فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)
تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum            

بازگشت   تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum > تالارهای موضوعی > فلسفه و منطق
ثبت نام آموزش کار با هم میهن آپلود عکس علامت گذاری بفرم خوانده شده بی پاسخ!
عضویت در هم میهن شبکه اجتماعی پخش زنده لیست کاربران کاربران آنلاین تبلیغات

فلسفه و منطق بحث و گفتگو در باب فلسفه و منطق آشنایی با فیلسوفان و بررسی مسائل و موارد موجود

پاسخ
 
LinkBack ابزارهاي موضوع نحوه نمايش
قديمي 04-03-2010   #1 (لینک نوشته)
معاون شبکه اجتماعی
 
Bozorgmehr's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)
به نام خداوند جان و خرد

«برتراند راسل» (Bertrand Russell) ؛
نام باشکوهی که بی گمان یادآور یکی از بی نظیرترین شخصیتهایی است که در میان ما زیسته اند ، مردی که اسوة اخلاق بود و دردمند بشر ، مردی که نه دلمشغولیهای منطقی و نه جلوس بر بام دانشها ، نتوانست او را از سهیم شدن در چالشهای اجتماعی ای که مردمان روزگارش با آن روز را به شب و شب را به روز می رساندند ، بازدارد .
از زبان راسل :
«... شور و شوق سه گانه ای ، ساده ، ولی توانکاه و مردافکن بر زندگی من فرمانروا بوده اند ، شوق شوریدگی عشق ؛ شوق راه جویی به دانش و شوق از میان برداشتن رنجهای آدمیان ، این شورها چون بادهای توفنده مرا به این سو وآن سو کشانده اند ، به سرکشی و طغیان خوانده اند ، و به ژرف دریاهای دلهره و به سوی پرتگاه یاس و نومیدی رانده اند ، با شوری همپای شور عشق درپی دانش بودم ، میخواستم به دل آدمی پی ببرم ، به درخشش ستارگان و چراکه می درخشند و به قدرت فیثاغورثیان پی ببرم که بر فراز جریان هستی با نیروی عدد تاب میخوردند و سیر میکردند ، اندکی ازین آرزو برآورده شد ، عشق و دانش تا بدانجا که میسر بود مرا به آسمان بردند و به بهشت نزدیکم کردند ، ولی همیشه دل سوزاندن بدین و بدان ، مرا به زمین بازگردانده است ، پژواک فریاد و درد ، دلم را بلرزه در آورده است ، کودکان قحطی زده ، قربانیان شکنجه گران ستمگر ، پیران بی پناه که سرباری هستند مورد نفرت فرزندان ، و همه ی این جهان ِ تنهایی و بی کسی و فقر و درد برای زندگی انسان صورتی کریه و نیشخندی بدمنظر ساخته است ، آرزومندم که از شر بکاهم ، ولی نمیتوانم ، و از این بسیار در رنجم.
این زندگی من بوده است و من آنرا برای زیستن سزاوار دانسته ام و اگر اقبال یاریم کند و بگذاردم باز به زندگی کردن خواهم پرداخت»
برتراند در برگة 178 از «تحلیل ذهن» (The Analysis of Mind) می نویسد :
Those who have a relatively direct vision of
facts are often incapable of translating their vision into words
while those who possess the words have usually lost the vision.
It is partly for this reason that the highest philosophical capacity
is so rare: it requires a combination of vision with abstract
words which is hard to achieve, and too quickly lost in the few
who have for a moment achieved it
«... آنهاییکه بصیرت نسبتاً مستقیمی از امور واقع دارند ؛ اغلب از تفسیر و بیان پندار خود بوسیلة کلمات ناتوانند ،آنهاییکه کلمات را به تصرف خود در می آورند ، معمولاً - دیگر- بصیرت ِ (سابقشان) را از دست داده اند ، به همین دلیل است که استعداد فلسفی ناب اینچنین نادر است : چرا که آن نیازمند اجتماع بصیرت و واژگان تجریدی می باشد که دست یازی به این -مهم- ، بسیار دشوار است ، بعلاوه کسانی که در یک چشم برهم زدن بدان دست یازی پیدا میکنند بسرعت در اندک زمانی آنرا از دست می دهند»
بی هیچ شائبه ای خود ِ راسل از همین استعدادهای ناب و فلاسفة نادری است که بر میشمرد ،
فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)
گاه چنان فروتن و محجوب میشود که انسان گمان می برد با یک خجالتی ِمهجور روبروست ، و گاه چنان دلیرانه شمشیر از رو می بندد که برای آفند به کلیسا از پرتاب «قوری» (china teapot) هم دریغ نمیکند .
باری ؛ فلسفة تحلیلی با تمام مشتقاتش ؛ هرقدر هم که امروزه در هم تنیده و بالیده و پیشرفت کرده باشد ، توان «گریز از مرکز» خود را ندارد و البته این خیال را هم در سر نمی پروراند ،
آستین (J.L.Austin) هر چقدر از ویتگنشتاین ِ تحلیلی در باب تئوری ِ مطابقت ( که عموماً مورد توجه پوزیتیویستهای منطقی بود ) انتقاد و خودشیرینی کند ، نهایتاً نمی تواند از همصدایی و همنوایی با بزرگترین فیلسوف قرن امتناع ورزد ! (1)
در قسمتی از کاووشهای فلسفی (Philosophical Investigations) ویتگنشتاین دو فقرة جالب توجه به چشم میخورد :
*- « اگر اکنون از این واقعه شرمنده باشم ، از کل آن شرمنده ام : واژه ها ، لحن نیشدار و غیره »
*- « از آنچه در آن زمان کردم شرمنده نیستم ، بلکه از قصدی که داشتم » - و آیا قصد نیز جزو آنچه کردم نیست ؟ شرم را چه چیز توجیه میکند ؟ کل تاریخچة رویداد »
باعث شگفتی است که ویتگنشتاین در توجیه شرم به ذکر تمام رویداد بسنده نمیکند بلکه تمام تاریخچة رویداد را از زیر ذره بین میگذراند ، این مسئله قرابت بسیاری با «کل ‏گرایى معنایى» یا « کل ‏گرایى در باب معنا (Meaning holismو البته گاهى همSemantic holismخوانده شده است)دارد.
این مهم است که تأکید شود در آثار کواین دو گونه هولیسم جلب توجه میکند که گاه با دیگری خلط مى شوند . نخست «کل گرایى معرفتی» (Epistemological holism)است که بر تعامل تئورى و شاهد تجربى ناظر است . پیرو این نوع کل گرایى ، شاهد تجربی با یک تئورى ِتنها پیوند نمیخورد ، بل با گردایه ای از تئوریها روبروست.
به بیانی ، ما هیچگاه یک تئورى را منفرداً به محکمة تجربه نمی بریم، بل که همواره مجموعه اى از تئوریها را مورد آزمون قرار می دهیم ، لذا اگر در موردى ، این مجموعه با تجربه سازگار نبود ، یا اگر پیشبینی ای که بر اساس این مجموعه صورت میپذیرد درست به فرجام نرسد ما با گزینه هاى متفاوتى روبرو هستیم ؛ میتوانیم «تئوریهاى متفاوتى» از این مجموعه را مورد بازبینی قرار دهیم ، به همین قیاس هیچ قضیه اى از رفورم و بازنگرى مصونیت ندارد .(2)
این نوع کل گرایى «تزد دوئم» (Duhem thesis)نیز خوانده میشود زیرا نخستین بار این «پیر دوئم» بود که آنرا در محافل فلسفة علم مطرح کرد ، اما کواین صورت عامترى از این تز را پذیرفت . دوئم داو خود را به تمام حوزه های معارفی گسترش نمی دهد، مثلاً به رأی دوئم، این تز در مورد فیزیولوژى صادق نیست ، لیکن کواین به همان نحو که از فرازهاى پیشین بر ما معلوم گشته است ، ایده اش را مبنی بر شبکة باور (The web of belief)به تمام معارف بشرى سرایت می دهد و حتا از جغرافیا و تاریخ نیز یاد میکند و آنها را در احاطة تز خود می بیند .(3)
نوع دوم از هولیسم کواین ، کل گرایى معنایی بود ، کواین کل گرایى معنایى را با این تعییر نشان داد که : «واحد دلالت تجربى کل علم است» .آفند ِ کواین به جزمیات دوگانه از این ذهنیتهای او منبعث میشد ، هنگامى که وی خط کشی ِ تحلیلى- ترکیبى را رد می کرد این منظور را دارد که هیچ چیزى کاملاً «بنحو تحلیلى» صادق نیست و نه این که «اصلاً تمایزی» وجود ندارد ؛ با توجه به مثالهای کواین ، تمایز تحلیلى- ترکیبى مشابه تمایز «جادوگر» و «غیرجادوگر» است ، کواین در اینجا واژة (Witch) را به کار برده است که به معناى پیرزن هاى جادوگرى است که مانند کارتون ها سوار بر جاروهای سحرآمیز پرواز میکنند ،

This concession, if you want to call it that , is perfectly compatible with there being no analytic truths, much as the fact that the witch/non-witch distinction was used projectibly is compatible with there being no witches

(4)
با وجود این تفاسیر شاگرد ِ وی ، دیویدسن پا را یک گام از جزمیات دوگانه فراتر گذاشت ،
به صراحت مى نویسد :
«مى خواهم براین نکته اصرار بورزم که این دوگانگى طرح ومحتوا را یعنى دوگانگى دستگاه نظم بخش و چیزى که در انتظار است تا نظم بپذیرد، نمى توانیم معقول و قابل دفاع سازیم. این دوگانگى ، خود یک اصل جزمى تجربه گرایى ؛ یعنى اصل جزمى سوم است . این اصل جزمى سوم و چه بسا آخرین اصل جزمى؛ را اگر کنار بگذاریم روشن نیست که چیزى خاص باقى بماند که آن را تجربه گرایى بنامیم». (5)
باری ؛ تابحال محققان شرق و باختر به میزانی قلم زده اند که حتا نوآموزان فلسفه بدانند فلسفة تحلیلی از اساس خود بر سه ضلعی ِ فرگه ، ویتگنشتاین و راسل (و مور)استوار گشت ؛
لیکن مایکل دامت (Dummett)باور دیگری دارد و ریشه های دیگری را نیز در نسک Origins of analytical philosophy برای آن میجوید.منظری که بی شک ذهنیت نوینی را به به تصویر میکشد :

David Bell , John Skorupsky and others have been for a little time co-operating on a long-term project of research into the origins of analytical , I hope that it will eventually result in a book tracing the stages of this tangled episode of intellectual history , an understanding of which I believe capable of bearing much fruit in an improved insight into the philosophical issues . It must in any case contribute to closing the absurd gulf that formerly opened up between “Anglo-American” and “Continental” philosophy, Which many in the recent past have taken part in bridging . Philosophy , having no agreed methodology and hardly any incontrovertible triumphs , is peculiarly subject to schisms and sectarianism , but they do the subject only harm. I hope , too , that this book may serve is some degree to stimulate that interest in the philosophical past that I believe to be a precondition of mutual comprehension.


