دین و عرف
تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum            

بازگشت   تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum > تالارهای موضوعی > ادیان و مذاهب
ثبت نام آموزش کار با هم میهن آپلود عکس علامت گذاری بفرم خوانده شده بی پاسخ!
عضویت در هم میهن شبکه اجتماعی پخش زنده لیست کاربران کاربران آنلاین تبلیغات

ادیان و مذاهب بحث هایی در باب دین و مذهب بررسی و تبادل اطلاعات مسائل و موارد موجود

پاسخ
 
LinkBack ابزارهاي موضوع نحوه نمايش
قديمي 12-06-2014   #1 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض

بسم الله الرحمن الرحیم

موضوع این است که :
چگونه دین (اسلام) توسط آداب و رسوم بومی و محلی و توسط خود مردم و با عنوان " قواعد عرفی " به تدریج تحت تاثیر قرار می گیرد و یا تحریف می شود.

...............................................
ما اینجا می خواهیم در مورد ابداعات ایجاد شده توسط خود مردم ( گاه یک محله کوچک ) در آداب و رسومشان گفتگو کنیم، همان رسوم و سنت هایی که در همه بخش های زندگی از خورد و خوراک و لباس پوشیدن و میهمانی و ازدواج و جشن و عزا و ... داریم و به اسم " اسلامی " است اما گاه نه تنها اسلامی نیست بلکه در مواردی حتی ضد اسلامی است.
قواعد عرفی را قانون نانوشته هم خوانده اند. این قواعد به بخش های مختلفی تقسیم می شود. بخش بومی و محلی هر منطقه یک سری قواعدی برای خودشان دارند، وقتی حیطه را وسیع تر کنیم قواعد دیگری اضافه می شوند. در سطح ملی، منطقه ای و بین المللی و با تبادل فرهنگی به تدریج قواعد جدیدی شکل می گیرند. اما آیا تاکنون به دقت به این موضوع توجه داشته ایم که حجم این آداب و رسوم عرفی و گاه پیچیده و غیر ضروری ( که حلال و حرامش گاه در تضاد با دین قرار دارد ) تا چه اندازه گسترده است؟ و آیا دقت کرده ایم که ریشه و منشاء قواعدی که در برابرمان قرار دارند کجاست؟
به عنوان نمونه :
آنچه دین در مورد ازدواج بیان کرده است (رضایت والدین، رضایت طرفین، مهریه، عقد) چیزی کمتر از یک دقیقه زمانبر است و بقیه قواعد مربوط به حیطه دین نیست. یا قواعد میهمانی رفتن و غذا خوردن و ... هر چیز دیگری ...
قواعد دینی پیچیده نیستند اما مردم آن را پیچیده و پرتکلف و پر زحمت ساخته اند.
......................................
حاشیه:
ما در موضوع تحریف دین به عوامل مختلفی استناد می کنیم. مثلا اسرائیلیات آن دسته از روایاتی هستند توسط بعضی از علمای یهود یا مسیحیت (یا کسانی که تظاهر به آن می کردند ) وارد اسلام شده و به نام اسلام و روایات اسلامی مشهور شده اند، یا روایاتی که توسط مخالفین شیعه و اهل سقیفه وارد معارف اسلامی شده است، همینطور جریان غالیان که از سوی "شیعه نمایان" به وجود آمدند، همچنین عقائد و آداب و مسلک اهل تصوف، مطالب وارد شده از ادیان شرقی، هندو، بودا، فلسفه وارد شده از یونان، مطالب وارد شده از دین زرتشت و آئین ها و جریان های نوظهور و ... اما اینجا به " قواعد عرفی " اشاره داریم و تحریفاتی که از سوی مردم صورت می گیرد و به اسم دین ثبت می شود.
__________________


ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
9 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 01-28-2015   #2 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسم الله الرحمن الرحیم

در اسلام قانونگذار خداست و اوست که رسولش را پرورش داد تا جایی که امر دینش را به او واگذار کرد و مومنان را به اطاعت و تبعیت از رسولش امر کرد. سپس دینش را با ولایت امیرالمومنین علی (ع) کامل کرد و به آن راضی شد و امامت و ولایت را در اهل بیت از خاندان او، امامی پس از امامی دیگر قرار داد.
حال آیا کسی که ادعای اسلام یا تشیع و پیروی از اوامر رسول خدا (ص) و این پیشوایان را دارد می تواند هر سبک زندگی و طریقتی که خواست در زندگی شخصی اش داشته باشد، حتی اگر بر ضد اوامر و نواهی آنان باشد؟
خیر نمی تواند.
آن سنت ها و رسوم و عاداتی که با مرجعیت موسوم به بزرگان خانواده، قوم و قبیله و منطقه و کشور و همچنین آباء و اجدادمان ایجاد می شود در صورتی که مخالف اوامر و نواهی پیشوایان دین باشد قابل پیروی کردن نیست.
بنابراین عذرها و بهانه ها را کنار بگذاریم. سبک نادرست زندگی را توجیه نکنیم. ببینیم که شیوه زندگی ما چقدر با آنچه پیشوایان دینی از ما خواسته اند فاصله دارد. سپس بیندیشیم که چگونه می توانیم از بهترین راه ممکن آن را اصلاح کنیم. این را به یاد داشته باشیم که اگر دیگران را بیشتر از خدا و رسولش و اوصیاء او دوست داشته باشیم، هرگز هدایت نخواهیم شد.

قُلْ إِن كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَ‌تُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَ‌فْتُمُوهَا وَتِجَارَ‌ةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْ‌ضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ اللَّـهِ وَرَ‌سُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَ‌بَّصُوا حَتَّىٰ يَأْتِيَ اللَّـهُ بِأَمْرِ‌هِ ۗ وَاللَّـهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ﴿بقره-٢٤﴾

بگو: اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و زنانتان و خويشاوندانتان و اموالى كه اندوخته‌ايد و تجارتى كه از كساد آن بيم داريد، و خانه‌هايى كه بدان دلخوش هستيد براى شما از خدا و پيامبرش و جهاد كردن در راه او دوست داشتنى‌تر است، منتظر باشيد تا خدا فرمان خويش بياورد و خدا نافرمانان را هدايت نخواهد كرد ( بقره-۲۴) (ترجمه آیتی)
ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
8 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-17-2018   #3 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسم الله الرحمن الرحیم

ساده حرف بزنیم بدون پیچیده کردن گفتار
همانطور که پیشوایان دین با سادگی با ما حرف زدند با سادگی و بدون پیچیدگی با دیگران حرف بزنیم. مثلا عبارت " من دارم با شما حرف می زنم " چرا باید این عبارت را به عبارت " بنده خدمت شما عرض می کنم " تبدیل کرد ؟ یا پیچیده تر مثلا " بنده خدمت جناب عالی عرض می کنم" یا "جناب حضرت مستطاب فلان ... " و غیره ...
تا جایی که حتی چند خط یا چند صفحه فقط به این نوع حواشی بپردازیم ؟!
راحت لقمه را برمی داریم و می خوریم.
من دارم غذا می خورم.
من دوستت دارم.
من دارم می خوابم.
من دارم با تو حرف می زنم.
این تصور اشتباه وجود دارد که اگر کسی زیاد کلمه " من " را به کار ببرد این دلیل منیت و غرور اوست در حالی که اینطور نیست. به قرآن و احادیث نگاه کنیم که چطور با هم حرف می زدند. انا یعنی من . همه اش من و ما و تو ... گفتند. بعدش هم از کلمات سنگین و پیچیده ( به قول معروف قلمنبه ) استفاده نمی کردند که بگویند که مثلا عرفان ما سطحش بالاست و شما نمی فهمید و مثلا باید ده ها سال درس بخوانید تا با اصطلاحات ما آشنا بشوید.
این موضوع را در همه موارد در نظر بگیریم. مثلا در خطبه عقد : عبارت "ای دوشیزه محترمه مکرمه ... " این عبارات از کجا ساخته و پرداخته شده و کدام قسمتش مربوط به دین است و کدام قسمتش مربوط به عرف. یا مثلا عنوان آقای " شاه داماد ! " از کجا پدید آمده ...
اگر خوب دقت کنیم بالای نود درصد مراسم و پیچیدگی های گفتاری و رفتاری ساخته و پرداخته خود مردم است هم در حرف زدن هم در نشستن و هم در راه رفتن و ...
ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
6 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-17-2018   #4 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسم الله الرحمن الرحیم

