارد .
این گیاه نیازمند خاکی قوی ، سبک و قابل نفوذ با زهکشی خوب و نور غیر مستقیم و آبیاری منظم می باشد .

تکثیر و ازدیاد :
این گیاه را به دو صورت می توان زیاد کرد :
1 - بوسیله بذر : برای این منظور گلدان یا جعبه ای را انتخاب کرده مقداری شن در کف آن ریخته سپس مقداری خاک سبک روی آن می ریزند و روی خاک را تا ارتفاع حد اقل پنج سانتیمتر با ماسه نرم و شسته رودخانه ای می پوشانند
آنگاه بذر را روی ماسه می پاشند و به اندازه دو برابر قطر بذر روی آنرا مجددا ماسه نرم میریزند
روی جعبه یا گلدان را شیشه یا ورقه نایلونی کشیده و در محلی گرم قرار می دهند .
نهال ها پس از پانزده تا بیست روز ظاهر می شوند و پس از اینکه سه تا چهار برگه شدند آنها را به گلدان اصلی منتقل می کنند .
2 – بوسیله قلمه : برای گرفتن قلمه از برگهای قسمت پائینی بوته یک برگ را با قسمتی از ساقه بوته جدا کرده و آنرا در خاکی که از مخلوط پیت ، خاک برگ ، ماسه شن رودخانه ای به نسبت مساوی شده قرار می دهند و برای اینکه قلمه جوان زخمی نشود ، قبلا حفره ای در خاک ایجاد می کنند سپس قلمه را در آن قرار می دهند ( مطابق شکل ) و روی آنرا با ورقه ای نایلونی و یا شیشه می پوشانند .

مراحل مختلف قلمه برگ بنفشه آفريقايي
برای ریشه دار شدن قلمه ها درجه حرارتی در حدود بیست درجه سانتیگراد احتیاج است و برای آبیاری بهتر است که هر دو یا سه روز یک مرتبه گلدان را در ظرف آبی قرار داد تا خاک مرطوب گردد و احتیاج به آبیاری از سطح جعبه یا گلدان و برداشتن روکش شیشه ای یا نایلونی ان نباشد .
با این ترتیب پس از پانزده تا بیست روز قلمه ها ریشه دار شده ( مطابق شکل ) و آنرا به گلدان اصلی منتقل می کنند
برگرفته از کتاب : گلها و گیاهان زینتی
نوشته : مهندس منوچهر کارگر

[Sinderella]

پرورش گیاه دیفن باخیا

گیاه
دیفن باخیا
Diffenbachia
دیفن باخیا ، Diffenbachia گیاهی است از خانواده آراسه Arasees با تقریبا در حدود 30 گونه و تعداد زیادی واریته های گوناگون .
این گیاهان دائمی همیشه سبز ، بومی آمریکای جنوبی بوده و بخاطر برگهای زیبایش کاشته می شود. و برای گلخانه ها و آپارتمان های شوفاژ دار و یا در مکانهائیکه درجه حرارت زمستان به اندازه کافی باشد مناسب است .
گونه های مختلف این گیاهان تقریبا دارای نیازهای مشابهی از نظر آب و هوا و رطوبت می باشند .
برگها تقریبا بیضی کشیده با نوک تیز و در روی ساقه بطور مارپیچ بوجود می آیند .
رنگ برگها معمولا سبز تیره و دارای نقاط یا لکه های سفید کرم رنگی در دو طرف رگبرگ اصلی می باشند . تقریبا حاشیه برگها سبز است . فاصله برگها نسبتا کم است .
اندازه برگها بر حسب گون متغیر بوده و در بعضی از گونه ها به اندازه های نسبتا بزرگی ( 50 سانتیمتر) می رسد .
با وجودیکه گیاه همیشه سبز است ، عمر برگها کوتاه بوده و به تدریج می ریزند .
این گیاه در گلدان بندرت گل می کند . گلهای آن قابل توجه نمی باشند و بهتر است با چاقوی تیزی بریده شوند تا نیروی گیاه بیهوده به هدر نرود .
اگر گیاه امکان رشد داشته باشد بلندی آن به دو متر و نیم نیز می رسد و تنه آن هنگامیکه برگها ریخته اند ، بند بند و یا حلقه ای شبیه پیچ چوب پنبه بازکن می باشد .
ساقه ، محکم و تو پُر می باشد . شیره گیاهان این جنس سمی است و باید از تماس آن با چشم و دهان اجتناب کرد
و بدین جهت در آمریکا به این گیاه نام Dumb cane( گیاه لال ها ) داده اند .
بلعیدن شیره تلخ این گیاه باعث ورم بافت های ظریف گلو شده بحدی که قوه گویائی را فلج می کند .

روش کاشت :
این گیاه به حرارت و رطوبت نیاز دارد .
حرارت : در زمستان نباید کمتر از 16 درجه سانتی گراد باشد ولی تا 13 درجه سانتیگراد را نیز تحمل می کند .
در حرارت 7 درجه سانتیگراد گیاه برای مدت کوتاهی زنده می ماند ولی برگهای پائینی خود را بسرعت از دست می دهد .
در حرارت مناسب گیاه برای تمام سال بدون توقف به رشد خود ادامه می دهد .
در زمستان به نور بیشتری نیاز دارد ولی در سایر فصول و بخصوص در تابستان مکانهای سایه روشن برای آن مناسب میباشند و نور مستقیم خورشید روی برگهای لطیف آن ایجاد سوختگی می کند .
در اتاق و یا آپارتمان ها باید آنرا در مکانهای روشن قرار داد .
خاک : بهترین خاک برای این گیاه ترکیبی از خاک باغچه ، پیت ( تورب ) و مقدار کمی ماسه است و گلدان باید کاملا قابل نفوذ به آب باشد .
فصل تعویض گلدان در ابتدای بهار و قبل از شروع رشد آن است .
در فصل رشد باید به گیاه کود مایع کامل داده شود .
این گیاه به خشکی و کمبود رطوبت هوا بسیار حساس است .
کناره برگها در نتیجه کمبود رطوبت ، قهوه ای رنگ می شوند و به تدریج می ریزند .
درصورتیکه گیاه در اتاق نگاهداری شود می توان رطوبت آنرا بیکی از سه روش زیر تا اندازه ای تنظیم و تامین نمود .
الف : در هوای گرم زمانیکه درجه حرارت از 22 درجه تجاوز می کند آب را بوسیله اسپری روی آن بپاشند .
ب : آب باید کاملا خالص باشد و در غیر اینصورت اثر املاح روی برگهای آن باقی می ماند .
پ : گیاه در تابستان و در فصل رویش به آب نسبتا زیاد نیاز دارد و در زمستان باید مقدار آنرا کم کرد .

تکثیر :
این گیاه بوسیله قلمه علفی ساقه و یا قلمه چوبی ، یا خواباندن هوائی زیاد می شود .
ساقه دیفن باخیا همانطور که گفته شد ، بند بند و یا حلقه دار می باشد .
اگر برگهای پائین ساقه از بین رفته اند ، می توان ضمن اینکه از چنین گیاهی قلمه گرفت آنرا نیز اصلاح و به فرم طبیعی بازگردانید .
تکثیر به روش خواباندن هوائی :
این روش یکی از ساده ترین راه ریشه دار کردن گیاهان می باشد و بیشتر برای گیاهان زینتی که برگهای پائینی خود را از دست داده اند بکار می رود .
بدین منظور قسمتی از ساقه را برحسب نوع گیاه به یکی از سه شکل زیر با چاقوی تیزی شکاف میدهند .