Oxford , December 1992


«دیوید بل، جان اسکروپسکی و دیگران در پروژة تحقیقاتی ای که دربارة «بنیاد فلسفة‌ تحلیلی» انجام گرفته در مدت کوتاهی همکاری کرده اند؛ آرزومندم نتیجة نهایی در کتابی باشد که مبیّن مراحل این قضیة پیچیده از تاریخ خردورزی باشد ، فهمی که من باور دارم آن میتواند پایه ای بسیار استوار باشد در خصوص تصحیح بصیرت و بینش ما به موضوعات فلسفی. آن (طرح) می بایست بعنوان پوششی باشد برای پرکردن حدفاصل نامناسبی که پیشتر میان «فلسفة بریتانیایی - آمریکایی» و فلسفه «قاره ای» ایجاد گشته ؛ که(به منظور پرکردن این فاصله) در پیش از دورة اخیر ، مشارکتهایی بسیاری شده است برای پل زدن و ایجاد تعامل بین آنها . فلسفه ، متدولوژی مورد توافقی (واحدی) ندارد و بزحمت به ظفرمندی های بی مناقشه دست می یازد ، بطور ویژه در معرض اشتقاق و فرقه گرایی است، اما این مسائل تنها آنرا در معرض آسیب قرار میدهند. من همچنین آرزومندم ؛ که این کتاب بتواند تا اندکی، موجبات برانگیخته شدن علاقه به آن پیشینة فلسفی که به باور من پیش- شرط ِ فهم متقابل است را برآورده سازد . »
آکسفورد ، دسامبر 1992

First , I shall ignore the contributions to the birth of analytical philosophy of the British philosophers Russell and Moore , and concentrate on those of philosophers writing in the German language . This is not because I do not think the contributions of Russell and Moore to be of profound importance , but because this ground has been fairly well worked over, and because , despite Russell`s familiarity with the work of German-speaking philosophers , especially of Frege and Meinong , he and Moore sprang from a very different philosophical milieu . A grave historical distortion arises from a prevalent modern habit of speaking of analytical philosophy an “Anglo-American” . Apart from its implicit dismissal of the work of modern Scandinavian philosophers, and of the more recent interest in analytical philosophy that has arisen in a great many other European countries , including Italy , Germany and Spain , this terminology utterly distorts the historical context in which analytical philosophy came to birth , in the light of which it would better the called “Anglo-Austrian” than “Anglo - American”.

«نخست آنکه از سهم ِ آغازش فلسفة تحلیلی ِ توسط فلاسفة بریتانیایی چون راسل و مور درخواهم گذشت ، و تنها متمرکز میشوم بر آنچه آن فلاسفه به زبان آلمانی نگاشته اند. این بدان دلیل نیست که گمان ببرم همکاری های راسل و مور اهمیت زیادی ندارد ، لیکن بدین خاطر است که انصافاً در این زمینه کارهای مناسب ِ زیادی صورت گرفته است و همینطور بدین خاطر که باوجود آشنایی راسل با آثار و آرای فلاسفة آلمانی ، بخصوص فرگه و مایننگ ، او و مور در یک محیط فلسفی بسیار متفاوت بالیده اند و سر برآورده اند . یک تحریف تاریخی مهیب که طلوع آن از سمت ِ یک عادت مرسوم ِ مدرن است ، چنین است که در گفتمان ، «فلسفة تحلیلی» را یک «فلسفة بریتانیایی - آمریکایی» بنامیم ، صرفنظر از انفصال تلویحی آثار فلاسفة مدرن اسکاندیناوی ، و علاقة نوین ِ بسیاری که نسبت به فلسفة تحلیلی در شمار زیادی از دیگر کشورهای اروپایی ، از جمله ایتالیا ، آلمان و اسپانیا برخاسته ، با این ترمینولوژی کاملاً آن بستر تاریخی ای را که فلسفة تحلیلی در آن پا به عرصة گیتی گذارده ، که پیرو آن بهتر است این فلسفه «بریتانیایی- اتریشی» نامیده شود تا «انگلیسی- آمریکائی» ، تحریف میکند.» (6)
اندکی عجیب بود اما مایکل دامت در این اثر شدیداً بر این نکته اصرار داشت که فلسفة تحلیلی هم شاخه ای از فلسفة آلمانی است که بیشتر در اتریش رواج پیدا کرده است ، بن مایه های فلسفة تحلیلی آثار فیلسوفانی بود که, عمدتاً به زبان آلمانی می نگاشتند و اگر به خاطر طاعون نازیسم نبود که شمار زیادی از فیلسوفان آلمانی زبان را از این سوی اقیانوس اطلس به آن سوی آن کوچاند، این نکته برای همه روشن می بود ، (7)
از اینها گذشته ؛ در این میان با در دست داشتن اعترافات ِ ویتگنشتاین و راسل بر کسی پوشیده نیست که این دو تطوّر فکری خود را وامدار فرگه هستند ؛
ویتگنشتاین در پیشگفتار تراکتاتوس مینویسد :
«...تنها مایلم این نکته را یاد کنم که من بخش بزرگی از انگیزش برای اندیشه هایم را مدیون آثارعظیم فرگه و نوشته هایم دوستم آقای برتراند راسل هستم» (8)
راسل تجلیل خود را در پرینکیپیا ماتماتیکا بجای می آورد :
«... در همة مسائل مربوط به تحلیل منطقی بیش از همه مدیون فرگه هستیم» (9)
فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)
پیشتر دامت نیز در نسک نامبرده فرگه را « پدر بزرگ » فلسفة تحلیلی خوانده بود ، «جی. راس » با اشاره به این گفتة دامت مینویسد :
«...ضمناً ؛ چقدر عجیب و غیر عادی خواهد بود که این مخلوق (فلسفة تحلیلی) باید تنها یک پدربزرگ داشته باشد ، در حالی که تمام دیگر مخلوقات دو پدربزرگ دارند! ... اما دلایلی وجود دارد که این مفهوم (تحلیل) را که این نهضت نام از او می گیرد، با انواع شیوه های فلسفی ای که ای. جی. مور و نیز برتراند راسل, البته در یک مرحله از کارش، به کار گرفتند مرتبط تر تلقی کنیم تا هر چیزی که مستقیماً با فرگه ارتباط داشته است»
در اینجا راس ناگهان به نکتة بسیار جالبی اشاره میکند :
«با توجه به تحقیق قبلی خود ِ دامت دربارة آثار فرگه،کاملاً قابل پیش بینی بود که در نظر او فرگه باید قهرمان بزرگ انقلاب تحلیلی جلوه گر شده باشد و بخش عمدة آن چه دامت در آن درس گفتارها گفته است مسلماً مربوط به آراء خاص فرگه در خصوص صدق و معنا، و ارتباط میان اندیشه و زبان بوده باشد. هم چنین در آن جا توجه عمده به ارتباط میان آراء فرگه و میراث برنتانوBrentanoو هوسرلHusserl معطوف است. گرچه او «چرخش زبانی»(linguistic turn) را نقطة آغاز فلسفة تحلیلی به معنای واقعی کلمه، محسوب می کند و می اندیشد که گام اساسی را ویتگنشتاین(Wittgenstein)در رسالة منطقی ـ فلسفی به سال 1922 برداشته است ، در عین حال فرگه ، مور و راسل را زمینه سازان فلسفة تحلیلی تلقی می کند» (10)
البته دامت با وجود عنایت به ویتگنشتاین و راسل درجای دیگر باز علناً به فرگه بازمیگردد و وی را در قلة هرم مینشاند :
«بنیان گذار فلسفة تحلیلی ، بر خلاف عقیدة رایج ، فرگه است نه راسل» (11)
دانشمند پوزیتیویسم منطقی که همواره باو علاقه داشتم ، رودلف کارنپ نیز که یکی از نخستین کسانی بود که این فرض را مطرح کرد که فلسفه میتواند فقط تحلیلی باشد ، «آشکارا به مدیون بودن خود به فرگه که در کنفرانسهایش حضور می یافت ، اعتراف کرد» (12)
فلسفة آنالتیک که عموماً به سه نحلة : «اتمیسم منطقی»(راسل و ویتگنشتاین متقدم)، «پوزیتیویسم منطقی» (شیلیک ، کارنپ ، آیر - ویتگنشتاین بطور غیرمستقیم - ) و «فلسفة زبان متعارف» (رایل و ویتگنشتاین متأخر) تجزیه میشود گاه تقابلهای شدیدی با سنت دیگری که در اروپا به رهبری هایدگر و شاگردانش اوج گرفته بود ، داشتند . اما چیزی که برای هایدگر گران تمام شد نه این فلاسفة تا دندان مسلح ، بل همکاری وی با حزب نازی بود تا جایی که «فیلسوفان متأثر از وی و یا شاگردانش» چون هربرت مارکوزه ، امانوئل لویناس ، کارل یاسپرس ، توماس شیهان موریس بلانشو و ژاک دریدا نه تنها به کتمان و لاپوشانی این قضیه تن در ندادند که آنرا به غایت ، درخور تأمل دانستند ،معشوقه اش «هانا آرنت» نیز سخت به توتالیتاریسم از جمله نازیسم می تاخت، هایدگر در رسالة متافیزیک مینویسد : «عدم تصدیق می شود ، علم با نوعی بی تفاوتی مدبرانه در برابر عدم ، عدم را چون آنچه وجود ندارد تصدیق میکند» یک چنین بازی های لفظی بود که بخصوص کارنپ آنها را سخت مورد نقد قرار میداد ،
ویتگنشتاین که خود نیز تحت تأثیر اتمیسم ، زمانی یک چنین دلمشغولیهایی (هر چند نه کاملاً به همین سان) داشت ؛ فقرة معروفی دارد :
«روش صحیح فلسفه شاید این می بود : هیچ چیز را نبایستی گفت مگر آنچه را که میتواند گفته شود ، یعنی گزاره های دانش طبیعی را ، بنابراین چیزی را که اصلاً با فلسفه سروکار ندارد و سپس هرگاه کس دیگری بخواهد چیزی متاگیتیانه (مابعدالطبیعی)بگوید ؛ باید برای او ثابت کرد که او به پاره ای از نشانه ها در گزاره های خود نشانگری نبخشیده است ، هرچند این روش برای فرد دیگر خرسند کننده نیست ، چون او این احساس را نخواهد داشت که ما بدو فلسفه می آموزیم ، ولی این روش یگانه روش فرسختانه صحیح است ، ...
آنچه درباره اش نمی توان سخنی گفت ؛ می بایست درباره اش خاموش ماند»
(Wovon man nicht sprechen kann, darüber muß man schweigen)
برای قسمت « باید به سکوت درگذشت » تعبیر«pass over» را آورده اند که بیش از هر چیز « متضمن گذشتن و عبور کردن » است‌ :
What we cannot speak of we must pass over in silence