حلال را سخت کردن و حرام را آسان کردن
فعالیت نیروهای شیطانی در هر دو زمینه حلال و حرام صورت می گیرد یعنی آن ها سعی می کنند جلوی یک امر حلال یا مستحب یا واجب، مانع ایجاد کنند و از سوی دیگر موانع حرام را از پیش پای فرد بردارند. به عنوان مثال تا جایی که می توانند امر ازدواج را سخت و پیچیده می کنند و از سوی دیگر زنا را سهل و آسان می کنند. روی ذهن کار می کنند. ذهن افراد را به گونه ای تحت تاثیر قرار می دهند و به سمت و سویی می کشانند که هدفشان محقق شود.

شیطان از چه راه هایی وارد می شود



ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
6 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-17-2018   #5 (لینک نوشته)
همیار تالار تاریخ و فرهنگ
 
avini's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

سلام

جناب یامحسن عزیز . حرفهایتان کاملا متین . از وقتی
ما شیعیان عامی (اکثریت قریب به اتفاق) از قرآن کریم
فاصله گرفتیم ، قرآنی که رک و راست دستورات دینی
را به ما داده ، عرف و خرافات و جادوگری و ... در بین
ما رواج یافته . حتی همین قرآن کریم را بخاطر اثرات
ماورایی اش می خوانیم . مثلا برای دفع بلا و خلاصی
از شر شیطان و چشم زخم و سرقت و حتی آمرزیده
شدن مردگان . کسی به آن بعنوان کتاب قانون و شیوه
درست زندگی کردن نگاه نمیکند . من به شخصه بسیار
ناراحتم از اینکه چنین انحرافاتی در عقاید ایرانیان
ایجاد شده . شاید هم ریشه هایش برگردد به یهودیان
و زرتشتیگری و آتش پرستی و ... به نظرم اگر این
وضعیت ادامه پیدا کند و کسی نتواند جلوی عرف را
بگیرد دیگر چیزی به اسم اسلام باقی نمی ماند . مثلا
اینهمه در قرآن تاکید شده نماز و روزه را ادا کنید اما
ایرانیان رعایت نمیکنند و از طرفی وصیت میکنند که
بازماندگان برایش نماز بخوانند و روزه بگیرند . یعنی
منحرف ترین عقیده ای که می شناسم همین است .
یا روی سنگ قبر میکوبند که مثلا فلانی متوجه باش
که من بالای سرت هستم نخواب . یا صدقه را در
صندوق صدقات می اندازیم در حالی که نمی دانیم
به دست محتاج میرسد یا نه . یا قرآن کریم را روی
داشبورد ماشین میگذاریم تا سرقت نشود و تصادف
نکنیم . وان یکاد را روی در و دیوار میچسبانیم تا
چشم همسایه و خانم باجی را در بیاوریم . کجای
دین اسلام نذورات برای بقاء متبرکه داریم ، اگر ما
خمس برای حفظ دین میپردازیم اخذ وجوهات دیگر
برای حفظ دین چیست ؟ کجای دین اسلام ، ما غذای
نذری داریم ، در یک بازه زمانی محدود دهه محرم
همه به هول و ولع می افتند تا به ایتام و مستمندان
غذا بدهند میدانید چقدر اصراف و دور ریز داریم ؟
یکسال تمام گناه می کنیم و در دهه محرم به امید
شفاعت معصومین علیهم السلام سگ رقیه میشویم
عوعو کردن و قمه زدن و راه بندان و زنجیر زدن و
غیره کجای دین وجود دارد؟ آیا اینها در مرام شیعه
است یا صوفی و درویش ؟ آیا اینها دین را به خطر
نمی اندازد ؟ این عرف ها را چه کسانی باید از بین
ببرند ؟ اعتقاد به جادو و جنبل و وعده های صحیح
و غلط بدون رعایت حقوق خدا و خلق خدا نشان
میدهد ما همچون زاهدان درویش هستیم که تنبل
و تن پرور بودند . بهتر است چنان تبلیغ کنیم که
بجای نفرین یزید و معاویه ، مردم تلاش کنند مثل
یزید و معاویه نباشند . تولی و تبری در مملکت ما
فقط لغلغه ی زبان است و گرنه تولی و تبری اگر
منجر به تربیت روحی و اخلاقی و مرامی شخص
نشود ، اثبات میکند که او یک منافق است . طرف
پشت ماشین مینویسد (ما منتظر منتقم فاطمه س
هستیم) (بیمه اش کردم به نامت یا ابوالفضل) ...
بعد با همان ماشین مزاحم ناموس مردم می شود
با نور زنون چشم مردم را کور میکند . با باکس و
آمپلی کوش مردم را با ترانه و مداحی کر میکند
در هر صورت ما ایرانی ها هیچ چیزمان درست
نیست . ما هم در شادی و عروسی مزاحم مردم
میشویم و هم در عزا و محرم . جناب یامحسن
اینها درد است . اینقدر که به خودشناسی عرفا
گیر داده اند ، اگر به شعور و فهم و ادب و درک
مردم رسیدگی میشد الان دیگر به بی دین ترین
کشور دنیا لقب بافرهنگ ترین کشور نمی دادند.
پس ما مسلمانان کجای دنیا هستیم ؟ رانندگی
صفر ، حق همسایه و فرهنگ آپارتمان نشینی
صفر ، تمیز نگه داشتن شهر صفر . پس چرا با
این دین کامل ، یکی از بی فرهنگ ترین ملل
دنیا هستیم . پس نتیجه میگیریم دین ما دچار
انحراف عظیمی شده که مردم بجای امیدوار
بودن به اعمال و اثرات اعمال خود ، به جادو و
شفاعت و رحمانیت و رحیمیت امیدوار شده ایم
در حالیکه قرآن کریم بارها هشدار داده که مثلا
وای بر کم فروشان ، وای بر سخن چینان ، وای
بر دروغگویان ، وای بر خائنان بر امانت ، وای بر
زناکاران ، وای بر ... چرا ما مردم را به شفاعت
امام حسین در ازای اشک ریختن برای مظلومیت
ایشان و یارانش امیدوار میکنیم در حالیکه طرف
در طول سال نماز نمیخواند ، مشروب فروش است
مواد مخدر میفروشد ، مزاحم نوامیس است و با
رفتار و گفتارش مردم آزاری میکند ؟ چرا نمیگوئیم
شفاعت امامان برای آنها کارساز نیست ؟ مردم را
خودمان منحرف کردیم . حالا دلیلش هر چه که
باشد در اینجا نمیخواهم درباره اش صحبت کنم .
جناب یامحسن سالهاست این فریادها را میزنیم
در پاسخ میشنویم که با این دستگاه شوخی نکن
دستگاه امام حسین ع شوخی بردار نیست . بله
صدها سال است که تعزیه و روضه خوانی و قمه
زنی و سینه کوبی نتیجه اش شده این . محب
اهل بیت ، مثل اهل بیت زندگی میکند نه مثل
دشمن اهل بیت .
avini آفلاين است   پاسخ با نقل قول
4 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-17-2018   #6 (لینک نوشته)
شهروند هم میهن
 
