تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو - صفحه 7
تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum            

بازگشت   تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum > تالارهای موضوعی > تاریخ و فرهنگ > تاریخ ایران
ثبت نام آموزش کار با هم میهن آپلود عکس علامت گذاری بفرم خوانده شده بی پاسخ!
عضویت در هم میهن شبکه اجتماعی پخش زنده لیست کاربران کاربران آنلاین تبلیغات

پاسخ
 
LinkBack ابزارهاي موضوع نحوه نمايش
قديمي 11-28-2014  
کلیبیناری
 
mojtabaw000w's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو

به نام آفریدگار یگانه ...

" در این جستار به گفتگو پیرامون زبان های ایرانی می پردازیم ... "

::::::
تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو
خط نبطی که ادعا می شود مادر الفبا و خط ماست!


تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو
نمونه خط پهلوی اوستایی که ادعا می کنند خط پارسی ارتباطی به آن ندارد!ا



تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو
+
تاریخچه خط فارسی

دبیره و خط آریایی که بر پایه گفته داریوش در کتیبه بیستون، روی چرم نوشته شده بود، دبیره‌ای بود که در درازنای تاریخ ایران، دبیران ایرانی در آن دگرگونی هایی پدید آوردند و به یاری آن دبیره‌های پارتی اشکانی، سغدی، مانوی، سریانی، پهلوی کتیبه‌ای، پهلوی کتابی، پهلوی مسیحی، اوستایی (دین دبیره) و بسیاری دبیره‌ها و خط‌های دیگر را پدیدآوردند.

دبیره فارسی که امروزه با آن سرگرم نوشتن هستیم و از روی ناآگاهی آن را خط عربی می‌خوانیم نیز، در راستای همین روند فَرگَشت و تکامل دبیره در ایران. دبیرانِ دانشمند و هوشمند ایرانی که معمولاً با یک یا چند دبیره و الفبای زمان خود مانند پهلوی، سریانی، سغدی، مانوی و اوستایی آشنایی داشته‌اند، می‌توانستند بهتر از هر کس دبیره و خط فارسی امروز را پدید آورده و آیین‌مند ساخته باشند. خطی که ما امروز به آن می‌نویسیم، دنبالهٔ خط‌های پهلوی، اوستایی، مانوی و ... است که آنها نیز خود دنباله خط آریایی هستند که در زمان هخامنشیان و پیش از آن، در زمان مادها و شاید حتی در زمان زرتشت(6000ق.م) مورد استفاده قرار می‌گرفت.
میزان وام‌گیری الفبای فارسی امروز ما از دبیره‌های باستانی ایرانی چنین است:
  • پنجاه درصد از حروف الفبای فارسی برگرفته شده از دبیرهٔ مانوی است. مانند حروف پ، خ، ف، د، هـ، و... .
  • سی درصد از حروف الفبای فارسی برگرفته شده از دبیره اوستایی است. مانند حروف ب، ر، ز، غ، و ... .
  • هشت درصد از حروف الفبای فارسی برگرفته شده از دبیره پهلویست مانند حرف ل.
  • همچنین دوازده درصد از حروف الفبای فارسی بدون ارتباط با سه الفبای مانوی، اوستایی و پهلوی هستند و پس از اسلام به دست دبیره نویسان ایرانی دربار خلفای عباسی ساخته شده‌اند مانند حروف ط، ظ، ی، و... .