As the last line in the book, proposition 7 has no supplementary propositions. It ends the book with a rather elegant and stirring proposition
Tractatus Logico-Philosophicus :
"What we cannot speak of we must pass over in silence." (In German: "Wovon man nicht sprechen kann, darüber muß man schweigen.") The Ogden translation renders it: "Whereof one cannot speak, thereof one must be silent."

حلقة وین برای حوزة مابعدالطبیعه از تعبیر gibberish استفاده میکرد که معنای پوچ و مزخرف را می داد اما ویتگنشتاین از الفاظ senseless و nonsensical استفاده میکند که بی معنا و تهی از معنا را معنا میدهند ، ناگفته نماند برخی از مفسرین فلسفة باختر وآثار ویتگنشتاین قائل به تفکیک میان senseless و nonsensical هستند ، گزاره های ریاضیاتی - منطقی که به تعبیر تراکتاتوس مشتمل بر همانگویی و تناقضند senseless محسوب میشوند که گزاره هایی هستند که در عین بی معنایی مفیدند ، از سوی دیگر گزاره های فلسفی - متافیزیکی nonsensical اند ، گزاره هایی که در عین بی معنایی غیرمفیدند. هیوبرت دریفوس (Hubert Dreyfus)استاد فلسفة دانشگاه برکلى در اثری با نام (reply to Carnap's criticisms) در مقام پاسخگویی به خرده های نامبردة رودلف کارنپ برآمد ، جان سرل (John Searle)استاد برکلی نیز بسال 1999در مقالة «Reply to Dreyfus» در آن به پدافندی از ایده های فلسفی در مقابل دریفوس پرداخت.
تحلیل در یونان باستان ، روند بازگرداندن چیزی به اصول نخستین، به منظور اثبات آن بود. این روند را می توان مفهوم واپس‏رو Regressive تحلیل نامید، ولی در آثار فرگه و راسل، پیش از انجام یافتن روند تجزیه و تحلیل گزاره ها، بایستی شکل منطقی آنها را بازیافت. این بدین معناست که تحلیل، جنبة انتقالی یا تفسیری نیز دارد ؛ واژة analysis از واژة analusis یونان باستان اقتباس شده است. پیشوند ana به چم up و واژة lusis به معنای loosing یا release یا separation است ، لذا analusis به معنای loosingup یا dissolution است ، این واژه در عرف ، هندسه و فلسفة یونان باستان به معنای گشودن و حل کردن مشکل نیز به کار میرفت (13)
معنای «تحلیل» در قرون وسطی و پس از رنسانس ، به طور گسترده ای متأثر از یونان باستان بود ، ولی در اواخر قرون وسطی ، شکلهای روشن تر و اساسی تری از تحلیل مطرح شد که بیشتر نشان دهندة روش بود.

انقلاب علمی در مائة هفدهم ، شکلهای جدیدی از تحلیل را به همراه داشت که جدیدترین آنها از گسترش ریاضیات پیچیده، بیرون آمده بود. با پایان یافتن دورة جدید ، «تجزیه» ، معنای غالب و رایج تحلیل شد.در همین دوره است که روش کشف حقیقت یا صدق، بر تحلیل اطلاق میشود، همانگونه که روش انتقالِ حقیقت یا صدق به دیگران، بر ترکیب اطلاق میشود.(14)

چیزی که آن نوع تحلیل را که در فلسفة تحلیلی و دیدگاههای فرگه و راسل وجود دارد از دیگر معانی یاد شده ، جدا میسازد، نقشی است که تحلیل منطقی در آن بر عهده دارد ، ویژگی فلسفة تحلیلی، دست کم آن گونه که از آثار فرگه و راسل فهمیده می شود، شناسایی چیزی است که پیشتر، آن را بعد انتقالی یا تفسیری تحلیل می نامیدند (15)



به باور مور، «تحلیل»، شکلی از تعریف مفاهیم یا قضایاست نه تعریف الفاظ. سخن با مفهوم یا قضیة معینی تحلیل شونده(Analysandum)آغاز میشود تا مجموعة مفاهیم یا قضایای دیگری تحلیل کننده(Analysans)به دست آید که منطقاً با مفهوم یا قضیة اصلی برابر است (16)
تحلیل تنها یکی از وظایف متعدد فلسفه است؛ بنابراین، این دو با هم یکی نیستند و داو اینرا دارد که فلسفه بایستی به عنوان یک هدف معقول، «توصیفی کلی دربارة کل جهان ارائه نماید» و این غیر از تحلیل است.(17)
گرچه راسل بر پاد مور و دیگران، مقصودِ دقیق خود را از «تحلیل» بیان نکرده است، لیکن مقصود وی از کاربرد این واژه ، کاملاً روشن است و آن را شکلی از تعریف، خواه واقعی یا گفتاری(Contextual)، غیر زبانی یا زبانی به کار میبرد.راسل در باب تحلیل می نویسد :
«یکی از اهداف همة آنچه که گفته ام توجیه عمل تحلیلی بود ، یعنی توجیه اتمیسم منطقی، توجیه این دیدگاه که می توان بطور نظری ، ولو نه در عمل ، به بسیط ترین امور نهایی رسید که جهان محصول آنست، و همچنین این بسائط از نوعی واقعیت برخوردارند که به هیچ چیز دیگری تعلق ندارند و مختص خودشان هستند »
فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)
تراکتاتوسِ ویتگنشتاین نیز به تحلیل پرداخته است. نقش تحلیل، تجزیة قضایای توصیفی مرکب به قضایای نخستین آنها و تجزیة قضایای نخستین به عناصر نهایی نامهای تحلیل ناپذیر و ترکیبات آنهاست ، وظیفة تحلیل این است که هر گزاره ای را فرافکنی از واقعیتی که آن را توصیف میکند، بسازد. لذا، تحلیل، ریشه در «فرض تعمیم پذیری(Thesis of Extensionality)دارد؛ یعنی در این بیان که هر گزاره، یا گزاره ای منطقاً بسیط است ، یا تابع ارزشی از چنین گزاره ای. بنابراین، تحلیل شکلی از تحویل‏گرایی زبانی یا فروکاهش قضایای مرکب به اجزای اتمی سازنده و نسبتهای آنهاست که بدون توجه به شکل دستوریشان شکل منطقی صحیح آنها را بازمینماید.
در تفکرات ثانوی ویتگنشتاین ، از شدت توجه به « مسائل بیان ناپذیر » تراکتاتوسی کاسته می شود و تئوری «عمل درمانی»(therapeatic Practice)جایگزین التزام صرف به تحلیل میشود. گاهی فلسفة دورة دوم ویتگنشتاین را با روانکاوی فروید مقایسه میکنند. به باور فروید باعث «روان رنجوری»Psychonearosisممکن است گرفتاریهایی در روان بیمار باشد که خود او از آنها آگاه نیست ، در این مورد وظیفة «درمانگر» (Therapist)آن است که سبب ِ پنهانی گرفتاری و اختلال روانی شخص را پی بگیرد و آشکار سازد. همین که بیمار از علت مشکلی که داشته کاملاً آگاه شود دیگر مشکلی نمیماند و بیمار درمان میشود. ، فلسفه در بیان ویتگنشتاین متأخر نیز نوعی درمانگری بود و فیلسوف کسی است که بیماریهای فهم انسان را علاج میکند. و یا ابهامات موجود در زبان را از بین می برد :
«فلسفه نبرد علیه «افسون (bewitchment)عقل» ما بوسیلة زبان است»(18)
پیشتر، راسل و مور تا حدودی هگلی مشرب و تحت تأثیر اثر استیرلینگ بودند. راسل دورة فلسفی خود را با اید‏آلیسم آغاز ، ولی به وسیلة جی.ای. مور به تجربه گرایی عام بازگشت و در فلسفة ریاضی به همراه وایتهد و همانند فرگه کوشید تا ببیند چگونه میتوان آن را از منطق به دست آورد. راسل در دورة کارشناسی ، تحت تأثیر مک تاگارت ، مبحث انتولوژی هگلیان را معقول یافته بود و خود را در مقطعی هگلی قلمداد میکرد ، در همان زمان، اما برای مدت زمان کوتاه تری، مور نیز تحت تأثیر مک تاگارت، هگلی شده بود. چنین مینماید که راسل ، مور را نیز متقاعد کرده بود تا در کلاس های درس مک تاگارت دربارة هگل شرکت جوید ، اما مور بعدها تئوری های مک تاگارت را رد کرد، و سپس به همراه راسل و فرگه بزرگترین و قوی ترین جبهة انتی ایدآلیسم تاریخ را شکل دادند ، استخوانهای روان گرایی زیر فشار منطق ریاضیاتی فرگه ، فلسفة متعارف و انتقادات مور و تجربه گرایی فنّی راسل در حال شکستن بود.گوتولوب فرگه تلاش کرد نخستین گام جدی را پاد منطق ایدآلیستی بردارد ، راسل این خطی مشی را از فرگه پذیرفت و سعی در توسعة آن داشت ، مائة نوزدهم و اوائل سدة بیستم دورانی بود که در آن ایدآلیسم جو غالب فلسفة اروپایی می بود ، ایدآلیسمی که بسط تاریخی آرای کانت ، و رساندن لرزه های انقلاب وی در معرفت شناسی به سرحدهای خود است ، از مرکز شدن ذهن شناسا ، به جای جهان شناختی نزد کانت ، و حذف کامل جهان شناختنی راهی نبود و این گام را در سدة نوزدهم روانشناسی گرایان برداشتند و به نگارش و گزارش قوانین بنیادی ذهن و تبیین عملکرد آن بر اساس سازوکارهای روانی پرداختند . کسانی همچون بول (Boole) و اردمن (Erdman) با فروکاستن قواعد منطقی اندیشیدن به یک رشته قوانین روانی ، ذهن را از جایگاه فلسفی و بلندی که کانت برای آن منظور داشته بود تا حد پدیداری روانشناختی فروکشیدند ؛ فرگه برپاد ایدآلیستها و منطقدانان سوژه باوری چون برادلی که معتقد بودند ، حکم ، یک کنش و فعل است و کاری است که ذهن و روان افراد انجام میدهد ، بر آن بود که حکم کردن نه کنشی ذهنی و متکی بر روان افراد بل امری عینی و مستقل از اذهان اندیشمند است ، او حکم و بیان ( فرگه و راسل حکم کردن وبیان کردن را به یک معنا به کار میبرند) را از کنش روانی «بیان کردن» و «حکم کردن» به نشانة حکم و نشانة اظهارassertion signتبدیل میکند و عمل ذهنی مورد توجه ایدآلیستها را در قالب یک نشانه ، وارد دستگاه منطقی خود میکند : نشانة بیان یا نماد حکم :
بدین ترتیب با این نشانه دیگر از مقوله ای ذهنی سخن نمیگوییم بل که به امری عینی در درون دستگاه نشانه ای مان اشاره میکنیم ، نماد حکم ، جزء سازندة همة گزاره ها و حکم هاست و بدون آن ، حکم هیچ نخواهد بودمگر : «همبافتة صرفی از تصورها که نویسنده هیچ نمیگوید آنرا صادق می داند یا نه» (19)
نشانة بیان / حکم ، کارکردی دارد که گفته شد : «تبدیل امر روانی به امری عینی و منطقی(حکم همچو نشانه ، نه کنش)» ، اما این نشانه معنایی هم دارد ، فرگه معنای آنرا چنین میداند : «یک واقعیت است»، فرگه با این تعبیر و از طریق مفهوم «واقعیت» ، نماد حکم را به مفهوم «صدق» پیوند میزند . به این ترتیب یک گام فراتر میگذاریم : نشانة بیان ، یک تعبیر زبانی منطقی صرف نیست که تنها به کار تمایزگذاری میان منطق و روانشناسی بیاید بلکه بلالتی معرفت شنختی نیز دارد : صدق .
دو چیز این معنا را برای نشانة بیان موجه می نماید :
(1)معناشناسی ِ مفهوم ِ «حکم کردن/بیان کرن» : محال و متناقض است کسی بر چیزی حکم کند یا چیزی را بیان کند مگر آنکه پیشتر خود به صدق آن باور داشته باشد. این واقعیت ، واقعیتی است که از خود معنای «حکم کردن/بیان کردن» برمی آید. به همین سبب در حکم کردن «صدق» مندرج است .
(2)گواهی های متنی : خود ِ فرگه بارها و بارها در آثارش بر پیوند وثیق و استوار منطق با معرفت شناسی تأکید میکند :
«صدق همان منطق است (20)