تقسیم هوائی دیفن باخیا همانند فیکوس مراحل مختلف بالا را بایستی رعایت نمود .
1 – حلقه ای پیرامون پوست گیاه بطول در حدود 5 سانتیمتر برمیدارند .
2 – شکافی بصورت V عمودی بر ساقه گیاه حد اکثر باندازه یک سوم قطر شاخه ایجاد می نمایند .
3 – برش مورب از طرف پائین ساقه به بالا و شکافی مورب حداکثر یک دوم قطر شاخه ایجاد میکنند و برای جلوگیری از بسته شدن شکاف یک تکه چوب کوچک بین دو لبه آن قرار می دهند .
هدف از شکاف دادن ساقه قطع آوندهای آبکش حاوی شیره پرورده می باشد .
زیرا شیره خام توسط آوندهای چوبی به بالای گیاه میرسد . در اثر عمل فتوسنتز ( کربن گیری ) بصورت شیره پرورده درآوندهای آبکش بطرف پائین آمده و در نقطه بریده شده مجتمع گشته و سبب ریشه دار شدن گیاه می گردد .
پیرامون قسمت بریده شده را توسط یک کیسه پلاستیکی حاوی خزه و یا پیت مرطوب میپوشانند و پس از تشکیل ریشه ها ساقه گیاه را از زیر ریشه قطع می کنند .
فصل خواباندن هوائی زمان فعالیت گیاهان یعنی بهار تا اواسط تابستان می باشد .
تکثیر به روش قلمه زدن :
پس از اینکه بطریق خواباندن هوائی قلمه ریشه داری بدست آوردیم میتوان از باقیمانده گیاه با وجودیکه بدون برگ می باشد نیز قلمه گرفت .
اگر طول گیاه زیاد باشد 15 سانتیمتر از پایه مادری را نگاهداشته و بقیه آنرا به قلمه های کوچکی تقسیم کرده ، بقسمی که هرکدام از قلمه ها حد اقل دارای یک جوانه باشد .

این قلمه ها را بطور جداگانه و یا تعدادی از آنها را بطور افقی در روی گلدانی که دارای پیت (تورب) میباشد قرار داده و برای نگاهداری رطوبت گلدان را در کیسه نایلونی بگذارند .
پس از چندی قلمه ها ریشه دار خواهند شد و پس از ظاهر شدن برگها ، آنها را از کیسه نایلون خارج کنند .
باقیمانده پایه مادری نیز بتدریج جوانه زده و گلدان دیگری را بوجود می آورد .

برگرفته از کتاب : پرورش گلها و گیاهان زینتی
نوشته : مهندس منوچهر کارگر

[Sinderella]

نتايج آزمايشات عناصر ريز مغذی در زراعت گندم


میزان آهن قابل جذب در کشت گندم نشان می دهد


حد بحرانی : ppm10


1- آهن 5% خاکها از ppm 3 کمتر بوده و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به 250 کیلوگرم در هکتار سولفات آهن دارند .

2- آهن 47% خاکها بین ppm6-3 بوده که متوسط می باشد و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به 200 کیلوگرم در هکتار سولفات آهن دارند .

3- آهن 29% خاکها بین ppm10-6 بوده که نسبتا مناسب می باشد و

برمبنای آخرین توصیه کودی نیاز به100 کیلوگرم در هکتار سولفات

آهن نیاز داند .

4- آهن 19% خاکها بیشتر از ppm10 بوده و غنی می باشند و به

کودی نیاز ندارند .



میزان مس قابل جذب در کشت گندم نشان می دهد



حد بحرانی : ppm5/0



1- مس 34% خاکها کمتر از ppm5/0 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به25 کیلو گرم در هکتار سولفات مس دارند .

2- مس 40% خاکهابین ppm1-5/0 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به25 کیلو گرم در هکتار سولفات مس دارند .

3- مس 26% خاکها بیشتر از ppm1بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به کود ندارند .



میزان منگنز قابل جذب در کشت گندم نشان می دهد



حد بحرانی : ppm6



1- منگنز 5% خاکها کمتر از ppm3 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به40 کیلو گرم در هکتار سولفات منگنز دارند .

2- - منگنز 32% خاکها بین ppm6-3 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به20 کیلو گرم در هکتار سولفات منگنز دارند .

3- - منگنز 63% خاکها بیشتر از ppm6 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به کود ندارند .



میزان بر قابل جذب در کشت گندم نشان می دهد



حد بحرانی : ppm1



1- - بر 29% خاکها کمتر از ppm5/0 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به25 کیلو گرم در هکتار اسید بوریک دارند .

2- - بر 63% خاکها بین ppm1-5/0 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به20 کیلو گرم در هکتار اسید بوریک دارند .

3- - بر 8% خاکها بیشتر از ppm1 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به کود ندارند .



میزان روی قابل جذب در کشت گندم نشان می دهد



حد بحرانی : ppm2/1



1- - روی 34% خاکها کمتر از ppm5/0 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به50 کیلو گرم در هکتار سولفات روی دارند .

2- - روی 50% خاکها بین ppm1-5/0 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیاز به40 کیلو گرم در هکتار سولفات روی دارند .

3- - روی 16% خاکها بین ppm5/1-1 بوده و و بر مبنای آخرین توصیه کودی نیازبه کود ندارند .



نتایج :



- از نظرمیزان روی قابل جذب در اراضی تحت آزمایش 84% خاکها نیاز به مصرف کود سولفات روی دارند .

- از نظر میزان آهن قابل جذب در اراضی تحت آزمایش 53% خاکها نیاز به مصرف کود سولفات آهن دارند .

- از نظر میزان مس قابل جذب در اراضی تحت آزمایش 34% خاکها نیاز به مصرف کود سولفات مس دارند .

- از نظر میزان منگنز قابل جذب در اراضی تحت آزمایش 37% خاکها نیاز به مصرف کود سولفات منگنز دارند .

- از نظر میزان بر قابل جذب در اراضی تحت آزمایش 79% خاکها نیاز به مصرف کود اسید بوریک دارند .

از نظر ترتیب عناصر روی- بر-آهن در اکثر خاکها محدودیت وجود دارد و مصرف کودهای سولفات روی و اسید بوریک و سولفات آهن در هنگام کاشت ضروری می باشد .
نويسنده : حسين مير احمدی

[Sinderella]

پرورش درخت برف

درخت برف
Chionanthus virginica
درخت برف Chionanthus virginica L. گونه ای از گیاهان تیره زیتونها یا اولئاسه Oleaceae میباشد .
اصل این گیاه از کشور آمریکا بوده و درختچه ای است به بلندی 3 تا 4 متر .
خیلی پُرشاخه ، با برگهای کوچک متقابل کشیده و نوک تیز که در اردیبهشت و خردادماه گلهای خوشه ای راست سفید رنگ از بغل دمبرگها یا انتهای شاخه های آن بیرون می آید .
این درخت را باید در زمین قوی و خاک تازه بکارند .
تکثیر :
برای زیاد کردن این گیاه ، می توان به دو روش کاشتن بذر آن و یا قلمه زدن شاخه ها اقدام کرد .
همچنین چون این گیاه با درخت زبان گنجشک از یک تیره است گاهی آنرا روی زبان گنجشک پیوند می زنند . ولی این پیوندها بیش از چند سالی دوام ندارد .

[Sinderella]

گل آنتوریوم
ANTHURIUM

آنتوریوم ،Anthurium جنسی از خانواده آراسه ها Aracees است که اقسامی از آن بواسطه برگهای پهن و فلزی رنگ با رگهای سفید و نیز گلهایش جالب توجه بوده و در گرمخانه ها میکارند .
بلندی این گیاه به 30 الی 80 سانتیمتر می رسد .
دو رقم از این گل که تاکنون شناخته شده است عبارتند از :
1 – آنتوریوم شزریانوم A.Schezerianum: که یکی از زیباترین گلها با برگهای پهن جالب است .
2 – آنتوریوم آندرآنوم A.Andreanum: با شاخه های عمودی و رنگهای عالی و برگهای بسیار پهن و شاخه های گل زیبا .
شاخه های گل آن بسیار مورد توجه است و مدتها در آب دوام می آورد .
این نوع گل بخصوص برای پرورش در گلخانه مناسب است .
زیرا در این مکان است که مقدار رطوبت ، درجه حرارت و آبیاری به راحتی قابل کنترل می باشد .
نوع آنتوریوم شزریانوم A.Schezerianum برای پرورش در آپارتمان ، یک گل بسیار مناسب است .
این گیاه در شرایط مناسب مرتبا گل داده و برگهای بسیار زیبای آن به رنگهای قرمز درخشان یک ماه و حتی بیشتر دوام می آورد .

