تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum            

بازگشت   تالار گفتگوی هم میهن - Hammihan Forum > دهکده جهانی هم‌میهن > ویژه ماه محرم
ثبت نام آموزش کار با هم میهن آپلود عکس علامت گذاری بفرم خوانده شده بی پاسخ!
عضویت در هم میهن شبکه اجتماعی پخش زنده لیست کاربران کاربران آنلاین تبلیغات

ویژه ماه محرم پخش آنلاین نوای محرم
تالار ویژه ماه محرم و صفر

پاسخ
 
LinkBack ابزارهاي موضوع نحوه نمايش
قديمي 11-14-2012  
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض سلام بر حسین...

سلام بر حسین......................................
سلام دوستان همگی بیایید یه سلامی بر حسین و یارانش داده باشیم
__________________
من اگر نقاش بودم ، کربلا را می کشیدم ، یک بیابان سرخ لاله ، نینوا را می کشیدم ، دشتی از گلهای پرپر ، نقشی از حلقوم و خنجر نقشی از عباس حیدر ، اشکی از طفلان زینب ، منظر نور هدایت کربلا را می کشیدم
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین

ويرايش توسط mohammad.hasan : 11-14-2012 در ساعت 11:11 AM
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
123 نفر نوشته را پسندیده اند
3ied, a.k111, a.n125, adeli1356, afarin129, afrasiab, akbar54, ali-yo, ali.radin, ali.reza63, amir284, amirali021., amirali1357, amuslim, arash_1367, ariana21, ariya13, aryana621, asad110, asal29, asheg1, bita68, blueeagleone, bmn.n, Borhan, Bozorgmehr, canary, erteash, far-k, farhang, fatima73, guner, hadiss, hamed61, Hamid, hasan23, hengameh_24, heyfenan, hmn111, hossein-a, hse.n, hussein_sh, ice_girl, inspector, irani110, irfanaref, J.Constantine, k.mn, kharaghani, khorshidha, komeil67, leyla313, lovelylove, m1292362928, m1344, mahmood.1362, mahtoosa, marjan1, maryam63., mastoor, medrik, mehran1382, Meysam20emineNt, mohammad12, mohsen-joon, momoosh, moony, mozakhraf_ir, mrna3r, msn110, nakar, niloo13, noshin65, Opal, paeiz, parham62, parisa1367, pary66, pejman68, poriya7676, poriyan, prince_vip, psh_milad, puorya1368, qamaar, r.a67, r.mn, rafsanjooni, reza11, Rostam, s.n110, saaber67, sadeq1355, saeed1000, saeedeh.64, sajjad_73, salareghalbam, salmaan, samir.sa, sara.63, sara.khanumi, sayeaftab, scoit, se7en, sepideh.59, setareh11500, shadab, shimak, shimli, sima99, sky.n, snoopy2009, snowqueen, somayeh123, sun_boy2, tanha1367, vahidsadoogi, wild.dance, ya-mohsen, yalda-h, yasingoogle, zahra1391, _nazli_
نوشته را نپسندیده اند :
قديمي 10-21-2014   #76 (لینک نوشته)
هم میهن دوست
 
saeed1000's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

حـال خـوب یـعـنـی:
ایـنـجـا ایـران است بـه افـق مـحرم نـزدیـک مـیـشویم . .
بـو کـن
بـوی بـغـض
بـوی پـیـراهـن مـشـکـی
بـوی فــریــاد یـا حـسیـن
ربنا آتنا کـربلا، واجعل مماتی فی الـعـاشورا، روحی لک الفدا یامــولا
کـم کـم شـمارش روز هـا بـه اتـمـام مـیـرسـد . .
دیـگـر نـزدیــک است
فـــــریاد بـزنـیـم:
ای اهـل حرم مــیـر و علـمدار نـیامد،سقای حسیـن سیـد وسالار نـیامد. . .
<—– sargarmi.net —–>
اربـاب كـم كـم تـكـيـه هـا داره بـرپـا مـيـشه
انـشـاالله بـه مـحرم اربـاب حسين (ع) بـرسـيـم . . .
صـلی الله عـلـیـک یــــا ابـــاعـــبــدالله . . .
صـلی الله عـلـیـک یا قمر بنی هاشم . . .
<—– sargarmi.net —–>
نـگـاهـش کهکشان را تـاب مـی داد
شـب تـــاریک را مــهــتـاب مــی داد
اگر یک دست در تن داشـت عـبـاس
تـــمـــام کــــــربـــــلا را آب مــی داد
<—– sargarmi.net —–>
واي حسين(ع)
خبر رسیده که بوی سراب می آید
خبر رسیده که دارد رباب می آید…
<—– sargarmi.net —–>
گاهی قطــره اشـــــــــکی کوهی از گنــــــــــاه را می شــــــــوید ….. اگــــــــر از جنس حسیــــــــن باشد . . .
صـلی الله عـلـیـک یـا ابـاعـبـدالله…
<—– sargarmi.net —–>
شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین
روی دل با کاروان کربلا دارد حسین
<—– sargarmi.net —–>
آنـکـه در شش مـاهـگـی بـاب الـحـوائـج مـیـشـود، گـر رسـد سـن عـمـو قـطـعا قـیـامـت مـیـکـنـد . .
<—– sargarmi.net —–>
در کوچه ها ، نسیم بهشت محرم است
این شهر بی مجالس روضه جهنم است
شکر خدا که هیاتمان باز دایر است
شکر خدا که بر سر این کوچه پرچم است
<—– sargarmi.net —–>
در عالم مستی به دنبال حسینم
من تشنه به دیدار علم دار حسینم
دوست دار حسینم و دوست دار ابولفظل
گر لطف کنند نوکر خاندان حسینم
یا ابا عبدالله حسین(ع)
<—– sargarmi.net —–>
یِک حُسین گُفتَم و یِک عُمر نَمک گیر شُدم
بَـــر درِخــــــانه اَربـــــاب زَمـــــین گیر شُدم .
شُکرُ لله که شُــــد روزی ما روضـــــه ی تو
مَنــــــ جَوان بودَم و دَر روضه ی تو پیر شُدم…
<—– sargarmi.net —–>
__________________
انقدر که راحت به خودم سخت گرفتم
از عشق شده باور من درد کشیدن
میرم همه آینده ی من خاک شد از تو
با خاطره های تو چه باید بکنم من
من خسته ام از اینهمه تاوان جدایی
ای بی خبر از حال من امروز کجایی
من صبر نکردم که به این روز بیوفتم
انقدر نگو صبر کنم تا تو بیایی
ای دوست کجایی
saeed1000 آفلاين است   پاسخ با نقل قول
2 نفر نوشته را پسندیده اند
قديمي 10-21-2014   #77 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

نوشته اصلي بوسيله saeed1000 نمايش نوشته ها
حـال خـوب یـعـنـی:
ایـنـجـا ایـران است بـه افـق مـحرم نـزدیـک مـیـشویم . .
بـو کـن
بـوی بـغـض
بـوی پـیـراهـن مـشـکـی
بـوی فــریــاد یـا حـسیـن
ربنا آتنا کـربلا، واجعل مماتی فی الـعـاشورا، روحی لک الفدا یامــولا
کـم کـم شـمارش روز هـا بـه اتـمـام مـیـرسـد . .
دیـگـر نـزدیــک است
فـــــریاد بـزنـیـم:
ای اهـل حرم مــیـر و علـمدار نـیامد،سقای حسیـن سیـد وسالار نـیامد. . .
<—– sargarmi.net —–>
اربـاب كـم كـم تـكـيـه هـا داره بـرپـا مـيـشه
انـشـاالله بـه مـحرم اربـاب حسين (ع) بـرسـيـم . . .
صـلی الله عـلـیـک یــــا ابـــاعـــبــدالله . . .
صـلی الله عـلـیـک یا قمر بنی هاشم . . .
<—– sargarmi.net —–>
نـگـاهـش کهکشان را تـاب مـی داد
شـب تـــاریک را مــهــتـاب مــی داد
اگر یک دست در تن داشـت عـبـاس
تـــمـــام کــــــربـــــلا را آب مــی داد
<—– sargarmi.net —–>
واي حسين(ع)
خبر رسیده که بوی سراب می آید
خبر رسیده که دارد رباب می آید…
<—– sargarmi.net —–>
گاهی قطــره اشـــــــــکی کوهی از گنــــــــــاه را می شــــــــوید ….. اگــــــــر از جنس حسیــــــــن باشد . . .
صـلی الله عـلـیـک یـا ابـاعـبـدالله…
<—– sargarmi.net —–>
شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین
روی دل با کاروان کربلا دارد حسین
<—– sargarmi.net —–>
آنـکـه در شش مـاهـگـی بـاب الـحـوائـج مـیـشـود، گـر رسـد سـن عـمـو قـطـعا قـیـامـت مـیـکـنـد . .
<—– sargarmi.net —–>
در کوچه ها ، نسیم بهشت محرم است
این شهر بی مجالس روضه جهنم است
شکر خدا که هیاتمان باز دایر است
شکر خدا که بر سر این کوچه پرچم است
<—– sargarmi.net —–>
در عالم مستی به دنبال حسینم
من تشنه به دیدار علم دار حسینم
دوست دار حسینم و دوست دار ابولفظل
گر لطف کنند نوکر خاندان حسینم
یا ابا عبدالله حسین(ع)
<—– sargarmi.net —–>
یِک حُسین گُفتَم و یِک عُمر نَمک گیر شُدم
بَـــر درِخــــــانه اَربـــــاب زَمـــــین گیر شُدم .
شُکرُ لله که شُــــد روزی ما روضـــــه ی تو
مَنــــــ جَوان بودَم و دَر روضه ی تو پیر شُدم…
<—– sargarmi.net —–>


با سلام و عرض ادب
تشکر از شما سعید بزرگوار بابت پست شما
امیدوارم همیشه در پناه حق و زیر پرچم حسین باشید
منتظر مطالب جدیدتون هستم
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-21-2014   #78 (لینک نوشته)
کاربر فعال
 
hossein-a's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

سلام بر حسین (ع)

سلام بر حسین...
hossein-a آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-21-2014   #79 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

امام‌ حسين‌ عليه السلام كيست‌؟!



