تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum            

بازگشت   تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum > دهکده جهانی هم‌میهن > ویژه ماه محرم
ثبت نام آموزش کار با هم میهن آپلود عکس علامت گذاری بفرم خوانده شده بی پاسخ!
عضویت در هم میهن شبکه اجتماعی پخش زنده لیست کاربران کاربران آنلاین تبلیغات

ویژه ماه محرم پخش آنلاین نوای محرم
تالار ویژه ماه محرم و صفر

پاسخ
 
LinkBack ابزارهاي موضوع نحوه نمايش
قديمي 11-14-2012  
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض سلام بر حسین...

سلام بر حسین......................................
سلام دوستان همگی بیایید یه سلامی بر حسین و یارانش داده باشیم
__________________
من اگر نقاش بودم ، کربلا را می کشیدم ، یک بیابان سرخ لاله ، نینوا را می کشیدم ، دشتی از گلهای پرپر ، نقشی از حلقوم و خنجر نقشی از عباس حیدر ، اشکی از طفلان زینب ، منظر نور هدایت کربلا را می کشیدم
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین

ويرايش توسط mohammad.hasan : 11-14-2012 در ساعت 12:11 PM
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
87 نفر نوشته را پسندیده اند
3ied, afarin129, afrasiab, ali-yo, amir284, amuslim, arash_1367, ariana21, ariya13, aryana621, asad110, asal29, asheg1, bita68, blueeagleone, Borhan, Bozorgmehr, canary, erteash, far-k, farhang, fatima73, guner, hadiss, hamed61, Hamid, hasan23, hengameh_24, heyfenan, hossein-a, hussein_sh, ice_girl, inspector, irfanaref, J.Constantine, kharaghani, khorshidha, komeil67, leyla313, lovelylove, m1292362928, m1344, mahtoosa, marjan1, mastoor, medrik, Meysam20emineNt, mohammad12, mohsen-joon, momoosh, mozakhraf_ir, mrna3r, nakar, niloo13, paeiz, parham62, parisa1367, pary66, pejman68, poriya7676, poriyan, prince_vip, psh_milad, puorya1368, rafsanjooni, reza11, Rostam, saeed1000, sajjad_73, salareghalbam, salmaan, sayeaftab, scoit, se7en, setareh11500, shadab, shimak, shimli, sima99, snoopy2009, snowqueen, sun_boy2, tanha1367, ya-mohsen, yasingoogle, zahra1391, _nazli_
نوشته را نپسندیده اند :
قديمي 11-19-2012   #61 (لینک نوشته)
شهروند هم میهن
 
Hamid's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین.........................

اللهم صل على الحبيب محمد وال محمد واهل بيته الطيبين الطاهرين وعجل فرجهم يا كريم, وألعن أعدائهم من الأولين والأخرين الى قيام يوم الدين.


امام حسین علیه السلام و قرآن

لَن تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ (آل عمران 92)

هرگز به مقام ابرار نمیرسید مگر آنکه آنچه را که دوست دارید در راه خدا انفاق کنید.

و تو ای حسین چه خوب این آیه را به جهانیان نشان دادی که هرچه داشتی در راه پروردگارت فداء نمودی.





سلام بر حسین...
__________________
http://kolbehhamid.blogspot.com

مائیم و هوای یار مه رو شب روز
چون ماهی تشنه اندر این جو شب و روز
زین روز شبان کجا برد بو شب و روز
خود در شب وصل عاشقان کو شب و روز
Hamid آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 11-20-2012   #62 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین.........................

نوشته اصلي بوسيله cancel نمايش نوشته ها
گلدوک عزا ساخلییاق، حیدر-ی-کراره بیز
وئرمه‌گه باش ساغلیقی، قولسوز علمداره بیز
نوشته اصلي بوسيله cancel نمايش نوشته ها
ای حسین ای کربلا شاهی سلام اولسون سنه
اودلانان ظولمیله درگاهی، سلام اولسون سنه
نوشته اصلي بوسيله cancel نمايش نوشته ها
گلدی گئجه اوغلون گوره کان حیا لیلا
گوردو یئرینده یوخ علی ائتدی نوا لیلا
نوشته اصلي بوسيله cancel نمايش نوشته ها
شهر کوفه ده قوم-ی-کوفیان غرق ائدیب منه قانه یا حسین
باش یارا بدن لخته - لخته قان لوطف قیل غریبانه یا حسین
نوشته اصلي بوسيله cancel نمايش نوشته ها
ای شیعه حسینون گینه باشلاندی عزاسی
بو غمده تؤکر گؤزیاشی رخساره آناسی
نوشته اصلي بوسيله cancel نمايش نوشته ها
گینه یاران! داشدی بحر-ی-بلا
شاه-ی-کرب-وْ-بلا، یاسێ باشلاندێ
خانیم زهرا، سالدێ باشه قارا
سیّدالشهدا، یاسێ باشلاندێ
محرّم گلدی، قارا گلدی
یئره گؤیلرده‌ن صدا گلدی
یا حسین مظلوم (2)
نوشته اصلي بوسيله cancel نمايش نوشته ها
ای شیعه‌لر بۇ آیدا، گؤیله‌ر حسینه آغلار
عرش-ی-خدا تزلزل، ائیله‌ر حسینه آغلار
نوشته اصلي بوسيله parivash نمايش نوشته ها
امشب وقوع مرگ تو را جار مي‌زنند


رخسار ماه را غم و زنگار مي‌زنند


نوزادها براي علي اصغرت هنوز


با اولين تنفس خود زار مي‌زنند
نوکرم بو سوزلروع
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 11-20-2012   #63 (لینک نوشته)
هم میهن دوست
 
mohsen_rc's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین.........................

ابد والله ما ننسى حسينا
mohsen_rc آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 11-22-2012   #65 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین.........................

novice

شما نمیتونی بگی که نمیپسندی این موضوع رو
حسین رو خدا آفرید
حسین رو عالمیان 14قرن هستش که میشناسن و مریدش هستن
شب و روز حسین برامون زندست
لطفا" این موضوعات نظر ندین
اهل منطق هستی بیا وسط بگو چرا نمیپسندی موضوع رو
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 11-22-2012   #66 (لینک نوشته)
شهروند هم میهن
 
ariana21's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین.........................