ایرانیان در سده‌های نخستین اسلامی به خط‌های مانوی و پهلوی می‌نوشتند. در همین حال ایرانیان مسلمان نظیر یزید فارسی تلاش کردند شیوه نوشتن قرآن را که به خط نبطی بود و در آن ابهامات زیادی بود بهبود بخشند. در خط سریانییا کوفی حروف بدون نقطه نوشته می‌شدند و مصوت‌های کوتاه و برخی مصوت‌های بلند مانند «ا» نوشته نمی‌شد. از آن رو که قرآن به زبان عربی بود، عرب‌ها در خواندن آن مشکلی نداشتند، ولی ایرانیان نمی‌توانستند آن را بخوانند؛ ازاین‌رو ایرانیان با ذوق و سلیقه خود و با نیم نگاهی به خط پهلوی و خط اوستایی، نقش مهمی را در تکامل خط نوشتاری قرآن و در واقع خط عربی بازی کردند.(ابهام زدایی در بالا)
خطی که امروز زبان فارسی با آن نوشته می‌شود یا در هند و پاکستان متداول و مرسوم است و در سابق در کشور عثمانی نیز رواج داشته‌است، را نبایدخط عربی دانست؛ بلکه این خط که ابتدااز انبار به نجد عربستان رفته متحول گشته خط و الفبای مانوی است. با اندکی دخل و تصرف و نیم نگاهی به خطوط اوستایی و کمی پهلوی.
ترتیبِ الفبای فارسی در آغاز به صورت ابجد بوده‌است و بسیاری از خط های دیگر، از جمله خط لاتین هم که برآمده و برگرفته از خطوط کهن پهلوی است، هنوز بر همان ردیف «ابجد» و «هوز» استوارند. تغییر شکل الفبای فارسی به صورت کنونی، پس از آن روی داد که شعوبیه ایرانی برای تسهیل در فراگیری الفبا، کوشیدند حروف همسان از نظر صورت و ردیف صوتی را در کنار هم قرار دادند تا برای نوآموزان، فراگیری آن آسان باشد و نامش را الفبای پیرآموز گذاشتند.

از پیشروان این کار ابن مقله و ابن موگلای شیرازی بود.
پس از آنکه عرب‌ها ایران را تسخیر کردند، چون بیشتر عرب‌ها خواندن و نوشتن نمی‌دانستند، ایرانیان را برای کارهای دیوانی استخدام کردند. ایرانیان دیوان سالار نیز که پی به مشکلات خط عربی برده بودند تلاش کردند شیوه نوشتار را بهبود بخشند. ایرانیان با ذوق و سلیقه خود و با نیم نگاهی به خط پهلوی، خط نوشتاری را تکامل بخشیدند. در واقع خط عربی و فارسی کنونی، خطی است در راستای ادامه تکامل و فرگشت الفبا در سرزمین ایران که از روی الفباهای مانوی و اوستایی و پهلوی ساخته شد.
اعراب خط نداشته‌اند و خطی که از «حمیر» و «انبار» (استان انبار) به عربستان رفته و در زمان ظهور اسلام نشر یافته‌است، خط عربی نیست بلکه زبان عربی به این خط نوشته می‌شده‌است. و چون آثار مخطوط در قرون اولیه اسلامی و پس از آن، به زبان عربی نوشته می‌شد، خطی که با آن، زبان عربی ثبت می‌گردید، به نام خط عربی مشهور گردید.
در روایات آمده‌است که نخستین کسی که به عربی چیزی نوشت مردی بود بنام مُرامِر بن مُرة از مردم انبار و از انبار کتابت عربی به جاهای دیگر گسترش یافت.
این مطلب از اصمعی که از علمای بنام لغت عربی است، روایت شده‌است. روایت دیگری هم در همین زمینه آمده که بدین مضمون است
«از قریش پرسیدند شما کتابت را از کجا آموختید؟ گفتند از انبار.» این روایت را ابن رسته در کتاب الاعلاق النفیسه آورده‌است.
بیهقی نیز در کتاب امحاسن و المساوی همین مطلب را بدین مضمون نقل کرد «نخستین کسی که به عربی چیزی نوشت مامر بن مرة از مردم انبار بود و از انبار در میان مردم منتشر گردید.»
در روایتی از ابن‌عباس نقل شده‌است که «انباریان از مردم حیره خط آموخته‌اند و یکی از آنها خط را به عبدالله بن جدعان و او به حرب بن امیه آموخته و خط حجازی قریشیان از این راه پدید آمده‌است.» چنانکه ملاحظه می‎شود در این روایت هم مأخذ اصلی خط حجازی قریشی همچنان انبار معرفی شده‌است....