enkidu's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

نوشته اصلي بوسيله avini نمايش نوشته ها
سلام

جناب یامحسن عزیز . حرفهایتان کاملا متین . از وقتی
ما شیعیان عامی (اکثریت قریب به اتفاق) از قرآن کریم
فاصله گرفتیم ، قرآنی که رک و راست دستورات دینی
را به ما داده ، عرف و خرافات و جادوگری و ... در بین
ما رواج یافته . حتی همین قرآن کریم را بخاطر اثرات
ماورایی اش می خوانیم . مثلا برای دفع بلا و خلاصی
از شر شیطان و چشم زخم و سرقت و حتی آمرزیده
شدن مردگان . کسی به آن بعنوان کتاب قانون و شیوه
درست زندگی کردن نگاه نمیکند . من به شخصه بسیار
ناراحتم از اینکه چنین انحرافاتی در عقاید ایرانیان
ایجاد شده . شاید هم ریشه هایش برگردد به یهودیان
و زرتشتیگری و آتش پرستی و ... به نظرم اگر این
وضعیت ادامه پیدا کند و کسی نتواند جلوی عرف را
بگیرد دیگر چیزی به اسم اسلام باقی نمی ماند . مثلا
اینهمه در قرآن تاکید شده نماز و روزه را ادا کنید اما
ایرانیان رعایت نمیکنند و از طرفی وصیت میکنند که
بازماندگان برایش نماز بخوانند و روزه بگیرند . یعنی
منحرف ترین عقیده ای که می شناسم همین است .
یا روی سنگ قبر میکوبند که مثلا فلانی متوجه باش
که من بالای سرت هستم نخواب . یا صدقه را در
صندوق صدقات می اندازیم در حالی که نمی دانیم
به دست محتاج میرسد یا نه . یا قرآن کریم را روی
داشبورد ماشین میگذاریم تا سرقت نشود و تصادف
نکنیم . وان یکاد را روی در و دیوار میچسبانیم تا
چشم همسایه و خانم باجی را در بیاوریم . کجای
دین اسلام نذورات برای بقاء متبرکه داریم ، اگر ما
خمس برای حفظ دین میپردازیم اخذ وجوهات دیگر
برای حفظ دین چیست ؟ کجای دین اسلام ، ما غذای
نذری داریم ، در یک بازه زمانی محدود دهه محرم
همه به هول و ولع می افتند تا به ایتام و مستمندان
غذا بدهند میدانید چقدر اصراف و دور ریز داریم ؟
یکسال تمام گناه می کنیم و در دهه محرم به امید
شفاعت معصومین علیهم السلام سگ رقیه میشویم
عوعو کردن و قمه زدن و راه بندان و زنجیر زدن و
غیره کجای دین وجود دارد؟ آیا اینها در مرام شیعه
است یا صوفی و درویش ؟ آیا اینها دین را به خطر
نمی اندازد ؟ این عرف ها را چه کسانی باید از بین
ببرند ؟ اعتقاد به جادو و جنبل و وعده های صحیح
و غلط بدون رعایت حقوق خدا و خلق خدا نشان
میدهد ما همچون زاهدان درویش هستیم که تنبل
و تن پرور بودند . بهتر است چنان تبلیغ کنیم که
بجای نفرین یزید و معاویه ، مردم تلاش کنند مثل
یزید و معاویه نباشند . تولی و تبری در مملکت ما
فقط لغلغه ی زبان است و گرنه تولی و تبری اگر
منجر به تربیت روحی و اخلاقی و مرامی شخص
نشود ، اثبات میکند که او یک منافق است . طرف
پشت ماشین مینویسد (ما منتظر منتقم فاطمه س
هستیم) (بیمه اش کردم به نامت یا ابوالفضل) ...
بعد با همان ماشین مزاحم ناموس مردم می شود
با نور زنون چشم مردم را کور میکند . با باکس و
آمپلی کوش مردم را با ترانه و مداحی کر میکند
در هر صورت ما ایرانی ها هیچ چیزمان درست
نیست . ما هم در شادی و عروسی مزاحم مردم
میشویم و هم در عزا و محرم . جناب یامحسن
اینها درد است . اینقدر که به خودشناسی عرفا
گیر داده اند ، اگر به شعور و فهم و ادب و درک
مردم رسیدگی میشد الان دیگر به بی دین ترین
کشور دنیا لقب بافرهنگ ترین کشور نمی دادند.
پس ما مسلمانان کجای دنیا هستیم ؟ رانندگی
صفر ، حق همسایه و فرهنگ آپارتمان نشینی
صفر ، تمیز نگه داشتن شهر صفر . پس چرا با
این دین کامل ، یکی از بی فرهنگ ترین ملل
دنیا هستیم . پس نتیجه میگیریم دین ما دچار
انحراف عظیمی شده که مردم بجای امیدوار
بودن به اعمال و اثرات اعمال خود ، به جادو و
شفاعت و رحمانیت و رحیمیت امیدوار شده ایم
در حالیکه قرآن کریم بارها هشدار داده که مثلا
وای بر کم فروشان ، وای بر سخن چینان ، وای
بر دروغگویان ، وای بر خائنان بر امانت ، وای بر
زناکاران ، وای بر ... چرا ما مردم را به شفاعت
امام حسین در ازای اشک ریختن برای مظلومیت
ایشان و یارانش امیدوار میکنیم در حالیکه طرف
در طول سال نماز نمیخواند ، مشروب فروش است
مواد مخدر میفروشد ، مزاحم نوامیس است و با
رفتار و گفتارش مردم آزاری میکند ؟ چرا نمیگوئیم
شفاعت امامان برای آنها کارساز نیست ؟ مردم را
خودمان منحرف کردیم . حالا دلیلش هر چه که
باشد در اینجا نمیخواهم درباره اش صحبت کنم .
جناب یامحسن سالهاست این فریادها را میزنیم
در پاسخ میشنویم که با این دستگاه شوخی نکن
دستگاه امام حسین ع شوخی بردار نیست . بله
صدها سال است که تعزیه و روضه خوانی و قمه
زنی و سینه کوبی نتیجه اش شده این . محب
اهل بیت ، مثل اهل بیت زندگی میکند نه مثل
دشمن اهل بیت .


جماب اوینی عزیز

سلسله ای که تشیع را در ایران رسمی کرد به تمام معنای کلمه صوفی بودند با همه ان ادا و اطوارها در واقع از تشیع و اسلام فقط نامش را داشتند هر چند که با حضور برخی علما از سرزمین های دیگر ، اوضاع کمی بهتر شده است لکن رکود تدریجی حاکم بر ایران که در دوره قاجار -حتی با وجود تمام تلاش های خیرخوانه برخی از همان شاهان و وزیران- به اوج خود رسید عرف را به این صورت شکل داده است.