مواظبت های زراعی :
نور : نور ملایم در درجه اول .
حرارت : محیط گرم .
رطوبت : خاک را باید مرطوب نگاه داشت .
جابجا کردن : در زمان جابجا کردن گیاه ( تعویض گلدان ) خاک گلدان باید از مخلوط زیر تهیه شود :
1 – خزه ، در حال پوسیدن یا تورب ( پیت) دو قسمت .
2 – ورمیکولیت ( از سنگهای معدنی است که بعدا به رُس تبدیل میشود ) یک قسمت .
3 – پرلیت ( این هم از سنگهای معدنی است که به رُس تبدیل میشود منتها ذرات آن درشت تر است ) یک قسمت . سپس آن را بطور یکنواخت مخلوط کرده و در گلدان مصرف کنید .
کود :
هر ماه یکبار باید از کودهای قابل حل در آب برای آنتوریوم شزریانوم A.Schezerianumاستفاده کرد و برای نوع آنتوریوم آندرآنوم A.Andreanum ماهی دو بار .
تکثیر : ازدیاد این گیاه از طریق قلمه زدن ساقه انجام میشود .

برگرفته از کتاب : پرورش گل ها و گیاهان زینتی
نوشته : مهندس منوچهر کارگر

[Sinderella]

گل زعفران زینتی

گل
زعفران زینتی
(کُروکُوس)
CROCUS

گل زعفران زینتی یا کروکوس Crocus جنسی از گیاهان خانواده زنبق ها Iridaceae و دارای دو گروه : بهاره C.Vernus و پائیزه ، C.Sativus می باشد و بیش از 75 گونه و واریته های بیشتری از آن تا بحال شناخته شده است .
الف - گروه بهاره : گروه کروکوس زینتی ورنوس .
ب – گروه پائیزه : کروکوس زینتی ساتیوس.
نوع بهاره آن از اواخر اسفند تا اواسط اردیبهشت ماه و نوع پائیزه آن از اواسط شهریور تا اواخر مهرماه در مناطقی که هوای معتدل دارند گل می دهد .
موطن اولیه آن در اطراف کوههای آلپ بوده و هنوز هم بیش از چهل نوع آن اطراف کوههای مزبور یافت میشود .
در صورتیکه خوب و مناسب کشت شود و از آن مواظبت کامل بعمل آید از هر پیاز میتوان انتظار 3 – 4 گل را داشت .
در گونه های وحشی معمولا گلها برنگ سفید و زرد میباشد . ولی انواع تربیت شده آن رنگهای متنوعی دارد . که در جای خود از آن بحث خواهیم کرد .
معمولا گلهای کروکوس بشکل جام لبه بلند است و در بعضی از انواع آن پشت جام دو تا سه کاسبرگ کوچک میتوان دید .
در کروکوس ها معمولا گلها قبل از برگ ظاهر می شوند ولی در تعداد محدودی از گونه های آن برگ قبل از گل آشکار می گردد .
ارتفاع ساقه گل در انواع آن فرق می کند . ولی بطور کلی ارتفاع ساقه بین 5 تا 7سانتیمتر میباشد .

احتیاجات گیاه :
این گیاه احتیاج به خاک معمولی با کمی کود پوسیده دامی دارد و حد اقل پیاز آن باید 5 سانتیمتر زیر خاک باشد و مقدار آب آن مانند گلهای دیگر باغچه میباشد .

روش کاشت و تکثیر :
این گل به دو روش کاشتن پیاز در خاک و یا پرورش پیاز آن در آب زیاد میشود .
الف – کاشتن پیاز در خاک : برای کشت ابتداء حفره ای با عمق 5 سانتیمتر احداث کنید و بعد پیاز را داخل آن گذارده بطریقی که سر پیاز به طرف بالا قرار گیرد و بعد خاک و کودی را که آماده کرده اید روی آن و اطراف آن بریزید و آبیاری کنید .
ب – پرورش در آب : کشت در آب و یا ظرفهای سفالی سوراخدار میباشد. پس از انتخاب ظرفهایی که برای کشت پیاز اختصاص داده اند بهتر است 3 تا 4 پیاز را در یک ظرف آب قرار دهید .
هنگامیکه پیاز مستقیما در آب کاشته میشود باید پیرامون و زیر پیاز مقداری پنبه قراردهید تا زودتر ریشه کند .
توجه داشته باشید که مقدار آبی که در ظرف می ریزید همیشه پائین تر از سر پیاز باشد و طوری پیازها را قرار دهید که سر آنها از آب بیرون باشد و هر روز دقت نمائید که کسری آب را تامین کنید .