+

جهانشاه درخشانی که نظریه ی بومی بودن آریاییان در فلات ایران را مطرح کرده است، اعتقاد دارد که ارتّه باید جایگاه آریایی هایی همچون پارس ها و مادها باشد. تا پیش از این گمان می شد کهن ترین سند مربوط به حضور آنها در منطقه مربوط به قرن 8 پیش از میلاد و اندکی پیش از آن است (بنا بر متون آشوری)، اما درخشانی می گوید که این حضور بسیار پیش از این تاریخ در منابع بین النهرینی هم آمده است، برای مثال او به نام پرشی یا parhasi اشاره می کند و آنها را با اسناد متقن همان پارسیان باستانی می خواند که در هزاره سوم پیش از میلاد حوالی جیرفت کنونی می زیسته اند، هرچند مجیدزاده هم این منطقه را ارتّه می داند، اما اشاره ای به آریاییان نکرده است. درضمن این نکته ی دور از نظر مانده را هم باید یادآور شد که هرودوت، تاریخ نگار یونان باستان آورده است که پارسیان در گذشته خود را Artaians یا Artaioi می خوانده اند. از این رو شاید ارتّه و پَرَشی یکسان و در جیرفت کنونی بوده اند. یعنی ارتّه موطن اصلی آریایی های نخستین باشد
و به دنبال آن :
در 1973 گروه باستان شناسی که تل ملیان در استان فارس (در فاصله 550-600 کیلومتری جنوب شرق اوروک) را کاوش می کردند، اظهار کردند که این منطقه ی باستانی باید همان انشان عیلامی باشد، هرچند به طور دقیق نمی توان این مدعا را اثبات کرد، اما مطمئناً انشان باستانی در همین محدوده و در میان کوه های استان فارس قرار داشته است. با این اوصاف ارتّه باید جایی در استان های جنوبی ایران باشد، همچون شهر سوخته زابل و شهداد کرمان بوده باشد.
با توجه به کشف تمدن جیرفت در سال های اخیر (2000-2001) و با استناد به ریشه های بسیار قوی تمدنی این منطقه و همسانی ظواهر آن با ارتّه ی متون سومری، دکتر یوسف مجیدزاده، سرپرست هیات کاوش های باستانی جیرفت، این تمدن را همان ارتّه ی باستانی می داند.
همچنین:
مدتها چنین اندیشه می‌شد که کهن ترین تمدن جهان در سومر عراق پای گرفته است؛ اما کشف یک زیگورات (معبد) با قدمت بیش از پنج هزار سال، آثار سنگی بسیار و همچنین کتیبه‌های آجری به خطی ناشناخته از منطقه جیرفت ایران باعث شد باستان شناسان دربارهٔ دانسته‌ها و ادعاهای پیشین خود تجدید نظر کنند. در این زمان تمدنی کشف شد که قدیمی تر و وسیع تر از تمدن بین‌النهرین بوده است همچنین مطالعات و کاوش‌ها نشان می‌دهد که جیرفت بزرگ ترین مرکز تجاری جهان بوده است «. شرایط مطلوب آب و هوایی در جیرفت و وجود انواع محصولات کشاورزی موجب شد تمدنی در این منطقه شکل بگیرد که در دوره باستان بهشت جهان محسوب می شده است».
محوطهٔ بستانی جیرفت در استان کرمان به طول ۴۰۰ کلیومتر و در حاشیهٔ هلیل رود شناسایی شده و به نظر می‌رسد در حدود هفت هزار سال پیش، مرکز نخستین تمدن بزرگ و با شکوه جهان بوده است.
آنان با بررسی دوبارهٔ کتیبه‌هایی که از پیش در مناطق مهم باستانی کشف شده بودند، سعی کردند اطلاعات بیشتری دربارهٔ این تمدن عظیم و ناشناخته به دست آورند و در نهایت پس از تحقیقات فراوان، به تعدادی کتیبه دست یافتند. در یکی از این اسناد که از خرابه‌های شهر اوروک (در جنوب بین‌النهرین) به دست آمده است، داستان کشمکش میان پادشاه سومر با فرمانروای سرزمین ثروتمندی به نام ارت ثبت شده بود و در کتیبه دیگر، پادشاه سومری سعی کرده بود با گذر از شهر شوش و ۷ رشته کوه، به سرزمین ارت حمله کند. بررسی دقیق این کتیبه‌ها و آثار کشف شده این فرضیه را به اثبات نزدیک می‌کند که شهر افسانه‌ای و گمشدهٔ ارت که در شرق ایران قرار داشته، به احتمال زیاد همان شهر جیرفت است.
و

تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو
تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو
ماجرا از آنجا شروع شد که در سال ۲۰۰۱ به دنبال سیل در هلیل رود یکی از افراد محلی شی ء قدیمی شناوری را بر آب دید. روز بعد تعداد زیادی از افراد در جست و جوی آثار پنج هزار ساله به حاشیه ی هلیل رود هجوم آوردند. آنها منطقه را به قطعات شش متر مربعی تقسیم کردند تا هر کس بتواند سهمی از این گنجینه ببرد.
کار آن مرد روستایی اگر چه تا مدتی از سوی غارتگران فرهنگی به دلیل ناشناخته بودن منطقه تداوم یافت، اما در اواخر همان سال بود که با پیگیری رسانه ها و علاقه مندان به میراث فرهنگی کشور، هیات هایی از سوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای شناسایی بیشتر به منطقه فرستاده شدند که حاصل آن ثبت بیش از ۸۰ محوطه باستانی و آغاز کاوش های باستان شناسی در این منطقه بود. در نهایت باستان شناسان بین المللی به سرپرستی دکتر یوسف مجیدزاده به کاوش این سایت باستان شناسی پرداختند و گرچه کاوشهای این گروه به کشف تندیسها و ظروف منحصر به فردی مانند آنچه توسط افراد محلی غارت شده بود نیانجامید، ولی این گروه توانست ساختار قدیمی ای در این سایت پیدا کند که جزو زیگوراتها دسته بندی شد. همچنین در این کاوش، شش گور، یک مرکز صنعتی و تعداد زیادی اشیای دیگر یافته شد که در میان آنها ۲۵ مهر وجود داشت. و مهمتر از همه یک لوح گلی که نخستین سند خدشه ناپذیر از خط و نوشتار به حساب می آید یافته شد

این خط قرن ها قدیمی تر از خط میخی است ، این خط یک خط سمبلیک ( ( Symbolic نیست ، بلکه خطی ( Linear ) است ،شامل خطوط مختلف که کنار یکدیگر قرار می گیرند.

لازم به ذکر است که تاکنون خط میخی به عنوان اولین و قدیمی ترین نوع خط نوشتاری به حساب می آمده و زادگاه آن بین النهرین بوده است .

امروزه کارشناسان و خاورشناسان همصدا بر یک باورند که در تاریخ مردم شناسی 2 دوره وجود دارد : یکی دوره پیش از کشفیات " جیرفت " و دیگری پس از کشفیات آن .شاید با ادامه ی اکتشافات و تحقیق روی آثار کشف شده ،باستان شناسان به این نتیجه برسند که از این پس به جای بین النهرین عراق ، می بایست جیرفت ایران را مهد کهن ترین تمدن بشری در جهان نامید ...
+
خط نیا ایلامی:
کهن‌ترین دبیرهٔ ایلامی که نیاایلامی نام‌گرفته، نخستین بار به سال ۳۱۰۰ پیش از میلاد در شهر شوش، پایتخت ایلامیان، در جنوب غرب ایران بکار گرفته شد.

دبیرهٔ نیاایلامی دارای ۱۰۰۰ نشانه است و به‌نظر می‌رسد که باید بخشی از آن واژه‌نگار باشد. این دبیره هنوز رمزگشایی نشده‌است، و زبانی را که نمایش می‌دهد هنوز ناشناخته است.
+
خط میخی هخامنشی:
خط میخی هخامنشی به احتمال زیاد توسط داریوش بزرگ ایجاد شده‌است. این نوع خط میخی که متشکل از ۵۰ علامت است. آخرین نوع خط میخی‌است که ابداع شده‌است (در سده‌ٔ ششم پیش از میلاد). این خط برای نوشتن کتیبه‌های هخامنشی به کار رفته‌است. خط میخی هخامنشی خطی نیمه الفبایی نیمه هجایی است به علاوهٔ ۸ علامت (اندیشه‌نگاشت) که برای لغات پر استفاده مثل شاه، کشور و اهورامزدا به کار می‌روند. این خط از ساده‌ترین خطوط میخی است. تنها خط میخی اوگاریتی است که از آن ساده تر است و صد در صد الفبایی است. این خط همکنون در استاندارد یونیکد (۴٫۱) پذیرفته شده و بازه‌ای به آن اختصاص داده شده‌است.
+
خط سومری:
خط میخی سومری. سومریان (حدود ۳۰۰۰ تا ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد) با ابداع خط میخی دوره‌ای را آغاز کردند که به عنوان آغاز خط نویسی شهرت دارد
سومریان چه کسانی هستند؟
وام‌واژه‌های سومری در دیگر زبان‌ها