اللهم صل على الحبيب محمد وال محمد واهل بيته الطيبين الطاهرين وعجل فرجهم يا كريم, وألعن أعدائهم من الأولين والأخرين الى قيام يوم الدين.
__________________
http://ariana21.blogfa.com
سلام بر حسین...
ariana21 آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-31-2013   #67 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

سلام بر حسین و یاران حسین
تا به این لحظه شاید باد بخوابه روز شب بشه
سال و ماه عوض بشه
اما مجلس عزاداری حسین نه میخوابه و نه عوض میشه
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 11-01-2013   #68 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

سلام بر حسین و یارانش
سلام بر سقای شش ماهه
سلام بر عباس حیدر
سلام بر علی اکبر
سلام بر قاسم
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 11-02-2013   #69 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

گرچه باید از غمش بگریستن ، ای خوشا یکدم حسینی زیستن
السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین ( علیه السلام )
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-15-2014   #70 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

بیشتر از 14 قرن هست که قلم مینویسه سلام بر حسین
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-19-2014   #71 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

عاشورا برگرفته شده از «عشر»، به معناي ده است و عاشورا به معناي دهم مي باشد. اطلاق كلمه «عاشورا» بر دهم ماه محرم، پس از شهادت امام حسين و ياران آن حضرت، صورت پذيرفته است و در دوره پيش از اسلام به دهم ماه محرم، عاشورا نمي‏گفتند. كاروان اباعبدالله الحسين (عليه السلام) در روز دوم محرم، در سرزمين مقدس كربلا فرود آمد و تا روز عاشورا در آن سرزمين بودند؛ اما چون حوادث مهم كربلا در روز نهم و دهم ماه محرم الحرام اتفاق افتادند، اين دو روز را برجسته تر شده، تاسوعا و عاشورا ناميده شدند؛ يعني نهم و دهم محرم الحرام.

ابن اثير در كتاب «نهايه» مي نويسد: «عاشورا، يك اسم اسلامي است» و ابن دريد نيز مي نويسد: «عاشورا، يك اسم اسلامي» است و در دوره جاهليت به اين نام معروف نبود.

در «مجمع البحرين» نيز آمده است: «عاشورا، يك اسم اسلامي است». آن چه پيش از به شهادت رسيدن امام حسين (عليه السلام) بود، اين بود كه هم پيامبر اسلام (صلي الله عليه وآله) و هم حضرت علي (عليه السلام)، شهادت امام حسين (عليه السلام) را در كربلا پيش گويي كرده بودند و حتي امام حسين (عليه السلام) نيز شهادت خود را پيش گويي كرده بود و به برخي از پيامبران پيشين نيز شهادت آن حضرت وحي شده بود.

پيش از اسلام، دهم محرم را عاشورا نمي‏گفتند؛ ولي پس از آن كه امام حسين (عليه السلام) در كربلا به شهادت رسيد، آن روز در ميان مردم به روز عاشورا معروف شد و شيعيان علي (عليه السلام) آن روز را روز عزا و عزاداري قرار دادند و در مقابل آنان، بني اميه و پيروانشان، آن روز را روز جشن و سرور قرار دادند و به تدريج، دشمنان شيعه درباره عاشورا احاديث دروغيني ساختند؛ تا آن روز را با فضيلت نشان دهند؛ در حالي كه آن روز، روز غم و اندوه است و روز مصيبت و نكبت است و روزي است كه بهترين انسان ها را کشتند و زنان و كودكان پيامبر (صلي الله عليه وآله) را به اسارت در آوردند. آيا چنين روزي مي‏تواند روز مباركي باشد؟

شيخ عباس قمي در مفاتيح الجنان مي‏نويسد: روز دهم ماه محرم، روز شهادت امام حسين (عليه السلام) است؛ روز مصيبت و حزن ائمه عليهم السلام و شيعيان آنان است و شايسته است كه شيعيان در اين روز، مشغول كارهاي دنيوي نشوند و مشغول گريه و نوحه باشند و زيارت عاشورا بخوانند. وي به نقل از نويسنده «شفاء الصدور» مي‏نويسد: بني اميه روز عاشورا را مبارك مي‏دانستند و در اين روز، براي خود خريد مي‏كردند و خريد را در آن روز، سنّت خود كرده بودند. آنان در اين روز، مراسم عيد بر پا مي‏كردند و آن روز را روزه مي‏گرفتند و در آن روز، طلب حوائج را مستحب مي‏دانستند و براي همين، درباره روز عاشورا، فضايل و مناقبي جعل کردند. آنان در سخنراني هاي خود مي‏گويند: هر نبي، وسيله و شرفي دارد و در روز عاشورا، اين شرف زياد مي‏شود؛ مانند خاموش كردن آتش نمرود براي ابراهيم، قرار گرفتن کشتي نوح بر كوه جودي، غرق ساختن فرعون در دريا و نجات حضرت موسي از دست فرعون و نجات حضرت عيسي از دست يهوديان.

شيخ عباس قمي در ادامه مي‏نويسد: شيخ صدوق از ميثم تمار نقل كرده كه ميثم تمّار گفت: اين امت پيامبر، فرزند پيغمبر (صلي الله عليه وآله) خود را مي‏كشند و روز عاشورا را كه در آن فرزند پيغمبر (صلي الله عليه وآله) را كشته‏اند، روزي مبارك قرار مي‏دهند و اين كار، خواهد شد. راوي مي‏گويد: به ميثم گفتم: چگونه آن روز را روزي مبارك قرار مي‏دهند؟ گفت: آنان در فضيلت آن روز، حديث جعل مي‏كنند و مي‏گويند: روز عاشورا، روزي است كه خداوند، توبه آدم را پذيرفت؛ با اين كه توبه آدم، در ذي حجه پذيرفته شد. آنان مي‏گويند: در عاشورا، يونس از شكم ماهي نجات يافت؛ در حالي كه حضرت يونس در ماه ذي قعده از شكم ماهي نجات يافت، مي‏گويند: روز عاشورا، روزي است كه در آن روز، کشتي نوح بر كوه جودي قرار گرفت؛ در حالي كه در روز هيجدهم ذي حجه کشتي نوح بر کوه جودي قرار گرفت. آنان مي‏گويند: در روز عاشورا، دريا براي موسي شكافته شد؛ در حالي كه در ربيع الاول، دريا شكافته شد.
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-21-2014   #72 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