کروکوس های معروف عبارتند از :
1 – کروکوس گوزیانوس C.gusianus: برنگ زرد طلائی میباشد که در باغها اصطلاحا آنرا قبا طلائی می گویند .
این گونه کروکوس در جنوب شوروی زیاد دیده میشود .
ارتفاع گلهای آن 6 تا 7 سانتیمتر است و از قدیمیترین نوع شناخته شده میباشد .
2 – کروکوس ایمپراتی C.imperati: رنگ گلهای آن بنفش روشن با پشت برگهای کرم با خطوط بنفش تیره و یا قهوه ای میباشد و در ناپل و جنوب ایتالیا زیاد دیده میشود
3 – کروکوس ورنوس C.vernus : که در یونان زیاد دیده میشود. رنگ گلها طلائی و سفید میباشد و اول بهار گل می دهد.
4 – کروکوس موئزیاکوس C.moesiacus: که در یونان زیاد دیده میشود ، پیاز آن بلندتر و نازکتر از انواع دیگر است . رنگ گلهای آن طلائی و سفید برفی است و از انواع مشهور بهاره میباشد که اواخر زمستان و اوائل بهار گل می دهد.
5 – کروکوس ساتیووس C.sativus: یا زعفران که بر خلاف سایر گونه ها برگها قبل از گلهای آن و اواسط مهرماه ظاهر میشود .
گلبرگ های آن قرمز زعفرانی است و گاهی برنگ نارنجی هم دیده شده است .
گلها یکدفعه و همزمان باز می شوند و پیاز آن سالها در زمین باقی می ماند .
این گیاه بومی جنوب اروپا و آسیای میانه میباشد و بیشتر مصرف داروئی دارد و همانطور که از موطنش پیداست احتیاج به هوای گرم مدیترانه ای دارد .
در کشور ما در نقاط معتدل گرم مانند قائن و بیرجند وجود دارد و مصرف غذائی و طبی دارد .
6 – کروکوس اسپسیوسوس C.speciosus: در جنوب شرقی اروپا و آسیا و ایران زیاد یافت می شود و آب و هوای این منطقه برای رشد و نمو و تکثیر آن بهتر از سایر نقاط است .
ارتفاع گلهای آن بین 10 تا 12 سانتیمتر است. رنگ گلها آبی و زرد با رگه های بنفش و بهترین نوع آن در مهرماه گل می دهد و بیشتر انواع آن در باغهای قدیمی و در لابلای چمن یافت میشود .
یکی از بی نیازترین گونه های کروکوس است که بدون زحمت و مراقبت رشد کرده و تکثیر میشود . برگهای آن پهن تر از انواع دیگر و متمایل به رنگ آبی است و پیاز آن کمی از گونه های دیگر درشت تر میباشد .
7 – کروکوس آستوریکوس C.asturicus: در شمال ایتالیا زیاد یافت می شود .
8 – کروکوس اورنوس C. aureus: در شمال ایتالیا زیاد است.
9 – کروکوس ایتئوس iuteus: در این گونه گلها به رنگ زرد و نارنجی و بلندی آن از 7 سانتیمتر تجاوز نمی کند . این گل و گل پاپیتال از گیاهان مناسب برای کاشتن در ماه اسفند میباشند .
10 – کروکوس بالانسا C.balansae: در آسیای میانه زیاد دیده میشود . رنگ گل آن نارنجی و ارتفاع ساقه آن از 5 تا 7 سانتیمتر است .
11 – کروکوس لیانتیکوس C.lianaticus: در اطریش زیاد دیده میشود .
12 – کروکوس ایریدیفلوروس C.iridiflorus: در اطریش زیاد دیده میشود .
13 – کروکوس هیجانتیوس C.hijantinus: در اطریش زیاد دیده میشود .
این سه گونه اخیر از گونه های خاص میباشند که پشت جام و پشت گلبرگهای بهم چسبیده سه گلبرگ اضافی وجود دارد .
بلندی این گلبرگها از بلندی جام بیشتر میباشد .
بلندی ساقه این کروکوس ها ( گل زعفران زینتی ) بین 8 تا 12 سانتیمتر است .
14 – کروکوس بیفلوروس C.biflorus یا ( کروکوس اسکاتلندی ): در ایتالیا و اطراف دریای سیاه یافت میشود .
15 – کروکوس بادامی C.badamii: در کوههای اطراف مدیترانه فراوان یافت میشود .
رنگ گل آن سفید برفی و حاشیه برگهای آن تیره تر از داخل گلبرگ میباشد .
16 – کروکوس آدامیکوس C.adamicus: این گونه نیز مشخصاتی مشابه گونه قبلی دارد .
17 – کروکوس ولدمی C.b.weldemii: این گونه کمی کوچکتر از این دو گونه قبلی و حاشیه گلبرگ آن زرد تیره میباشد
18 – کروکوس نقره ای C.b.argentinus: در یوگوسلاوی و بلغارستان بحد وفور یافت میشود و رنگ گلبرگ آن سفید خالص میباشد .
19 – کروکوس بیزانتینوس C.byzantinus: در یونان – آسیای میانه – فلسطین – ایران یافت میشود .
20 – کروکوس کونسلاتوس C.concellatus: در یونان – آسیای میانه – فلسطین – ایران یافت میشود .
21 – کروکوس نودیفلورروس C.nudiflorus: در یونان – آسیای میانه – فلسطین – ایران یافت میشود .
22 – کروکوی اشیمپری C.schimperi: در یونان – آسیای میانه – فلسطین – ایران یافت میشود .
در گونه های 20،21،22،23، گلها پس از پژمرده شدن برگها نمایان میشود .
رنگ گلبرگها اغلب سفید ، زرد، بنفش و یا صورتی است .
و اغلب آنها بیش از 2 تا 3 گل می دهند و ارتفاع ساقه گل آن بین 8 تا 12 سانتیمتر است .
23 – کروکوس کانیدوس C.canidus: در شرق ترکیه فراوان است . برگها با گل بهاره ظاهر میشود .
معمولا رنگ گلبرگ آن سفید و اغلب داخل کاسبرگ زرد نارنجی و یا نارنجی میباشد .
بلندی ساقه 8 تا 10 سانتیمتر است .
24 - - کروکوس سولی فلوروس C.suliflorus: مشخصاتی مشابه گونه کانیدوس C.canidus داشته ، فقط داخل کاسبرگ آن برنزه میباشد .
25 – کروکوس شری سانتوس C.chrysanthus: در یونان و ترکیه فراوان است .
برگها با گل بهاره ظاهر میشود . برگهای آن نازکتر و ریزتر از سایر گونه ها است .
ارتفاع گلها بین 6 تا 7 سانتیمتر است .
این گونه در نواحی معتدل در بهمن ماه گل می دهد و گلهای آن برنگ زرد طلائی است و برای کشت در فضای بسته گلخانه سرد مناسب است .
بعضی از انواع آن دارای گلبرگهای زرد با انتهای طلائی و پشت گلبرگها آبی روشن است .
بغیر از گونه های یاد شده بیش از 500 گونه دیگر کروکوس CROCUS وجود دارد که تقریبا مشابه با گونه های ذکر شده میباشد و اختلاف آنها در رنگ و مشخصات گیاه شناسی آنها است که توضیح آن باعث طول کلام خواهد بود .

بر گرفته از کتاب : گل ها و گیاهان زینتی
نوشته : مهندس منوچهر کارگر

[Sinderella]

پرورش

گل اُركيده
PAPHIOPEDEDILUM


گل اُركيده ( paphiopedilum ) جنسي ازخانواده اُركيده ها( Orchidaceae ) ميباشد .
بعضي از گونه هاي آن مقاوم و مناسب براي داخل خانه و آپارتمان ميباشند .
بطور كلي اُركيده هائيكه داراي برگهاي كاملا سبز هستند كمتر در برابر شرايط نامساعد
حساسيت نشان مي دهند .
چنانچه مايل به پرورش اُركيده در منزل باشند بهتر است نكات زير را رعايت كنند .
گياه را در اسفندماه به گلداني حاوي مخلوطي از خاك برگ ، پيت و خاك معمولي منتقل نموده در ابتداء به ميزان كم آب بدهند .
در همان حال به دفعات زياد با آب فاقد مواد قليايي بر روي برگها آب پاشيده و يا گلدان را در محل مرطوبي برابر نور و بدور از تابش مستقيم آفتاب قرار دهند .
در نيمه دوم فروردين ماه هنگاميكه ريشه ها به اندازه كافي رشد كردند ، آب فراوان به آن داده شود . دراين هنگام چنانچه بخواهند بر روي گياه آب بپاشند بايستي دقت نمايند تا فقط برگها خيس شوند.
حرارت مناسب براي اُركيده ۱۵ درجه سانتيگراد است .
زمستانها گلدان را در مكان سردي تحت ۸ درجه سانتيگراد حرارت قرار داده و از ميزان آب بكاهند .
تكثير :
تكثير اُركيده به روش تقسيم در بهار امكان پذير است

برگرفته از كتاب : پرورش گل ها و گياهان زينتي
نوشته : مهندس منوچهر كارگر

[Sinderella]