دیپی: واژه سومری دوب DUB که معنی کتیبه و سنگ نوشته را دارد، در زبان ایلامی (خوزی) به گونهٔ Tup-pi-me به همان معنا دیده می‌شود. در زبان فارسی باستان نیز به گونهٔ دیپی دیده می‌شود. و از آن مشتقات گوناگونی درست شد مانند دیپیر (دبیر)، دیپیستان (دبستان) و دیپی‌وان (دیوان).
همچنین:
سومری ها اصل خود را از شرق سومر می دانند و خود را مهاجر معرفی کرده اند و مهم ترین خدای خود، اینانا را ارتّه ای معرفی می کنند. (ایزد بانویی که همراه با تموز (اسطوره) بنمایه ی جشن نوروز را شکل می دهند، جشنی ایرانی، همسان اینانا و تموز، سیاوش و سودابه را در ایران داریم که آن هم آیینی بسیار کهن و باستانی دارد.) از طرفی خط سومری که امروزه نخستین خط جهان خوانده می شود (هنوز قدمت خط جیرفتی تعیین نشده است) دارای هزوارش هایی است که برای نخستین خط بسیار عجیب به نظر می رسد و خود باید از خطی دیگر گرفته شده باشد، نشانه ای که اشاره به خطی کهن تر می کند. نشانه های از این دست زیاد است که سومری ها خود از جایی در پس کوه های زاگرس و شاید همان ارتّه ی باستانی کوچ کرده باشند.
.................................................. .................................................. ......................
پیوست ها :





__________________

ويرايش توسط mojtabaw000w : 11-28-2014 در ساعت 06:22 PM
mojtabaw000w آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 03-22-2015   #91 (لینک نوشته)
کاربر عضو
 
b.soshiant's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو

بسیاری بر اين باورند كه پس از سرنگوني پادشاهي ساسانیان و چيرگي اعراب بر ایران، خط و الفباي اعراب بر ايرانيان تحميل شد و دبيره پهلوي كه الفباي ايرانيان پيش از يورش عرب بود، فراموش گشت. اين دسته ميگويند كه خط امروزين ما يادگار اعراب است و بايد به سوي خط پهلوي كه خط كهن ايراني است يا خط فينگليش كه الفباي امروز دنياست، پيش رويم.

در حالي كه الفباي ما تلطيف شده الفباي مانوي است و الفباي امروز كه با نام الفباي فارسي از اون ياد ميكنيم همون الفباي مانوي است. ملاحظه كنيد: تاريخچه الفباي فارسي
b.soshiant آفلاين است   پاسخ با نقل قول
3 نفر نوشته را پسندیده اند
نوشته را نپسندیده اند :
قديمي 03-22-2015   #92 (لینک نوشته)
شهروند هم میهن
 
fuzuli's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو

نوشته اصلي بوسيله b.soshiant نمايش نوشته ها

در حالي كه الفباي ما تلطيف شده الفباي مانوي است و الفباي امروز كه با نام الفباي فارسي از اون ياد ميكنيم همون الفباي مانوي است. ملاحظه كنيد: تاريخچه الفباي فارسي
استاد بهمن سوشیانت گرامی

سلام علیکم

عیدتان مبارک

بنده که از دوستان شما در انجمن برهان بوده ام و اردات ویژه به شما استاد بزرگوار دارم.

از شما خواهش می کنم که خلاصه نظرتان را بنویسید که چگونه خط فارسی از خط مانوی گرفته شده است و ریشه خط مانوی از کدام خط بوده است؟ زیرا مانویان توسط ساسانیان قتل عام شدند و مدت زیادی هم در عرصه فرهنگی ایران نبودند که خطی اختراع کنند و مانی بیشتر نقاش بود تا ....
__________________
اللهم صل علي محمد و آل محمد
fuzuli آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 02-26-2016   #93 (لینک نوشته)
شمع جمع
 
shirokhorshid's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو

نوشته اصلي بوسيله mojtabaw000w نمايش نوشته ها
به نام آفریدگار یگانه ...


" در این جستار به گفتگو پیرامون زبان های ایرانی می پردازیم ... "

::::::
تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو
خط نبطی که ادعا می شود مادر الفبا و خط ماست!


تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو
نمونه خط پهلوی اوستایی که ادعا می کنند خط پارسی ارتباطی به آن ندارد!ا




تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو
+
تاریخچه خط فارسی


دبیره و خط آریایی که بر پایه گفته داریوش در کتیبه بیستون، روی چرم نوشته شده بود، دبیره‌ای بود که در درازنای تاریخ ایران، دبیران ایرانی در آن دگرگونی هایی پدید آوردند و به یاری آن دبیره‌های پارتی اشکانی، سغدی، مانوی، سریانی، پهلوی کتیبه‌ای، پهلوی کتابی، پهلوی مسیحی، اوستایی (دین دبیره) و بسیاری دبیره‌ها و خط‌های دیگر را پدیدآوردند.



دبیره فارسی که امروزه با آن سرگرم نوشتن هستیم و از روی ناآگاهی آن را خط عربی می‌خوانیم نیز، در راستای همین روند فَرگَشت و تکامل دبیره در ایران. دبیرانِ دانشمند و هوشمند ایرانی که معمولاً با یک یا چند دبیره و الفبای زمان خود مانند پهلوی، سریانی، سغدی، مانوی و اوستایی آشنایی داشته‌اند، می‌توانستند بهتر از هر کس دبیره و خط فارسی امروز را پدید آورده و آیین‌مند ساخته باشند. خطی که ما امروز به آن می‌نویسیم، دنبالهٔ خط‌های پهلوی، اوستایی، مانوی و ... است که آنها نیز خود دنباله خط آریایی هستند که در زمان هخامنشیان و پیش از آن، در زمان مادها و شاید حتی در زمان زرتشت(6000ق.م) مورد استفاده قرار می‌گرفت.


میزان وام‌گیری الفبای فارسی امروز ما از دبیره‌های باستانی ایرانی چنین است:


  • پنجاه درصد از حروف الفبای فارسی برگرفته شده از دبیرهٔ مانوی است. مانند حروف پ، خ، ف، د، هـ، و... .
  • سی درصد از حروف الفبای فارسی برگرفته شده از دبیره اوستایی است. مانند حروف ب، ر، ز، غ، و ... .
  • هشت درصد از حروف الفبای فارسی برگرفته شده از دبیره پهلویست مانند حرف ل.
  • همچنین دوازده درصد از حروف الفبای فارسی بدون ارتباط با سه الفبای مانوی، اوستایی و پهلوی هستند و پس از اسلام به دست دبیره نویسان ایرانی دربار خلفای عباسی ساخته شده‌اند مانند حروف ط، ظ، ی، و... .


ایرانیان در سده‌های نخستین اسلامی به خط‌های مانوی و پهلوی می‌نوشتند. در همین حال ایرانیان مسلمان نظیر یزید فارسی تلاش کردند شیوه نوشتن قرآن را که به خط نبطی بود و در آن ابهامات زیادی بود بهبود بخشند. در خط سریانییا کوفی حروف بدون نقطه نوشته می‌شدند و مصوت‌های کوتاه و برخی مصوت‌های بلند مانند «ا» نوشته نمی‌شد. از آن رو که قرآن به زبان عربی بود، عرب‌ها در خواندن آن مشکلی نداشتند، ولی ایرانیان نمی‌توانستند آن را بخوانند؛ ازاین‌رو ایرانیان با ذوق و سلیقه خود و با نیم نگاهی به خط پهلوی و خط اوستایی، نقش مهمی را در تکامل خط نوشتاری قرآن و در واقع خط عربی بازی کردند.(ابهام زدایی در بالا)


خطی که امروز زبان فارسی با آن نوشته می‌شود یا در هند و پاکستان متداول و مرسوم است و در سابق در کشور عثمانی نیز رواج داشته‌است، را نبایدخط عربی دانست؛ بلکه این خط که ابتدااز انبار به نجد عربستان رفته متحول گشته خط و الفبای مانوی است. با اندکی دخل و تصرف و نیم نگاهی به خطوط اوستایی و کمی پهلوی.