گزيده اى از زندگانى امام حسين عليه السلام

نام : حسين
القاب معروف : سيد الشهداء، ثارالله
كنيه : ابو عبدالله
نام پدر و مادر: على عليه السلام - فاطمه عليها السلام
وقت و محل تولد: سوم شعبان سال چهارم هجرت در مدينه
دوران امامت : يازده سال (از سال 50 تا 61 ه‍ ق )
خلفاى غاصب در زمان آن حضرت : معاويه و يزيد
وقت و محل شهادت : در روز عاشورا سال 61 هجرى در كربلا در سن 57 سالگى به شهادت رسيد.
مرقد شريفش : شهر كربلا در كشور عراق است .
دوران زندگى آن حضرت را مى توان به چهار بخش تقسيم كرد:
1- ملازمت با پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم (حدود شش سال )
2- دوران ملازمت با پدر و برادرش امام حسن عليه السلام (حدود 40 سال )
3- دوران امامت (يازده سال )
4- نهضت جاودانى و عظيم امام حسين عليه السلام كه مهمترين حادثه تاريخ است .
1- پرچمدار امام حسين عليه السلام اباالفضل العباس بود.
2- موذن امام حسين عليه السلام حجاج بن مسروق بود.
به علت هجرت امام حسين عليه السلام ((امام )) اطلاع حاصل كرد كه جمعى از افراد يزيد به نام حج براى ترور و قتل امام حسين عليه السلام به سوى مكه گسيل شده اند و ماموريت دارند با سلاحى كه در زير لباس احرام پوشيده اند در ماه حرام و در كنار كعبه فرزند پيامبر را به قتل برساند و بدين جهت امام حج تمتع را به عمره مفرده تبديل فرمود و هشتم ذيحجه رهسپار عراق شد و فرمود: براى رعايت حرمت خانه خدا مكه را ترك مى كنم .
4- سفير امام حسين عليه السلام به كوفه فرستاده شد مسلم بن عقيل بود.
5- مردم كوفه حدود 150 نامه دعوت براى امام حسين عليه السلام ارسال كرده بودند.
6- در زمان دعوت مردم كوفه از امام حسين عليه السلام 18 هزار نفر با حضرت مسلم بيعت كردند.
7- پسران مسلم ابراهيم و محمد بودند كه محمد بزرگ تر از ابراهيم بوده و هر دو كمتر از ده سال سن داشتند.
8- سه عامل اساس قيام امام حسين عليه السلام :
الف : يزيد از امام حسين عليه السلام بيعت مى خواست امام شديدا در مقابل اين درخواست ايستادگى كرد. ب : دعوت مردم كوفه . ج : عامل اصلى امر به معروف و نهى از منكر
9- قبر امام حسين عليه السلام شش گوشه دارد چون جنازه حضرت على اكبر در كنار پدرش امام حسين دفن شده است .
10- زيارت ناحيه مقدسه : زيارتى است كه از حضرت ولى عصر عليه السلام نقل شده و در اين زيارت شريف حضرت اسامى همه شهداى كربلا را با اسم و رسم ذكر فرموده و بر آنان درود فرستاده و نام قاتلين هر كدام را نيز برده و بر آنان لعنت فرستاده است .
11- اسب امام حسين عليه السلام ذوالجناح نام دارد.
12- پيكر مطهر امام حسين عليه السلام توسط امام سجاد عليه السلام شناسايى و دفن شد.
13- اولين زائر قبر امام حسين عليه السلام بعد از شهادت امام حسين عليه السلام جابر بن عبدالله انصارى بود.

ويرايش توسط mohammad.hasan : 10-21-2014 در ساعت 03:15 AM
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #73 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

گزيده اى از زندگانى امام حسين عليه السلام
نام : حسين
القاب معروف : سيد الشهداء، ثارالله
كنيه : ابو عبدالله
نام پدر و مادر: على عليه السلام - فاطمه عليها السلام
وقت و محل تولد: سوم شعبان سال چهارم هجرت در مدينه
دوران امامت : يازده سال (از سال 50 تا 61 ه‍ ق )
خلفاى غاصب در زمان آن حضرت : معاويه و يزيد
وقت و محل شهادت : در روز عاشورا سال 61 هجرى در كربلا در سن 57 سالگى به شهادت رسيد.
مرقد شريفش : شهر كربلا در كشور عراق است .
دوران زندگى آن حضرت را مى توان به چهار بخش تقسيم كرد:
1- ملازمت با پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم (حدود شش سال )
2- دوران ملازمت با پدر و برادرش امام حسن عليه السلام (حدود 40 سال )
3- دوران امامت (يازده سال )
4- نهضت جاودانى و عظيم امام حسين عليه السلام كه مهمترين حادثه تاريخ است .
1- پرچمدار امام حسين عليه السلام اباالفضل العباس بود.
2- موذن امام حسين عليه السلام حجاج بن مسروق بود.
به علت هجرت امام حسين عليه السلام ((امام )) اطلاع حاصل كرد كه جمعى از افراد يزيد به نام حج براى ترور و قتل امام حسين عليه السلام به سوى مكه گسيل شده اند و ماموريت دارند با سلاحى كه در زير لباس احرام پوشيده اند در ماه حرام و در كنار كعبه فرزند پيامبر را به قتل برساند و بدين جهت امام حج تمتع را به عمره مفرده تبديل فرمود و هشتم ذيحجه رهسپار عراق شد و فرمود: براى رعايت حرمت خانه خدا مكه را ترك مى كنم .
4- سفير امام حسين عليه السلام به كوفه فرستاده شد مسلم بن عقيل بود.
5- مردم كوفه حدود 150 نامه دعوت براى امام حسين عليه السلام ارسال كرده بودند.
6- در زمان دعوت مردم كوفه از امام حسين عليه السلام 18 هزار نفر با حضرت مسلم بيعت كردند.
7- پسران مسلم ابراهيم و محمد بودند كه محمد بزرگ تر از ابراهيم بوده و هر دو كمتر از ده سال سن داشتند.
8- سه عامل اساس قيام امام حسين عليه السلام :
الف : يزيد از امام حسين عليه السلام بيعت مى خواست امام شديدا در مقابل اين درخواست ايستادگى كرد. ب : دعوت مردم كوفه . ج : عامل اصلى امر به معروف و نهى از منكر
9- قبر امام حسين عليه السلام شش گوشه دارد چون جنازه حضرت على اكبر در كنار پدرش امام حسين دفن شده است .
10- زيارت ناحيه مقدسه : زيارتى است كه از حضرت ولى عصر عليه السلام نقل شده و در اين زيارت شريف حضرت اسامى همه شهداى كربلا را با اسم و رسم ذكر فرموده و بر آنان درود فرستاده و نام قاتلين هر كدام را نيز برده و بر آنان لعنت فرستاده است .
11- اسب امام حسين عليه السلام ذوالجناح نام دارد.
12- پيكر مطهر امام حسين عليه السلام توسط امام سجاد عليه السلام شناسايى و دفن شد.
13- اولين زائر قبر امام حسين عليه السلام بعد از شهادت امام حسين عليه السلام جابر بن عبدالله انصارى بود.
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #74 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