گل لاله
TULIPA
tulip

تمام انواع لاله ها به سرما مقاوم هستند و مي توان آنها را در پائيز ، حوالي مهر و آبان در باغچه كاشت و از گل آنها در بهار استفاده نمود .
معهذا اگر بخواهند پياز لاله را پيش رس كنند بايد پيازها را در مهر و آبان در گلدان بكارند .
خاك مناسب براي گشت گل لاله خاكهاي رُسي ، شني ميباشد كه در زمستان آنرا با كود شيميايي مخلوط كرده باشند .
در زمينهاي خيلي سبك شني بايد به اندازه كافي كود گاوي پوسيده با خاك مخلوط كرد .
براي گاشت پياز در گلدان ابتداء قطعه تيله شكسته اي را در ته گلدان قرار داده سپس گلدان را از خاك پر مي كنند و آنگاه چهار پياز را در آن ميكارند.
نوك پيازها بايد از خاك بيرون باشد .
توليد كنندگان گل فقط يك پياز لاله را در يك گلدان نشائي مي كارند .
معمولا در موقع گاشت دور پياز را ماسه ميريزند تا رطوبت زياد به آن صدمه نزند .
محيط پياز لاله ۱۱- ۱۲ سانتيمتر و وزنش در حدود ۳۵ – ۴۰ گرم بايد باشد .
يادآوري و تذكر اين نكته ضرورت دارد كه پيازها بايد سالم و عاري از امراض باشند .
پياز معيوب و ترك خورده را بايد دور ريخت .
بعد از كاشت بلافاصله بايد خاك را خوب سيراب كرد .
در اينجا تذكر و توضيح مختصري درباره احتياج پياز به سه عامل اساسي لازم و ضرورت دارد .
اين سه عامل عبارتند : تاريكي – رطوبت و سرما :
قبل از ظهور جوانه گل و برگ بايد گياه پر ريشه شود .
براي اين منظور در مرحله اول بايد به گلدانها تاريكي داده شود .
در غير اينصورت يعني اگر گلدان محتوي لاله را از اول مستقيما در روشنائي قرار دهند ، گل آنها غير طبيعي مي گردد .
بنابراين گلدان را در زير زميني خنك _ به جاي زير زمين ممكن است از اطاق خنك يا يخچال استفاده نمود ) كه در حدود ۶ درجه سانتيگراد سرد باشد به مدت ۱۰ تا ۱۲ هفته قرار دهند .
روي گلدانها ۲ – ۳ سانتيمتر ماسه و روي ماسه مختصري خاك نرم بريزند .
موقعي كه شاخه گل دهنده ۲ سانتيمتر بالا آمد خاك و ماسه را از روي گلدانها برداشته و آنها را در روشنائي و حرارت ۹ – ۱۲ درجه قرار مي دهند .
از زماني كه جوانه گل بالا مي آيد تا موقع گل كردن و تا پلاسيدن گل بايد خاك گلدان را مرطوب نگهداشت .
همچنين در طول فصل رشد تا موقع گل كردن بايد رطوبت زياد به گياه داده شود و الا ساقه كوتاه مانده و طبيعي نخواهد شد .
با آبپاشي در گلخانه ، گلها درشت تر شده و پياز هم زودتر به گل مينشيند .
حال برگرديم به اصل مطلب : مجددا تكرار مي كنيم كه در مرحله اول گلدانها را در زير زمين خنك ميگذاريم و بعد از ۱۰ تا ۱۲ هفته كه شاخه گل كمي بالا آمد گلدانها را در محلي كه ۹ – ۱۲ درجه سانتيگراد حرارت داشته باشد قرار ميدهيم و فقط يك هفته در اين محل ميماند .
در اين مرحله نبايد آفتاب شديد باشد .
تغيير تدريجي محل گلدانها از تاريكي به روشنائي بهتر از آن است كه يكدفعه گلدانها را از تاريكي به روشنائي ببريم .
بعد ازيك هفته در حرارت ۹ – ۱۲ درجه گلها ظاهر ميشوند .
و زمانيكه رنگ گلها ظاهر شد حرارت محل را به ۱۵ درجه ميرسانيم تا دوام گلها زيادتر شود .
در اين موقع است كه توليد كنندگان گل گلدانها را به معرض فروش ميگذارند .
البته در منزل هم ميتوان گلهاي لاله را عمل آورد .
منتها چون در گلخانه شرايط مناسبتر است ، گلها كاملا طبيعي و درشت هستند در صورتيكه در منازل نمي توان كليه شرايط مخصوصا حرارت و روشنائي را تنظيم نمود .
در هر حال پس از اتمام گل نبايد برگهاي لاله بريده شوند و تا زماني كه رشد پياز به اتمام نرسيده بايد آب به پيازها داده شود .
والا پياز ناقص مانده و به رشد كامل خود نمي رسد .
بعد از زرد شدن برگها ، آب دادن به پياز را قطع مي كنند .
در حوالي تيرماه كه برگها زرد مي شود بايد پيازها را از خاك درآورده و چند روزي آنها را در محل سايه ، خشك مي كنند و بعد آنها را در اطاقي روي طبقاتي پهن مي كنند و در ۹ درجه حرارت تا حوالي مهرماه نگه مي دارند .
در مهرماه اين پيازها را در باغچه ميكارند تا سال آينده در بهار گل بدهند .
اگر همين پيازها را مجددا در گلدان بكارند ، ضعيف خواهند شد .
بهتر است در سال دوم آنها را در باغچه بكارند تا تقويت شوند .

گل لاله

گل لاله (2)

برگرفته از كتاب : پرورش گل ها و گياهان زينتي
نوشته : مهندس منوچهر كارگر

[Sinderella]

پرورش نباتات زينتي در آب

اگر زمين و فضاي لازم را براي كاشت گياهان مورد علاقه خود در اختيار نداريد ، ميتوانيد تعداد زيادي از گياهان را در آب پرورش بدهيد .
پرورش گياه درآب اين حُسن را دارد كه خود شاهد رشد و نمو گياه از پشت شيشه آب هستيد.
يك گياه كه در گلدان و خاك است فقط يك گلدان معمولي است .
ولي وقتي در آب ميرويد ، شبيه يك گلدان با شاخه هاي گل بُريده ميباشد .
با اين تفاوت كه هم عمر گياه در آب طولاني است و هم ريشه هاي گياه ديده ميشوند .
حتي ميتوان در يك شيشه نسبتا بزرگ چند گياه متفاوت را قرار داد .
عمل آوردن گياه در آب بنظر مشكل ميرسد ولي اينطور نيست .
گياهان مختلفي وجود دارند كه ميتوانند در آب معمولي و خالص و يا آبي كه محتوي مواد غذائي است رشد و نمو نمايند .
پرورش گياه در محلول مواد غذائي كه " هيدروپونيك " ناميده ميشود يك سيستم پيچيده تري است كه ما از آن در اينجا صحبت نمي كنيم و فقط راجع به پرورش گياه زينتي در آب " يا باغباني بدون خاك " صحبت مي كنيم كه ساده ترين روش پرورش گياهان زينتي و آپارتماني ميباشد .
ممكن است اين سئوال پيش بيآيد كه چطور گياهان ميتوانند در آب رشد كنند ، در حاليكه هميشه متخصصين و اهل فن ، ما را از زياد آب دادن گياه برحذر داشته اند .
البته اين سئوال پيش خواهد آمد كه چطور گياهي بعلت زياد آب دادن از بين ميرود و اكنون گفته ميشود كه گياهان ميتوانند در آب پرورش يابند ؟!.
دليل اين گفته متناقض نقش اكسيژن است .
زيرا هواي موجود در خلل و فرج خاك در اطراف ريشه است كه محيط را براي رشد باكتريهاي موجود در خاك فراهم ميكند و در صورت عدم وجود اكسيژن در اثر آب زيادي ايجاد خفگي در گياه ميشود .
زمانيكه اكسيژن در خاك وجود داشته باشد براي گياه محيط مساعدي وجود دارد .
در صورتيكه در كشت آبي اكسيژن در اطراف ريشه ها بحد وفور وجود داشته و محيط براي رشد باكتريها مساعد نيست .وقتي يك گياه در آب خالص رشد نمي كند ، باين معني است كه كليه مواد غذائي مورد نياز بعلت محروم شدن از خاك در دسترس گياه قرار نمي گيرد .
بنابراين در كشت آبي بايستي محلولهاي غذائي بآن اضافه شود .
مواد غذائي اصلي و ضروري گياه عبارتند از : ازت ، فسفر ، پتاس و مقداري از مواد معدني ديگر كه به عناصر قليل موسوم مي باشند .
ين مواد را ميتوان در فروشگاههاي ويژه فروش بذر و سموم و كودهاي شيميائي و ادوات كشاورزي و باغباني براي رشد گياه خريداري نمود .
يك خاك خوب معمولا حاوي مواد غذائي لازم ميباشد وگياهي كه در حاك است مواد غذائي را جذب ميكند .
آب مواد را حل ميكند و بوسيله ريشه ها جذب گياه ميشوند .
گياه به خاك محتاج نيست بلكه به مواد غذائي و آبي كه در داخل خاك است نياز دارد .
حال ببينيم چه گياهاني امتحان خود را در كشت آبي داده اند و قابل پرورش در آب مي باشند .
۱ – برگ بيدي
۲ – بنفشه آفريقايي
۳ – بگونيا رِكس
۴ – حُسن يوسف
۵ – دراسناي برگ قرمز
۶ – پنجه كلاغي
۷ – آويز
۸ – فتوس
۹ – برگ انجيري
۱۰ – گياه آلومينيوم
۱۱ – عَشَقِه
بهتر است براي موفق شدن ، نكاتي را در مورد پرورش گياه در آب رعايت كنيد .
متخصصين بر اين عقيده اند كه اگر ظرف كشت آبي از شيشه رنگي باشد بهتر است .
ولي در ظروف شيشه اي بي رنگ نيز ميتوان به نتيجه رسيد .
منتها براي اينكه قارچ در مقابل روشنايي توليد نشود دور شيشه را با كاغذ تيره رنگي ميپوشانند .
ظرف و يا شيشه را بهتر است قبل از استفاده كاملا شسته و ماهي يكبار آب شيشه را تعويض و
شيشه و خود گياه را تميز نمايند.