به همان اندازه که فیزیک با وزن و گرما مرتبط است ، منطق هم با صدق رابطه دارد»
(21)
به باور او گزاره های یک زبان و دستگاه نشانه ای منطقی و تندرست ، گزاره هایی هستند که دارای نماد حکم یا محمول ِ «یک واقعیت است» هستند :
«میتوان زبانی را تخیل کرد که در آن گزارة «ارشمیدس در ماجرای سقوط سیراکیوز کشته شد»به صورت «مرگ دردناک ارشمیدس در ماجرای سقوط سیارکیوز یک واقعیت است » بیان می شود ، حتی در این هنگام هم میتوان موضوع و محمول را از هم جدا کرد اما موضوع ، دربردارندة کل محتوا خواهد بود ومحمول تنها آنرا به عنوان یک حکم ارائه خواهد کرد.یک چنین زبانی تنها و تنها یک محمول برای همة حکم ها خواهد داشت: «یک واقعیت است» همانطور که میبینید ، پرسش از موضوع و محمول در معنای متعارف کلمه نیست... مفهوم نگاری ما یک چنین زبانی است و نماد « » محمول مشترک آن است برای همة حکم ها (22)»
باری ، حکم ، یا آنچه فرگه خود از آن به «گزارة مفهوم نگاری» یاد میکند(23)
دارای محمول و ویژگیProperty به نام صدق است(24)
(لازم به ذکر است که فرگه محمول را در معنایی یکسر متفاوت با معنای آن در منطق ارسطویی به کار می برد و «یک واقعیت است» را تنها محمول زبان میداند ، محمولی که همة گزاره ها و حکم های زبان واجد آن هستند) از این رو یک گزاره نسبت به صدق بی طرف نیست و بدان جهت گیری دارد (گنجاندن محمول صدق در گزاره به معنای نادیده گرفتن کذب نیست ، وی اگرچه محمولی را به نام کاذب در گزاره نمی آورد اما مفهوم کذب را لحاظ میکند و آنرا از طریق نشانة نفی بر گزاره اعمال میکند ، بدین ترتیب به جای آنکه بگوییم «کاذب است» میگوییم «چنین نیست که صادق است») ، این تلقی از گزاره یا حکم درکی است که در سراسر آثار فرگه جاری و ساری است :
«ذیل این مفهوم [ = حکم] صدق و تنها صدق است که میگنجد ، ...
... از نظر من یک حکم ، صرف فهمیدن یک اندیشه نیست بلکه پذیرش صدق اش نیز می باشد ...
به نظر من حکم بازشناختن صدق یک اندیشه است»
راس می نویسد :
«چه بسا دامِت مایل است بگوید که تبیین غیر روان شناختی فرگه از اندیشه ها به منزله محتویات نگرش های قضیه ای(propositional attitudes)همان چیزی است که موجب انقلاب او در فلسفه شد و اهمیتی را که نظریه معرفت از زمان دکارت داشت, مورد شک و تردید قرار داد» (25)
راسل نیز که همچون فرگه در دغدغه اش جداسازی منطق از روانشناسی میگذرد راه حل فرگه را می پذیرد ، و چنان که خود میگوید هم ایدة بیان و هم نماد بیان را از او وام میگیرد . او در اصول ریاضیات (بیش از همه در فصلهای 3و4)به شرح و گزارش ایدة بیان میپردازد و آنچه را که فرگه در مقام یک فیلسوف به اجمال نهاده بوده است ، به روشنی می آورد . این نشانه را در پرینکیپیا ماتماتیکا به عنوان عنصر ضروری هر گزاره به کار میگیرد و دستگاه نشانه ای می سازد که در آن همچون دستگاه نشانه ای فرگه تمام گزاره ها با نماد حکم شروع میشوند . راسل نیز مانند فرگه به معناکردن نشانة بیان میپردازد و آنرا چنین تعبیر میکند :
« نشانة «» نشانة بیان خوانده میشود ، این نشانه را میتوان «حقیقت دارد که» خواند» (26)
وی برای نشانة بیان یا نماد حکم معنا و تعبیر زبانی ای به دست میدهد و میان حکم یا بیان و صدق نسبتی برقرار میکند :
«تقریباً غیرممکن است دست کم برای من ، که بیان را از صدق جدا کنیم»(27)
و همانند فرگه گزاره / حکم را همبستة صدق ، و جهت دار به سوی آن معرفی میکند وی در باب کذب به همان راهی میرود که فرگه رفته بود- :
«...اما منطقانه تنها گزاره های صادق اند که بیان میشوند»(28)
«برای هر امر واقع مفروضی، حکمی(assertion)هست که آن را بیان می کند... این حکم متضمن فکر/ اندیشه است و ممکن است صادق یا کاذب باشد.(29)

Given any fact, there is an assertion which expresses the fact. The fact itself is objective, and independent of our thought or opinion about it; but the assertion is something which involves thought, and may be either true or false.