امام حسين عليه السلام عاشق رخسار معبود است .
امام حسين عليه السلام روح طاعات و عبادات است .
امام حسين عليه السلام نور صحراى قيامت است .
امام حسين عليه السلام فيض دائم روح قرآن است .
امام حسين عليه السلام سبب گريه هر مومن است .
امام حسين عليه السلام در روز عاشورا در اوج جنگ و دشوارى ها يك لحظه از ياد خدا غافل نبود.
امام حسين عليه السلام روز عاشورا پيوسته و مداوم مشغول ذكر لا حول و لا قوه الا بالله بود.
امام حسين عليه السلام بنده خالص خدا بود.
امام حسين عليه السلام به خاطر نماز شهيد شد.
امام حسين عليه السلام در صبح عاشورا وقتى سپاه دشمن به سوى او مى آيد آن طور دعا كرد: اللهم انت ثقتى فى كل كرب ، خدايا! در هر گرفتارى تو تكيه گاه منى .
تيرى كه در ظهر عاشورا بر قلب حسين عليه السلام اصابت نمود، و خون ثار الله را بر زمين ريخت ، در واقع در روز سقيفه رها شده بود و در عاشورا به هدف نشست .
امام حسين عليه السلام شهيد مى شود و خداوند هفتاد هزار فرشته را كه ژوليده و غبار آلودند بر قبر حسين عليه السلام گماشته تا روز قيامت بر او گريه مى كنند و كنار قبرش نماز مى خوانند يك نماز آنان مساوى هزار نماز مردم است ، ثواب و اجر آن نماز براى زائر قبر حسين عليه السلام است .
امام زمان فرمود به جاى اشك خون مى گريم .
اميدوارم خداوند ما را نيز مشمول شفاعت حسين عليه السلام و مشمول دعايى كه در ظهر عاشورا آن حضرت به يكى از اصحابش فرمود: جعلك الله من المصلين قرار دهد.
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #75 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

زندگينامه امام حسين (ع)


دومين فرزند برومند حضرت علي و در روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت فاطمه ، که درود خدا بر ايشان باد، در خانه وحي و ولايت چشم به جهان گشود.
چون خبر ولادتش به پيامبر گرامي اسلام (ص ) رسيد، به خانه حضرت علي (ع ) و فاطمه را فرمود تا کودکش را بياورد. اسما او را در پارچه اي سپيد (س ) آمد و اسما پيچيد و خدمت رسول اکرم (ص ) برد، آن گرامي به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت . به روزهاي اول يا هفتمين روز ولادت با سعادتش ، امين وحي الهي ، جبرئيل ، فرود آمد و گفت : سلام خداوند بر تو باد اي رسول خدا، اين نوزاد را به نام پسر کوچک هارون (شبير) چون علي براي تو بسان هارون که به عربي (حسين ) خوانده مي شود نام بگذار. براي موسي بن عمران است ، جز آن که تو خاتم پيغمبران هستي .
و به اين ترتيب نام پرعظمت "حسين " از جانب پروردگار، براي دومين فرزند فاطمه (س ) انتخاب شد. به روز هفتم ولادتش ، فاطمه زهرا که سلام خداوند بر او باد، گوسفندي را براي کشت ، و سر آن حضرت را تراشيد و هم وزن موي سر او فرزندش به عنوان عقيقه نقره صدقه داد.


حسين (ع ) و پيامبر (ص )
از ولادت حسين بن علي (ع ) که در سال چهارم هجرت بود تا رحلت رسول الله (ص ) که شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد، مردم از اظهار محبت و لطفي که پيامبر راستين اسلام (ص ) درباره حسين (ع ) ابراز مي داشت ، به بزرگواري و مقام شامخ پيشواي سوم آگاه شدند. سلمان فارسي مي گويد: ديدم که رسول خدا (ص ) حسين (ع ) را بر زانوي خويش نهاده او را مي بوسيد و مي فرمود: تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگواراني ، تو امام و پسر امام و پدر امامان هستي ، تو حجت خدا و پسر حجت خدا و پدر حجتهاي خدايي که نه نفرند و خاتم ايشان ، قائم ايشان (امام زمان "عج ") مي باشد.
انس بن مالک روايت مي کند: وقتي از پيامبر پرسيدند کدام يک از اهل بيت خود را بيشتر دوست مي داري ، فرمود:
بارها رسول گرامي حسن (ع ) و حسين (ع ) را به سينه مي فشرد و حسن و حسين را، آنان را مي بوييد و مي بوسيد. ابوهريره که از مزدوران معاويه و از دشمنان خاندان امامت است ، در عين حال اعتراف مي کند که : "رسول اکرم را ديدم که حسن و حسين را بر شانه هاي خويش نشانده بود و به سوي ما مي آمد، وقتي به ما رسيد فرمود هر کس اين دو فرزندم را دوست بدارد مرا دوست داشته ، و هر که با آنان دشمني ورزد با من دشمني نموده است .
عالي ترين ، صميمي ترين و گوياترين رابطه معنوي و ملکوتي بين پيامبر و حسين را مي توان در اين جمله رسول گرامي اسلام (ص ) خواند که فرمود: "حسين از من و من از حسينم