[Sinderella]

گلكاري عمومي

الف – چگونه گياهان زينتي را در خانه پرورش دهيم ؟
امروزه عمل آوردن گلدانهاي گل در منزل يكي از بهترين سرگرميهاست .
گياهان زينتي مخصوصا در فصل زمستان قسمت عمده تزئينات داخلي منزل را تشكيل ميدهند .
بعلاوه پرورش نباتات در منزل براي كسانيكه باغي در اختيار ندارند و ميخواهند فعاليتهاي گلكاري داشته باشند حائز اهميت است .
حتي براي كساني هم كه باغي در اختيار دارند و علاقمند به پرورش گل هستند اين موضوع قابل توجه است .
با وجودي كه منزل براي پرورش و نگهداري گلها محل مناسبي نيست ، معهذا مردم به نگهداري گل در منزل علاقمندند .
براي پرورش گياهان زينتي در منزل بايد احتياجات اصلي آنها و بهترين طرق كشت اين قبيل گياهان را بدانيم .
در درجه اول بايد گياهاني را كه از نظر برگ يا گل زينتي و قابل نگهداري در منزل هستند بشناسيم و آنها را انتخاب كنيم و طرز سازگاري و تطابق آنها را با شرايط داخل منزل فرا گيريم .
در صورت امكان بايد مجموعه اي از گياهان را جمع آوري كنيم كه شرايط رشد آنها در منزل با شرايط محلي كه طبيعت زندگي مي كنند تفاوت نداشته باشد .
به عنوان مثال : ميزان حرارت در منزل بايد طوري تنظيم شود كه گياه شانس زندگي كردن را داشته باشد . اكنون كه در بعضي منازل شوفاژ هست بايد انواع بخصوصي از گياهان زينتي را در منزل پرورش داد .
اگر برگ فيكوس شما مي ريزد و يا برگهاي سيكلامن زرد مي شود ، نبايد فورا آنها را دور ريخت بلكه بايد علت آنرا شناخت .
براي مثال: اگر بطور مرتب آب سرد به گلدان سيكلامن بدهيم برگهايش خيلي زود زرد ميشود .
با وجود اين مسلم است كه بدون دقت و كوشش شما ، هيچگونه عملي تضمين نمي شود .
عمل آوردن گياهان در گلدان مثل فن آشپزي است .
همانطوري كه براي تهيه غذاي مطبوع بايد از اصول مشخصي پيروي كرد ، در پرورش گياهان هم بايد مباني علم گلكاري را آموخت تا موفقيتي بدست آورد .

ب - سازگاري گياهان زينتي با محيط داخلي منزل ، باغ و باغچه :
مفهوم سازگاري يا تطابق با محيط عبارت از واكنش مناسب موجود زنده نسبت به شرايط محيطي است .
به عنوان مثال : دسته اي از گياهان با بعضي از شرايط محيطي از قبيل : خاك ، رطوبت ، روشنائي و خشكي هوا سازگارتر و كم توقع ترند و در قبال تغييرات آنها غالبا عكس العمل مناسب دارند .در صورتيكه ارقام ديگر حساس ترند و در صورت تغييرات زياد شرايط زيستي ، از بين ميروند .
گلهائيكه پرورش دهندگان به بازار عرضه مي كنند ، بدوا از طبيعت جمع آوري شده اند و مهم آنست كه ما محيط زيست طبيعي اين گياهان را بشناسيم .
البته بسياري از گلها بتدريج خود را با محيط جديد سازگار مي كنند ولي آن كيفيت ومرغوبيت و احتمالا استفاده اي را كع با توجه به شناخت سازگاري با محيط زيست حاصل ميشود بدست نميآورند.
پس در درجه اول بايد احتياجات گياهاني را كه ميخواهيم در منزل پرورش دهيم بشناسيم .
پرورش دهنده بايد مطلع باشد كه گل ، سيكلامن ، بنفشه آفريقايي ، سرخس ها و آفلاندرا و گياهان خانواده آناناس كه جنگلي هستند ، محيط مرطوب لازم دارند .
كاكتوس و ساير نباتات باصطلاح گوشتي ، كه بافت ضخيم داشته و بياباني هستند و در مناطق خشك و گرم و در روشنائي شديد عمل آمده اند ، بهيچ وجه امكان رويش در باغ و باغچه را ندارند ولي احتمالا اگر بخواهند در منزل آنها را نگهداري كنند ، بخصوص در فصل زمستان بايد به آنها خيلي كم آب بدهند و آنها را در محل روشن نزديك پنجره قراردهند ، هرچند دراين مورد استثناهائي وجود دارد .
تفكيك گياهان رطوبت دوست و خشكي پسند بخصوص براي توليد كنندگان و گل فروشان حائز اهميت است .
زيرا در گلخانه ها و مغازه هاي گل فروشي محيط مرطوب آماده است و نبايد اين دو نوع نبات باهم نگهداري شوند ( يعني گياه رطوبت دوست و گياه خشكي پسند ) چون بافتهاي انواع كاكتوس و نباتات گوشتي در محيط مرطوب نرم مي شوند و وضع طبيعي خود را از دست مي دهند .
بعضي از گلها ، سايه پسندند و بعضي به تغييرات شب و روز حساسند .
اگر دسته اي از گلها مثل گل داودي را كه مخصوص مناطق جنوبي هستند و در روزهاي ۱۲ ساعته گل مي كنند ، به مناطق شمالي ببرند ، كه در تابستان طول روز به ۱۶ ساعت ميرسد ، گل نميكند . مگر اينكه طول روز كوتاه شود .
به عبارت ديگر اين دسته از گياهان در اوائل مهر ، كه طول روز كوتاه ميشود گل مي كنند .
در سالهاي اخير هزاران هزار گياه در اثر عدم آشنايي و مهارت مردم همچنين در اثر عدم سازگاري با محيط در منازل از بين رفته اند ولي با شناسائي گياهان مقاوم و مهارت در طرز پرورش آنها عده اي از گياهان زينتي را ميتوان در خانه نگهداشت
.