و البته دکان داری برخی مومن نما ها نیز بی تاثیر نبوده است.
__________________
امام علی (ع) : قضاوتی که با تکیه به ظن و گمان باشد، عادلانه نیست/ متهم تا با بینه ،حد بر او اثبات نشود، بی گناه شمرده می شود/ در حال خشم هرگز داورى مکن.

چه گوارا: برای فرستادن افراد به جایگاه تیرباران به اثبات قضایی نیازی نیست… این‌‌ها روش‌های پیش پا افتاده بورژوایی هستند. این یک انقلاب است ! و یک انقلابی می‌بایست به یک ماشین کشتار سرد تبدیل شود
!:
enkidu آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 02-17-2018   #7 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسم الله الرحمن الرحیم
نوشته اصلي بوسيله avini نمايش نوشته ها
سلام

جناب یامحسن عزیز . حرفهایتان کاملا متین . از وقتی
ما شیعیان عامی (اکثریت قریب به اتفاق) از قرآن کریم
فاصله گرفتیم ، قرآنی که رک و راست دستورات دینی
را به ما داده ، عرف و خرافات و جادوگری و ... در بین
ما رواج یافته . حتی همین قرآن کریم را بخاطر اثرات
ماورایی اش می خوانیم . مثلا برای دفع بلا و خلاصی
از شر شیطان و چشم زخم و سرقت و حتی آمرزیده
شدن مردگان . کسی به آن بعنوان کتاب قانون و شیوه
درست زندگی کردن نگاه نمیکند . من به شخصه بسیار
ناراحتم از اینکه چنین انحرافاتی در عقاید ایرانیان
ایجاد شده . شاید هم ریشه هایش برگردد به یهودیان
و زرتشتیگری و آتش پرستی و ... به نظرم اگر این
وضعیت ادامه پیدا کند و کسی نتواند جلوی عرف را
بگیرد دیگر چیزی به اسم اسلام باقی نمی ماند . مثلا
اینهمه در قرآن تاکید شده نماز و روزه را ادا کنید اما
ایرانیان رعایت نمیکنند و از طرفی وصیت میکنند که
بازماندگان برایش نماز بخوانند و روزه بگیرند . یعنی
منحرف ترین عقیده ای که می شناسم همین است .
یا روی سنگ قبر میکوبند که مثلا فلانی متوجه باش
که من بالای سرت هستم نخواب . یا صدقه را در
صندوق صدقات می اندازیم در حالی که نمی دانیم
به دست محتاج میرسد یا نه . یا قرآن کریم را روی
داشبورد ماشین میگذاریم تا سرقت نشود و تصادف
نکنیم . وان یکاد را روی در و دیوار میچسبانیم تا
چشم همسایه و خانم باجی را در بیاوریم . کجای
دین اسلام نذورات برای بقاء متبرکه داریم ، اگر ما
خمس برای حفظ دین میپردازیم اخذ وجوهات دیگر
برای حفظ دین چیست ؟ کجای دین اسلام ، ما غذای
نذری داریم ، در یک بازه زمانی محدود دهه محرم
همه به هول و ولع می افتند تا به ایتام و مستمندان
غذا بدهند میدانید چقدر اصراف و دور ریز داریم ؟
یکسال تمام گناه می کنیم و در دهه محرم به امید
شفاعت معصومین علیهم السلام سگ رقیه میشویم
عوعو کردن و قمه زدن و راه بندان و زنجیر زدن و
غیره کجای دین وجود دارد؟ آیا اینها در مرام شیعه
است یا صوفی و درویش ؟ آیا اینها دین را به خطر
نمی اندازد ؟ این عرف ها را چه کسانی باید از بین
ببرند ؟ اعتقاد به جادو و جنبل و وعده های صحیح
و غلط بدون رعایت حقوق خدا و خلق خدا نشان
میدهد ما همچون زاهدان درویش هستیم که تنبل
و تن پرور بودند . بهتر است چنان تبلیغ کنیم که
بجای نفرین یزید و معاویه ، مردم تلاش کنند مثل
یزید و معاویه نباشند . تولی و تبری در مملکت ما
فقط لغلغه ی زبان است و گرنه تولی و تبری اگر
منجر به تربیت روحی و اخلاقی و مرامی شخص
نشود ، اثبات میکند که او یک منافق است . طرف
پشت ماشین مینویسد (ما منتظر منتقم فاطمه س
هستیم) (بیمه اش کردم به نامت یا ابوالفضل) ...
بعد با همان ماشین مزاحم ناموس مردم می شود
با نور زنون چشم مردم را کور میکند . با باکس و
آمپلی کوش مردم را با ترانه و مداحی کر میکند
در هر صورت ما ایرانی ها هیچ چیزمان درست
نیست . ما هم در شادی و عروسی مزاحم مردم
میشویم و هم در عزا و محرم . جناب یامحسن
اینها درد است . اینقدر که به خودشناسی عرفا
گیر داده اند ، اگر به شعور و فهم و ادب و درک
مردم رسیدگی میشد الان دیگر به بی دین ترین
کشور دنیا لقب بافرهنگ ترین کشور نمی دادند.
پس ما مسلمانان کجای دنیا هستیم ؟ رانندگی
صفر ، حق همسایه و فرهنگ آپارتمان نشینی
صفر ، تمیز نگه داشتن شهر صفر . پس چرا با
این دین کامل ، یکی از بی فرهنگ ترین ملل
دنیا هستیم . پس نتیجه میگیریم دین ما دچار
انحراف عظیمی شده که مردم بجای امیدوار
بودن به اعمال و اثرات اعمال خود ، به جادو و
شفاعت و رحمانیت و رحیمیت امیدوار شده ایم
در حالیکه قرآن کریم بارها هشدار داده که مثلا
وای بر کم فروشان ، وای بر سخن چینان ، وای
بر دروغگویان ، وای بر خائنان بر امانت ، وای بر
زناکاران ، وای بر ... چرا ما مردم را به شفاعت
امام حسین در ازای اشک ریختن برای مظلومیت
ایشان و یارانش امیدوار میکنیم در حالیکه طرف
در طول سال نماز نمیخواند ، مشروب فروش است
مواد مخدر میفروشد ، مزاحم نوامیس است و با
رفتار و گفتارش مردم آزاری میکند ؟ چرا نمیگوئیم
شفاعت امامان برای آنها کارساز نیست ؟ مردم را
خودمان منحرف کردیم . حالا دلیلش هر چه که
باشد در اینجا نمیخواهم درباره اش صحبت کنم .
جناب یامحسن سالهاست این فریادها را میزنیم
در پاسخ میشنویم که با این دستگاه شوخی نکن
دستگاه امام حسین ع شوخی بردار نیست . بله
صدها سال است که تعزیه و روضه خوانی و قمه
زنی و سینه کوبی نتیجه اش شده این . محب
اهل بیت ، مثل اهل بیت زندگی میکند نه مثل
دشمن اهل بیت .
سلام
به مطالب زیادی اشاره کردید و خواستم در بعضی از موارد توضیح بدهم و در بعضی از قسمت ها هم حرف شما را نقد کنم اما دیدم که بحث پراکنده می شود. مختصر نوشتن و تمرکز روی یک جزء از یک چیز و گام به گام پیش رفتن به نظرم بهتر است. مطلب هم باید دقیق بیان شود اینکه بگوئید: "رانندگی صفر ، حق همسایه و فرهنگ آپارتمان نشینی صفر ، تمیز نگه داشتن شهر صفر ... " خب اینطوری هم نیست. نباید اغراق کرد. یا اینکه گفتید قرآن را برای موارد ماورایی می خوانند خب بله بخش مهمی از قرآن هم مربوط به موارد ماورایی است و خرافات هم نیست. غذای نذری هم کار درستی است. لعن یزید هم باید کرد. به شفاعت هم باید امید داشت. زیارت و عزاداری هم باید باشد اما از روش صحیح آنطور که ائمه علیهم السلام بیان کردند و اولویت ها باید رعایت شوند. اهم و مهم باید در نظر گرفته شود. هر ساختمانی یک اصولی یا پایه و بنیانی دارد و یک سری اجزا و فروع. یک خودروی بدون موتور راه نمی رود. یک ساختمان بدون پایه محکم سر پا نمی ایستد. در دین هم همینطور است یک سری اصول یا ریشه ها داریم و یک سری اجزا. اصول در جای خودشان و فروع در جای خودشان باید دقیق رعایت شوند. عقائد برای روح، اخلاقیات برای نفس و احکام برای جسم هستند. این ها باید با هم باشند و پیوسته و گرنه نتیجه نمی گیریم.
.............................
ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
4 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-17-2018   #8 (لینک نوشته)
همیار تالار تاریخ و فرهنگ
 