حسين (ع ) با پدر
شش سال از عمرش با پيامبر بزرگوار سپري شد، و آن گاه که رسول خدا (ص ) چشم ازجهان فروبست و به لقاي پروردگار شتافت ، مدت سي سال با پدر زيست . پدري که جز به انصاف حکم نکرد، و جز به طهارت و بندگي نگذرانيد، جز خدا نديد و جز خدا نخواست و جز خدا نيافت . پدري که در زمان حکومتش لحظه اي او را آرام نگذاشتند،همچنان که به هنگام غصب خلافتش جز به آزارش برنخاستند. در تمام اين مدت ، با دل و جان از اوامر پدر اطاعت مي کرد، و در چند سالي که حضرت علي (ع ) متصدي خلافت ظاهري شد، حضرت حسين (ع ) در راه پيشبرد اهداف اسلامي ، مانند يک سرباز فداکار همچون برادر بزرگوارش مي کوشيد، و در جنگهاي "جمل "، "صفين " و "نهروان " شرکت و به اين ترتيب ، از پدرش اميرالمؤمنين (ع ) و دين خدا حمايت کرد و داشت . حتي گاهي در حضور جمعيت به غاصبين خلافت اعتراض مي کرد.
در زمان حکومت عمر، امام حسين (ع ) وارد مسجد شد، خليفه دوم را بر منبر رسول الله (ص ) مشاهده کرد که سخن مي گفت . بلادرنگ از منبر بالا رفت و فرياد زد: "از منبر پدرم فرود آي ....


امام حسين (ع ) با برادر
پس از شهادت حضرت علي (ع )، به فرموده رسول خدا (ص ) و وصيت اميرالمؤمنين (ع )مامت و رهبري شيعيان به حسن بن علي (ع )، فرزند بزرگ اميرالمؤمنين (ع )، منتقل گشت و بر همه مردم واجب و لازم آمد که به فرامين پيشوايشان امام حسن (ع ) گوش فرادارند. امام حسين (ع ) که دست پرورد وحي محمدي و ولايت علوي بود، همراه و همکار و همفکر برادرش بود. چنان که وقتي بنا بر مصالح اسلام و جامعه مسلمانان و به دستور خداوند بزرگ ، امام حسن (ع ) مجبور شد که با معاويه صلح کند و آن همه ناراحتيها را تحمل نمايد، امام حسين (ع ) شريک رنجهاي برادر بود و چون مي دانست که اين صلح به صلاح اسلام و مسلمين معاويه ، در حضور امام حسن (ع ) وامام حسين (ع ) دهان آلوده اش را به بدگويي نسبت به امام حسن (ع ) و پدر بزرگوارشان اميرمؤمنان (ع ) گشود، امام حسين (ع ) به دفاع برخاست تا سخن در گلوي معاويه بشکند و سزاي ناهنجاريش را به کنارش بگذارد، ولي امام حسن (ع ) او را به سکوت و خاموشي فراخواند، امام حسين (ع ) پذيرا شد و به جايش بازگشت ، آن گاه امام حسن (ع ) خود به پاسخ معاويه برآمد، و با بياني رسا و کوبنده خاموشش ساخت .


امام حسين (ع ) در زمان معاويه
چون امام حسن (سلام خدا و فرشتگان خدا بر او باد) از دنيا رحلت فرمود، به گفته رسول خدا (ص ) و اميرالمؤمنين (ع ) و وصيت حسن بن علي (ع ) امامت و رهبري شيعيان به امام حسين (ع ) منتقل شد و از طرف خدا مأمور رهبري جامعه گرديد. امام حسين (ع ) مي ديد که معاويه با اتکا به قدرت اسلام ، بر اريکه حکومت اسلام به ناحق تکيه زده ، سخت مشغول تخريب اساس جامعه اسلامي و قوانين خداوند است ، و از اين حکومت پوشالي مخرب به سختي رنج مي برد، ولي نمي توانست دستي فراز آورد و قدرتي فراهم کند تا او را از جايگاه حکومت اسلامي پايين بکشد، چنانچه برادرش امام حسن (ع ) نيز وضعي مشابه او داشت .
امام حسين (ع ) مي دانست اگر تصميمش را آشکار سازد و به سازندگي قدرت بپردازد، پيش از هر جنبش و حرکت مفيدي به قتلش مي رساند، ناچار دندان بر جگر نهاد و صبر را پيشه ساخت که اگر برمي خاست ، پيش از اقدام به دسيسه کشته مي شد، و از اين کشته شدن هيچ نتيجه اي گرفته نمي شد.
بنابراين تا معاويه زنده بود، چون برادر زيست و علم مخالفتهاي بزرگ نيفراخت ، جز آن که گاهي محيط و حرکات و اعمال معاويه را به باد انتقاد مي گرفت و مردم را به آينده نزديک اميدوار مي ساخت که اقدام مؤثري خواهد نمود. و در تمام طول مدتي که معاويه از مردم براي ولايت عهدي يزيد، بيعت مي گرفت ، حسين به شدت با او مخالفت کرد، و هرگز تن به بيعت يزيد نداد و ولي عهدي او را نپذيرفت و حتي گاهي سخناني تند به معاويه گفت و يا نامه اي کوبنده براي او نوشت .
معاويه هم در بيعت گرفتن براي يزيد، به او اصراري نکرد و امام (ع ) همچنين بود و ماند تا معاويه درگذشت ...