ترتیبِ الفبای فارسی در آغاز به صورت ابجد بوده‌است و بسیاری از خط های دیگر، از جمله خط لاتین هم که برآمده و برگرفته از خطوط کهن پهلوی است، هنوز بر همان ردیف «ابجد» و «هوز» استوارند. تغییر شکل الفبای فارسی به صورت کنونی، پس از آن روی داد که شعوبیه ایرانی برای تسهیل در فراگیری الفبا، کوشیدند حروف همسان از نظر صورت و ردیف صوتی را در کنار هم قرار دادند تا برای نوآموزان، فراگیری آن آسان باشد و نامش را الفبای پیرآموز گذاشتند.



از پیشروان این کار ابن مقله و ابن موگلای شیرازی بود.


پس از آنکه عرب‌ها ایران را تسخیر کردند، چون بیشتر عرب‌ها خواندن و نوشتن نمی‌دانستند، ایرانیان را برای کارهای دیوانی استخدام کردند. ایرانیان دیوان سالار نیز که پی به مشکلات خط عربی برده بودند تلاش کردند شیوه نوشتار را بهبود بخشند. ایرانیان با ذوق و سلیقه خود و با نیم نگاهی به خط پهلوی، خط نوشتاری را تکامل بخشیدند. در واقع خط عربی و فارسی کنونی، خطی است در راستای ادامه تکامل و فرگشت الفبا در سرزمین ایران که از روی الفباهای مانوی و اوستایی و پهلوی ساخته شد.


اعراب خط نداشته‌اند و خطی که از «حمیر» و «انبار» (استان انبار) به عربستان رفته و در زمان ظهور اسلام نشر یافته‌است، خط عربی نیست بلکه زبان عربی به این خط نوشته می‌شده‌است. و چون آثار مخطوط در قرون اولیه اسلامی و پس از آن، به زبان عربی نوشته می‌شد، خطی که با آن، زبان عربی ثبت می‌گردید، به نام خط عربی مشهور گردید.


در روایات آمده‌است که نخستین کسی که به عربی چیزی نوشت مردی بود بنام مُرامِر بن مُرة از مردم انبار و از انبار کتابت عربی به جاهای دیگر گسترش یافت.


این مطلب از اصمعی که از علمای بنام لغت عربی است، روایت شده‌است. روایت دیگری هم در همین زمینه آمده که بدین مضمون است


«از قریش پرسیدند شما کتابت را از کجا آموختید؟ گفتند از انبار.» این روایت را ابن رسته در کتاب الاعلاق النفیسه آورده‌است.


بیهقی نیز در کتاب امحاسن و المساوی همین مطلب را بدین مضمون نقل کرد «نخستین کسی که به عربی چیزی نوشت مامر بن مرة از مردم انبار بود و از انبار در میان مردم منتشر گردید.»


در روایتی از ابن‌عباس نقل شده‌است که «انباریان از مردم حیره خط آموخته‌اند و یکی از آنها خط را به عبدالله بن جدعان و او به حرب بن امیه آموخته و خط حجازی قریشیان از این راه پدید آمده‌است.» چنانکه ملاحظه می‎شود در این روایت هم مأخذ اصلی خط حجازی قریشی همچنان انبار معرفی شده‌است....



+



و به دنبال آن :


همچنین:


و


+






خط نیا ایلامی:


کهن‌ترین دبیرهٔ ایلامی که نیاایلامی نام‌گرفته، نخستین بار به سال ۳۱۰۰ پیش از میلاد در شهر شوش، پایتخت ایلامیان، در جنوب غرب ایران بکار گرفته شد.



دبیرهٔ نیاایلامی دارای ۱۰۰۰ نشانه است و به‌نظر می‌رسد که باید بخشی از آن واژه‌نگار باشد. این دبیره هنوز رمزگشایی نشده‌است، و زبانی را که نمایش می‌دهد هنوز ناشناخته است.


+



خط میخی هخامنشی:


خط میخی هخامنشی به احتمال زیاد توسط داریوش بزرگ ایجاد شده‌است. این نوع خط میخی که متشکل از ۵۰ علامت است. آخرین نوع خط میخی‌است که ابداع شده‌است (در سده‌ٔ ششم پیش از میلاد). این خط برای نوشتن کتیبه‌های هخامنشی به کار رفته‌است. خط میخی هخامنشی خطی نیمه الفبایی نیمه هجایی است به علاوهٔ ۸ علامت (اندیشه‌نگاشت) که برای لغات پر استفاده مثل شاه، کشور و اهورامزدا به کار می‌روند. این خط از ساده‌ترین خطوط میخی است. تنها خط میخی اوگاریتی است که از آن ساده تر است و صد در صد الفبایی است. این خط همکنون در استاندارد یونیکد (۴٫۱) پذیرفته شده و بازه‌ای به آن اختصاص داده شده‌است.