avini's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

نوشته اصلي بوسيله ya-mohsen نمايش نوشته ها
بسم الله الرحمن الرحیم

سلام
به مطالب زیادی اشاره کردید و خواستم در بعضی از موارد توضیح بدهم و در بعضی از قسمت ها هم حرف شما را نقد کنم اما دیدم که بحث پراکنده می شود. مختصر نوشتن و تمرکز روی یک جزء از یک چیز و گام به گام پیش رفتن به نظرم بهتر است. مطلب هم باید دقیق بیان شود اینکه بگوئید: "رانندگی صفر ، حق همسایه و فرهنگ آپارتمان نشینی صفر ، تمیز نگه داشتن شهر صفر ... " خب اینطوری هم نیست. نباید اغراق کرد. یا اینکه گفتید قرآن را برای موارد ماورایی می خوانند خب بله بخش مهمی از قرآن هم مربوط به موارد ماورایی است و خرافات هم نیست. غذای نذری هم کار درستی است. لعن یزید هم باید کرد. به شفاعت هم باید امید داشت. زیارت و عزاداری هم باید باشد اما از روش صحیح آنطور که ائمه علیهم السلام بیان کردند و اولویت ها باید رعایت شوند. اهم و مهم باید در نظر گرفته شود. هر ساختمانی یک اصولی یا پایه و بنیانی دارد و یک سری اجزا و فروع. یک خودروی بدون موتور راه نمی رود. یک ساختمان بدون پایه محکم سر پا نمی ایستد. در دین هم همینطور است یک سری اصول یا ریشه ها داریم و یک سری اجزا. اصول در جای خودشان و فروع در جای خودشان باید دقیق رعایت شوند. عقائد برای روح، اخلاقیات برای نفس و احکام برای جسم هستند. این ها باید با هم باشند و پیوسته و گرنه نتیجه نمی گیریم.
.............................
جناب "یامحسن" مملکت ما با آن مملکت آرمانی
و دینی مدنظر شما فاصله زیادی دارد و تا وقتی
شفاعت را بعنوان حلال تمام مشکلات اخروی و
حسابرسی معرفی کنیم این وضعیت پابرجاست
و حتی بدتر هم خواهد شد . ما به جای اینکه
با اعمالمان خشنودی خداوند را جلب کنیم ،
سالی یکبار در محرم خودکشی می کنیم که یا
حسین ما را از دست خدا نجات بده چرا که او
می خواهد ما را عذاب کند . ببین چقدر تو را
دوست داریم و بخاطر تو خودمان و اطرافیان
را عذاب می دهیم !!! در عرف جامعه ایرانیان
امام حسین علیه السلام از خداوند مهربان تر
است . دین شانی بالاتر از پیامبر و امامان (ع)
دارد چرا که همه آنها جان خود را فدای دین
کردند . اما ما با نمادپرستی داریم به عاقبت
قوم یهود دچار میشویم . دلیل اینکه خداوند
عاقبت قوم یهود را در قرآن بطور دائم گوشزد
میکند همین است . کدامیک از ما انزل الله ها
در مملکت ما فراگیر است ؟ نماز جماعت ؟ یا
حجاب ؟ یا امر به معروف و نهی از منکر ؟
خداوند با هیچکس شوخی ندارد حتی با
پیامبر (ص) . آنجا که مامور به ابلاغ ولایت
امیرالمومنین بود که آن هم جزوی از اصول
و فروع دین است . پس دین شوخی بردار
نیست . مردم آزار و دزد و زانی و گناهکاران
دیگر که تصمیمی برای اصلاح شدن ندارند
باید بدانند که شفاعت به آنها نخواهد رسید
چراکه شفاعت فقط به اذن خداوند است و
اگر رضایت خدا نباشد کسی شفاعت نمیشود
برداشت غلط مردم از مقوله شفاعت باعث
ایجاد این وضع شده . این درست است که
میگویند باز آ باز آ ، هر آنچه هستی باز آ
گر کافر و گر که بت پرستی باز آ ، این درگه
ما درگه نومیدی نیست . این یعنی توبه !!!
مگر میشود کسی در حین ارتکاب گناه توبه
کند ؟ مگر میشود کسی در ذهنش این باشد
که به حرمت ماه رمضان یا ماه محرم دست
از مواد فروشی بردارد تا بعد دوباره دست
به گناه بزند و در این مدت اندک با گریه و
زاری طلب مغفرت و شفاعت کند ؟ این ها
همگی بیانگر برداشت های غلطی است که
مردم از دین دارند . بازی که نیست ! دین
خدا ناموس خداست و حرمت دارد . مگر
امیرالمومنین به جوانی که گفت استغفرالله
نگفت مادرت به عزایت بنشیند و بعد شرایط
توبه حقیقی را فرمودند و گفتند با رعایت
اینها می توانی بگویی استغفرالله ربی و
اتوب علیه .
avini آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-17-2018   #9 (لینک نوشته)
همیار تالار تاریخ و فرهنگ
 
avini's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بصورت موردی عرض میکنم .