وارد بحث‌ شويم‌ و درباره‌ي آموزه‌هاي‌ اين‌ شخصيت‌ ممتاز چيزي‌ بنويسيم‌ پيشتر به‌ اندازه‌ فهم‌ خودمان‌ در خصوص‌ شناخت‌ سرور آزادگان‌ و سالار شهيدان ‌مطالبي‌ را به‌ عنوان‌ مقدمه‌ ذكر مي‌كنيم‌:



1ـ در اين‌ كه‌ تمام‌ امامان‌ معصوم‌ از مولي‌ الموحّدين‌ گرفته‌ تا حضرت‌ مهدي‌ كه خداوند ظهورش را نزديك گرداند از يك‌ نور آفريده‌ شده‌اند و همه‌ از حقيقت‌ محمّديه‌اند، در ميان‌ مذهب‌ اماميّه‌ حرف‌ و كلامي‌ نيست‌ بنابراين‌، در تفاضل‌ و برتر بودن‌ بعضي‌ از بعض‌ ديگر از نظر اصل‌ خلقت‌ و آفرينش‌ ميان‌شان‌ تفاوتي‌ وجود ندارد و همه‌ي آنها از انوار الهيّه‌ و از نور محمّديه‌اند و در تمام‌ مراتب‌ كمالات‌ و معنويّت‌ مساويند ؛ يعني‌ هر كمال‌ و فضيلتي‌ را كه‌ براي‌ هركدام‌ ثابت‌ كرديم‌ براي‌ ساير امامان‌، مقرّر و ثابت‌ است‌ و اگر اين‌ طور نبوده‌ باشد نقص ‌در امام‌ و امامت‌ لازم‌ خواهد آمد و اين‌، عقلاً باطل‌ است‌.



2ـ در طول‌ زندگي‌ براي‌ بعضي‌ از معصومين‌، فرصت‌ و موقعيّتي‌ پيش‌ آمد كه ‌براي‌ اكثرشان‌ آن‌ فرصت‌ و موقعيّت‌ پيش‌ نيامده‌ بود لذا بسياري‌ از امامان‌، نتوانستند از آن‌ فرصت‌ها و موقعيّت‌ها استفاده‌ کنند؛ مثلاً در برهه‌اي‌ از زمان‌ در اثر اختلافات‌ شديد بني‌عباس‌ با بني‌ اميه‌ و در آخر كار سقوط‌ دولت‌ و حكومت‌ بني‌ اميه‌ و روي‌ كار آمدن‌ بني‌عباس‌ امام‌ صادق‌(ع) توانستند به‌ خوبي‌ از فرصت‌ استفاده‌ كنند و مجالس‌ علمي‌ و فقهي‌ تشكيل‌ دهند و در نتيجه‌ با تعليم‌ و تربيت‌ بيش‌ از چهار هزار دانشمند توانستند اسلام‌ راستين‌ و مذهب‌ تشيّع‌ را تبيين‌ و به‌ جامعه‌ اسلامي‌ معرفي‌ نمايند. در حالي‌ كه ‌همين‌ امام‌(ع) در اواخر عمر خود در فشار حكومت‌ ظالمانه‌ بني‌عباس‌ بودند و بالاخره‌ به‌دست‌ منصور به‌ شهادت‌ رسيدند.



حالا اگر گفتيم‌ امام‌ جعفر صادق‌(ع) رئيس‌ مذهب ‌تشيع‌ و زنده‌ كننده‌ اسلام‌ راستين‌ است‌ بدان‌ معنا و مفهوم‌ نيست‌ كه‌ امامان ديگر قابليّت‌ اين‌ كار را نداشته‌ و از اين‌ عمل‌ عاجز بوده‌اند، زيرا اين‌ فكر و منطق‌ غلط‌ بوده‌ و مسئله‌ امامت‌ و پيشوايي‌ بالاتر از اين‌ حرف‌ها است‌. يا حضرت‌ سيدالشهدا(ع) قيام‌ نمود و آن‌ صحنه‌ي محيّر العقول‌ را در جهان‌ بشريّت‌ براي‌ حفظ‌ كيان‌ اسلام‌ و ابقاي‌ دين‌ به‌ وجود آورد كه‌ ديگر از امامان‌ چنين‌ عملي‌ را به‌ وجود نياوردند، حال‌ نبايد گفت‌ كه‌ مثلاًحضرت‌ امام‌ حسن‌ مجتبي‌(ع) از اين‌ اقدام‌ تكويناً عاجز بوده‌ است‌ و حال‌ آن‌ كه‌ با مطالعه‌ي تاريخ‌ زندگي‌ اين‌ دو برادر روشن‌ خواهد شد كه‌ قيام‌ و انقلاب‌ حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع) اوّلاً حسنيّه‌ و ثانياً حسينيّه‌ي بوده‌ است‌.





• ويژگي‌هاي‌ حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع)



1ـ خداوند متعال‌ براي‌ حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع) يك‌ حساب‌ جداگانه‌اي‌ باز كرده‌ كه‌ براي‌ احدي‌ از انبياء و امامان‌ معصوم‌، چنين‌ حسابي‌ باز ننموده‌ است‌.



چرا و براي‌ چه‌ حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع) برنده‌ي جايزه‌ي ممتاز است‌؟! پاسخ‌ اين‌ سؤال ‌با مراجعه‌ به‌ تاريخ‌ پر افتخار اين‌ وجود نازنين‌ بلكه‌ قبل‌ از ولادتش‌ روشن‌ خواهد شد.



حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع) نه‌ تنها در قلوب‌ شيعيان‌ خود نفوذ كرد بلكه‌ فرق‌ غيراسلامي‌ نيز او را انساني‌ آزاد و آزاده‌ شناخته‌ و براي‌ آن‌ سرور آزادگان‌ امتيازات‌ خاصي‌ را قائلند. اينك‌ ما در اين‌ جا گفتار و معتقدات‌ بعضي‌ از دانشمندان‌ و مورخان‌ غير اسلامي‌ را نقل‌ نموده‌ و ذكر مي‌كنيم‌:










درس‌ امام‌ حسين‌(ع) اين‌ است‌ كه‌ در دنيا اصول‌ ابدي‌ عدالت‌ و رحم‌ و محبت‌ وجود دارد كه‌ تغيير ناپذيرند و همچنين‌ مي‌رساند كه‌ هرگاه‌ بدي‌ مقاومت‌كند و بشر در راه‌ آن‌ پافشاري‌ نمايد آن‌ اصول‌ هميشه‌ در دنيا باقي‌ و پايدار خواهد ماند. در طي‌ قرون‌ افراد هميشه‌ جرأت‌ و پر دلي‌ و عظمت‌ روح‌ و بزرگي‌ قلب‌ و شهامت‌ رواني‌ را دوست‌ داشته‌اند و در اثر همين‌هاست‌ كه‌ آزادي‌ و عدالت‌ هرگز به‌ نيروي‌ ظلم‌ و فساد تسليم‌ نمي‌شود. اين‌ بود شهامت‌ و اين‌ بود عظمت‌ِ حسين‌(ع) و من‌ مسرورم‌ كه‌ در چنين‌ روزي‌ با كساني‌ كه‌ اين‌ فداكاري‌ را از جان‌ و دل‌ ثناء مي‌گويند شركت‌ كرده‌ام‌. هرچند كه ‌يك‌ هزار و سيصد سال‌ از تاريخ‌ آن‌ مي‌گذرد.







• اپرونيك‌ مورخ‌ مشهور امريكايي‌ از واشنگتن‌ مي‌نويسد:



براي‌ امام‌ حسين‌(ع) ممكن‌ بود كه‌ زندگي‌ خود را با تسليم‌ شدن‌ به‌ اراده‌ي يزيد نجات‌ بخشد، ليكن‌ مسئوليت‌ پيشوايي‌ و نهضت‌ بخش‌ اسلام‌، اجازه‌ نمي‌داد كه‌ او يزيد را به‌ عنوان‌ خليفه‌ي مسلمين‌ بشناسد. او به‌ زودي‌ خود را براي‌ قبول‌ هر ناراحتي‌ و پافشاري ‌به‌ منظور رها ساختن‌ اسلام‌ از چنگال‌ بني‌ اميّه‌ آماده‌ ساخت‌. در زير آفتاب‌ سوزان‌ سرزمين‌ خشك‌ و در روي‌ ريگ‌هاي‌ تفتيده‌ روح‌ حسين‌ فنا ناپذير برپاست‌. اي‌ پهلوان‌ واي‌ نمونه‌ي شجاعت‌ و اي‌ شهسوار من‌ اي‌ حسين‌!





2- از ابتداي‌ تكوّن‌ حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع) تا ولادت‌ و از ولادت‌ تا شهادت‌ تمام‌ عوالم‌ هستي‌ آسمان‌ها و فرشتگان‌ زمين‌ و درياها همه‌ و همه‌ براي‌ حضرتش‌ گريه‌ نمودند كه‌ اين‌ جريان‌ براي‌ كسي‌ پيش‌ نيامده‌ و نخواهد آمد. بلي‌ براي‌ حضرت‌ يحيي‌ نيز آسمان ‌گريه‌ كرد. در تفسير مجمع‌ البيان‌ ضمن‌ آيه‌ي "فَما بَكَت‌ عَليهِم‌ السَماءُ وَ الارضُ‌" مرحوم‌ طبرسي‌ فرمودند: براي‌ دو نفر يحيي‌ و حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع) آسمان‌ها و فرشتگان‌ چهل‌ شبانه‌ روز گريه‌ نمودند. و در همين‌ تفسير آمده‌ است‌: آفتاب‌ در طلوع‌ و غروبش‌ تا چهل‌ روز به‌ حالت‌ حمراء و سوزش‌ بود و در مناقب‌ ابن‌ شهر آشوب‌ مازندراني‌ چنين‌ است‌:



" بَكَت‌ السَماءُ عَلَي‌ الحُسَينِ‌(ع) اَربَعِين‌َ يَوماً "، تفسير صافي‌ سوره‌ الدّخان‌.





3- حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع) در تمام‌ كمالات‌ و فضيلت‌ها حتي‌ در عبادت‌ برترين ‌انسان‌ بود. چرا حضرتش‌ مكني‌ به‌ ابي‌عبدالله‌ شده‌ است‌؟! آيا اين‌ كنيه‌ از كنيه‌هاي ‌متعارف‌ است‌؟! ظاهراً در اين‌ كنيه‌ ويژگي‌اي‌ است‌ و اشاره‌ است‌ به‌ محور بودن‌ آن‌ حضرت ‌در تمام‌ كمالات‌.



ابوعبدالله‌ يعني‌ پدر بنده‌ خدا. پدر در خانواده‌ نقش‌ بزرگي‌ دارد و بايد الگو بوده‌ باشد. پدر مربي‌ و مكمل‌ است‌. پدر الگو و مصدر است‌. براي‌ همه‌ حضرت‌ امام‌ حسين‌(ع) پدر بندگان‌ خدايند و همه‌ بندگان‌؛ يعني‌ عبادت‌ كنندگان‌ در رسيدن‌ به ‌كمالات‌ بايد از امام‌ حسين‌(ع) درس‌ بياموزند.





4- زيارت‌ امام‌ حسين‌(ع) معادل‌ حج‌ و عمره‌ است‌. در روايات‌ بسياري‌ آمده‌ است ‌اگر روزي‌ مشاهده‌ شد كه‌ بيت‌ الله‌ الحرام‌ از حجاج‌ خالي‌ است‌، در آن‌ وقت‌ از باب‌ وجوب ‌كفايي‌ بر مسلمان‌ها واجب‌ است‌ به‌ زيارت‌ خانه‌ي خدا بشتابند. اگرچه‌ مستطيع‌ نبوده‌ باشند و يا حج‌ واجب‌ خود را رفته‌ باشند. مرحوم‌ صدوق‌ كه رضوان‌ خدا بر او باد همين‌ مطلب‌ را راجع ‌به‌ زيارت‌ امام‌ حسين‌(ع) گفته‌ كه‌ اگر روزي‌ بيايد مردم‌ به‌ طور كلي‌ ترك‌ زيارت‌ امام ‌حسين‌(ع) نموده‌ باشند، در اين‌ صورت‌ به‌ طور واجب‌ كفايي‌ بر شيعيان‌ واجب‌ است‌ كه‌ به‌زيارت‌ امام‌ حسين‌(ع) بروند و نگذارند حرم‌ مطهر خالي‌ از زائر باشد (نقل‌ از آيت‌الله‌مرعشي‌ نجفي‌)



آيا زيارت‌ امام‌ حسين‌(ع) در روز عرفه‌ مثل‌ زيارت‌ خانه‌ي خداست‌؟



يا گفته‌ شود: ثواب‌ زيارت‌ امام‌ حسين‌(ع) از زيارت‌ خانه‌ خدا بيشتر است‌ و يا مساوي‌ است‌. بزرگ‌ترين‌ دليل‌ براي‌ اين‌ مطلب‌ اين‌ است‌: شكي‌ نيست‌ در اين‌كه‌ خانه‌ي خدا كه‌ در مكه‌ واقع‌ شد حرمت‌ و احترام‌ و عظمت‌ آن‌ براي‌ احترام‌ و حرمت‌ حضرت‌ ابراهيم‌(ع) است‌ كه‌ آن‌ را بنا نمود و خليل‌ الرحمن‌ هنگامي‌ كه‌ مأمور به‌ ذبح‌ فرزندش‌ حضرت‌ اسماعيل‌ شد، طاقت‌ نياورده‌ چشمانش‌ را بست‌ اما امام‌ حسين‌(ع) جوانش‌ را نزدش‌ قطعه‌ قطعه‌ نمودند و جواناني‌ را براي‌ خدا قرباني‌ كرد و ابداً ناراحت‌ نشد و رنگ‌ نباخت‌. پس‌ زمين‌ كربلا كه‌ مزار شهداي‌ راستين‌ قرار گرفت‌ و مرقد مطهر عزيز اسلام‌ در آن‌ جا واقع‌ شد، مي‌بايستي‌ زيارت‌ آن‌ و ثواب‌ زيارت‌ آن‌ لااقل‌ معادل‌ ثواب‌ خانه‌ي خدا باشد، نه‌ كمتر.





5- امام‌ حسين‌(ع) همچون‌ پدر بزرگوارش‌، مولاي‌ متقيّان‌(ع) در دل‌ شب‌ غذاي ‌بيچارگان‌ را حمل‌ مي‌نمود و به‌ خانه‌هاي‌ فقرا مي‌رفت‌. حتي‌ بعد از شهادت‌ سالارشهيدان‌، اثر زخم‌ روي‌ كمر ايشان‌ مانده‌ بود كه‌ آن‌ زخم‌ نه‌ از شمشير بوده‌ و نه‌ از نيزه‌، بلكه‌در اثر حمل‌ غذاي‌ مستمندان‌ بوده‌. لذا از زين‌ العابدين‌(ع) پرسيدند. حضرت‌ در پاسخ ‌فرمودند: اين‌ زخم‌ بر اثر حمل‌ غذا براي‌ فقرا و بيچارگان‌ بود. اين‌ مطلب‌ را غير از علماي ‌شيعه‌ ديگران‌ نيز گفته‌اند. مانند ابن‌ جوزي‌ در كتاب‌ «تذكره‌ي الخواص‌» و ابونعيم‌ اصفهاني ‌در «حليه‌ي الاولياء» .







• امام‌ حسين‌(ع) و حكومت‌ ديني‌



رهبران‌ الهي‌ و مردان‌ آسماني‌ براي‌ تشكيل‌ حكومت‌ ديني‌ تا پاي‌ جان‌ كوشيدند و براي‌ نجات‌ انسان‌ها از ستم‌ و تجاوز به‌ نام‌ قانون‌ مقرّراتي‌ وضع‌ نمودند. بعد از شهادت‌علي‌(ع) با روي‌ كار آمدن‌ خاندان‌ اموي‌، حكومت‌ اسلامي‌ به‌ حكومت‌ استبدادي‌ ـ شاهنشاهي‌ مبدل‌ شد و حاكم‌ها به‌ نام‌ خليفه‌ي اسلامي‌، دين‌ اسلام‌ را بازيچه‌ قرار دادند.



امتيازهاي‌ طبقاتي‌ به‌ وجود آمد و دوستان‌ و شيعيان‌ حضرت‌ علي‌(ع) از تمام‌ حقوق ‌اسلامي‌ ـ اقتصادي‌ و غيره‌ محروم‌ گشتند . شيعيان‌ در بدترين‌ وضع‌ به‌ سر مي‌بردند و محبت‌ به‌ علي‌(ع) و خاندان‌ رسالت‌ جرم‌ بزرگي‌ بود كه‌ موجب‌ محروميت‌ و شكنجه ‌شيعيان‌ مي‌شد. معاويه‌ و تمام‌ حاكمان‌ زورگوي‌ بني‌ اميه‌ جز سفاكي‌ و خونريزي‌ كار ديگري‌ نداشتند و در يك‌ كلمه‌ اسلام‌ از مسير خود منحرف‌ شده‌ بود.



بعضي‌ها گفته‌ و يا مي‌گويند: چرا امام‌ حسين‌ زندگي‌ خود را به‌ مخاطره‌ انداخت‌ و چرا با حكومت‌ نساخت‌؟! مگر زندگي‌ راحت‌ چيست‌؟! زندگي‌ آسوده ‌از منظر رهبران ‌آسماني‌، يعني‌ ملت‌ و جامعه‌ آسايش‌ داشته‌ باشد و مردم‌ از زندگي‌ خود راضي‌ باشند و آزادي‌ باشد و ستم‌ شكل‌ نگيرد و تفاوت‌ قومي‌ و نژادي‌ نباشد.



امام‌ حسين‌(ع) هنگامي‌ زندگي‌ آسوده‌ دارد كه‌ حقوق‌ انسان‌ها و پيروان‌ مذاهب‌ به‌ حكم‌ قوانين‌ اسلام‌ داده‌ شود، نه‌ اين‌كه‌ مردم‌ از حقوق ‌خود محروم‌ باشند و در محيط‌ خفقان‌ زندگي‌ كنند. نه‌ اين‌ كه‌ دسته‌اي‌ از خدا بي‌ خبر در حال‌ شوكت‌ و عزت‌ و در منتهاي‌ خوشي‌ زندگي‌ نموده‌ اما توده‌ي مردم‌، حتي‌ نان‌ خالي‌ هم‌ نداشته‌ باشند.



حسين‌(ع) فرزند كسي‌ است‌ كه‌ پيوسته‌ به‌ درماندگان‌ كمك‌ مي‌كرد و براي‌ نجات ‌دادن‌ طبقات‌ محروم‌ و مظلوم‌ با ستمگران‌ مبارزه‌ مي‌كرد و شبانگاه‌ غذاي‌ فقرا را به‌ دوش‌ مي‌كشيد و به‌ خانه‌هايشان‌ مي‌برد و هرگز غذاهاي‌ رنگارنگ‌ ميل‌ نمي‌نمود و مي‌گفت‌: من‌ چگونه‌ لباس‌ نو بپوشم‌ و سير بخوابم‌ در حالي‌ كه‌ در كشورهاي‌ اسلامي‌ ممكن‌ است ‌برهنه‌ يا گرسنه‌اي‌ باشد.