اما کمی بعد هیمنة اتحاد ِ امپراطوری فرگه و راسل در هم شکست ؛ ویتگنشتاین برای راسل ، ویتگنشتاین در آنالیز منطقی خود نشان داد که تمامی این تلاشها محکوم به شکست است و فرگه و راسل هم در دام روانشناسی گرایی و ایدآلیسم افتاده اند :
«کشة داوری ایجابی - Sign of (logical) entailment- فرگه یا «» منطقانه کاملاً بی نشانگری است ، این نشانه نزد فرگه (و راسل) فقط نشان میدهد که این مؤلفان گزاره هایی را که چنین نشان گذاری شده اند راستین میپندارند ، بدین سان «»به سازمان گزاره تعلق ندارد ، همان طور که برای مثال شمارة یک گزاره بدان متعلق نیست .
ناممکن است که یک گزاره بتواند دربارة خود اظهار کند که راستین است ،
بیان امری صرفاً روانشناختی است»،(رساله ، فقرة 442/4)
نشانة بیان امری است صرفاً روانشناختی و بی پیوند به منطق ، نشانة بیان از انجام کاری که فرگه و راسل بر عهده اش نهاده اند که همچون سدی در برابر سنتهای پیشین عمل کند ناتوان ماند ، در یک «دستگاه نشانه ای منطقی کامل» (اصطلاحی که راسل بارها آنرا با علاقه بکار برد) ، نبایستی هیچ نشانه ای بیهوده باشد ،
«گزاره اگر قرار باشد گزاره و موجودی منطقی- عینی باشد ، نمیتواند دربارة خود اظهارنظر کند و بگوید که محتوای خبری اش صادق است ؛ چرا که با این کار بی طرفی ضروری اش را فرو مینهد»(رساله ، فقرة 442/4)
این رخنه در نماد پردازی فرگه و راسل بسنده است تا زبان کاملاً منطقی مورد توجه آنان کاملاً در هم فرو شکند ، زبانی که راسل در مبادی ریاضیات ایده پردازی کرده بود و در اتمیسم منطقی آنرا با افتخار بازگو میکرد : «...... زبانی که در مبادی ریاضیات ارائه کرده ایم به چنین زبانی بسیار نزدیک است ، هدف ما این بود که این زبان چنان زبانی باشد که اگر واژگان را بدان اضافه کنیم به زبانی منطقاً کامل بدل شود» (30)

The language which is set forth inPrincipia Mathematica is intended to be a language of that sort. It is alanguage which has only syntax and no vocabulary whatsoever.


Barring the omission of a vocabulary I maintain that it is quite anice language. It aims at being the sort of a language that, if youadd a vocabulary, would be a logically perfect language


به رغم این واقعیت که کواین در نوشته هایش، شیوه های رایج تحلیل منطقی را به کار برد، بزرگانی بر این باورند که این نتایج، پایان فلسفة تحلیلی را نشان میدهد (31)
اسف بارتر که پیش از این ؛ برخی ویتگنشتاین را منادی پایان و مرگ فلسفه میدانستند ، اما نکتة ظریف در اینجا این است که برساخته های نسبی گرایانة فلسفة ویتگنشتاین در گزارش اخبارهایی از این دست بی تأثیر نبوده است .
بعید است که خبر مرگ فلسفه یا فلسفة تحلیل صحت داشته باشد و قدرکم اصلاً نبایستی چنین باشد ؛ فلسفة تحلیلی با ریشه دواندن بر گرداگرد ِ زمین و سرتاسر فرهنگستانها نشان داده است که هنوز بسیار زود است که آگهی درگذشت آن چاپ شود .(32)
تئوری انسجام صدق (The coherence theory) توسط ایدآلیستهایی چون برادلی و براند بلنشارد و نیز توسط برخی از رقبای پوزیتیویست منطقی ، این تئوری در فلسفة منطق که در مائة بیستم به اوج خود رسید ، مقابله ای بود با تئوری ِ مطابقت ِ مور ، راسل و ویتگنشتاین ، و ریشه های لایب نیتزی در آن مشهود بود . از باب ِ شباهت و قرابتِ « اتمیسم منطقی »، پیوند تنگاتنگی با «تئوریهای مطابقت» وجود داشت و این به مثابه پیوند میان «تئوریهای انسجام» (The Coherence Theory) و «ایده آلیسم» نیز می بود . (33)
اما یکی از نقاظ عطف تاریخ فلسفة تحلیلی ، اندیشه ای بود که تحت عنوان « اتمیسم منطقی (Logical Atomism)مطرح گشت ، فلسفه ای که داده های نخستین آنرا ویتگنشتاین از راسل برگرفت ، اما سپس ویتگنشتاین آنرا به نحو چشمگیری ، استادانه پروراند ، تا جایی که راسل ایدة نهایی و بخش اعظم فلسفة اتمیسم منطقی را تحت تأثیر ویتگنشتاین نگاشت ؛
راسل در یادداشتهای پیشگفتار خود بر نسک فلسفة اتمیسم منطقی (the philosophy of logical atomism) می نویسد :
«آنچه که در پی می آید متن یک دوره درسگفتار هشت جلسه ای است که در گوردن اسکور(GordonSquare)لندن در ماههای آغازین سال 1918 ارائه شد ؛ بخش اعظم این دوره دربارة پاره ای از ایده هایی است که من از دوست و دانشجوی پیشین خود ، لودویگ ویتگنشتاین (Ludwig Wittgenstein) آموخته ام.
از آگوست 1914 برای من موقعیتی پیش نیامده است تا از دیدگاههای جدید او اطلاع یابم ؛ و اکنون نمی دانم که آیا او زنده است و یا اینکه حیات را بدرود گفته است .بنابراین او دربارة آنچه که در این درسگفتارها بیان میشود هیچ مسئولیتی ندارد ، جز این که بسیاری از نظریه های مطرح شده در این درسگفتارها را در اصل او عرضه داشته است» (پیشگفتار لوجیکال اتومیسم) :

The following [is the text] of a couise of eight lectures delivered in[Gordon Square] London, in the first months of 1918, [which] are verylargely concerned with explaining certain ideas which I learnt from myfriend and former pupil Ludwig Wittgenstein. I have had no opportunityof knowing his views since August 1918 and I do not evenknow whether he is alive or dead.* He has therefore no responsibilityfor what is said in these lectures beyond that of having originally suppliedmany of the theories contained in them.

فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)
راسل جسته و گریخته در باب فلسفة اتمیسم منطقی سخن رانده است لیکن یکی از مناسبترین و در عین حال مختصرترین ، بن مایه ها برای آشنایی با آن معارف ، مجموعه ای است متشکل از هشت درسگفتاری که وی در 1918 ارائه کرده است ؛ این درسگفتارها نخست بصورت پیاپی در مجلة مونیست (The Monist) منتشر شدند ، اما این مجموعه مجدداً در سال 1956 در نسک «منطق و معرفت» تحت فرنام «فلسفة اتمیسم منطقی» تجدید چاپ شد .

“...logical doctrine which seems to me to resultfrom the philosophy of mathematics...on the basis of this a certain kind of


metaphysic.” (34)

راسل در نسک «مسائل فلسفه» می نویسد :
«عقیدة نخستین که بوسیلة اسپینوزا بیان گردیده و در زمان ما برادلی و بسیاری دیگر بدان قائلند «مونیسم» نام دارد و عقیدة دومی که رأی لایبنیتز است و امروزه چندان رواجی ندارد«مونادیسم»خوانده میشود، این هر دو رأی مخالف با همة مباحث شیرینی که حاوی هستند به عقیدة من ناشی از توجه یک جانبه ای است که به یک نوع از کلیات یعنی اسماء و صفات بعمل آمده و از غفلتی که به نوع دیگر ، یعنی افعال و حروف نشان داده شده است.» :

.. , whereas prepositions and verbs tend to express relationsbetween two or more things. Thus the neglect of prepositions and verbs led to the beliefthat every proposition can be regarded as attributing a property to a single thing, ratherthan as expressing a relation between two or more things. Hence it was supposed that,ultimately, there can be no such entities as relations between things. Hence either therecan be only one thing in the universe, or, if there are many things, they cannot possiblyinteract in any way, since any interaction would be a relation, and relations areimpossible.


The first of these views, advocated by Spinoza and held in our own day by Bradley andmany other philosophers, is called monism; the second, advocated Leibniz but not verycommon nowadays, is called monadism, because each of the isolated things is cd amonad. Both these opposing philosophies, interesting as they are, result, in my opinion,from an undue attention to one sort of universals, namely the sort represented byadjectives and substantives rather than by verbs and prepositions. (35)



I think one might describe philosophical logic, the philosophical portion of logic which is the portion that I am concerned with in these lectures since Christmas, as an inventory, or if you like a more humble word, a “Zoo” containing all the different forms that facts may have. I should prefer to say “forms of facts” rather than “forms of propositions”... In accordance with the


sort of realistic bias that I should put into all study of metaphysics, I should always wish to be engaged in the investigation of some actual fact or set of


facts, and it seems to me that this is so in logic just as it is in zoology. In logic you are concerned with the forms of facts, different logical sorts of facts, that there are in the world. (36)


بدین گونه اتمیسم منطقی یک بینش متافیزیکی ملهم از آنالیز منطقی است ؛ اما نه یک افکنش بسیط از خصوصیات زبانی در جهان :

Thus logical atomism is a metaphysical view inspired by logical analysis but not a simple projection of the features of language into the world.


راسل می نویسد :
«...مور راه را نشان داد، اما من به دقت جای پای او را دنبال کردم»
"Moore lad the way, but I followed closely in his footsteps”
(37)
راسل نخستین بار اصطلاح اتمیسم منطقی را در سال 1911 برای توصیف فلسفه خود به کار برد.

“My own logic is atomic,and it is this aspect upon which I should wish to lay stress.


Therefore I prefer to describe my philosophy as “logical atomism”


(38)
راسل می نویسد :
«جهان موجود، شامل بسیاری چیزها به همراه بسیاری کیفیات و نسبتهاست.»