طرح دو نوع گلخانه : یک طرفه و دو طرفه

قدم اول تفكيك بين گلخانه اي است كه در يك محيط متناسب از لحاظ گرما ، روشنائي و رطوبت عمل آيند و محيط خشك و كم نور اطاقهاي منازل و آپارتمان ها براي آنها مناسب نيست .
گياهاني كه در منزل نگهداري مي شوند بايد بتوانند با شرايط داخلي منزل سازگار شوند .
ممكن است در منزل بخاري يا شوفاژ باشد و ميزان حرارت بالا و پائين برود ، دريچه ها ممكن است باز و بسته شوند يا روشنائي لازم در منزل موجود نباشد .
باين ترتيب گياه با بودن شرايط نا مساعد وضع نا متعادلي پيدا مي كند و نياز به حرارت و رطوبت مناسب گلخانه را دارد
شما نمي توانيد به خاطر نگهداري گلدانهاي مناسب منزلتان را عوض كنيد ولي لا اقل مي توانيد گلدانهاي متناسب براي منزلتان بخريد .
در زمستان اگر شما در يك اطاق سرد زندگي مي كنيد و هنگام شب بخاري يا شوفاژ را خاموش مي كنيد ، بايد نباتات مقاوم به سرما در اطاق داشته باشيد .
در صورتيكه اطاقتان تاريك است و نور كامل آفتاب نداريد ، از گياهاني كه گل نمي كنند و فقط برگشان زينتي است ، مثل فيلودندرون استفاده كنيد .
هر گياهي نيازهاي غذائي خود را از طريق ريشه و برگها تامين مي كند ، علاوه بر اين برگها بايد تنفس كنند .
بنابراين به هوا احتياج دارند . ولي از جريان شديد هوا ناراحت مي شوند .
سرد و گرم شدن ناگهاني محيط ، روشنائي شديد و روشنائي كم همه عواملي هستند كه در زندگي گياه موثرند .
در هواي آزاد گياهان مقاوم خود را براي اين گونه شرايط آماده كرده اند .
ولي در داخل منزل وقت بيشتري لازم است و براي اينكه احتياج گياه تامين شود بايد آنچه را كه مساعد است فراهم كنيد و آنچه مناسب نيست حذف نمائيد .
گياه را نبايد يك مرتبه و غفلتا از محيط تاريك و سايه دار در روشنائي شديد آفتاب قرار داد .
در اين صورت برگهاي قديمي و كهنه ميسوزند و فاسد مي شوند و برگهاي جديدي كه با موقعيت و محل جديد سازش دارند روي گياه رشد مي كنند .
درباره سازش انواع گياهان و اكثر برگها كه در مقابل نور خيلي شديد قرار گرفته اند مثالهاي زيادي ميتوان آورد .
شما در فصل زمستان گلدان فيكوس و سرخس و غيره را در داخل منزل نگه ميداريد . اينها سرسبز و شاداب هستند . ولي در بهار وقتي كه درجه حرارت هوا زياد مي شود ، غفلتا آنها را در آفتاب شديد و در هواي آزاد قرار ميدهيد .
اين تغيير ناگهاني برگهاي كهنه را از بين ميبرد .
دليل اين موضوع واضخ است ، زيرا سازش برگها به روشنائي فقط در موقع رشد برگ است .
وقتيكه برگ به حد بلوغ رسيد ، يعني كامل شد ديگر سازشي وجود ندارد .
در علم گياه شناسي ، اين موضوع ثابت شده است .
گياهاني را كه به هواي گلخانه عادت دارند ، نبايد غفلتا به محل تاريك و سرد و خشك اطاق ببريد . خوشبختانه توليد كنندگان گل و گل فروشيها به اين موضوع توجه دارند و گلدانها را از گلخانه گرم به گلخانه سردتري ميبرند تا انساج آنها محكم شود و باين طريق گياهان نسبتا مقاومي بدست آورند تا در موقع انتقال به منزل صدمه اي نبينند .

عوامل مهم و موثر در رشد گياهان خانگي :
محيط داخلي بافتهاي تشكيل دهنده هر گياه ، مخصوصا در قسمتهاي گل و برگ مداوم بوسيله محيط اطرافش متاثر مي شود .
عوامل فيزيكي خارجي ، يعني نور ، حرارت ، رطوبت ، هوا و غيره ميزان واكنش هاي سلولي را تنظيم مي كنند . البته به شرطي كه اين عوامل بصورت متناسب و در حد قابل تحمل و مورد نياز به گياه برسند .
گياهان فقط تا موقعي رشد طبيعي و معمولي دارند كه هريك از عوامل محيطي در حد متناسب و باصطلاح اُپتيممُم باقي بمانند .
هر وقت، هوا ، حرارت ، نور ، رطوبت و آب و مواد غذايي از اين حد تجاوز كنند و محدوديتي در رشد طبيعي گياه ايجاد شود ، گياه حساسيتي نشان مي دهد كه نمايش دهنده رشد غير طبيعي گياه است .اكنون درباره بعضي عوامل مهم و موثر كه در رشد گياهان خانگي موثر هستند بطور جداگانه به بحث و گفتگو مي پردازيم و عوامل موثر ديگر درتغذيه گياهي را در بخش مواظبت از گلها مطالعه خواهيد كرد .

۱ – نور :
گياهان براي تهيه غذا به روشنائي احتياج دارند .
نور ممكن است بوسيله اشعه مستقيم خورشيد ، يا اينكه بطور غير مشتقيم بتابد .
شدت نور غير مستقيم ممكن است كم يا زياد باشد .
معمولا در گوشه هاي اطاق نور بطور غير مستقيم و بمقدار كم به گياهان ميرسد .
اغلب گياهان گلدار حد اقل نصف روز نور مستقيم خورشيد را لازم دارند تا جوانه هاي گلشان رشد كند و باز شوند مثل گل شب بو .
كاكتوس ها و انواع ديگر گياهان گوشتي نيز به نور مستقيم خورشيد نيازمندند .
براي اينكه رنگ زيباي كروتون تغيير نكند ، بايد آن را در نور مستقيم قرار داد .
بطور كلي نور شديد آفتاب بدليل اينكه از عمل كربن گيري جلوگيري مي كند و تعريق را در گياه افزايش ميدهد زيان آور و در نتيجه رشد گياه به تعويق مي افتد .
عشقه ، فيلودندرون ، بگونياي برگي ، پيروميا و دراسنا ، كه داراي برگهاي زينتي هستند و بهمين منظور هم كاشته مي شوند بايد در نور غير مستقيم خورشيد با شدت زياد قرار بگيرند .
همچنين گياهان لطيف مثل ، بنفشه آفريقايي نيز نور غير مستقيم بمقدار زياد لازم دارند .
در گوشه هاي كم نور اطاق نبايد گياهان گلدار را قرار داد .
گياهان برگي را اگر يك يا دو هفته براي تزئينات در محل كم نور قرار دهند ، بايد بعد از اين مدت جايشان را عوض كنند و آنها را در محل روشنتري قرار دهند و يا اينكه بايد دو دسته گلدان آماده كرد و هر هفته جاي آنها را عوض كرد . يعني يك سري را براي دكوراسيون در محلي كه نور كم است و سري ديگري را در محل روشن قرار داد .
گياهان سايه پسند يعني آنهائي كه به نور كم احتياج دارند مثل ، عبائي و بعضي از سرخس ها و فوتوس را ميتوان در نور كم يعني در گوشه هاي اطاق قرار داد .