صله رحم را قربانی کینه جویی و حسادت و غرور
می کنیم . بعد از فوت شخص چهل روز سیاهپوشی
و بر سر و کله زدن تا یکسال هر پنجشنبه سر خاک
رفتن و خرما دادن . مگر روح اسیر زمان و مکان
است که فقط پنجشنبه ها و فقط سر قبر با مرده
صحبت می کنند ؟ با تکه سنگی روی سنگ قبر
ضربه می زنند تا او را از خواب بیدار کنند مثلا !
بعد در حین چشم چرانی حمد و سوره با قرائت
غلط و تند تند میخوانند که بعد خدا رحمتش کند
یکی میگوید تصویرش چقدر ناراحت شده این
عکس تا دیروز خندان بود . یکی می گوید برف
باریده نکند سردش شود . یکی هر روز بالای قبر
شمع روشن میکند تا روح مرحوم در تاریکی نماند
پدر و جد و آباء خانواده متوفی را جلوی چشمش
می آورند آنقدر که شام و نهار و ایاب و ذهاب را
فراهم میکند . قبر نیم متر در دو متر (یعنی جمعا
1 متر) قبر را در محوطه امامزاده چهار طبقه میکنند
و هر طبقه را 5 میلیون می فروشند یعنی متری
20 میلیون تومان تمام می شود . در حالیکه قبر
معمولی در وسط بیابان 300 هزار تومان است .
مگر آنجا لعنت آباد و قبرستان کفار است که
قیمتش پائین تر است ؟! هزاران نفر در تشییع
افراد پولدار حاضر میشوند و برای افراد ضعیف
کمتر از تعداد انگشتان دست . می گویند برای
مرده طلب مغفرت کنید . یعنی ثروتمندی که
هزاران نفر برایش طلب آمرزش کرده اند در
وضعیت مناسبتری هستند نسبت به فقرا . پس
عدل الهی کجاست ؟ به عقیده من انسان بعد از
مرگ نجات دهنده ای جز اعمال خودش و اثرات
اعمال خودش ندارد . اگر انسان خوبی باشد با
خوبان همنشین میشود تا روز قیامت . اگر هم
بد باشد هیچکدام از این طلب مغفرت ها چاره
ساز نیست . اینکه چند نفر برایش فاتحه بخوانند
یا در کدام قبرستان دفن شود هیچ اثری ندارد .
یعنی به شدت معتقدم اعمال و آثار اعمال ماست
که تعیین میکند چه آخرتی در پیش داشته باشیم
پس خوبان گمنامی که در خفا و تنهایی می میرند
و در لعنت آباد دفن میشوند هم دچار عذاب قبر
می شوند ؟ چون کسی برایش فاتحه نخوانده ؟!
avini آفلاين است   پاسخ با نقل قول
3 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-17-2018   #10 (لینک نوشته)
شمع جمع
 
jackrack's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

پرسش اینجاست
چطور در دنیای امروز اسلام از ریشه و اساس به روکشی سطحی و برچسب تبدیل شده؟
یعنی اسلام زیربنایی که به همه چیز جهت می دهد کجاست؟!
بانکداری اسلامی،روشنفکر مذهبی،مردمسالاری دینی واقعا جواب می دهند وقتی دو حالت پیش رو است
یا با داعش و طالبان مقایسه شوید و "دیروزی" بمانید و توهین و تحقیر یا "امروزی" شوید و "اسلام دست و پاگیر"! را از عوامل و مسائل امروزی حذف کنید برای پیشرفت!
اسلامی که فاکتور ثواب و گناه می زند برای بهشت و جهنم کجا و اسلامی که با مناسک و ادابش فرد و خانواده و قوم و ملت را زیر پرچم امت می اورد کجا
باید جواب این پرسش را داشته باشید "چرا باید برای سبک زندگی اسلامی وقت و توجه و انرژی بگذارم؟"
با باج و تهدید و جریمه و اسان گیری و تعارف؟
به شخصه فکر می کنم نمود اسلامی اخرین بار در هشت سال جنگ دیده شده و امروزه هم فقط مقدار کمی از ان در محرم و رمضان وجود دارد باقی اش وانمود است
یعنی کیفی جلو نیامده و کمی بوده!
jackrack آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 02-18-2018   #11 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسم الله الرحمن الرحیم
نوشته اصلي بوسيله avini نمايش نوشته ها
به عقیده من انسان بعد از
مرگ نجات دهنده ای جز اعمال خودش و اثرات
اعمال خودش ندارد . اگر انسان خوبی باشد با
خوبان همنشین میشود تا روز قیامت . اگر هم
بد باشد هیچکدام از این طلب مغفرت ها چاره
ساز نیست . اینکه چند نفر برایش فاتحه بخوانند
یا در کدام قبرستان دفن شود هیچ اثری ندارد .
یعنی به شدت معتقدم اعمال و آثار اعمال ماست
که تعیین میکند چه آخرتی در پیش داشته باشیم
پس خوبان گمنامی که در خفا و تنهایی می میرند
و در لعنت آباد دفن میشوند هم دچار عذاب قبر
می شوند ؟ چون کسی برایش فاتحه نخوانده ؟!
اگر فردی که گنهکار از دنیا رفته، مشرک و کافر نباشد، اعمال و دعاهای مومنین به او می رسد و باعث خوشحالی او هم می شود. والدین هم در برزخ از فرزندانشان انتظار دارند که برایشان خیرات بفرستند و عمل به نیابت انجام بدهند و ممکن است فردی در زمان حیات والدینش به آن ها احسان کند اما پس از مرگ کاری برای آن ها انجام ندهد و در نتیجه عاق والدین شود. احادیث در مورد احسان کردن به متوفی و درگذشتگان و عمل به نیابت و قضای نماز ... بسیار هستند. علما و فقها و محدثین شیعه پیوسته در امر دعا و اعمال به نیابت و نماز برای درگذشتگان کوشا بوده اند. تمام عباداتی که فرد برای خودش انجام می دهد می تواند به نیابت برای درگذشتگان هم انجام بدهد: (عبادت و سلاح های مومنان)
ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-18-2018   #12 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسم الله الرحمن الرحیم
نوشته اصلي بوسيله avini نمايش نوشته ها
مگر روح اسیر زمان و مکان
است که فقط پنجشنبه ها و فقط سر قبر با مرده
صحبت می کنند ؟
ما زمان و مکان داریم و افراد متوفی هم زمان و مکان دارند. اینطور نیست که آن ها آزاد باشند یا فراتر از زمان و مکان. اما اینکه گفتید فقط پنجشنبه ها بله نباید فقط پنجشنبه باشد بلکه باید همیشه در اعمال امان درگذشتگان را هم شریک کنیم. هر عملی ممکن است عام، خاص یا اخص باشد. اگر به طور خاص بخواهیم زیارت کنیم ساعات مشخصی در احادیث بیان شده و اعمالی مشخص. حضور سر قبر متوفی هم با حضور نداشتن یکسان نیست.
ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-18-2018   #13 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسم الله الرحمن الرحیم
سنتی یا غیر سنتی ؟
وقتی گفته می شود سنت یا سنتی باید دید که منظور از "سنت" در ارتباط با چه کسی یا چه قومی است. مثلا به سقیفه گرایان، اهل سنت یا اهل تسنن گفته اند در حالی که اگر منظور از سنت، سنت رسول خدا صلی الله علیه و آله باشد این شیعیان ( حقیقی ) هستند که اهل سنت هستند نه سقیفه گرایان. اگر منظور از سنت، سنت عمر و ابوبکر و امثال آن ها باشد بله سقیفه گرایان به این معنا اهل سنت هستند.
یا اگر منظور از سنت، سنت و رسوم آباء و اجدادی باشد این در اسلام مبنایی ندارد. یا اگر گفته می شود سنتی در مقابل مدرن و منظور از سنتی در اینجا قدیمی باشد این هم مبنا نیست و آن سبک و شیوه زندگی که جدید یا بدیع باشد به معنای اینکه درست و مطلوب هم باشد نیست. مثلا اینکه رسم شده که بعضی ها ازدواج نمی کنند و به جای آن با دوستشان ارتباط جنسی دارند این اگر عقدی در کار نباشد قطعا زنا محسوب می شود و اسمش را عوض کنند که حقیقتش عوض نمی شود. حالا اینکه بگویند دنیا عوض شده و سبک زندگی عوض شده نزد خدا مورد پذیرش نیست.
اما اگر منظور از سنت، سنت اسلام یا سنت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و سیره ائمه علیهم السلام باشد این چیزی است که یک شیعه می بایست متعهد به آن باشد.