• امام‌ حسين‌(ع) و اصلاحات‌



بزرگ‌ترين‌ اهداف‌ رهبران‌ الهي‌، اصلاح‌ امور انسان‌ها و جوامع‌ بشري‌ بوده‌ است‌ و بر همين‌ اساس‌ بود كه‌ امام‌ حسين‌(ع) بارها در طول‌ مبارزات‌ و قيام‌ خود مي‌فرمود: من‌براي‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر قيام‌ مي‌كنم‌. من‌ خانه‌ و كاشانه‌ام‌ را رها نكردم‌ و تك‌ و تنها در مقابل‌ ظلم‌ نايستادم‌، مگر براي‌ آن‌ كه‌ انسان‌ها را ارشاد كنم‌ و از بدبختي‌ و انحراف‌ نجاتشان‌ دهم‌. من‌ براي‌ اصلاح‌ امور مسلمان‌ها خروج‌ نمودم‌، نه‌ براي‌ به‌ دست‌آوردن‌ قدرت‌ و مقام‌ و نه‌ براي‌ ظلم‌ و طغيان‌.







• امام‌ حسين‌(ع) و آزادي‌



حريت‌ و آزادي‌ به‌ معناي‌ واقعي‌ كلمه‌ اصلي‌ است‌ از اصول‌ و ركني‌ است‌ از اركان‌ِ بقاي‌ هر نظامي‌ . آزادي‌ يكي‌ از بزرگترين‌ اهداف‌ پيامبران‌ بود. آنان‌ آمدند تا بشريت‌ را ازخفقان‌ نجات‌ دهند و جوامع‌ بشري‌ را از چنگال‌ اهريمنان‌ و زورگويان‌ رها سازند. واژه‌ي مقدس‌ آزادي‌ را جز استكبار جهاني‌ همه‌ي انسان‌ها طالبند. آزادي‌ را حتي‌ حيوانات‌ و موجودات‌ زنده‌ دوست‌ دارند.



امام‌ حسين‌(ع) نگاه‌ عميقانه‌اي‌ به‌ جهان‌ اسلام‌ مي‌كند و مي‌بيند با روي‌ كار آمدن ‌بني‌ اميه‌ و بازي‌ كردن‌ با دين‌ اسلام‌ و مقدّسات‌ عالم‌، ديگر چيزي‌ از اسلام‌ نمانده‌ و احكام‌ و قوانين‌ آسماني‌ از مسير خود منحرف‌ گشته‌. شيعيان‌ كه‌ طرفداران‌ راستين‌ اسلام‌ بودند ازحقوق‌ خود محرومند.



بدين‌ سان‌ فرزند بزرگ‌ و رشيد علي‌(ع) ديگر به‌ خود اجازه‌ نمي‌دهد كه‌ بنشيند و اين‌ منظره‌ را تماشا كند. او فرزند علي‌(ع) است‌ بايد مقدمات‌ قيام‌ را فراهم‌ كند و به ‌طاغوت‌ و طاغوتيان‌ اعلام‌ خطر نمايد.



بارها مي‌فرمود: «اِذَا بَلَيتُ‌ الاُمَّةُ عَلَي‌ مِثلِ‌ يَزيدِ بنِ‌ مُعاوِيََةِ فَعَلَي‌ الاسلامِ‌ السَلام‌» يعني‌ هر زماني‌ كه‌ امت‌ اسلامي‌ گرفتار حكومتي‌ مانند حكومت‌ فرزند هند جگر خوار شد، ديگر فاتحه‌ي اسلام‌ خوانده‌ شده‌ و دين‌ نابود خواهد شد.امام‌ حسين‌(ع) براي‌ آزادي‌ مردم‌ محروم‌ قيام‌ و انقلاب‌ مقدس‌ را به‌ وجود آورد.



شاعري‌، مرام نامه‌ و اساس‌ زندگي‌ انسان‌ را در چند بيت‌ شعر تبيين‌ كرده‌ و خواسته‌هاي‌ امام‌ حسين‌(ع) را و اين‌ كه‌ در منطق‌ آن‌ حضرت‌ زندگي‌ انساني‌ چيست‌ را روشن‌ مي‌نمايد:



اندر آن‌جا كه‌ باطل‌ امير است ‌اندر آن‌جا كه‌ حق‌ سر به‌ زير است‌



اندر آن‌جا كه‌ دين‌ و مروّت‌ پايمال‌ و زبون‌ و اسير است‌



راستي‌ زندگي‌ ناگوار است ‌مرگ‌ بالاترين‌ افتخار است‌



اندر آن‌ جا كه‌ از دست‌ بيداد مي‌كشد قلب‌ مظلوم‌ فرياد



اندر آن‌ جا كه‌ ظالم‌ بمستي‌ بر سر خلق‌ مي‌تازد آزاد



مُهر بر لب‌ نهادن‌ گناه‌ است ‌خامشي‌ بدترين‌ اشتباه‌ است‌



اين‌ اساس‌ مرام‌ حسين‌ است‌ روح‌ رمز قيام‌ حسين‌ است‌



يا كه‌ آزادگي‌ يا شهادت‌ حاصلي‌ از كلام‌ حسين‌ است‌



شيعه‌ او همين‌ سان‌ غيور است‌ تا ابد از زبوني‌ بدور است‌



شيعه‌ و تن‌ به‌ بيداد دادن‌ شيعه‌ و مُهر بر لب‌ نهادن‌



شيعه‌ و چون‌ زنان‌ آرميدن‌ شيعه‌ و در مذلّت‌ فتادن‌



شيوه‌ شيعه‌ هرگز نه‌ اين‌ است ‌شيعه‌ نبود هر آن‌ كس‌ چنين‌ است‌



چون‌ يزيد از هوس‌ كامور شد دولت‌ غاصبش‌ مستقر شد



كار اسلام‌ از او شد پريشان‌ آدميّت‌ دچار خطر شد



سيل‌ طغيان‌ او دين‌ ز جا برد تا لب‌ پرتگاه‌ فنا برد



ديد فرزند زهرا كه‌ اين ‌جا نيست‌ جاي‌ سكوت‌ و تماشا



نهضتي‌ كرد خونين‌ و پر شور آتشين‌ محشري‌ كرد برپا



كربلا را ز نهضت‌ تكان‌ داد باز از نو به‌ اسلام‌ جان‌ داد



گرچه‌ دشمن‌ تنش‌ غرق‌ خون‌ كرد ظلم‌ها بر وي‌ از حد برون‌ كرد



ليك‌ خونش‌ بجوشد و زو موج‌ كاخ‌ بيداد را سرنگون‌ كرد



تا ابد نيز آن‌ خون‌ بجوشد بر زوال‌ ستم‌ها بكوشد



زان‌ شهيد سر از تن‌ فتاده‌ زان‌ فداكار در خون‌ فتاده‌



جاودان‌ آيد اين‌ بانگ‌ پرشور "لا اري‌ الموت‌ الا سعادة"



آري‌ آزاد مردان‌ بكوشند بر ستمگر چو طوفان‌ بجوشند



• امام‌ حسين‌(ع) و غيرت‌ ديني‌



غيرت‌ واژه‌اي‌ مقدس‌ و بسيار پر محتواست‌، امّا متأسفانه‌ اين‌ صفت‌ بسيار ارزنده‌ قرن‌هاست‌ از ميان‌ ملل‌ اسلامي‌ رخت‌ بربسته‌ و مسلمانان‌ مخصوصاً در اين‌ عصر و قرن ‌اخير كمتر از اين‌ صفت‌ بر خوردارند. امام‌ حسين‌(ع) حتي‌ در آن‌ لحظات‌ آخر عمر خود درحالي‌ كه‌ زخم‌ شديد برداشته‌ بود، هنگامي‌ كه‌ مي‌بيند لشكر كفر به‌ خيام‌ و حرم‌ زنان‌ و كودكان‌ حمله‌ور شده‌اند و قصد اهانت‌ به‌ اهل‌بيت‌ رسالت‌: دارند با حالت‌ ضعف‌ و ناتواني‌ صدا زد: «يا شيعة آل‌ ابي‌ سفيان‌ ان‌ لم‌ يكن‌ لكم‌ دين‌ٌ و انتم‌ لا تخافون‌ المعاد، فكونوا احراراً في‌ دنياكم‌» يعني‌ اي‌ پيروان‌ ابي‌ سفيان‌! اگر دين‌ و مذهب‌ نداريد ـ چنان‌ كه ‌نداريد ـ و از روز محشر نمي‌هراسيد پس‌ لااقل‌ بياييد آزاد و آزاده‌ باشيد من‌ كه‌ هنوز زنده‌ام، ‌نخواهم‌ گذاشت‌ شما به‌ حرم‌ اهل‌بيت‌ و خيمه‌هاي‌ زنان‌ حمله‌ كنيد.







• امام‌ حسين‌(ع) و حقوق‌ بشر



يكي‌ از مسائلي‌ كه‌ در اديان‌ آسماني‌ به‌ ويژه‌ در اسلام‌ وجود داشته‌ و مورد بحث‌ و گفتگوي‌ پيروان‌ مذاهب‌ بوده‌ و مي‌توان‌ گفت‌ از اصيل‌ترين‌ قوانين‌ الهي‌ است‌ مسئله‌حقوق‌ بشر است‌، انسان‌ها هر عقيده‌ و مسلكي‌ كه‌ دارند و در هر زماني‌ و مكاني‌ كه‌ هستند و يا خواهند بود بايد به‌ حقوق‌ فردي‌ و اجتماعي‌ فرهنگي‌ و اقتصادي‌ خود برسند.



اساس ‌نهضت‌ و قيام‌ رهبران‌ الهي‌ دو چيز بود:



1ـ رعايت‌ نمودن‌ حقوق‌ انسانها



2ـ حريّت‌ وآزادي‌



كه‌ راستي‌ مي‌توان‌ گفت‌: اگر حقوق‌ انسانها روي‌ موازين‌ قانون‌ الهي‌ داده‌ نشود و يا حريّت‌ و آزادي‌ از بشر سلب‌ گردد جوامع‌ بشري‌ و انسانها ديگر همچون‌ حيوانات‌ ودرندگان‌ زندگي‌ كرده‌ و خواهند نمود.