قيام حسيني
يزيد پس از معاويه بر تخت حکومت اسلامي تکيه زد و خود را اميرالمؤمنين خواند،و براي اين که سلطنت ناحق و ستمگرانه اش را تثبيت کند، مصمم شد براي نامداران و شخصيتهاي اسلامي پيامي بفرستد و آنان را به بيعت با خويش بخواند. به همين منظور، نامه اي به حاکم مدينه نوشت و در آن يادآور شد که براي من از حسين (ع ) بيعت بگير و اگر مخالفت نمود بقتلش برسان . حاکم اين خبر را به امام حسين (ع ) رسانيد و جواب مطالبه نمود. امام حسين (ع ) چنين فرمود:
"انا لله و انا اليه راجعون و علي الاسلام السلام اذا بليت الامة براع مثل يزيد آن گاه که افرادي چون يزيد، (شراب خوار و قمارباز و بي ايمان و ناپاک که حتي ظاهر اسلام را هم مراعات نمي کند) بر مسند حکومت اسلامي بنشيند، بايد فاتحه اسلام را خواند. (زيرا اين گونه زمامدارها با نيروي اسلام و به نام اسلام ، اسلام را از بين مي برند.)
امام حسين (ع ) مي دانست اينک که حکومت يزيد را به رسميت نشناخته است ، اگر در مدينه بماند به قتلش مي رسانند، لذا به امر پروردگار، شبانه و مخفي از مدينه به سوي مکه حرکت کرد. آمدن آن حضرت به مکه ، همراه با سرباز زدن او از بيعت يزيد، در بين مردم مکه و مدينه انتشار يافت ، و اين خبر تا به کوفه هم رسيد. کوفيان از امام حسين (ع ) که در مکه بسر مي برد دعوت کردند تا به سوي آنان آيد و زمامدار امورشان باشد. امام (ع ) مسلم بن عقيل ، پسر عموي خويش را به کوفه فرستاد تا حرکت و واکنش اجتماع کوفي را از نزديک ببيند و برايش بنويسد. مسلم به کوفه رسيد و با استقبال گرم و بي سابقه اي روبرو شد، هزاران نفر به عنوان نايب امام (ع ) با او بيعت کردند، و مسلم هم نامه اي به امام حسين (ع ) نگاشت و حرکت فوري امام (ع ) را لازم گزارش داد.
هر چند امام حسين (ع ) کوفيان را به خوبي مي شناخت ، و بي وفايي و بي ديني شان را در زمان حکومت پدر و برادر ديده بود و مي دانست به گفته ها و بيعتشان با مسلم نمي توان اعتماد کرد، و ليکن براي اتمام حجت و اجراي اوامر پروردگار تصميم گرفت که به سوي کوفه حرکت کند.
با اين حال تا هشتم ذي حجه ، يعني روزي که همه مردم مکه عازم رفتن به "مني " بودند و هر کس در راه مکه جا مانده بود با عجله تمام مي خواست خود را به مکه برساند، آن حضرت در مکه ماند و در چنين روزي با اهل بيت و ياران خود، از مکه به طرف عراق خارج شد و با اين کار هم به وظيفه خويش عمل کرد و هم به مسلمانان جهان فهماند که پسر پيغمبر امت ، يزيد را به رسميت نشناخته و با او بيعت نکرده ، بلکه عليه او قيام کرده است .
يزيد که حرکت مسلم را به سوي کوفه دريافته و از بيعت کوفيان با او آگاه شده بود، ابن زياد را (که از پليدترين ياران يزيد و از کثيفترين طرفداران حکومت بني اميه بود) به کوفه فرستاد. ابن زياد از ضعف ايمان و دورويي و ترس مردم کوفه استفاده نمود و با تهديد ارعاب ، آنان را از دور و بر مسلم پراکنده ساخت ، و مسلم به تنهايي با عمال ابن زياد به نبرد پرداخت ، و پس از جنگي دلاورانه و شگفت ، با شجاعت شهيد شد.
(سلام خدا بر او باد). و ابن زياد جامعه دورو و خيانتکار و بي ايمان کوفه را عليه امام حسين (ع ) برانگيخت ، و کار به جايي رسيد که عده اي از همان کساني که براي امام (ع ) دعوت نامه نوشته بودند، سلاح جنگ پوشيدند و منتظر ماندند تا امام حسين (ع ) از راه برسد و به قتلش برسانند.
امام حسين (ع ) از همان شبي که از مدينه بيرون آمد، و در تمام مدتي که در مکه اقامت گزيد، و در طول راه مکه به کربلا، تا هنگام شهادت ، گاهي به اشاره ، گاهي به اعلان مي داشت که : "مقصود من از حرکت ، رسوا ساختن حکومت ضد اسلامي يزيد و صراحت ، برپاداشتن امر به معروف و نهي از منکر و ايستادگي در برابر ظلم و ستمگري است و جز حمايت قرآن و زنده داشتن دين محمدي هدفي ندارم .
و اين مأموريتي بود که خداوند به او واگذار نموده بود، حتي اگر به کشته شدن خود و اصحاب و فرزندان و اسيري خانواده اش اتمام پذيرد. رسول گرامي (ص ) و اميرمؤمنان (ع) و حسن بن علي (ع ) پيشوايان پيشين اسلام ، شهادت امام حسين (ع ) را بارها بيان فرموده بودند. حتي در هنگام ولادت امام حسين (ع )، و خود امام حسين (ع ) به رسول گرانمايه اسلام (ص ) شهادتش را تذکر داده بود.
علم امامت مي دانست که آخر اين سفر به شهادتش مي انجامد، ولي او کسي نبود که در برابر دستور آسماني و فرمان خدا براي جان خود ارزشي قائل باشد، يا از اسارت خانواده اش واهمه اي به دل راه دهد. او آن کس بود که بلا را کرامت و شهادت را سعادت مي پنداشت . (سلام ابدي خدا بر او باد) .
خبر "شهادت حسين (ع ) در کربلا" به قدري در اجتماع اسلامي مورد گفتگو واقع شده بود که عامه مردم از پايان اين سفر مطلع بودند. چون جسته و گريخته ، از رسول الله (ص ) و اميرالمؤمنين (ع ) و امام حسن بن علي (ع ) و ديگر بزرگان صدر اسلام شنيده بودند. بدينسان حرکت امام حسين (ع ) با آن درگيريها و ناراحتيها احتمال کشته شدنش را در اذهان عامه تشديد کرد. بويژه که خود در طول راه مي فرمود: "من کان باذلا فينا مهجته و موطنا علي لقاء الله نفسه فليرحل معنا.