ويرايش توسط ya-mohsen : 02-18-2018 در ساعت 04:55 AM
ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-18-2018   #14 (لینک نوشته)
مدیریت مجموعه تالارهای موضوعی
 
ya-mohsen's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسم الله الرحمن الرحیم

نشست و برخاست و خوابیدن پیامبر(ص)

نویسنده : سيد علي اكبر حسيني
خداوند در آیه 21 سوره احزاب، راه و روش پیامبر(ص) را، بهترین الگو و سرمشق زندگی، برای تمام انسانها معرفی کرده است. از این رو هر مسلمانی، شائق است که از رفتار پیامبر خویش، آگاه باشد، می‌خواهد بداند سیمای پیامبرش، چگونه بوده، آداب شخصی او، مثل خوردن و آشامیدن، خوابیدن و بیدار شدن، رفت و آمد، نشست و برخاست و سایر آداب و سننی که آن بزرگوار، رعایت می‌کرده، چه بوده است.
بی شک، خو گرفتن با آداب پیامبر(ص) و آراستگی به اخلاق و سنن ظاهری و باطنی آن حضرت، کمال نهایی و آخرین هدف زندگی، است و سعادت دنیا و آخرت را به همراه دارد.

آداب نشستن حضرت

نحوه نشستن در حضور دیگران، نشان از اندیشه، فرهنگ و تربیت شخص دارد و پیامبراکرم(ص) بیش از همه این ادب اجتماعی را مراعات می‌فرمود؛ چرا که او متأدب به آداب قرآن بود و متخلّق به محاسن قرآن. هرگز دیده نشد که پای خود را در حضور دیگران دراز کند،[1] زمانی که می‌نشست بیشتر رو به قبله بود.[2] می‌فرمود: «برای هر چیز شرفی است و شرف مجلس، رو به قبله نشستن است»؛[3] آدب مجلس را رعایت می‌کرد و زانو پیش زانوی همنشین، نمی‌نهاد؛[4] رفتاری که عربها داشته و دامن لباس خود را بالا می‌زدند و ساق‌ها و زانوان لخت‌شان را نمایان می‌کردند؛ حضرت همواره پاها و زانوهای خود را می‌پوشاندند.[5] در حضور مردم تکیه نمی‌داد[6] و از غذا خوردن در حالی که تکیه داده بودند، به شدت پرهیز می‌کردند؛ چرا که کراهت داشتند، شبیه به پادشاهان شوند؛[7] وقتی برای غذا سر سفره می‌نشست، زانوان و قدم‌های خویش را جمع می‌کرد و مثل نمازگزار حالت تشهد به خود گرفته، بر ران چپ خود، تکیه می‌کردند، می‌فرمود: «من بنده‌ام پس چون بندگان می‌نشینم و چون بندگان غذا می‌خورم.»[8]
عبدالعظیم حسنی(س) از امام معصوم(ع) نقل فرموده‌اند که: «حضرت به سه گونه جلوس می‌فرمودند: به صورت قرفصاء و آن این که حضرت بر زمین می‌نشستند و دو زانویشان را بالا آورده و دستان را دور آن حلقه کرده، شانه‌ها را به پاها می‌چسباندند. گاه دو زانو می‌نشستند و گاهی هم یک پا را خم می‌کردند و پای دیگر را روی آن می‌انداختند. حضرت هرگز به صورت چهار زانو نمی‌نشست.»[9] بسیار می‌شد که حضرت، در موقع نشستن بر چیزی تکیه می‌دادند؛ جابر بن سمره نقل می‌کند که بر حضرت وارد شدم و او را دیدم در حالی که از جانب راست بر بالشی تکیه فرموده بود.[10] از سلمان نیز نقل شده بر پیامبر(ص) وارد شدم، حضرت بر بالشی تکیه کرده بودند، آن ر ا برای من قرار داد و فرمود: «سلمان، هیچ مسلمانی بر مسلمانی وارد نشود که به احترامش پشتی گذارد، جز اینکه خداوند او را بیامرزد.»[11] هر گاه به مجلسی وارد می‌شد در انتهای مجلس می‌نشست،[12] به این کار امر می‌کردند و می‌فرمودند: «هر کس در مجلسی وارد شد در انتهای مجلس بنشیند».[13] برای خود جای مشخص و معینی را در نظر نمی‌گرفت و دیگران را نیز از این کار نهی‌ می‌کردند.[14]
هرگز پیش نیامد که جا بر کسی تنگ کند، بلکه برای مردم، جا باز می‌کردند تا بنشینند؛ گفته شده، روزی رسول‌خدا (ص) در مسجد تنها نشسته بودند، مردی وارد شد، حضرت تنگ‌تر نشستند تا او بنشیند. مرد گفت: «یا رسول‌الله(ص)، جا که وسیع است»؛ حضرت فرمودند: «حق مسلمان بر مسلمان آن است که چون ببیند که او می‌خواهد بنشیند، برای او جا باز کند.»[15] می‌فرمود: «شایسته است برای کسانی که در تابستان دور هم می‌نشینند میان هر دو نفر، به اندازه یک ذراع، فاصله باشد تا از گرما ناراحت نشوند.»[16]
پیش پای کسی بر نخاست و خوش هم نداشتند کسی پیش پای او، برخیزد. مردم نیز از این جهت، پیش پای حضرتش، بر نمی‌خاستند؛ ولی هنگامی که حضرت، برای رفتن به منزل، برمی‌خاست آنان نیز با او بر می‌خاستند و تا در منزل، بدرقه‌اش می‌کردند.[17] امام صادق(ع) فرمودند: «حضرت(ص)، هر گاه با کسی همنشین می‌شد، از جا برنمی‌خاست تا همنشین او، از جا برخیزد.»[18]
ایشان، همچون عبد، بر روی زمین می‌نشستند[19] و نمی‌نشست و بر نمی‌خاست؛ مگر با ذکر خدا.[20] نقل شده هرگاه، در مجلسی می‌نشستند می‌فرمودند:
«ان تکلم بخیر کان طابعاً علیهن الی یوم القیامه و إن تکلم بشرّ کان کفارة له، سبحانک اللهم و بحمدک أشهد أن لا اله الا الله أنت استغفرک و اتوب الیک.»
چون اراده می‌فرمودند که برخیزند، می‌فرمودند:
«سبحانک اللهم و بحمدک أشهد أن لا اله الا الله أنت استغفرک و اتوب الیک.»[21]
ام‌سلمه- همسر مکرمّه پیامبراکرم(ص)- نقل کردند که حضرت در اواخر عمر شریفش، همواره در حال نشستن و برخاستن و رفت و آمدن، می‌فرمود: «سبحان الله و بحمده استغفرالله و اتوب الیه.»[22]