مولاي‌ متقيّان‌ حضرت‌ علي‌(ع) مي‌فرمود: اگر تمام‌ جهان‌ هستي‌ را به‌ من‌ بدهند و بخواهند كه‌ پوست‌ جويي‌ را از دهان‌ مورچه‌اي‌ بيرون‌ آورم‌ هرگز چنين‌ كاري‌ را نخواهم‌ كرد، اين‌ كلام‌ مقدس‌ حضرت‌ علي‌(ع) اشاره‌ به‌ هر دو مطلب‌ است‌ هم‌ اشاره‌ به‌ حقوق‌ و هم‌ اشاره‌ به‌ آزادي‌.ا

ويرايش توسط mohammad.hasan : 10-21-2014 در ساعت 02:33 AM
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #80 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

عظمت شهادت امام حسین (ع)


از امام صادق علیه‏السلام روایت شده است: روزی امام حسین علیه‏السلام نزد امام حسن علیه‏السلام آمد و چون آن حضرت را دید، گریست. امام حسن علیه‏السلام پرسید: برای چه می‏گریی؟. گفت: برای مصیبتی که برایت رخ می‏دهد.

قال علیه‏السلام:

ان الذی یؤتی الی؛ سم یدس الی فاقتل به، و لکن لا یوم کیومک یا ابا عبدالله یزدلف الیک ثلاثون ألف رجل یدعون أنهم من امة جدنا محمد صلی الله علیه و آله و سلم و ینتحلون دین الاسلام فیجتمعون علی قتلک و سفک دمک و انتهاک حرمتک و سبی ذراریک و نسائک و انتهاب ثقلک فعندها تحل ببنی أمیة اللعنة و تمطر السماء رمادا و دما و یبکی علیک کل شی‏ء حتی الوحوش فی الفلوات و الحیتان فی البحار

امام حسن علیه‏السلام فرمود:

آن مصیبتی که بر من وارد می‏شود از راه سمی است که به دسیسه به من می‏دهند و من با آن کشته می‏شوم. ولی روزی چون روزگار تو مباد ای ابوعبدالله! سی هزار مرد بر سر تو می‏ریزند و مدعی‏اند که از امت جد ما محمد صلی الله علیه و اله و سلم هستند و پیرو دین اسلامند.

آنان برای کشتن تو و ریختن خونت و پایمال کردن حرمت تو و اسیر کردن فرزندان و زنانت و غارت اثاثیه‏ات همدل می‏شوند. در آن وقت است که لعنت بر بنی‏امیه روا گردد و از آسمان خون و خاکستر می‏بارد و بر تو همه چیز گریان شوند؛ حتی حیوانات بیابان‏ها و ماهیان دریا.
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #81 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

امام حسین و ایثار

ایثار یکى از جلوه‏هاى عرفانى قیام امام حسین(ع) و بلکه از زیباترین آنهاست، جلوه‏اى که قرآن کریم بسیار بر آن تأکید کرده و در نمودهاى مختلف ظاهر گشته است، شهادت در راه خدا و انفاق مال که آیات بسیارى درباره آن‏ها نازل شده از این جمله است؛ اوج ایثار و از خودگذشتگى را در لیلةالمبیت که على(ع) به جاى پیامبر خوابید مى‏توان ملاحظه کرد و خداوند مدال «وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّه...» را درباره‏ى آن بزرگوار نازل کرد.

در سوره‏ى انسان نیز درخشش دیگرى از این فداکارى را که ناظر بر اهل‏بیت است ملاحظه مى‏کنیم «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى‏ حُبِّهِ مِسْکِینًا وَ یَتِیمًا وَ أَسِیرًا * إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّه..«

اساس قیام امام‏حسین(ع) و یاران آن بزرگوار که برگرفته از مکتب آن حضرت است بر محور از خودگذشتگى است. عدم قبول بیعت امام با امویان و از خود گذشتن براى اثبات حقیقت نمونه‏ى بارز ایثار آن بزرگوار بود.

دست‏یابى حضرت اباالفضل العباس(ع) به آب و نیاشامیدن آن، جان‏فشانى دو تن از یاران امام(ع) در ظهر عاشورا که جهت اقامه‏ى نماز تن خود را سپر بلاى آن حضرت ساختند و به شهادت رسیدند، ارادتهایى که اصحاب آن حضرت در شب عاشورا ابراز کردند و در روز عاشورا تا زنده بودند نگذاشتند که از بنى‏هاشم وارد میدان شود و بنى‏هاشم نیز تا زنده بودند نگذاشتند امام(ع) وارد میدان شود و... همه و همه نمونه‏هایى بى‏مانند ایثارند که در قیام امام حسین جلوه‏گر شد.


»محمدعلى جناح» سیاستمشدار پاکستانى در این‏باره مى‏گوید: «هیچ نمونه‏اى از شجاعت بهتر از آن‏که امام حسین(ع) از لحاظ فداکارى نشان داد در عالم پیدا نمى‏شود» دانشمند اروپایى «موریس دوکبرى» نیز مى‏نویسد: «امام حسین براى حفظ شرف و ناموس مردم و بزرگى مقام و مرتبه از جان و مال و فرزند گذشت...«
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #82 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

ايثار و پاكبازي امام حسین (ع) و ياران آن حضرت


ديگران را براي خود خواستن، رسم جوان‌مردان نيست. در اين فتوت و رادي، معيار و ارزش، از خودگذشتگي و پاكبازي است و به تعبير اخلاق ناصري«ايثار آن بود كه بر نفس آسان باشد از سر مايحتاجي كه به خاصه او تعلق داشته بود برخاستن، و بذل كردن در وجه كسيكه استحقاق آن او را ثابت بود.» امام صادق (عليه‌السلام) در وصف مؤمنان مي‌فرمايند:« ايشان نيكي‌كنندگان به برادران در حال سختي و راحتي‌اند و برگزينندگان بر خويشتن در حال سختي‌اندآن‌چنان‌كه خداي تعالي ايشان را چنين وصف كرده است:«ويؤثرون علي انفسهم»

اپثار و پاكبازي، ريشه در وارستگي و عظمت روح دارد. آن‌كه شيفته و وابسته چيزي نيست مي‌تواند ببخشد و آن‌كه روحي عظيم، جاني رها و وجودي آزاد و بند گسسته دارد مي‌تواند ايثار كند. در افقي فراتر، ايثار، داد و ستد انسان‌ها با خداست. جان دادن و جانان يافتن، از تن گذشتن و به رضوان الهي رسيدن است.

كربلا جز اين نيست. قصه انسان‌هايي متعالي كه از همه چيز مي‌گذرند و در نهايت پاكبازي، قرب و وصل دوست مي‌يابند.

وقتي درآغاز حركت، پيشاهنگ انقلاب- اباعبدالله- مطرح مي‌كند كه تنها آنان همراه شوند كه بذل جان مي‌كنند، همه درمي‌يابند كه امام- قاطع و صادق- انتهاي راه را ترسيم مي‌كند، معلوم مي شود همراهان، چهره‌هاي مخلص، پاكباز و از جان گذشته‌اي هستند كه از تيغ نمي‌گريزند و از جان دريغ نمي‌ورزند.
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #83 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

کاش بوديم آن زمان کاري کنيم
از تو و طفلان تو ياري کنيم
کاش ما هم کربلايي مي شديم
در رکاب تو فدايي مي شديم
السلام عليک يا ابا عبدالله ...
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #84 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

به میدان رفتن امام حسین (علیه السلام ) و شهادت


خوارزمی گوید: امام حسین (علیه السلام) برخاست و بر اسب خویش سوار شد و در مقابل آن گروه ایستاد. شمشیرش را در دست گرفته بود، از خود نا امید شده و آهنگ شهادت داشت، در حالی كه می‌فرمود:

من فرزند علی نیك رفتارم، از دودمان هاشم و آنگاه كه فخر كنم، همین افتخار مرا بس.

جدم رسول خداست، بهترین انسان از گذشتگان و ما چراغ فروزان خدا در زمینیم.

مادرم فاطمه، دختر پیامبر پاك است و عمویم را جعفر طیار گویند.

كتاب خدا در خاندان ما آشكارا نازل شده است و در خاندان ما از هدایت و وحی به نیكی یاد می‌شود.

ماییم پیشوایان خدایی بر همه مردم و این حقیقت را پنهان و آشكار، در میان مردم باز می‌گوییم.

ماییم سرپرستان حوض كوثر كه به دوستدارانمان جام می‌دهیم و آن حوض، كوثری برای سیراب ساختن است.

در رستاخیز، دوستداران ما سعادتمندند و روز قیامت، دشمنان ما زیان می‌كنند.

سپس (آن گونه كه گفته‌اند) چنین خواند:

این قوم كافر شدند و از دیرباز از پاداش خدا كه پروردگار جن و انس است، رویگردان بودند.

پیش از این علی ـ علیه السلام ـ و فرزندش امام حسن نیكورفتار ـ علیه السلام ـ را به شهادت رساندند و اینك به جنگ حسین آمده‌اند.

پدرم پس از جدم بهترین انسانها بود. پس من فرزند دو بهترینم.

سلامی در تاریخ خود آورده است كه حسین ـ علیه السلام ـ این اشعار بی نظیر را سروده است:

اگر در دنیا ارزشمند به شمار آید، سرای پاداش الهی والاتر و ارجمندتر است.

اگر پیكرها برای مرگ پدید آمده‌اند، پس كشته شدن انسان به شمشیر در راه خدا برتر است.

اگر روزی‌ها تقسیم شده و مقدر است، پس كم آری انسان در راه كسب، زیبا‌تر است.

اگر گردآوری اموال برای وانهادن و رفتن است، پس انسان چرا نسبت به این واگذاشتنی بخل ورزد؟
خواهم رفت و مرگ برای جوانمرد، ننگ و عار نیست، آنگاه كه رفتن و شهادتش در راه خدا باشد.