+



خط سومری:


خط میخی سومری. سومریان (حدود ۳۰۰۰ تا ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد) با ابداع خط میخی دوره‌ای را آغاز کردند که به عنوان آغاز خط نویسی شهرت دارد


سومریان چه کسانی هستند؟



وام‌واژه‌های سومری در دیگر زبان‌ها



دیپی: واژه سومری دوب dub که معنی کتیبه و سنگ نوشته را دارد، در زبان ایلامی (خوزی) به گونهٔ tup-pi-me به همان معنا دیده می‌شود. در زبان فارسی باستان نیز به گونهٔ دیپی دیده می‌شود. و از آن مشتقات گوناگونی درست شد مانند دیپیر (دبیر)، دیپیستان (دبستان) و دیپی‌وان (دیوان).


همچنین:


سومری ها اصل خود را از شرق سومر می دانند و خود را مهاجر معرفی کرده اند و مهم ترین خدای خود، اینانا را ارتّه ای معرفی می کنند. (ایزد بانویی که همراه با تموز (اسطوره) بنمایه ی جشن نوروز را شکل می دهند، جشنی ایرانی، همسان اینانا و تموز، سیاوش و سودابه را در ایران داریم که آن هم آیینی بسیار کهن و باستانی دارد.) از طرفی خط سومری که امروزه نخستین خط جهان خوانده می شود (هنوز قدمت خط جیرفتی تعیین نشده است) دارای هزوارش هایی است که برای نخستین خط بسیار عجیب به نظر می رسد و خود باید از خطی دیگر گرفته شده باشد، نشانه ای که اشاره به خطی کهن تر می کند. نشانه های از این دست زیاد است که سومری ها خود از جایی در پس کوه های زاگرس و شاید همان ارتّه ی باستانی کوچ کرده باشند.


.................................................. .................................................. ......................


پیوست ها :












درود و سپاس فراوان
__________________
shirokhorshid آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-10-2018   #94 (لینک نوشته)
کاربر عضو
 
b.soshiant's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو

نوشته اصلي بوسيله fuzuli نمايش نوشته ها
استاد بهمن سوشیانت گرامی

سلام علیکم

عیدتان مبارک

بنده که از دوستان شما در انجمن برهان بوده ام و اردات ویژه به شما استاد بزرگوار دارم.

از شما خواهش می کنم که خلاصه نظرتان را بنویسید که چگونه خط فارسی از خط مانوی گرفته شده است و ریشه خط مانوی از کدام خط بوده است؟ زیرا مانویان توسط ساسانیان قتل عام شدند و مدت زیادی هم در عرصه فرهنگی ایران نبودند که خطی اختراع کنند و مانی بیشتر نقاش بود تا ....
درود
فصل آخر کتاب اساطير ایرانی، اختصاص داره به همین موضوع. مطالعه کنید حتما دوست قدیمی.

دانلود کتاب اساطير ایرانی
__________________
دانلود کتاب از کافه کتاب
b.soshiant آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 11-08-2018   #95 (لینک نوشته)
مدیر تالار تاریخ
 
Archimonde's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : تاریخچه زبان فارسی و زبان های اریایی (ایرانی) + گفت و گو

آپ شود
__________________
هر شخصیّت مهم، دو وجۀ تاریخی و فراتاریخی دارد. وجۀ تاریخی که معمولاً وجوه مثبت و منفی را توأمان دارد، حاصل گزاره‌ها، اسناد و مدارک تاریخی است؛ امّا وجۀ فراتاریخی به «فرامتن» تعلّق دارد و ماحصل متغیّرهایی بیرون از تاریخ، و تابع شرایط نزدیک به حال است.

_سهند ایرانمهر
Archimonde هم اکنون آنلاين است   پاسخ با نقل قول
پاسخ

ابزارهاي موضوع
نحوه نمايش

قوانين ارسال
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is فعال
شکلکها فعال است
كد [IMG] فعال است
كدهاي HTML غير فعال است
Trackbacks are غير فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


ساعت جاري 02:04 AM با تنظيم GMT +4.5 مي باشد.