آداب خوابیدن حضرت

بستر حضرت، یک عبا بود که به هر جا نقل مکان می‌کردند آن را دولا کرده زیر آن حضرت می‌انداختند.[23] متکایش پوستی پر شده از لیف خرما،[24] شبی همان عبا را دو لا کرده، زیر آن حضرت انداختند، چون صبح شد، فرمودند این بستر دیشب مرا از نماز شب بازداشت از آن پس دستور دادند تا زیراندازش را یک لایه بیندازند.[25]
زیرانداز دیگری نیز، از پوست داشت که از لیف خرما پر شده بود.[26] گاه روی حصیرمی‌خوابیدند بدون آنکه زیر انداز دیگری، زیر او باشد.[27]
در هنگام وفات، بسترش از پارچه‌های کهنه وادی‌القری، بود که از پشم و کرک پر شده بود؛ گفته شده طول آن حدود دو زراع و عرض آن یک زراع و یک وجب بود.[28]
بستر خواب، برایشان چندان اهمیت نداشت اگر چیزی پهن می‌کردند برآن می‌خوابیدند و گرنه بر زمین می‌خوابیدند؛[29] ایشان از خوابیدن بر روی زمین غیر سفت، منع می‌فرمود.[30] حضرت را همیشه عادت بر این بود که قبل عشاء، نمی‌خوابیدند؛[31] هر گاه می‌خواستند بخوابند وضو می‌گرفتند.[32] سپس به جانب راست دراز کشیده، دستشان را زیرگونه راستشان گذاشته[33] می‌فرمودند: «اللهم باسمک أحیی و باسمک أموت.»[34] دعاهای بسیار دیگری نیز از حضرت نقل شده که به وقت خواب، قرائت می‌فرمودند؛ سنن نویسان به بسیاری از این دعاها در کتب‌شان اشاره کرده‌اند.[35]
نمی‌خوابیدند؛ مگر آنکه مسواک را زیر سر می‌نهادند و چون سر از خواب بر می‌داشتند، قبل از هر چیزی، مسواک می‌زدند.[36] در روایتی دیگر، آمده که حضرت قبل از خواب، آیة الکرسی می‌خواندند[37] و سپس می‌فرمودند:
«بسم الله آمنت بالله و کفرت بالطاغوت اللهم احفظنی فی منامی و فی یقظتی.»[38]
و چون می‌خوابیدند بر پشت می‌خوابیدند،[39] خرناس نمی‌کشید[40] و در خواب، اگر از چیزی می‌هراسید و بیدار می‌شد می‌فرمود: «هو الله لا شریک له.»[41]
چون از خواب بر می‌خاستند، می‌فرمودند:
«الحمدلله الذی أحیانی بعد ما اماتنی و الیه النشور.»[42]
از امام باقر(ع) نقل شده که فرمودند: «هیچ گاه حضرت از خواب بیدار نمی‌شد؛ مگر آنکه بر زمین می‌افتاد و در برابر خداوند سجده می‌افتاد .»[43]

منابع :

[1] - کلینی؛ اصول کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1365، ج2، ص671 و راوندی، نحم الدین؛ شرف النبی، تهران، بابک، 1361، ص83.
[2] - طبرسی، حسن بن فضل؛ مکارم الاخلاق، قم، شریف رضی، 1412، ج1، ص26.
[3] - حرانی، حسن بن شعبه؛ تحف العقول، قم، جامعه مدرسین، 1404، ج1، ص27.
[4] - شرف النبی، پیشین، ص83.
[5] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص17.
[6] - کاشانی، ملا محسن؛ محجةالبیضاء فی تهذیب الاحیاء، تحقیق علی اکبر غفاری، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ج 4، ص125.
[7] - اصول کافی، پیشین، ج6، ص272 و خرگوشی، ابوسعید؛ شرف المصطفی، مکه، دار البشائر الاسلامیه، 1424، چاپ اول، ج4، ص345.
[8] - همان.
[9] - اصول کافی، پیشین، ج4، ص482 و مکارم الاخلاق، پیشین، ص26.
[10] - صالحی دمشقی، محمد بن یوسف؛ سبل الهدی و الرشاد فی سیرة خیرالعباد، بیروت، دارالکتب ا لعلمیه، 1414، چاپ اول، ج7، ص154.
[11] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص21.
[12] - همان، ص13 و ابن عساکر؛ تاریخ دمشق، بیروت، دارالفکر، 1415، چاپ اول، ج3، ص350.
[13] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص26.
[14] - محجةالبیضاء، پیشین، ص161.
[15] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص25 و شرف النبی، پیشین، ص83.
[16] - اصول کافی، پیشین، ج4، ص484.
[17] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص14 و ابن ابی جمهور؛ عوالی اللئالی، قم ، سید الشهداء، 1405، ج1، ص435.
[18] - عیاشی؛ تفسیر عیاشی، تهران، چاپخانه علمیه، 1380ق، ج 1، ص204.
[19] - طبرسی، حسن بن فضل؛ اعلام الوری، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ص327 و ابن سعد؛ طبقات الکبری، تحقیق محمد عبدالقادر عطاء، بیروت، دارالکتب العلمیه، چاپ اول، 1990، ج1 ، ص280 و شرف المصطفی، پیشین، ج4، ص341.
[20] - المحجةالبیضاء، پیشین، ص161.
[21] - سبل الهدی و الرشاد، پیشین، ص157.
[22] - محدث نوری؛ مستدرک الوسائل، قم، آل البیت، 1408، ج10، ص554.
[23] - شیخ صدوق؛ امالی، قم، کتابخانه اسلامیه، 1363، ص465 و مکارم الاخلاق، پیشین، ص38.
[24] - طبقات الکبری، پیشین، ص361.
[25] - امالی؛ پیشین، ص465 و مکارم الاخلاق، پیشین، ص38.
[26] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص38 و مغربی، نعمان بن محمد؛ دعائم الاسلام، مصر، دار المعارف، 1385ق، ج2، ص159.
[27] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص25 و طبقات الکبری، پیشین، ص361 .
[28] - همان، ص37.
[29] - شرف المصطفی، پیشین، ص351 و المحجةالبیضاء، پیشین، ص129.
[30] - عاملی، شیخ حر؛ وسائل الشیعه، تحقیق عبد الرحیم ربانی شیرازی، بیروت، دار التراث العربی، ج5، ص315.
[31] - سبل الهدی والرشاد، پیشین، ص251.
[32] - همان، ص250.
[33] - بخاری؛ صحیح، تحقیق عبدالعزیز عبدالله بن بساز، بیروت، دارالفکر، ج7، ص190 و مکارم الاخلاق، پیشین، ص38.
[34] - اصول کافی، پیشین، ج4، ص315 و سنن بخاری، پیشین، ص190.
[35] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص38.
[36] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص39.
[37] - همان و اصول کافی، پیشین، ج 4، ص310.
[38] - همان، ص311.
[39] - طباطبایی، محمدحسین؛ سنن النبی ترجمه حسین استاد ولی، تهران، پیام آزادی، 1381، چاپ سوم، ص79.
[40] - شرف المصطفی، پیشین، ج2، ص107.
[41] - شرف النبی، پیشین، ص81.
[42] - اصول کافی پپشین، ج4، ص315.
[43] - مکارم الاخلاق، پیشین، ص39.
ya-mohsen آفلاين است   پاسخ با نقل قول
4 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 02-18-2018   #15 (لینک نوشته)
شهروند هم میهن
 
malakut's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : دین و عرف

بسیاری از مسائل فقهی در ابواب مختلف چه در معاملات و چه در عبادات هست که عرف ملاک تشخیص ان قرار گرفته . و این نشان دهنده این است که سیره مردم در مرور زمان خیلی مهم در استنباط احکام شرعی در هر دوره هست
__________________
دین و عرف
malakut آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
پاسخ

برچسب ها
مراسم, معروف, آداب, رسوم, سنن, سنت, عرف, عرف و دین, عرفیات

ابزارهاي موضوع
نحوه نمايش

قوانين ارسال
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is فعال
شکلکها فعال است
كد [IMG] فعال است
كدهاي HTML غير فعال است
Trackbacks are غير فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


ساعت جاري 06:16 AM با تنظيم GMT +4.5 مي باشد.