سپس آن حضرت مردم را به مبارزه طلبید. پیوسته هركس از چهره‌های سرشناس به او نزدیك می‌شد، از دم تیغ می‌گذراند تا آنكه گروه عظیمی از آنان را به هلاكت رساند

حمله

ابن شهرآشوب گوید:

سپس به جناح راست دشمن حمله كرد و گفت:

مرگ بهتر از ننگ است و ننگ بهتر از ورود به دوزخ است.

سپس به جناح چپ دشمن تاخت و گفت:

منم حسین بن علی. از خاندان پدرم حمایت می‌كنم.

سوگند خورده‌ام كه تسلیم نشوم و برای دین پیامبر جان می‌دهم.

و همچنان می‌جنگید تا آنكه 1950 نفر را بجز زخمیان به هلاكت رساند. عمر سعد به گروه خود گفت: وای بر شما! می‌دانید با چه كسی می‌جنگید؟... این، فرزند كشنده عرب است. از هر سو براو حمله كنید 180 نفر نیزه‌دار و 4000 نفر تیرانداز به طرف حضرت حمله كردند.

هجوم به خیمه‌های امام حسین (ع)

خوارزمی گوید:
میان او و خیمه‌گاه فاصله انداختند. بر سر آنان فریاد كشید: وای بر شما ای پیروان آل ابی سفیان! اگر دین ندارید و از قیامت نمی‌ترسید پس در این دنیای خود آزاده باشید و اگر عرب هستید ـ آن گونه كه می‌پندارید ـ به شرافت خانوادگی خود برگردید. شمر ندا داد: ای حسین! چه می‌گویی؟ فرمود: این منم كه با شما می‌جنگم و شما با من می‌جنگید، زنان را گناهی نیست. سركشان و طغیانگران و جاهلان خود را تا من زنده‌ام، از تعرض به خانواده‌ام باز دارید. شمر گفت: باشد ای پسر فاطمه! سپس شمر به همراهان خویش داد زد: از حریم خانواده این مرد دور شوید و سراغ خودش بروید. به جانم سوگند كه هماورد بزرگواری است! مردم از هر سو به نبرد پرداختند. امام بر آنان می‌تاخت و آنان بر امام حمله می‌آوردند و او در همین حال آب می‌طلبید تا جرعه‌ای از آن بنوشد. هر بار كه با اسب خویش به سوی فرات می‌تاخت. بر او حمله می‌كردند و امام را از آب دور می‌ساختند

تسلط امام (ع) بر آب

ابن شهر آشوب گوید:

ابو مخنف از جلّودی روایت كرده است كه حسین ـ علیه السلام ـ بر اعور سلمی و عمرو بن حجاج كه با چهار هزار نفر مأمور شریعه بودند حمله كرد و اسب را وارد فرات كرد. چون اسب سر فرود آورد كه آب بنوشد، امام ـ علیه السلام ـ فرمود: تو تشنه‌ای، من هم تشنه‌ام. به خدا قسم آب نخواهم خورد تا تو بنوشی. اسب چون سخن امام حسین ـ علیه السلام ـ را شنید، سرش را بلند كرد و آب ننوشید گویا سخن امام را فهمید. حسین ـ علیه السلام ـ فرمود: بنوش، من هم خواهم نوشید. حسین ـ علیه السلام ـ دست دراز كرد ومشتی از آب برداشت. سواره‌ای گفت: یا ابا عبدالله! با نوشیدن آب لذت می‌بری در حالی كه به حریم تو تاختند. آب را از دستش ریخت و بر آن گروه حمله كرد و آنان را كنار زد، اما خیمه سالم بود.

طبری گوید:

هشام به نقل از عمرو بن شمر، از جابر جعفی روایت كرده است كه: امام حسین ـ علیه السلام ـ تشنه ‌شد و تشنگی‌اش شدت یافت. نزدیك شد تا آب بنوشد، حصین بن نمیر تیری فكند كه بر دهان امام نشست. امام شروع كرد به گرفتن خون از دهانش و آن را به آسمان می‌پاشید. سپس خدا را حمد و ثنا گفت: و دستان خود را جمع كردو گفت: خداوندا! آنان را نابود كن و بر روی زمین كسی از آنان باقی نگذار.

هشام از پدرش محمد بن سائب، از قاسم پسر اصبغ بن نباته، از كسی كه شاهد امام حسین ـ‌ علیه السلام ـ در میان لشكرش بوده روایت كرده است كه: چون سپاه حسین ـ علیه السلام ـ شكست خورد، بر اسب سوار شد و به سمت فرات رفت. مردی از بنی‌ابان بن دارم گفت: وای بر شما! میان او و آب فاصله بیندازید تا پیروانش به سوی او نیایند گویند: بر اسب خویش زد و تاخت. مردم هم در پی او آمدند و بین امام و فرات فاصله افكندند. امام ـ علیه السلام ـ فرمود: خداوندا! تشنه‌اش گردان. در حالی كه آن مرد تیری از تیردان خود جدا می‌كرد، آن را بر دهان حسین ـ علیه السلام ـ زد امام، تیر را بیرون آورد، آنگاه مشتهای خود را گرفت و پر از خون شد، امام حسین ـ علیه السلام ـ گفت: خدایا! به درگاهت شكایت می‌كنم از آنچه با پسردختر پیامبرت می‌كنند.

گوید: به خدا سوگند چیزی نگذشت مگر آنكه خداوند، عطش را در جان آن مرد ریخت؛ هر چه می‌نوشید سیراب نمی‌شد.

اصابت تیر بر پیشانی امام (ع)

ابن اعثم گوید:

سپس مردی از آنان به نام ابوجنوب جعفی تیری افكند كه بر پیشانی امام فرود آمد. حسین‌ ‌ـ علیه السلام ـ تیر را درآورد و كنار انداخت. خونها بر صورت و محاسن حضرت جاری شد. حسین ـ علیه السلام ـ گفت: خدایا! می‌بینی كه از دست این بندگان نافرمان و طغیانگر تو در چه حالی هستم. خدایا! نابود و ریشه كنشان كن و روی زمین احدی از آنان باقی نگذار و هرگز آنان را نیامرز.

گوید: سپس همچون شیری خشمگین بر آنان حمله كرد. به هر یك می‌رسید، شمشیری حواله‌اش می‌كرد و او را بر زمین می‌انداخت تیرها از هر سو می‌آمد و حضرت با سینه‌اش از تیرها استقبال می‌كرد، در حالی كه می‌گفت: ای امت بد! با امت و عترت محمد ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ چه بد رفتار كردید! آگاه باشید كه پس از كشتن من، كشتن هر یك از بندگان خدا برایتان آسان خواهد بود. به خدا سوگند امید آن دارم كه خداوند با خواری شما مرا كرامت بخشد و از جایی كه نفهمید، انتقام مرا از شما بگیرد.

حصین بن نمیر فریاد زد: ای پسر فاطمه! خدا چگونه از ما انتقام می‌گیرد؟

فرمود: قدرت شما را به جان خودتان می‌افكند و این گونه خونهایتان را می‌ریزد؛ سپس عذابی دردناك برشما فرو می‌ریزد.

طبری گوید:

ابو مخنف از صقعب بن زهیر از حُمید بن مسلم نقل می‌كند:

امام حسین ـ علیه السلام ـ جبه‌ای از خز داشت، عمامه بر سر نهاده بود و خضاب بر موهای خویش زده بود و شنیدم پیش از كشته شدن، در حالی كه بر روی دو پا مثل سواره‌ای شجاع می‌جنگید و مواظب تیراندازان بود و در پی فرصت برای حمله بود، بر سپاه حمله كرد، در حالی كه می‌گفت: آیا به كشتن من یكدیگر را تحریك می‌كنید؟ پس از من هرگز بنده‌ای از بندگان خدا را نمی‌كشید كه به اندازه‌ كشتنم خشم خدا را برانگیزد. به خدا قسم امیدوارم با خواری شما خدا به من كرامت بخشد، سپس از آنجا كه نفهمید، انتقام مرا از شما بگیرد. به خدا قسم اگر مرا بكشید، خداوند نیرویتان را در میان خودتان خواهد افكند و خونهایتان را خواهد ریخت. سپس هرگز از شما راضی نخواهد شد تا آنكه عذابی درد ناك برایتان دهد.

عریان ساختن جسم مطهر امام (ع)

سید بن طاووس گوید:

راوی گفته است، امام حسین ـ علیه السلام ـ فرمود: جامه‌ای برایم بیاورید كه كسی در آن رغبتی نكند تا آن را زیر جامه‌هایم بپوشم تا مرا عریان نكنند. شلواری كوچك آوردند. فرمود: نه، این جامه ذلیلان است. پیراهن كهنه‌ای گرفت، آن را از چند جا پاره كرد و زیر لباسهایش پوشید. چون به شهادت رسید، آن را هم از بدنش درآوردند. سپس شلواری از برد یمانی در خواست كرد، آن را پاره كرد و پوشید. از این رو پاره كرد كه از پیكرش بیرون نیاورند. چون شهید شد، بحر بن كعب ملعون آن را درآورد و حسین ـ علیه السلام ـ را عریان گذاشت. از آن پس دستان بحر بن كعب در تابستان مثل دو تكه چوب خشك، خشك می‌شد و در زمستان مرطوب می‌گشت و چرك و خون از آن ترشح می‌كرد تا آنكه خدای متعال او را هلاك كرد.

چون حسین بن علی ـ علیه السلام ـ احساس كرد كه شهید خواهد شد، فرمود: جامه‌ای برای من بیاورید تا كسی در آن رغبت نكند؛ آن را زیر لباسهایم بپوشم تا عریانم نكنند. گفتند: شلوارك، فرمود: آن لباس اهل ذلت است. جامه‌ای دیگر گرفت و آن را پاره كرد و از زیر جامه‌اش پوشید. چون كشته شد، عریانش كردند. صلوات و رضوان خدا بر او باد!