The existing world consists of many things with many qualities and relations

(39)
«امر واقع» که مرکب از فرد یا افراد است ، همان کیفیتها و نسبتهاست. این امرِ واقع است که مستقل از اندیشة ما وجود دارد و قضیة صادق یا قضیة کاذب را میسازد، «گزارة اتمی» گزاره ای است که بیانگر کیفیت معین یا نسبت معین یک شی است ، برای نمونه : «او ارسطو است» ؛ «امور واقع اتمی» ساده ترین نوع امور واقع است ، یعنی داشتن کیفیت یا نسبتی بین قضایای اتمی و امور واقع اتمی ، همگونی کامل و تناظر وجود دارد : موضوعات (اسامی خاص) با حدود (افراد) ؛ صفات با کیفیات و افعال با نسبت ، تناظر دارند ،«قضیة مولکولی» شامل قضایای دیگری به عنوان اجزای تشکیل دهندة آن است. در این قضیه ، کلمات ، تابع ِ صدق ارزشی است ؛ مانند «یا»، «اگر» و «و» ؛ مثلاً «اگر باران بیارد ، به مسافرت نمی رویم»

«... همچنین هیچ امر کلی وعام (در قالب نومینالیسم) وجود ندارد ، چون هر قضیة کلی مثل «هر انسان فانی است» قابل تبدیل به گروهی از قضایای اتمی همچون «زید فانی است» و «عمرو فانی است» خواهد بود» (40)

راسل در آغاز ، وجود امور واقع مولکولی را منکر شد لیکن آنگاه که دربارة امور واقع کلی که از انواع امور واقع مولکولی است، بحث میکرد، آنها را پذیرفت.
«...دلیل اینکه من آموزه خود را اتمیسم منطقی نامیدم این است که اتم هایی که من می خواهم از آنها به عنوان آخرین پس ماندة عمل تحلیل سخن گویم، اتم های منطقی است و نه اتم های فیزیکی. برخی از این اتم ها آنهایی است که من جزئی ساده-بسیط- ها می نامم- مثل قطعات کوچک رنگ، یا صدا، یعنی چیزهای لحظه ای و برخی از آن ها محمول ها- مسندها- یا نسبت ها و غیره هستند.»

The reason that I call my doctrine logical atomism is because the atoms that I wish to arrive at as the sort of last residue in analysis are logical atoms and not physical atoms. Some of them will be what I call 'particulars'-such things as little patches of color or sounds, momentary things-and some of them will be predicates or relations and so on.


(41)
اتمیسم منطقی از حیث متافیزیکی عبارتست از این نظر که جهان تشکیل شده از کثیری اشیاء است که به شکل مستقل از هم موجود هستند ،
پلورالیستهادر عرصة جامعه به فرد، [در عرصة اقتصاد به سرمایه داری] و در عرصة سیاست به لیبرالیسم اهمیت میدهند و این درست در تقابل با مونیسم ِ هگلی مشربان و سوسیالیستهاست که تفکرات توده ای و طبقاتی دارند ؛ راسل آرزومند بود با در دست داشتن نقایص و یا جاذبه های طبایع لاک و مونادهای لایب نیتز ، بتواند اساس فلسفة پلورالیستی خویش را مستحکم کند و بدینوسیله به رؤیای تمام فلاسفة پیش از خود که برپایی یک نظام فلسفی کامل و تمام است ، جامعة عمل بپوشاند.در 1998 ادوارد ویلسون برای آشتی دادن علوم طبیعی و علوم اجتماعی و انسانی ، از روش تحلیلی و نوعی اتمیزه کردن فرهنگ و تجزیة آن به کوچکترین واحد موسوم به «میمس» (memes) نام برد ، این اتمیسم فرهنگی را داوکینز به گونه ای دیگر معرفی کرد و میمس را «واحد های انتقال فرهنگی» دانست و بویژه بر این نکته پایفشاری کرد که اجزایی مانند ایده ها ، عبارات عامیانه و ... همچون صفات ژن ها ثابت ، طبیعی و ماندگارند. (42)
«...منطقی که من بایستی طرفدار آن باشم ، اتمیستی است، چرا که متضاد با منطق مونیستی افرادی است که کم و بیش پیرو هگل هستند. وقتی می گویم منطق من اتمیستی است، مقصودم این است که من با باور فهم متعارف در این باره که اشیاء مجزای بسیاری وجود دارند، سهیمم؛ یعنی، من کثرت آشکار جهان را به مثابه کثراتی صرفا ظاهری، که اجزای غیرواقعی واقعیت واحد غیرقابل تقسیم هستند، نمی نگرم.»

The logic which I shall advocate is atomistic, as opposed to the monistic logic of the people who more or less follow Hegel. When I say that my logic is atomistic, I mean that I share the common-sense belief that there are many


separate things; I do not regard the apparent multiplicity of the world as consisting merely in phases and unreal divisions of a single indivisible Reality.



(43)
«من معتقدم منطق همان چیزی است که در فلسفه بنیادین است، و نحله ها به جای آنکه بوسیلة متافیزیکشان مشخص شوند، می بایست به واسطة منطقشان توصیف شوند.»

I hold that logic is what is fundamental in philosophy, and that schools should be characterized rather by their logic than by their metaphysic. My own logic is atomic,and it is this aspect upon which I should wish to lay stress.


Therefore I prefer to describe my philosophy as “logical atomism”, rather than as “realism”, whether with or without some prefixed adjective.


(44)
«من اقرار می کنم این از نظر من هم (همچون نظر لایبنیتز) واضح می نماید که آنچه مرکب است می باید از بسائط ترکیب شده باشد، بنابراین تعداد سازه ها احتمالا نامتناهی است»

Iconfess it seems obvious to me (as it did to Leibniz) that what is complex must be composed of simples, though the number of constituents may be infinite. It is also obvious that the logical uses of the old notion of substance.


فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

(45)
راسل در برگة نهم از نسک «تکامل فلسفی من» می نویسد :
«نقطة عطف عمده در کار فلسفی ام این بود که فلسفة اتمیسم منطقی و تکنیک پیئانو در منطق ریاضی را اتخاذ کردم»
There is one major division in my philosophical work : in the years 1899-1900
I adopted the philosophy of logical atomism and the technique
.of Peano in mathematical logic
در مقام حسن ختام ؛ شاهد باشیم فقراتی از متن پارسی اتمیسم منطقی که خوشبختانه در ایران نسخه ای از آن چند ماه پیش توسط آقای جلال پی کانی بازگردانی و بوسیلة انتشارات علم در دسترس عموم قرار گرفت :

تمهیدات :
این دورة درسگفتارها را که اکنون آغاز میکنم ، فلسفة اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism) نامیده ام . شاید بهتر باشد که با بیان چند جمله دربارة فهم خود از این عنوان آغاز کنم ، آن نوع فلسفه ای که خواهان دفاع از آن هستم و آنرا فلسفة اتمیسم منطقی می نامم ، فلسفه ای است که در دورة تفکر دربارة فلسفة ریاضیات خود را به من تحمیل کرد ، هر چند که تعیین دقیق میزان ارتباط منطقی میان فلسفه و ریاضیات را دشوار می یابم ، مطالبی که در این درسگفتارها قصد بیانشان را دارم عمدتاً آراء شخصی من هستند و ادعا ندارم که چیزی بیش از آن باشند .
همانگونه که در اصول ریاضیات کوشیده ام اثبات کنم ، هنگامی که ریاضیات را تحلیل میکنیم ، کل آنرا به منطق برمیگردانیم . مطابق دقیق ترین و مقبول ترین معنا ، کل ریاضیات به منطق برمیگردد ، در این درسگفتارها تلاش خواهم کرد تا بطور تقریباً اجمالی به نحو نسبتاً مختصر و نارضایت آمیز ، نوعی آموزة منطقی ارائه کنم که به نظر من از فلسفة ریاضیات حاصل می شود ؛ البته نه کاملاً منطقی ، بلکه به مثابه امری که به محض تأمل ، منطقی بودن آن آشکار می شود : نوع خاصی از آموزة منطقی که نوع خاصی از متافیزیک بر آن بنا خواهد شد ، منطقی که من از آن دفاع خواهم کرد ، منطق اتمیستی (Atomistic) است ، منطقی که در تقابل با منطق یگانه نگارانة فلاسفه ای قرار دارد که کم و بیش پیرو هگل هستند ، هنگامی که میگویم منطق من اتمیستی است مقصودم این است که از این باور عقل سلیم بهره میگیرم که اشیاء مجزای فراوانی وجود دارند ، من تکثر (Multiplicity) آشکار جهان را صرفاً مراحل و تقسیمات غیرواقعی ِ یک واقعیت منفرد ِ تقسیم ناپذیر نمیدانم . از این سخن چنین نتیجه میشود که بخش قابل توجهی از آنچه که باید جهت توجیه آن قسم فلسفه ای بگویم که خواهان دفاع از آن هستم ، عبارت خواهد بود از توجیه فرآیند تحلیل.
...
تخیلات و توهمات اگر در ذات خود در نظر گرفته شوند ، با داده های حسی متعارف دقیقاً در یک رتبه قرار دارند .

یاری نامه & Reference :

(1)

Heath, peter: “Austin”, the Cambridge dictionary ofphilosophy, ed.Robert Audi Cambridge university press,1996, Page : 4-53


(2)

W. V. Quine, From a Logical Point of View, Cambridge university press, 1953, PP : 43-44

(3)
دانالد گیلیس، فلسفة علم در قرن بیستم،ترجمة حسن میاندارى،انتشارات سمت و طه ، برگه های 135 ـ 137

(4)

Harman, G, , “The Death of Meaning”, in his reasoning , Meaning and Mind , Oxford : Oxford University Press,1967.