هر کس حاضر است در راه ما از جان خويش بگذرد و به ملاقات پروردگار بشتابد، همراه ما بيايد. و لذا در بعضي از دوستان اين توهم پيش آمد که حضرتش را از اين سفر منصرف سازند.
غافل از اين که فرزند علي بن ابي طالب (ع ) امام و جانشين پيامبر، و از ديگران به وظيفه خويش آگاهتر است و هرگز از آنچه خدا بر عهده او نهاده دست نخواهد کشيد.
باري امام حسين (ع ) با همه اين افکار و نظريه ها که اطرافش را گرفته بود به راه خويش ادامه داد، و کوچکترين خللي در تصميمش راه نيافت .
سرانجام ، رفت ، و شهادت را دريافت . نه خود تنها، بلکه با اصحاب و فرزندان که هر يک ستاره اي درخشان در افق اسلام بودند، رفتند و کشته شدند، و خونهايشان شنهاي گرم دشت کربلا را لاله باران کرد تا جامعه مسلمانان بفهمد يزيد (باقي مانده بسترهاي گناه آلود خاندان اميه ) جانشين رسول خدا نيست ، و اساسا اسلام از بني اميه و بني اميه از اسلام جداست .
راستي هرگز انديشيده ايد اگر شهادت جانگداز و حماسه آفرين حسين (ع ) به وقوع نمي پيوست و مردم يزيد را خليفه پيغمبر (ص ) مي دانستند، و آن گاه اخبار دربار يزيد و شهوترانيهاي او و عمالش را مي شنيدند، چقدر از اسلام متنفر مي شدند، زيرا اسلامي که خليفه پيغمبرش يزيد باشد، به راستي نيز تنفرآور است ... و خاندان پاک حضرت امام حسين (ع ) نيز اسير شدند تا آخرين رسالت اين شهادت را به گوش مردم برسانند. و شنيديم و خوانديم که در شهرها، در بازارها، در مسجدها، در بارگاه متعفن پسر زياد و دربار نکبت بار يزيد، هماره و همه جا دهان گشودند و فرياد زدند، و پرده زيباي فريب را از چهره زشت و جنايتکار جيره خواران بني اميه برداشتند و ثابت کردند که يزيد سگ باز وشرابخوار است ، هرگز لياقت خلافت ندارد و اين اريکه اي که او بر آن تکيه زده جايگاه او نيست . سخنانشان رسالت شهادت حسيني را تکميل کرد، طوفاني در جانها برانگيختند، چنان که نام يزيد تا هميشه مترادف با هر پستي و رذالت و دناءت گرديد و همه آرزوهاي طلايي و شيطانيش چون نقش بر آب گشت . نگرشي ژرف مي خواهد تا بتوان بر همه ابعاد اين شهادت عظيم و پرنتيجه دست يافت .
از همان اوان شهادتش تا کنون ، دوستان و شيعيانش ، و همه آنان که به شرافت و عظمت انسان ارج مي گذارند، همه ساله سالروز به خون غلتيدنش را، سالروز قيام و شهادتش را با سياه پوشي و عزاداري محترم مي شمارند، و خلوص خويش را با گريه بر مصايب آن بزرگوار ابراز مي دارند. پيشوايان مآل انديش و معصوم ما، هماره به واقعه کربلا و به زنده داشتن آن عنايتي خاص داشتند.
غير از اين که خود به زيارت مرقدش مي شتافتند و عزايش را بر پا مي داشتند، در فضيلت عزاداري و محزون بودن براي آن بزرگوار، گفتارهاي متعددي ايراد فرموده اند. ابوعماره گويد: "روزي به حضور امام ششم صادق آل محمد (ع ) رسيدم ، فرمود اشعاري در سوگواري حسين براي ما بخوان . وقتي شروع به خواندن نمودم صداي گريه حضرت برخاست ، من مي خواندم و آن عزيز مي گريست ، چندان که صداي گريه از خانه برخاست .
بعد از آن که اشعار را تمام کردم ، امام (ع ) در فضليت و ثواب مرثيه و گرياندن مردم بر امام حسين (ع ) مطالبي بيان فرمود و نيز از آن جناب است که فرمود: "گريستن و بي تابي کردن در هيچ مصيبتي شايسته نيست مگر در مصيبت حسين بن علي ، که ثواب و جزايي گرانمايه دارد.
باقرالعلوم ، امام پنجم (ع ) به محمد بن مسلم که يکي از اصحاب بزرگ او است فرمود: "به شيعيان ما بگوييد که به زيارت مرقد حسين بروند، زيرا بر هر شخص باايماني که به امامت ما معترف است ، زيارت قبر اباعبدالله لازم مي باشد.
امام صادق (ع ) مي فرمايد: "ان زيارة الحسين عليه السلام افضل ما يکون من الاعمال . همانا زيارت حسين (ع ) از هر عمل پسنديده اي ارزش و فضيلتش بيشتر است .
زيرا که اين زيارت در حقيقت مدرسه بزرگ و عظيم است که به جهانيان درس ايمان و عمل صالح مي دهد و گويي روح را به سوي ملکوت خوبيها و پاکدامنيها و فداکاريها پرواز مي دهد. هر چند عزاداري و گريه بر مصايب حسين بن علي (ع )، و مشرف شدن به زيارت قبرش و بازنماياندن تاريخ پرشکوه و حماسه ساز کربلايش ارزش و معياري والا دارد، لکن بايد دانست که نبايد تنها به اين زيارتها و گريه ها و غم گساريدن اکتفا کرد، بلکه همه اين تظاهرات ، فلسفه دين داري ، فداکاري و حمايت از قوانين آسماني را به ما گوشزد مي نمايد، و هدف هم جز اين نيست ، و نياز بزرگ ما از درگاه حسيني آموختن انسانيت و خالي بودن دل از هر چه غير از خداست مي باشد، و گرنه اگر فقط به صورت ظاهر قضيه بپردازيم ، هدف مقدس حسيني به فراموشي مي گرايد.