ابن شهر آشوب گفته است: سپس فرمود: جامه‌ای برایم آورید كه كسی رغبتی در آن نكنند تا زیر جامه‌هایم بپوشم كه عریانم نكنند، چرا كه من كشته می‌شوم و غارت می‌گردم. شلواركی آوردند. آن را نپوشید و گفت: این جامه اهل ذلت است. سپس چیزی آوردند گشادتر از آن و كوتاهتر از شلوار و بلند‌تر از شلوارك. آن را پوشید. سپس با زنان خداحافظی كرد.

وداع امام حسین (ع)

علامه مجلسی گفته است:

در بعضی كتابها آمده است كه امام حسین ـ علیه السلام ـ چون به هفتاد و دو شهید از اهل بیت خویش نگاه كرد، رو به خیمه آمد و صدا زد: ای سكینه! ای فاطمه! ای زینب! ای ام كلثوم! خداحافظ! سكینه صدا زد: پدر! آماده مرگ شده‌ای؟ فرمود: چگونه آماده نشود كسی كه یارو یاوری ندارد؟

گفت: پدرجان! ما را به حرم جدمان برگردان. فرمود: هیهات! اگر مرغ «قطا» را می‌گذشتند، می‌خوابید. زنان صیحه كشیدند. امام حسین ـ علیه السلام ـ آنان را ساكت كرد و بر آن قوم حمله كرد.

قندوزی گفته است:

حسین ـ‌كه رضوان خدا بر او باد! ـ می‌گفت: خدایا تو بر این گروه نفرین شده شاهدی كه تصمیم گرفته‌اند از نسل پیامبر ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ كسی را باقی نگذارند؛ و بشدت می‌گریست و چنین می‌خواند:

خدایا! تنهایم مگذار. اینان فسق و انكار را آشكار كردند.

ما را میان خودشان مثل بردگان ساخته‌اند و در كارهایشان یزید را راضی می‌كنند.

اما برادرم به شهادت رسید، در حالی كه با صلابت و استوار و تنها بود،

و تو ای خدای مجید در كمین هستی.

سپس صدا زد: ای ام‌كلثوم، سكینه، رقیه، عاتكه، زینب از خاندان من، خداحافظ! چون صدای او را شنیدند، صدایشان را به گریه‌ بلند كردند. حضرت، دخترش سكینه را به سینه‌اش چسباند، بین دو چشم او را بوسید، اشكهای او را پاك كرد. سكینه را بسیار دوست می‌داشت. به آرام كردن او پرداخت، در حالی كه می‌گفت:

ای سكینه! بدان كه پس از من گریه‌ات بسیار خواهد بود.

تا جان در بدن دارم با اشكهایت دلم را مسوزان.

اگر كشته شوم ای بهترین بانوان! تو شایسته‌ترین فرد برای اشك ریختنی.

اسفراینی گفته است:

امام حسین ـ علیه السلام ـ خواست از زنان خداحافظی كند، در حالی كه ناامید از زندگی بود و گریان. خواهرش زینب او را دید و گفت: چشمت گریان مباد! فرمود: چگونه نگریم كه بزودی شما را میان دشمنان به عنوان اسیری خواهند برد. صدا زد: ام‌كلثوم، رقیه، عاتكه، سكینه، خدا حافظ! ام‌كلثوم گفت: برادرجان! آیا تسلیم مرگ شده‌ای؟ فرمود: چگونه تسلیم نشوم كه جانم در میان دیگران است! چون سكینه‌ این سخن را شنید، صدایش به گریه و شیون برخاست. آنگاه بود كه امام حسین ـ علیه السلام‌ ـ‌ گریست و خطاب به دخترش فرمود: ای سكینه... (تا‌ آخر آن اشعار)

سپس این ابیات را افزود:

گریه كن و بگو: ای كشته‌ای كه كنار شط فرات، لب تشنه جان داد.

گریه كن و بگو: ستونم شكست پس از آنكه آن ستون، ستونها را می‌لرزاند.

آرزو داشتم كه همواره تحت رعایت و محبت او به سربرم.

سكینه جانم! زودتر بیا نزدیك تا با تو آخرین وداع را انجام دهم.

تو را نسبت به كودك خردسال و به خانواده و یتمیان و همسایگان سفارش می‌كنم.

آنگاه كه كشته شدم، معجر و گریبان چاك نده و ناله‌های ذلیلانه سر مده.

سكینه جان! بر تقدیر الهی صبر كن؛ ما خاندان صبر و احسانیم.

من به پدر و جد و برادرانم اقتدا كرده‌ام كه فرزندان طاغیان، حقوق آنان را غصب كردند.

فاجعه بزرگ

سید بن طاوس گوید:

هلال بن نافع گوید: من با اصحاب عمر سعد ایستاده بودم كه فریادگری صدا زد: ای امیر! مژده بده. این شمر است كه حسین ـ علیه السلام ـ را كشت. من از میان دو صف بیرون آمده، كنار حسین ـ علیه السلام ـ آمدم، در حالی كه جان می‌داد. به خدا سوگند هرگز مغلوب به خون آغشته‌ای زیباتر و روشن چهره‌تر از او ندیده‌ام. فروغ رخسارش و شكوه هیبتش مرا از اندیشیدن درباره شهادتش بازداشت. در آن حالت آب خواست. شنیدم مردی می‌گفت: هرگز آب نخواهی نوشید تا به دوزخ درآیی و از چركابه‌های آن بنوشی! شنیدم كه آن حضرت می‌گفت: من به دوزخ نخواهم رفت و از چركابه‌های دوزخ نخواهم نوشید. من بر جدم رسول خدا ـ صلی الله علیه واله وسلم ـ وارد می‌شوم و در خانه‌ او در جایگاه صدق و راستی و در جوار پروردگار توانا ساكن می‌شوم و از آب خوشگواری كه هرگز بدبو نمی‌شود خواهم نوشید. به جدم رسول خدا ـ‌ صلی الله علیه و اله و سلم ـ از دست شما و كاری كه با من كردید، شكایت خواهم كرد.

گوید: همه خشمگین شدند، آنچنان كه گویی خداوند در دل هیچ یك از آنان هیچ رحمی قرار نداده است. سر آن حضرت را در حالی كه با آنان مشغول گفتگو بود از پیكرش بریدند و من از بی رحمی آنان بسیار تعجب كردم و گفتم: به خدا قسم كه هرگز با شما همراه و همكار نخواهم شد.

محمد بن سعد گوید:

مدتی دراز از روز درنگ كردم و مردم نسبت به او وقت گذرانی می‌كردند و خوش نداشتند كه علیه او اقدام كنند. شمر بن ذی الجوشن بر آنان فریاد كشید: ماردرتان به غزایتان بنشیند! منتظر چه هستید؟ كار او را بسازید. نخسین كسی كه سراغ آن حضرت رفت زرعه بن شریك تمیمی بود كه بر كتف چپ او ضربه‌ای زد. حصین هم بر شانه او زد و حضرت را بر زمین افكند. سنان بن انس بر گلوگاهش ضربه‌ای زد. آنگاه نیزه بر او زد و حسین ـ علیه السلام ـ فرو افتاد. آنگاه فرود آمد تا سر آن حضرت را جدا كند. همراه او خولی بن یزید نیز فرود آمد؛ سر او را جدا كرد و نزد عبیدالله بن زیاد برد.

طبری گوید:

عمر سعد نزدیك حسین ـ علیه السلام ـ آمد. زینب ـ علیها السلام ـ به او گفت: ای پسر سعد! آیا ابا عبدالله را می‌كشند و تو به او نگاه می‌كنی؟ گوید: گویا اشكهای عمر سعد را می‌بینیم كه بر صورت و محاسنتش جاری است. آنگاه عمر سعد روی خود را از زینب برگرداند...

زمانی طولانی از روز گذشت كه اگر مردم می‌خواستند آن حضرت را بكشند، چنان می‌كردند ولی گویا از یكدیگر پروا داشتند و هر گروه دوست داشتند كه دیگران كار حضرت را به پایان برسانند. شمر در میان مردم ندا داد: وای بر شما! منتظر چه هستید؟ او را بكشید. مادرنتان به عزایتان بنشینند! از هر طرف بر او حمله كردند. زرعه بن شریك ضربتی بر كتف (كف) چپ او زد، ضربتی نیز بر شانه‌اش، سپس برگشتند، در حالی كه امام می‌نشست و بر می‌خاست. در آن حال سنان بر او حمله كرد و نیزه‌ای بر حضرت زد و او افتاد. آنگاه به خولی گفت: سرش را جدا كن. خواست چنان كند ولی لرزید و نتوانست. سنان به او گفت: دستانت شكسته باد! آنگاه خودش فرود آمد و امام را سر برید و سرش را جدا كرد و نزد خولی بن یزید آوردند، در حالی كه پیش از سر بریدن، با شمشیرها ضربت خورده بود.

قاتل تبهكار

ابن شهر آشوب گوید:

عمر سعد نزدیك آمد و گفت: سرش را جدا كنید. نصر بن خرشه جلو آمد. همچنان با شمشیرش بر آن حضرت می‌زد. عمر سعد خشمگین شد و به خولی گفت: فرود آی و سرش را جدا كن. فرود آمد و سر مطهر حضرت را جدا كرد.

دینوری گوید:

سنان بر آن حضرت حمله كرد و نیزه‌ای بر وی زد. حضرت افتاد. خولی فرود آمد تا سر او را جدا كند، دستانش لرزید. برادرش شبل بن یزید فرود آمد و سر او را جدا كرد و نزد برادرش حولی آورد.

بلاذری گوید:

در آن حال، سنان بن انس بر او حمله كرد و با نیزه‌ بر او ضربتی زد و او افتاد. به خولی گفت: سرش را جدا كن. خولی خواست چنان كند، ناتوان شد و لرزید. سنان به او گفت: دست و بازویت شكسته باد! خودش فرود آمد و سر او را جدا كرد و نزد خولی آورد.

در نقل دیگری است كه خولی به اذن سنان سر او را جدا كرد.