(5)
دانالد دیویدسن ، دربارة همان مفهوم طرح هاى مفهومى، ترجمة علیرضا قائمى نیا،فصلنامة ذهن، شمارة ۱۴ ، برگة ۱۳۰

(6)

Dummett , Michael , Origins of analytical philosophy , Harvard University Press,1994, P : ix

(7)


Dummett , Michael , Origins of analytical philosophy , Harvard University Press,1994



(8)

Tractatus-Logico-Philosophicus, tr. Pear & McGinnes , Routledge & Kegan Paul, London 1961, Page : 3

(9)

Principia Mathematica , Cambridge The University Press , 1910 , Page : Viii

(10)

J. J. Ross, "Analytical philosophy as a matter of style", in Anat Matar and Anat Biletzki (eds.), The story of Analitic Philosophy, NewYork, Routledge, 1998, pp.56-70

(11)

M. Dummett, Can analytical philosophy be systematic, and ought it to be? in his TRUTH AND OTHER ENIGMAS (Cambridge, Mass. Harvard UP, 1978), p.442. and Dummett, Michael, Frege: Philosophy of Mathematics, London, Duckworth, Chs.3-4, 9-16

(12)

R. Carnap (1937) The Logical Syntax of Language, London, Routledge & Kegan Paul Ltd; p. xvi

(13)

Hintikka Jaakko and Remes, The Method of Analysis, Dordrecht: D. Reidel )ancient Greek geometrical analysis( 1974 p:8-9


(14)

Arnauld and Nicole, Method of Instruction, LAT, 233, University of Torento Press, 1994


(15)

Frege, FR, 47-78 and the Begriffsschrift, Oxford; Oxford University Press, 1879 and 1892. On Sense and Reference, Reprinted in P. Geach and M. Black, eds., Translations from the Philosophical Writings of Gottlob Frege, Oxford, Blackwell, 1960, p.58

(16)

P. A. Schilipp, The Philosophy of G.E. Moore, 1942 and G.E. Moore, A Defence of Common Sense Philosophy, London, 1959

(17)

G.E. Moore, Some Main Problems of Philosophy, London, Allen and Unwin, 1953, p.1

(18)

Philosophical investigations, Part I: $109


(19)

Frege,G , 1879 , “Begriffsschrift” in the Frege reader, Beaney , m (ed) , Blackwell Publisher : Oxford, P : 52


(20)



Frege,G , 1891 , “Comment On Sinn and Bedeutung ” in the Frege reader, Beaney , m (ed) , Blackwell Publisher : Oxford, P : 178


(21)


Frege,G , 1918 , “Thought” in the Frege reader, Beaney , m (ed) , Blackwell Publisher : Oxford, P : 325

(22)


Frege,G , 1879 , “Begriffsschrift” in the Frege reader, Beaney , m (ed) , Blackwell Publisher : Oxford, P : 54

(23)


Frege,G , 1893 , “Grundgesetze der Arithmetik”, Vol I , in the Frege reader, Beaney , m (ed) , Blackwell Publisher : Oxford, P : 215

(24)


Frege,G , 1879 , “Begriffsschrift” in the Frege reader, Beaney , m (ed) , Blackwell Publisher : Oxford, P : 53-4

(25)

J. J. Ross, "Analytical philosophy as a matter of style", in Anat Matar and Anat Biletzki (eds.), The story of Analitic Philosophy, NewYork, Routledge, 1998, pp.56-70

(26)


Russell, B . and Whitehead , A . Principia Mathematica , Cambridge University Press , Vol I , third edition

(27)



Russell, B . The Principles of Mathematics, London Routledge P : 504

(28)


Russell, B . The Principles of Mathematics, London Routledge P : 503


(29)

Russell, Bertrand, Our Knowledge of the External World, London, George Allen & unwin ltd, 1972,pp : 61-62


(30)

Russell, Bertrand, “The Philosophy of Logical Atomism”. Logic and Knowledge. P : 37-8

(31)

Richard Rorty, Philosophy and the Mirror of Nature (ed.), 1967, The Linguistic Turn, Chicago; University of Chicago Press


(32)


Oliver, Amy, A. Analytic Ethics; Analytical philosophy in latin America


(33)

Grayling, A.C., An introduction to philosophical logic, 3 rd ed,Blackwell, 1994 , Page : 130

(34)


Philosophy of Logical Atomism , page : 160

(35)


The Problems of Philosophy. London: Williams and Norgate, 1912 , P : 54

(36)


Philosophy of Logical Atomism(:PLA) , page : 191

(37)


My Philosophical Development. London: Allen & Unwin, 1959.p: 42


(38)

Russell, Bertrand, “The Philosophy of Logical Atomism”. Logic and Knowledge. P : 323


(39)

Russell, Bertrand, Our Knowledge of the External World, London, George Allen & unwin ltd, 1972,p : 60


(40)
ریچارد پاپکین و اوروم استرول ، کلیات فلسفه ، ترجمة سید جمال الدین مجتبوی ، انتشارات حکمت ، برگة 399
(41)

Russell, Bertrand, “The Philosophy of Logical Atomism”. Logic and Knowledge, P : 179


(42)

Midgley, Mary. Science and Poetry , London : Routledge , 2000 , P : 71


(43)

Russell, Bertrand, “The Philosophy of Logical Atomism”. Logic and Knowledge. P : 178

(44)


Russell, Bertrand, “The Philosophy of Logical Atomism”. Logic and Knowledge. P : 323

(45)

Russell, Bertrand, “The Philosophy of Logical Atomism”. Logic and Knowledge. P : 337


__________________
فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

ويرايش توسط Bozorgmehr : 04-21-2010 در ساعت 04:31 PM
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
12 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 04-11-2010   #2 (لینک نوشته)
رهگذر
 
hezballah's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفة تحلیلی :: فلسفة اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

اومدم انتقاد کنم در حالی که میدونم حذف میشه مثل خیلی از پست های قبلیم! آقای مدیر شما هرچی ما نوشتیم سانسور کردید از شما بعیده دیگه شما که همچین سایتی راه می ندازین باید بدونید که با سانسور کردن حرف اینو اون این سایت مثل الان سوت کور میشه هرچی ما نوشتیم شما سانسور کردید! حرفای رفیقاتون رو سانسور نکردید ولی جواب های مارو خوب سانسور کردید!!! حالا به جای از راسل نوشتن برید یاد بگیرید با دیکتاتوری این سایت دیگه فروم نیست یک وبلاگ که میتونید خودتونو رفیقاتون هر چقدر دلتون می خواد از تحلیلی ها بنویسید وه به خیال خودتون اونا معروفترینا و بزرگترین فیلسوفای قرن بیستمن(البته سه بار هایدگر و سارتر ویتگنشتاینو راسلو میکنن تو جیبشون بله!) من به شما توصیه میکنم که فقط حرفای سیاسی رو سانسور کنید نه هر چیزی که به مذاقتون خوش نمیاد تا این جوری کاربرا رو فراری ندید و وبلاگ فروم نما تون هم سوت و کور نمونه شما رو بخیر مارو به سلامت.
نهایتاً نمی تواند از همصدایی و همنوایی با بزرگترین فیلسوف قرن امتناع ورزد ! (1)(این گزاره میتواند درست باشد با این فرض که هایدگری از مادر زاده نشده باشد)
__________________
انسان تنها معیار حقیقت

ويرايش توسط hezballah : 04-11-2010 در ساعت 06:44 PM
hezballah آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 04-17-2010   #3 (لینک نوشته)
معاون شبکه اجتماعی
 
Bozorgmehr's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفة تحلیلی :: فلسفة اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

نوشته اصلي بوسيله hezballah نمايش نوشته ها
به خیال خودتون اونا معروفترینا و بزرگترین فیلسوفای قرن بیستمن(البته سه بار هایدگر و سارتر ویتگنشتاینو راسلو میکنن تو جیبشون بله!
... این گزاره میتواند درست باشد با این فرض که هایدگری از مادر زاده نشده باشد)
رورتی (R. Rorty) در برگة 224 از نسک Consequences of Pragmatism می نویسد :
Analytic Philosophers identify philosophical ability with argumentative skill and notice that there isn`t anything they would consider an argument in a
«carload of Heidegger or Foucault»
!
Reference :

Rorty.Richard, "Consequencesof Pragmatism": Essays, Minneapolis : University of
Minnesota Press , page224

ويرايش توسط Bozorgmehr : 05-04-2010 در ساعت 09:50 PM
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 04-19-2010   #4 (لینک نوشته)
شهروند هم میهن
 
kalaghshouresh's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفة تحلیلی :: فلسفة اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

جناب بزرگمهر که سرای خردمندان جایگاهش است.درود.
من پی دی اف چنند جلد از کتب جناب راسل آزادمرد دارم.علاقه مندید بگذارم.
می گذارم اگر نخواستید دیلیت کنید.
و اینکه راسل...راسل خیلی ...
آنقدر دور است از آنجایی که من ایستاده ام که نمی شود سر از شرم این همه نادانی بالا برم.
و شاید چون من حتی نمی دانم کجای.و خوشنودم که مردانی چون شما که می دانند کجایند میانبری به جایگاه بزرگانی چون راسل می زنند در سرمینی که هیچ کس نمی داند کجاست.حتی خورشید هم جایش را در آسمان گم کرده و جایش ...نشسته.
بدرود.
تلاش شما ستودنی ست در بالا بردن اطلاعات دوستان.
__________________
مهربانی
kalaghshouresh آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 04-20-2010   #5 (لینک نوشته)
معاون شبکه اجتماعی
 
Bozorgmehr's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفة تحلیلی :: فلسفة اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

نوشته اصلي بوسيله kalaghshouresh نمايش نوشته ها
جناب بزرگمهر که سرای خردمندان جایگاهش است.درود.
من پی دی اف چنند جلد از کتب جناب راسل آزادمرد دارم.علاقه مندید بگذارم.
می گذارم اگر نخواستید دیلیت کنید.
و اینکه راسل...راسل خیلی ...
آنقدر دور است از آنجایی که من ایستاده ام که نمی شود سر از شرم این همه نادانی بالا برم.
و شاید چون من حتی نمی دانم کجای.و خوشنودم که مردانی چون شما که می دانند کجایند میانبری به جایگاه بزرگانی چون راسل می زنند در سرمینی که هیچ کس نمی داند کجاست.حتی خورشید هم جایش را در آسمان گم کرده و جایش ...نشسته.
بدرود.
تلاش شما ستودنی ست در بالا بردن اطلاعات دوستان.
درود بر شما

نخست از مهرتان سپاسگذارم ؛
در باب پرونده هایpdf جایگیری آنها در این جستار بایسته و متناسب نمی نماید ،شاید گردآوری آنها در جستار جداگانه سودمند افتد .(پیک دیگرتان به این جستار انتقال یافت)
مواجهه با ترجمة آقای پی کانی از اتمیسم منطقی انگیزه و بهانه ای شد برای ادای سهم و بازخوانی پروژة فلسفی راسل .