اخلاق و رفتار امام حسين (ع )
با نگاهي اجمالي به 56سال زندگي سراسر خداخواهي و خداجويي حسين (ع )، درمي يابيم که هماره وقت او به پاکدامني و بندگي و نشر رسالت احمدي و مفاهيم عميقي والاتر از درک و ديد ما گذشته است . اکنون مروري کوتاه به زواياي زندگاني آن عزيز، که پيش روي ما است :
جنابش به نماز و نيايش با پروردگار و خواندن قرآن و دعا و استغفار علاقه بسياري و حتي در آخرين شب داشت . گاهي در شبانه روز صدها رکعت نماز مي گزاشت .
زندگي دست از نياز و دعا برنداشت ، و خوانده ايم که از دشمنان مهلت خواست تا بتواند با خداي خويش به خلوت بنشيند. و فرمود: "خدا مي داند که من نماز و تلاوت قرآن و دعاي زياد و استغفار را دوست دارم حضرتش بارها پياده به خانه کعبه شتافت و مراسم حج را برگزار کرد.
ابن اثير در کتاب "اسد الغابة " مي نويسد: "کان الحسين رضي الله عنه فاضلا کثير الصوم و الصلوة و الحج و الصدقة و افعال الخير جميعها. حسين (ع ) بسيار روزه مي گرفت و نماز مي گزارد و به حج مي رفت و صدقه مي داد و همه کارهاي پسنديده را انجام مي داد.
شخصيت حسين بن علي (ع ) آنچنان بلند و دور از دسترس و پرشکوه بود که وقتي با برادرش امام مجتبي (ع ) پياده به کعبه مي رفتند، همه بزرگان و شخصيتهاي اسلامي به احترامشان از مرکب پياده شده ، همراه آنان راه مي پيمودند.
احترامي که جامعه براي حسين (ع ) قائل بود، بدان جهت بود که او با مردم زندگي مي کرد - از مردم و معاشرتشان کناره نمي جست - با جان جامعه هماهنگ بود، چونان ديگران از مواهب و مصائب يک اجتماع برخوردار بود، و بالاتر از همه ايمان بي تزلزل او به خداوند، او را غم خوار و ياور مردم ساخته بود.
و گرنه ، او نه کاخهاي مجلل داشت و نه سربازان و غلامان محافظ، و هرگز مثل جباران راه آمد و شد را به گذرش بر مردم نمي بستند، و حرم رسول الله (ص ) را براي او خلوت نمي کردند... اين روايت يک نمونه از اخلاق اجتماعي اوست ، بخوانيم :
روزي از محلي عبور مي فرمود، عده اي از فقرا بر عباهاي پهن شده شان نشسته بودند و نان پاره هاي خشکي مي خوردند، امام حسين (ع ) مي گذشت که تعارفش کردند و او هم پذيرفت ، نشست و تناول فرمود و آن گاه بيان داشت : "ان الله لا يحب المتکبرين "، خداوند متکبران را دوست نمي دارد.
پس فرمود: "من دعوت شما را اجابت کردم ، شما هم دعوت مرا اجابت کنيد.
آنها هم دعوت آن حضرت را پذيرفتند و همراه جنابش به منزل رفتند. حضرت دستور داد و بدين ترتيب پذيرايي گرمي هر چه در خانه موجود است به ضيافتشان بياورند، از آنان به عمل آمد، و نيز درس تواضع و انسان دوستي را با عمل خويش به جامعه آموخت .
شعيب بن عبدالرحمن خزاعي مي گويد: "چون حسين بن علي (ع ) به شهادت رسيد، بر پشت مبارکش آثار پينه مشاهده کردند، علتش را از امام زين العابدين (ع ) پرسيدند، فرمود اين پينه ها اثر کيسه هاي غذايي است که پدرم شبها به دوش مي کشيد و به خانه زنهاي شوهرمرده و کودکان يتيم و فقرا مي رسانيد.
شدت علاقه امام حسين (ع ) را به دفاع از مظلوم و حمايت از ستم ديدگان مي توان در داستان "ارينب وهمسرش عبدالله بن سلام " دريافت ، که اجمال و فشرده اش را در اين جا متذکر مي شويم : يزيد به زمان ولايت عهدي ، با اين که همه نوع وسايل شهوتراني و کام جويي و کامروايي از قبيل پول ، مقام ، کنيزان رقاصه و... در اختيار داشت ، چشم ناپاک و هرزه اش را به بانوي شوهردار عفيفي دوخته بود.
پدرش معاويه به جاي اين که در برابر اين رفتار زشت و ننگين عکس العمل کوبنده اي نشان دهد، با حيله گري و دروغ پردازي و فريبکاري ، مقدماتي فراهم ساخت تا زن پاکدامن مسلمان را از خانه شوهر جدا ساخته به بستر گناه آلوده پسرش يزيد بکشاند. حسين بن علي (ع ) از قضيه باخبر شد، در برابر اين تصميم زشت ايستاد و نقشه شوم معاويه را نقش بر آب ساخت و با استفاده از يکي از قوانين اسلام ، زن را به شوهرش عبدالله بن سلام بازگرداند و دست تعدي و تجاوز يزيد را از خانواده مسلمان و پاکيزه اي قطع نمود و با اين کار همت و غيرت الهي اش را نمايان و علاقه مندي خود را به حفظ نواميس جامعه مسلمانان ابراز داشت ، و اين رفتار داستاني شد که در مفاخر آل علي (ع ) و دناءت و ستمگري بني اميه ، براي هميشه در تاريخ به يادگار ماند.
علائلي در کتاب "سمو المعني " مي نويسد:
"ما در تاريخ انسان به مردان بزرگي برخورد مي کنيم که هر کدام در جبهه و جهتي عظمت و بزرگي خويش را جهان گير ساخته اند، يکي در شجاعت ، ديگري در زهد، آن ديگري در سخاوت ، و... اما شکوه و بزرگي امام حسين (ع ) حجم عظيمي است که ابعاد بي نهايتش هر يک مشخص کننده يک عظمت فراز تاريخ است ، گويا او جامع همه والاييها و فرازمنديها است .
آري ، مردي که وارث بي کرانگي نبوت محمدي است ، مردي که وارث عظمت عدل و مروت پدري چون حضرت علي (ع ) است و وارث جلال و درخشندگي فضيلت مادري چون حضرت فاطمه (س ) است ، چگونه نمونه برتر و والاي عظمت انسان و نشانه آشکار فضيلتهاي خدايي نباشد. درود ما بر او باد که بايد او را سمبل اعمال و کردارمان قرار دهيم .
امام حسين (ع ) و حکايت زيستن و شهادتش و لحن گفتارش و ابعاد کردارش نه تنها نمونه يک بزرگ مرد تاريخ را براي ما مجسم مي سازد، بلکه او با همه خويشتن ، آيينه تمام نماي فضيلتها، بزرگ منشيها، فداکاريها، جان بازيها، خداخواهيها وخداجوييها مي باشد، او به تنهايي مي تواند جان را به لاهوت راهبر باشد و سعادت بشريت را ضامن گردد. بودن و رفتنش ، معنويت و فضيلتهاي انسان را ارجمند نمود.
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
پاسخ

برچسب ها
حسین

ابزارهاي موضوع
نحوه نمايش

قوانين ارسال
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is فعال
شکلکها فعال است
كد [IMG] فعال است
كدهاي HTML غير فعال است
Trackbacks are غير فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


ساعت جاري 10:28 AM با تنظيم GMT +4.5 مي باشد.