۲ – هوا و حرارت :
هواي خنك به آن اندازه اي كه براي زندگي انسان ضروري است براي گياهان ضرورت ندارد.
معذالك گياه هم احتياج به هوا دارد بخصوص كه هوا اغلب همراه رطوبت است .
حرارت زياد كه هواي مرطوب را از بين ميبرد باعث اكثر ناراحتي هاي گياه مي گردد .
لذا تهويه براي گياهان مورد احتياج است و بهتر است پنجره ها در قسمت بالاي اطاق باشد .
بايد توجه داشت كه هر اندازه گياه به سقف اطاق نزديك تر باشد بيشتر متحمل گرما و خشكي ميشود .در خانه هائي كه خيلي گرم ميشود و از بخاري براي گرما استفاده ميشود ، بهتر است گلدانها را در كف اطاق بچينند . بطور معمول حرارت اطاق در روز بايد معادل ۲۰ درجه سانتيگراد باشد و در شب ۱۵ درجه مناسب است .
حرارت هاي زياد براي گياهان مضرند . اختلاف حرارت شب با روز نبايد بيشتر از ۵ درجه سانتيگراد باشد .اگر حرارت روز مثلا ۲۵ درجه باشد و در شب يخبندان شود گياه از بين مي رود .
مخصوصا گياهاني كه رطوبت دارند صدمه بيشتري خواهند ديد.
معمولا گياهاني از قبيل : آويز ، كاغذي درختي ، شاه پسند درختي را در زمستان در اطاقي كه حرارت ۷ تا۱۰ درجه سانتيگراد دارد نگاهداري مي كنند .
باين ترتيب اين گياهان در زمستان استراحت مختصري مي كنند و چون حرارت كم است به آب كمتري احتياج دارند و ريشه هايشان سالم مي ماند و نمي پوسد .
در بهار و تابستان بعد اين گياهان بيشتر و بهتر گل خواهند داد .
گلدانهاي مركبات را كه در منزل نگهداري ميكنند ، بهتر است در تمام طول مدت زمستان در زير زمين خنكي كه حدود ۷ تا ۸ درجه سانتيگراد حرارت دارد نكهداري كنند و به آنها كم آب بدهند . باين ترتيب موقع بهار گلهايشان نمي ريزد و ميوه روي درخت ظاهر ميشود .
همچنين براي مثال در اطاقهاي عير مسكوني كه بخاري يا شوفاژ ندارد و يا اينكه گرما كمتر از ۱۰ درجه سانتيگراد است ، عده كمي از گياهان كه در حال استراحت و خواب هستند بهتر و سالمتر مي مانند : مثل عبائي ، نخل زينتي و فيكوس و غيره .
حرارت هاي مناسب براي گياهان مختلف كه در منزل نگهداري مي كنند يكنواخت نيستند و باهم تفاوت دارند . مثلا ، آنتوريوم و بنفشه آفريقايي ، گرماي زيادتري نسبت به فيلودندرون لازم دارند .
اصولا گياهان برگي كه مبداُ شان از مناطق گرمسيري است حرارت روز بايد بالاتر از ۲۵ درجه سانتيگراد و در شب در حدود ۲۰ درجه باشد .
اطاقهاي ما اغلب در زمستان براي نگهداري گلدانهاي گل مناسب نيستند .
زيرا زياد گرم ميشوند . زيان اين گرما از سرما زيادتر است .
بهتر است گياهان گل دار را مثل ، سيكلامن يا ميخك را در اطاق نسبتا خنك نگهداري كنند . باين ترتيب دوام گل زيادتر ميشود .
در اطاقهائيكه اغلب درزهاي پنجره باز هستندو محكم بسته نمي شوند ، گلدانهائيكه نزديك پنجره قرار گرفته اند در شب هاي زمستان صدمه مي بينند . بهمين دليل بايد گلدانها را در شب از كنار پنجره ها دور كرد و يا بوسيله پرده يا كركره گلدانها را از سرما محفوظ داشت .
حتي الامكان بايد سعي كرد كه گياهان در تماس با سرما نباشند .
اگر گياه سرما ديد و برگهايش خشن و سفت شد بايد آنرا با آب سرد شست تا بتدريج بحالت اوليه برگردد .ولي نبايد گياه را نزديك بخاري قرار داد .
با وجود اين ممكن است گياهي كه سرما ديده دوباره بحالت اولي برنگردد .
ولي شما كوشش خود را كرده ايد .

۳ – رطوبت :
رطوبت هوا مثل نور و حرارت مورد احتياج گياه است .
البته فراهم كردن رطوبت در اطاق كار مشكلي است .
اكثر گياهان بغير از كاكتوس ها و گياهان باصطلاح گوشتي در هواي گرم و خشك ناراحت ميشوند . گاز بخاري ، هواي اطاق را خشك مي كند .
نبايد انتظار داشت كه در اطاق رطوبتي معادل گلخانه تهيه كنيم با اين وجود با وسائلي ميتوان تا حدي رطوبت را تامين كرد .
مثلا با گذاشتن كوزه هاي گلي روي رادياتور شوفاژ و قرار دادن ظرفي محتوي تورب يا خزه بين گلدانها بشزطي كه دائما مرطوب باشد .
بايد بخاطر داشت كه براي گياهان گرمسيري رطوبت بهتر از حرارت زياد است .
رطوبت دادن به برگ گياهان خيلي موثراست براي اين كار مي توان در يك روز گرم تمام گلدانها را از اطاق خارج كرد و با يك دستگاه آب پخش كن برگها را شستشو داد يا در منزل اگر روي مبلها را با پلاستيك بپوشانند ميتوانند بهمان ترتيب با تلمبه هاي دستي روي برگها را خيس كنند .
ممكن است گلدان گل را داخل گلدان بزرگتري قرار دهند و ميان جدار دو گلدان را با تورب يا خزه مرطوب پر كنند و مجددا در فواصلي تورب يا خزه را مرطوب نمايند ، يا اينكه يك طشت آهني كه شش گلدان يا بيشتر در آن جا مي گيرد تهيه كرده و گلدانها را در آن بچينند ، بين گلدانها را با خزه يا تورب مرطوب پر كنند و دائما تورب يا خزه را مرطوب نگهدارند طريق ساده تر اينكه روي خاك هر گلداني تورب يا خزه مرطوب قرار دهند.
اگر هده اي از گلدانها بطور مجتمع در گوشه اي قرار گيرند رطوبتشان بهتر حفظ ميشود .
گلدانهاي رطوبت دوست مثل ، سيكلامن و بنفشه آفريقايي يا آزاله را در موقعي كه حمام ميرويد در آنجا بگذاريد .گلدانهاي مذكور را در تمام مدت شب از حمام بيرون نياوريد به اين وسيله گلها شاداب خواهند شد .
بعضي از گياهان در شرايط خشكي هوا ميتوانند زندگي كنند و حتي بهتر رشد مي كنند مانند : عبائي ، سانسوريا و سجافي .
بطور كلي گياهان را نبايد نزديك شوفاژ ، بخاري يا مقابل دهانه كولر و در و پنجره هاي باز قرار داد .
گياهاني را كه رطوبت زياد لازم دارند در محفظه شيشه اي بنام تراريوم طبق شكل شماره يك مي كارند .
از اين وسيله علاوه بر نگهداري گياهان گرمسيري بغير از كاكتوس ها و ساير گياهان گوشتي ميتوان براي تكثير گياهان ديگر استفاده كرد .
همانطوريكه گفته شد گياهان رطوبت دوست را مستقيما در تراريوم مي كارند .

[Sinderella]

تراريوم

اين شيشه براي تهويه گياهان داخل جعبه بكار مي رود و هر وقت رطوبت داخل تراريوم ، زياد شود شيشه بالائي را برمي دارند تا رطوبت تقليل يابد .

ته جعبه ۲ – ۳ سانتيمتر شن درشت يا تيله خرده مي ريزند .

روي شن يك ورقه نازك زغال خرد شده و روي زغال خرده ها را مخلوطي از سه پنجم تورب و دو پنجم ماسه پر مي كنند ( ماسه شسته بدون خاك ) .

البته اين مخلوط را قبل مرطوب كرده و روي آن خزه مرطوب پهن مي كنند .

در تراريوم گلهائي نظير : كروتون – مارنتا – حسن يوسف – عَشَقه و انواع سرخسهاي پا كوتاه و بنفشه آفريقايي را مي كارند .

علاوه بر تراريوم ، در منزلهاي جديد اغلب پاسيو موجود است كه در آنجا هم گياهان رطوبت دوست را مي كارند .

بيشتر اوقات چون ارتفاع پاسيو ، زياد است و حرارت بطرف بالاي آن مي رود هم محيط پاسيو خشك مي گردد ، هم رطوبت محيطي كم ميشود و هم حرارت نزديك خاك كم است .

در اين مورد يعني در موقع كاشت گياهان در پاسيو ، ممكن است شيشه هاي سقف را دوجداره كرد و يا پلاستيكي بالاي گياهان كشيد و يا اينكه با شيلنگ رطوبت محيطي را بيشتر كرد يعني روزي يكمرتبه در صبح روي برگهاي گياهان را مرطوب نمود .