ويرايش توسط Bozorgmehr : 04-20-2010 در ساعت 01:42 AM
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 04-30-2010   #6 (لینک نوشته)
هم میهن دوست
 
S.T.A.L.K.E.R's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفة تحلیلی :: فلسفة اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

خدایی پاک نکنید یه سوا ل راست می گن راسل همجنسگرا بوده؟؟؟؟؟؟؟؟
__________________
وبلاگ اقای
دجال
S.T.A.L.K.E.R آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 05-01-2010   #7 (لینک نوشته)
معاون شبکه اجتماعی
 
Bozorgmehr's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفة تحلیلی :: فلسفة اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

خیر بن مایه ای برای این داو وجود ندارد ؛ به موضوع مشارالیه نویسندگانی چون ویلیام ورن بارتلی (Warren bartley) با عبارت تهییجی و افراطی مانند «اسناد و گزارش های محرمانه از شریکان جنسی ویتگشتاین» دامن زدند و بر سر زبانها انداختند .
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
3 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 05-25-2010   #8 (لینک نوشته)
معاون شبکه اجتماعی
 
Bozorgmehr's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفه تحلیلی :: فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

نوشته اصلي بوسيله protaguras نمايش نوشته ها
وقت بخیر جناب
آیا منظور از اتمیستها که در اینجا آمده است، همان اتمیستهای زمان ارسطو و افلاطون است یا اینکه راسل نیز چیزی با همین نام را ارائه کرده است؟ لطفا بفرمایید نظر شخص شما در مورد اتمیستهای آنزمان چیست؟ من بسیار مایلم این بحث را باز کنم و از آنان بیشتر بدانم.
ممنون هستم.
لزوماً چنین نیست، اتمیسم منطقی راسل در واقع نسخة بازسازی شدة مونادشناسی (Monadology) گوتفرید لایبنیتز است که راسل نخستآنرا در رسالة دکترای خود نقد کرد و سپس نیّت داشت یک اتمیسم ِ جانشین که از بارهای متافیزیکی مونادهای لایبنیتز کاسته (یا در یک قرائت حداکثری : بدون متافیزیک) است ارائه دهد ، انگیزة اینکار وی «دستگاه سازی» منطقی برای فلسفه میبود، پیشینة نام اتمیسم به یونانیان و بالخاصه لوکیپوس بازمیگردد که تقریباً چیز زیادی از زندگی وی معلوم نیست اما توافق عمومی بر این است که وی معاصر امپدوکلس و آناکساگوراس بوده است ، اینکه لوکیپوس و دموکریتوس (دیگر فیلسوف اتمیست)هر یک دقیقاً به چه میزان در پیشبرد فلسفة اتمی سهم داشته اند موضوعی است که هنوز بدرستی مشخص نیست اما گمانه زنی میشود تدوین مبانی اساسی این فلسفه کار لوکیپوس باشد و دموکریتوس آنرا بکار بسته باشد ،در نگریستة لوکیپوس و دموکریتوساگر ماده به میزان بسنده تقسیم شود ، در نهایت بایستی به اجزای بخش ناپذیر برسیم ، این اجزای بخش ناپذیر اتم نامیده میشوند ، لذا این اتمها اجزای سازندة نهایی ماده اند . اپیکوریان اتمیسم ِ دموکریتوس و لوکیپوس را با انجام اصلاحاتی پذیرفتند .

[این جستار جهت گیری به تاریخ فلسفه ندارد و چنانچه مایل به گفتگویبیشتر هستید جستاری در این بخش بگشایید تا این موضوع را ادامه دهیم]

ويرايش توسط Bozorgmehr : 08-20-2010 در ساعت 05:13 PM
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 04-22-2012   #9 (لینک نوشته)
فعال هم میهن
 
Eybaba's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفه تحلیلی :: فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

مقاله جالبی است...
«مى خواهم براین نکته اصرار بورزم که این دوگانگى طرح ومحتوا را یعنى دوگانگى دستگاه نظم بخش و چیزى که در انتظار است تا نظم بپذیرد، نمى توانیم معقول و قابل دفاع سازیم. این دوگانگى ، خود یک اصل جزمى تجربه گرایى ؛ یعنى اصل جزمى سوم است . این اصل جزمى سوم و چه بسا آخرین اصل جزمى؛ را اگر کنار بگذاریم روشن نیست که چیزى خاص باقى بماند که آن را تجربه گرایى بنامیم».
اصل جزمی یعنی اصل پذیرفتنی. درست است یا نه؟
حالا اصل جزمی اول و دوم چه هستند؟ همان طرح و محتوا یا چیزهایی غیر از آن؟
«...ضمناً ؛ چقدر عجیب و غیر عادی خواهد بود که این مخلوق (فلسفة تحلیلی) باید تنها یک پدربزرگ داشته باشد ، در حالی که تمام دیگر مخلوقات دو پدربزرگ دارند! ...
چرا عنوان پدربزرگ؟ چرا نگفته پدر یا مادر؟

....
یادم باشد تا اینجا خواندم:
روش صحیح فلسفه شاید این می بود : هیچ چیز را نبایستی گفت مگر آنچه را که میتواند گفته شود ، یعنی گزاره های دانش طبیعی را ، بنابراین چیزی را که اصلاً با فلسفه سروکار ندارد و سپس هرگاه کس دیگری بخواهد چیزی متاگیتیانه (مابعدالطبیعی)بگوید ؛ باید برای او ثابت کرد که او به پاره ای از نشانه ها در گزاره های خود نشانگری نبخشیده است ، هرچند این روش برای فرد دیگر خرسند کننده نیست ، چون او این احساس را نخواهد داشت که ما بدو فلسفه می آموزیم ، ولی این روش یگانه روش فرسختانه صحیح است ، ...
آنچه درباره اش نمی توان سخنی گفت ؛ می بایست درباره اش خاموش ماند
__________________
بخندید و بخوانید و بگویید خدا کیست؟
Eybaba آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 04-23-2012   #10 (لینک نوشته)
معاون شبکه اجتماعی
 
Bozorgmehr's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفه تحلیلی :: فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

نوشته اصلي بوسيله Eybaba نمايش نوشته ها
مقاله جالبی است...


اصل جزمی یعنی اصل پذیرفتنی. درست است یا نه؟
منظور از "اصول جزمی" اصولی است که دهه ها روی درستی آنها اصرار میشده درحالیکه نادرست بودند .

حالا اصل جزمی اول و دوم چه هستند؟ همان طرح و محتوا یا چیزهایی غیر از آن؟
دو اصل جزمی اول ، اشاره به مقاله بسیار معروفی از ویلارد کواین با نام "دوحکم جزمی تجربه گرائی" است که کواین در مقاله تاریخ سازش مدعی شد که اولاً تمایز "مشخصی" میان گزاره های تحلیلی و ترکیبی وجود ندارد و در ثانی هیچ گزاره ای را به تنهایی نمی توان صدق و کذبش را معین نمود.

چرا عنوان پدربزرگ؟ چرا نگفته پدر یا مادر؟
چون پدر (برتراند راسل) و مادر (ویتگنشتاین) دارد .
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
3 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 10-11-2012   #11 (لینک نوشته)
هم میهن دوست
 
Kaavoshgar's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفه تحلیلی :: فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

شايد حق با برتراند راسل باشد كه مي گفت:« ايراد اين دنيا اين است كه جاعلان مطمئن هستند و دانايان ترديد دارند.»
__________________
فلسفه تحلیلی : فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)و جهنم همان دیگران است...
اسلام یک دکترین(تئوری،آئین) ضد غربی است.
«فرانسیس فوکویاما»
Kaavoshgar آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-12-2012   #12 (لینک نوشته)
معاون شبکه اجتماعی
 
Bozorgmehr's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفه تحلیلی :: فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

نوشته اصلي بوسيله kaavoshgar نمايش نوشته ها
شايد حق با برتراند راسل باشد كه مي گفت:« ايراد اين دنيا اين است كه جاعلان مطمئن هستند و دانايان ترديد دارند.»
این شطحیات شما چه ارتباطی با این جستار دارد ؟
Bozorgmehr آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-13-2012   #13 (لینک نوشته)
هم میهن دوست
 
Kaavoshgar's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفه تحلیلی :: فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

نوشته اصلي بوسيله Bozorgmehr نمايش نوشته ها
این شطحیات شما چه ارتباطی با این جستار دارد ؟
1_شما به خودتان نگيريد و نگران شطحیات خودتان در ديگر جايها باشيد تا بر اثر غلظتشان كاسه ي شكيبايي هم انديشانتان سرريز نكند.
2_ اينكه گفته شد، گفته ي خود برتراند راسل است .پس يعني لرد راسل هم بله ...

دستكم
ن.كhttp://www.google.com/url?q=http://www.irandisheh.com/archive/index.php/t-14780.html%3Fs%3D773265e75f2536cba21d1077ac8c5344& sa=U&ei=d6p5UNyzO4-t0AGHy4HADQ&ved=0CBoQFjAD&usg=AFQjCNFgVlodRqGqEqNG eA1fv_Ta_oDmKQ

همچنين ن.ك http://fire-phoenix.loxblog.com/post.php?p=7

3_ پيوندش در رد يا تأييد جستارتان نبود بلكه چون جستار آنچنان دراز و ممتد بود، گفتيم از اين گفته ي آن شيخ گرانمايه_راسل_ (كه البته جناب آيت الله سبحاني بر سخنانش ايراداتي گرفته است.) هم يادي نموده باشيم.
تا گفتاري ديگر....

ويرايش توسط Kaavoshgar : 10-16-2012 در ساعت 10:36 PM
Kaavoshgar آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 06-11-2013   #14 (لینک نوشته)
رهگذر
 
alipourm_53's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : فلسفه تحلیلی :: فلسفه اتمیسم منطقی (The philosophy of Logical Atomism)

خوب بود
alipourm_53 آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
پاسخ

برچسب ها
atomism, logical, philosophy, فلسفه, فلسفة تحلیلی, منطقی, اتمیسم, اتمیسم منطقی, تحلیلی

ابزارهاي موضوع
نحوه نمايش

قوانين ارسال
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is فعال
شکلکها فعال است
كد [IMG] فعال است
كدهاي HTML غير فعال است
Trackbacks are غير فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


ساعت جاري 11:40 PM با تنظيم GMT +4.5 مي باشد.