خوارزمی گوید:

در آن حال سنان بر او حمله كرد و نیزه‌ای زد و او را به خاك افكند و به خولی گفت: سرش را جدا كن. او نتوانست و دستانش لرزید. سنان به او گفت: دست و بازویت شكسته باد! نصر بن خرشه یا شمر (كه پیسی داشت) فرود آمد و با پایش بر او زد و به پشت افكند. آنگاه محاسن او را گرفت. حسین ـ علیه السلام ـ به او فرمود: تو همان سگِ لك و پیس‌داری كه در خواب دیدم؟ شمر گفت: ای پسر فاطمه! مرا به سگها تشبیه می‌كنی؟ آنگاه با شمشیرش بر گلوگاه حسین ـ علیه السلام ـ می‌زد و این گونه می‌خواند:

امروز تو را می‌كشم و یقین دارم و هیچ مجالی برای پرده پوشی نیست كه پدرت بهترین سخنور بود.

ابوالحسن احمد بن علی عاصمی با سند خویش نقل كرده است از عمرو بن حسن كه گوید: با حسین ـ علیه السلام ـ در نهر كربلا بودیم. آن حضرت به شمر نگاه كرد و فرمود: الله اكبر! الله اكبر! خدا و رسولش راست گفته‌‌اند. رسول خدا ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ فرمود: گویا سگی لك و پیس دار را می‌بینم كه خون خاندان مرا می‌لیسد. عمر سعد خشمگین شد و به آنكه سمت راست او بود گفت: وای بر تو! فرود آی و حسین را راحت كن. گفته‌اند كه خولی بود. فرود آمد و سرش را جدا ساخت. گفته‌اند: او شمر بود.

نقل شده كه شمر و سنان در آخرین رمقهای امام حسین ـ علیه السلام ـ كه از تشنگی زبانش را بیرون آورده بود، نزد (ع) آمدند. شمر لگدی بر آن حضرت زد و گفت: ای پسر ابوتراب! آیا تو نمی‌گفتی كه پدرت كنار حوض كوثر، هر كه را بخواهد سیراب می‌كند؟ پس صبر كن تا از دست او آب بنوشی.

آنگاه به سنان گفت: سرش را از پشت جدا كن. گفت: به خدا چنین نمی‌كنم كه جدش محمد، خصم من گردد. شمر از او عصبانی شد. خودش روی سینه حسین ـ علیه السلام ـ نشست و محاسن حضرت را گرفت و خواست او را بكشد. حسین ـ علیه السلام ـ خندید و گفت: آیا مرا می‌كشی؟ آیا نمی‌دانی من كیستم؟ گفت: تو را خوب می‌شناسم مادرت فاطمه زهرا و پدرت علی مرتضی و جدت محمد مصطفی و كین خواهت خدای علی اعلاست. تو را می‌كشم و باكی ندارم. با شمشیرش دوازده ضربت بر حضرت زد. سپس سر او را جدا كرد. آنگاه اسود بن حنظله جلو آمد و شمشیر او را برداشت. جعونه حضر می‌آمد و پیراهن حضرت را برداشت و پوشید و در نتیجه، پیس شد و موهایش ریخت.

ابن نما گوید:

چون زخمهای حضرت افزون گشت و حركتی در او نماند، شمر دستور داد تا او را تیر باران كنند. عمر سعد هم ندا داد: منتظر چه هستید؟ و به سنان دستور داد سرش را جدا كند. سنان فرود آمد، در حالی كه به سوی آن حضرت می‌رفت و می‌گفت: پیش تو می‌آیم و می‌دانم كه تو سرور گروه و از نظر پدر و مادر، بهترین مردمی. سر او را جدا كرد و نزد عمر سعد برد. او هم گرفت و سر ار از گردن اسبش آویخت.

شیخ مفید گوید:

شمر فرود آمد و سر او را برید و سرش را نزد خولی برد. او هم گفت: نزد امیر، عمر بن سعد ببر.

سبط بن جوزی گوید:

در قاتل او اختلاف كرده‌اند. یك قول آن است كه قاتلش سنان است (گفته هشام بن محمد). قول دیگر آنكه حصین بن نمیر است كه ابتدا به او تیر زد، سپس فرود آمد و سرش را جدا كرد و سر را از گردن اسبش آویخت تا بدین وسیله نزد ابن زیاد، تقرب جوید. مهاجر بن اوس، كثیر بن عبدالله و شمر بن ذی الجوشن را هم گفته‌اند، ولی درست‌تر آن است كه قاتلش سنان بود با مشاركت شمر.

دفاع اسب از آن حضرت

ابن شهر آشوب به نقل از ابی مخنف گوید:

حسین ـ علیه السلام ـ بر زمین افتاد. اسبش از او دفاع می‌كرد و بر سواران دشمن می‌جهید و آنان را از زین بر زمین می‌افكند و لگدكوب می‌كرد. چهل نفر از دشمن را كشت، سپس خود را به خون حسین ـ علیه السلام ـ آغشته كرد و به طرف خیمه امام روان شد، در حالی كه با صدای بلند شهیه می‌كشید و سُم بر زمین می‌كوبید.

طبری از ابی مخنف نقل كرده است كه:

وقتی حسین ـ علیه السلام ـ كشته شد، 33 ضربه نیزه و 34 ضربت شمشیر بر بدنش یافت شد.

ابن شهر آشوب از قول امام باقر ـ علیه السلام ـ‌ روایت می‌كند كه:

حضرت، سیصد و بیست و چند ضربه نیزه یا شمشیر و تیر بر بدن داشت. نیز 360 جراحت هم روایت شده است. نیز 33ضربت، غیر از تیرها. نیز 1900 زخم هم گفته‌‌اند. تیرها در زره حضرت مثل تیرها در پشت خارپشت بود و گفته‌اند: همه آن تیرها در جلو بدن بود.

طبری شیعی گفته است:

امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمود: حسین ـ علیه السلام ـ را چنان یافتند كه 33 ضربت نیزه و 44 ضربت شمشیر خورده بود و در جبه آن حضرت بیش از 110 پارگی یافتند كه اثر ضربت نیزه و تیر بود. و 120 هم روایت شده است.
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #85 (لینک نوشته)
شهروند هم میهن
 
asheg1's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

سلام برحسین
سلام برحسین که در راه روشن وآشکارنمودن حق وزنده ماندن حق وقوانین به حق الهی آنطوری که خدا می خواست قوانینش اجرا شوددر راه حق با یارانش شهید شد.
سلام برحسین که نور پاشید به تمام عالمیان وتاریکی را ازبین برد.
سلام برحسین وسلام بریاران حسین
السلام علیک یا اباعبدالله یا ثارالله
یاحسین
__________________
اللهم صلی علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم.
وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ
آیه 56 سوره مائده هیهات من الذله

مرگ برامریکا مرگ براسرائیل مرگ بر انگلیس مرگ بروهابیون صهیونیسم مرگ برمنافقین،اسرائیل باید از صفحه روزگارمحو شود.

یاحق
asheg1 آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
قديمي 10-21-2014   #86 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

دسـت بـر سـیـنـه گـذاریـد مــرا داخــلِ قــبـــــر
مـمـکـن اسـت شــ ـــاه بـیـایـد بـه گــدا ســر بــزنــد…
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #87 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

دوست داشتن تــــــــــو تنــــها گواه عاشقــــی در حیات و ممات است!
**** أحَبَّ اللَّهُ مَن أحَبَّ حُسَـــیناً ****
هر که حســین را دوست بدارد خداوند دوســـتدار اوست …
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #88 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

حب الحسین رشته تحصیلی شماست
دانشسرای عشق و جنون شهر کربلاست
در مبحث حسین شناسی موفقید
موضوع بحث سینه زدن پای روضه هاست
تا روز محشر مدرکتان را نمیدهند
برگ قبولی همه در پوشه خداست
پایین کارنامه هر شخص نوشته اند
این مهر سرخ مهر شهنشاه کربلاست
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #89 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

دنیا همه دیوانه و شیدای حسین است
مُهر همگان خاک کف پای حسین است
رمزی که شود ضامن ما در صف محشر
لبخند علی اصغر زیبای حسین است
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
قديمي 10-21-2014   #90 (لینک نوشته)
باصفای هم میهن
 
mohammad.hasan's Avatar
 

ارسال پیام خصوصی

پيش فرض پاسخ : سلام بر حسین...

الهی بهـر قربانی بـه درگاهت سر آوردم /
نـه تنها سر برایت بلکه از سر بهتر آوردم /
پی ابقای قد قامت بـه ظهر روز عاشورا /
بـــرای گـفتن الله اکبر، اکبر آوردم /
عـلی را در غدیر خم نبی بگرفت روی دست /
ولی مـن روی دست خود علیّ اصغر آوردم /
بــرای آن کـه هم دردی کنم با مادرم زهرا /
برای خوردن سیلی سه ساله دختر آوردم /
برای کشتن دونان بـه دشت کربلا یـا رب /
چو عـباس همایـون فـر امیر لشگـر آوردم /
اگر با کشتن من دین تو جاوید می گردد /
برای خنجر شمر ستمگر حنجر آوردم /
به پاس حرمت بوسیدن لب های پیغمبر /
لبانی تشنه یا رب بهر چوب خیزر آوردم /
بــرای آن کـه قـرآنت نگـردد پایمال اسـب /
بــرای سُمّ مـرکب هـا خدایـا پیکـر آوردم /
حسن را گر که از لخت جگر آکنده شد تشتی /
مـن اینک سر برای زینت تـشت زر آوردم /
من ژولیده می گویم حسین بن علی گفتا /
خدایا بهر قربانی به درگاهت سر آوردم!
mohammad.hasan آفلاين است   پاسخ با نقل قول
نوشته را پسندیده است :
پاسخ

برچسب ها
حسین

ابزارهاي موضوع
نحوه نمايش

قوانين ارسال
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is فعال
شکلکها فعال است
كد [IMG] فعال است
كدهاي HTML غير فعال است
Trackbacks are غير فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


ساعت جاري 02:30 PM با تنظيم GMT +4.5 مي باشد.